2 Crônicas 20

Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Noch demm sinn di Moabiddah, di Ammoniddah mitt samm Meuniddah kumma fa greek macha mitt em Josaphat.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 No sinn samm mennah zumm Josaphat kumma un henn ksawt, “En grohsi drubb leit is am geyyich dich kumma funn di annah seit fumm Say aus Syria, un si sinn nau shund in Hazezon-Thamar.” Sell is Engedi.
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Da Josaphat hott sich kfeicht un hott ausgmacht fa da Hah frohwa diveyya. Eah hott aw en fasht ausgroofa deich gans Juda.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Di leit funn Juda sinn zammah kumma fa em Hah sei hilf sucha. Si sinn aus alli shtatt funn Juda kumma fa een sucha.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 No is da Josaphat ufkshtanna in di fasamling funn Juda un Jerusalem am tempel fumm Hah, fannich em neiya foah-hohf,
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 un hott ksawt,
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 Oh unsah Gott, hosht du nett di leit funn demm land ausgedrivva fannich dei leit Israel, un hosht's gevva zu di nohch-kummashaft funn deim freind, da Abraham, fa'immah?
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 Un si henn im land gvoond, un henn en tempel gebaut fa dei Nohma, un henn ksawt,
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 ‘Vann evil uf uns kumma dutt, adda's shvatt, adda shtrohf, adda peshtelens, adda hungahs-noht, dann shtella miah uns fannich dich, un deah tempel es dei Nohma drawkt, un roofa naus zu diah in unsah noht, un du zaylsht uns heahra un uns helfa.’
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 Nau gukk moll, di kinnah funn Ammon, un Moab un di leit fumm Berg-land Seir, dee es du Israel nett glost hosht nei gay vo si funn Egypta kumma sinn, so is Israel vekk gedrayt un hott si nett doht gmacht.
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 Nau gukk moll vi si am uns zrikk betzawla sinn bei kumma un uns ausdreiva funn di eahbshaft es du uns gevva hosht.
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 Oh unsah Gott, zaylsht du si nett richta? Fa miah henn kenn graft fa geyyich so en grohsi drubb leit gay es am geyyich uns kumma is. Miah vissa nett vass zu du, avvah unsah awwa sinn uf diah.”
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Awl di mennah funn Juda, mitt iahra veivah un kinnah, henn datt kshtanna fannich em Hah.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 No vi eah datt kshtanna hott unnich di fasamling, is da Geisht fumm Hah uf da Jahasiel kumma. Eah voah em Sacharia sei boo, da Sacharia voah em Benaia sei boo, da Benaia voah em Jehiel sei boo, da Jehiel voah em Matthania sei boo, un da Matthania voah en Lefiddah fumm Asaph sei nohch-kummashaft.
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 Da Jahasiel hott no ksawt, “Heichet moll, gans Juda, awl diah es in Jerusalem voonet, un du, Kaynich Josaphat! Dess is vass da Hah sawkt zu eich, ‘Feichet eich nett un seind nett bedreebt veyyich dee grohs drubb leit; dess is nett eiyah fecht, avvah Gott seini.
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 Gaynd nunnah geyyich si meiya. Si zayla ruff kumma ivvah da hivvel funn Ziz, un diah finnet si am end funn di valley fannich di vildahnis funn Jeruel.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Avvah diah brauchet deah greek nett fechta. Gaynd nunnah, shtaynd shtill, un vatshet vi si ivvah-gnumma vadda beim Hah, deah es bei eich is, oh Juda un Jerusalem. Feichet eich nett un seind nett bedreebt; gaynd nunnah un dreffet si oh, fa da Hah is bei eich.’”
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Da Josaphat hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da grund, un awl di leit funn Juda un Jerusalem sinn nunnah kfalla fannich da Hah, un henn da Hah ohgebayda.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 No sinn di Lefiddah funn di Kahathiddah un di Korahiddah ufkshtanna un henn da Hah, da Gott funn Israel, glohbt mitt en laudi shtimm.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 Free da neksht meiya henn si falossa fa noch di Vildahnis funn Thekoa gay. Vi si am gay voahra is da Josaphat ufkshtanna un hott ksawt, “Heichet mich ab, diah leit funn Juda un Jerusalem! Glawvet in da Hah eiyah Gott un diah zaylet shtandhaftich shtay. Glawvet in sei brofayda, un's zayld eich goot ausshaffa.”
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Noch demm es eah kshvetzt hott mitt di leit, hott da Josaphat singah raus ksetzt fa fannich di greeks-gnechta lawfa un da Hah lohva fa sei hallichkeit. Eah hott ksawt:
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Vi si ohkfanga henn singa un da Hah lohva, hott da Hah leit hinna rumm kshikt geyyich di mennah funn Ammon, Moab un em Berg-land Seir, dee es am geyyich Juda kumma voahra, un si voahra nunnah kshlauwa.
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 Di mennah funn Ammon un Moab henn sich geyyich di mennah fumm Berg-land Seir kshteld un henn si awl doht gmacht. Vo si faddich voahra mitt di mennah funn Seir, henn si kolfa nannah doht macha.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Vo di mennah funn Juda an da blatz kumma sinn es naus gukt ivvah di vildahnis, un henn naus gegukt uf di feel leit, dann henn si yusht dohdi leit ksenna datt uf em bodda leiya; nimmand is vekk kumma.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 So is da Josaphat un di mennah nunnah ganga fa's sach nemma es ivvahrich voah. Si henn feel sach kfunna unnich eena, greeks-ksha, glaydah un keshtlich sach es si gnumma henn fa sich selvaht, may es si drawwa henn kenna. Es hott si drei dawk gnumma fa awl's sach vekk drawwa veil's so feel voah.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 Uf em fiahda dawk henn si sich fasammeld im Lohb-Deich, un datt henn si da Hah glohbt. Sell is favass es es Lohb-Deich kaysa is heit noch.
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 No is alli-ebbah funn Juda un Jerusalem haym ganga mitt em Josaphat am fanna heah gay. Si sinn fraylich zrikk an Jerusalem kumma, fa da Hah hott si glost sich froiya ivvah iahra feinda.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 Si sinn in Jerusalem nei ganga un sinn grawt an da tempel fumm Hah ganga mitt grohsi un glenni harfa un blohs-hanna.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Un di furcht funn Gott is ivvah awl di kaynich-reicha in di lendah kumma vo si keaht henn es da Hah kfochta hott geyyich Israel iahra feinda.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 Un em Josaphat sei kaynich-reich hott fridda katt, veil sei Gott eem roo gevva hott uf alli seit.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 Em Josaphat sei kaynich-reich voah ivvah Juda. Eah voah fimf un dreisich yoah ald vo eah kaynich vadda is ivvah Juda, un eah voah kaynich fa fimf un zvansich yoah. Sei maemm iahra nohma voah Asuba, un see voah em Silhi sei maydel.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 Eah is gloffa in di vayya funn seim daett da Asa un is nett vekk gloffa difunn; eah hott gedu vass recht voah im Hah sei awwa.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 Avvah di hohcha-bletz voahra nett vekk gedu, un di leit henn iahra hatza alsnoch nett uf da Gott funn iahra foah-feddah ksetzt.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Nau di ivvahricha sacha veyyich em Josaphat sei kaynich-reich, fumm ohfang biss an's end, sinn ufkshrivva im Jehu, em Hanani sei boo, sei shreives. Un selli shreives sinn ufkshrivva im buch funn di kaynicha funn Israel.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 Shpaydah hott da Josaphat, da kaynich funn Juda, en bund gmacht mitt em Ahasia, da kaynich funn Israel, un da Ahasia hott gottlohsi sacha gedu.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 Eah is mitt eem nei ganga fa shiffah bauwa fa noch Tharsis gay, un si henn dee shiffah gebaut in Ezeon-Geber.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Em Dodava funn Maresa sei boo, da Elieser, hott gebroffetzeit geyyich da Josaphat, un hott ksawt, “Veil du dich fa'aynicht hosht mitt em Ahasia, dann zayld da Hah dei eahvet zu nix bringa.” Un di shiffah voahra ufgebrocha im say, un henn nett noch Tharsis gay kenna.
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.