2 Crônicas 20

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Noch demm sinn di Moabiddah, di Ammoniddah mitt samm Meuniddah kumma fa greek macha mitt em Josaphat.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 No sinn samm mennah zumm Josaphat kumma un henn ksawt, “En grohsi drubb leit is am geyyich dich kumma funn di annah seit fumm Say aus Syria, un si sinn nau shund in Hazezon-Thamar.” Sell is Engedi.
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Da Josaphat hott sich kfeicht un hott ausgmacht fa da Hah frohwa diveyya. Eah hott aw en fasht ausgroofa deich gans Juda.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Di leit funn Juda sinn zammah kumma fa em Hah sei hilf sucha. Si sinn aus alli shtatt funn Juda kumma fa een sucha.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 No is da Josaphat ufkshtanna in di fasamling funn Juda un Jerusalem am tempel fumm Hah, fannich em neiya foah-hohf,
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 un hott ksawt,
6 e orou assim: — Ó
7 Oh unsah Gott, hosht du nett di leit funn demm land ausgedrivva fannich dei leit Israel, un hosht's gevva zu di nohch-kummashaft funn deim freind, da Abraham, fa'immah?
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Un si henn im land gvoond, un henn en tempel gebaut fa dei Nohma, un henn ksawt,
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 ‘Vann evil uf uns kumma dutt, adda's shvatt, adda shtrohf, adda peshtelens, adda hungahs-noht, dann shtella miah uns fannich dich, un deah tempel es dei Nohma drawkt, un roofa naus zu diah in unsah noht, un du zaylsht uns heahra un uns helfa.’
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 Nau gukk moll, di kinnah funn Ammon, un Moab un di leit fumm Berg-land Seir, dee es du Israel nett glost hosht nei gay vo si funn Egypta kumma sinn, so is Israel vekk gedrayt un hott si nett doht gmacht.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Nau gukk moll vi si am uns zrikk betzawla sinn bei kumma un uns ausdreiva funn di eahbshaft es du uns gevva hosht.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Oh unsah Gott, zaylsht du si nett richta? Fa miah henn kenn graft fa geyyich so en grohsi drubb leit gay es am geyyich uns kumma is. Miah vissa nett vass zu du, avvah unsah awwa sinn uf diah.”
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Awl di mennah funn Juda, mitt iahra veivah un kinnah, henn datt kshtanna fannich em Hah.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 No vi eah datt kshtanna hott unnich di fasamling, is da Geisht fumm Hah uf da Jahasiel kumma. Eah voah em Sacharia sei boo, da Sacharia voah em Benaia sei boo, da Benaia voah em Jehiel sei boo, da Jehiel voah em Matthania sei boo, un da Matthania voah en Lefiddah fumm Asaph sei nohch-kummashaft.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 Da Jahasiel hott no ksawt, “Heichet moll, gans Juda, awl diah es in Jerusalem voonet, un du, Kaynich Josaphat! Dess is vass da Hah sawkt zu eich, ‘Feichet eich nett un seind nett bedreebt veyyich dee grohs drubb leit; dess is nett eiyah fecht, avvah Gott seini.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Gaynd nunnah geyyich si meiya. Si zayla ruff kumma ivvah da hivvel funn Ziz, un diah finnet si am end funn di valley fannich di vildahnis funn Jeruel.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Avvah diah brauchet deah greek nett fechta. Gaynd nunnah, shtaynd shtill, un vatshet vi si ivvah-gnumma vadda beim Hah, deah es bei eich is, oh Juda un Jerusalem. Feichet eich nett un seind nett bedreebt; gaynd nunnah un dreffet si oh, fa da Hah is bei eich.’”
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Da Josaphat hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da grund, un awl di leit funn Juda un Jerusalem sinn nunnah kfalla fannich da Hah, un henn da Hah ohgebayda.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 No sinn di Lefiddah funn di Kahathiddah un di Korahiddah ufkshtanna un henn da Hah, da Gott funn Israel, glohbt mitt en laudi shtimm.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 Free da neksht meiya henn si falossa fa noch di Vildahnis funn Thekoa gay. Vi si am gay voahra is da Josaphat ufkshtanna un hott ksawt, “Heichet mich ab, diah leit funn Juda un Jerusalem! Glawvet in da Hah eiyah Gott un diah zaylet shtandhaftich shtay. Glawvet in sei brofayda, un's zayld eich goot ausshaffa.”
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Noch demm es eah kshvetzt hott mitt di leit, hott da Josaphat singah raus ksetzt fa fannich di greeks-gnechta lawfa un da Hah lohva fa sei hallichkeit. Eah hott ksawt:
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Vi si ohkfanga henn singa un da Hah lohva, hott da Hah leit hinna rumm kshikt geyyich di mennah funn Ammon, Moab un em Berg-land Seir, dee es am geyyich Juda kumma voahra, un si voahra nunnah kshlauwa.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Di mennah funn Ammon un Moab henn sich geyyich di mennah fumm Berg-land Seir kshteld un henn si awl doht gmacht. Vo si faddich voahra mitt di mennah funn Seir, henn si kolfa nannah doht macha.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Vo di mennah funn Juda an da blatz kumma sinn es naus gukt ivvah di vildahnis, un henn naus gegukt uf di feel leit, dann henn si yusht dohdi leit ksenna datt uf em bodda leiya; nimmand is vekk kumma.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 So is da Josaphat un di mennah nunnah ganga fa's sach nemma es ivvahrich voah. Si henn feel sach kfunna unnich eena, greeks-ksha, glaydah un keshtlich sach es si gnumma henn fa sich selvaht, may es si drawwa henn kenna. Es hott si drei dawk gnumma fa awl's sach vekk drawwa veil's so feel voah.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 Uf em fiahda dawk henn si sich fasammeld im Lohb-Deich, un datt henn si da Hah glohbt. Sell is favass es es Lohb-Deich kaysa is heit noch.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 No is alli-ebbah funn Juda un Jerusalem haym ganga mitt em Josaphat am fanna heah gay. Si sinn fraylich zrikk an Jerusalem kumma, fa da Hah hott si glost sich froiya ivvah iahra feinda.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Si sinn in Jerusalem nei ganga un sinn grawt an da tempel fumm Hah ganga mitt grohsi un glenni harfa un blohs-hanna.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 Un di furcht funn Gott is ivvah awl di kaynich-reicha in di lendah kumma vo si keaht henn es da Hah kfochta hott geyyich Israel iahra feinda.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Un em Josaphat sei kaynich-reich hott fridda katt, veil sei Gott eem roo gevva hott uf alli seit.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Em Josaphat sei kaynich-reich voah ivvah Juda. Eah voah fimf un dreisich yoah ald vo eah kaynich vadda is ivvah Juda, un eah voah kaynich fa fimf un zvansich yoah. Sei maemm iahra nohma voah Asuba, un see voah em Silhi sei maydel.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Eah is gloffa in di vayya funn seim daett da Asa un is nett vekk gloffa difunn; eah hott gedu vass recht voah im Hah sei awwa.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Avvah di hohcha-bletz voahra nett vekk gedu, un di leit henn iahra hatza alsnoch nett uf da Gott funn iahra foah-feddah ksetzt.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Nau di ivvahricha sacha veyyich em Josaphat sei kaynich-reich, fumm ohfang biss an's end, sinn ufkshrivva im Jehu, em Hanani sei boo, sei shreives. Un selli shreives sinn ufkshrivva im buch funn di kaynicha funn Israel.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 Shpaydah hott da Josaphat, da kaynich funn Juda, en bund gmacht mitt em Ahasia, da kaynich funn Israel, un da Ahasia hott gottlohsi sacha gedu.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Eah is mitt eem nei ganga fa shiffah bauwa fa noch Tharsis gay, un si henn dee shiffah gebaut in Ezeon-Geber.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Em Dodava funn Maresa sei boo, da Elieser, hott gebroffetzeit geyyich da Josaphat, un hott ksawt, “Veil du dich fa'aynicht hosht mitt em Ahasia, dann zayld da Hah dei eahvet zu nix bringa.” Un di shiffah voahra ufgebrocha im say, un henn nett noch Tharsis gay kenna.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.