2 Crônicas 20
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Noch demm sinn di Moabiddah, di Ammoniddah mitt samm Meuniddah kumma fa greek macha mitt em Josaphat.
1 Depois disto sucedeu que os moabitas, e os amonitas, e com eles alguns dos meunitas vieram contra Jeosafá para lhe fazerem guerra.
2 No sinn samm mennah zumm Josaphat kumma un henn ksawt, “En grohsi drubb leit is am geyyich dich kumma funn di annah seit fumm Say aus Syria, un si sinn nau shund in Hazezon-Thamar.” Sell is Engedi.
2 Vieram alguns homens dar notícia a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão de Edom, dalém do mar; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Da Josaphat hott sich kfeicht un hott ausgmacht fa da Hah frohwa diveyya. Eah hott aw en fasht ausgroofa deich gans Juda.
3 Então Jeosafá teve medo, e pôs-se a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Di leit funn Juda sinn zammah kumma fa em Hah sei hilf sucha. Si sinn aus alli shtatt funn Juda kumma fa een sucha.
4 E Judá se ajuntou para pedir socorro ao Senhor; de todas as cidades de Judá vieram para buscarem ao Senhor.
5 No is da Josaphat ufkshtanna in di fasamling funn Juda un Jerusalem am tempel fumm Hah, fannich em neiya foah-hohf,
5 Jeosafá pôs-se em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do átrio novo,
6 un hott ksawt,
6 e disse: Ó Senhor, Deus de nossos pais, não és tu Deus no céu? e não és tu que governas sobre todos os reinos das nações? e na tua mão há poder e força, de modo que não há quem te possa resistir.
7 Oh unsah Gott, hosht du nett di leit funn demm land ausgedrivva fannich dei leit Israel, un hosht's gevva zu di nohch-kummashaft funn deim freind, da Abraham, fa'immah?
7 Ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Un si henn im land gvoond, un henn en tempel gebaut fa dei Nohma, un henn ksawt,
8 E habitaram nela, e nela edificaram um santuário ao teu nome, dizendo:
9 ‘Vann evil uf uns kumma dutt, adda's shvatt, adda shtrohf, adda peshtelens, adda hungahs-noht, dann shtella miah uns fannich dich, un deah tempel es dei Nohma drawkt, un roofa naus zu diah in unsah noht, un du zaylsht uns heahra un uns helfa.’
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti em nossa aflição, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 Nau gukk moll, di kinnah funn Ammon, un Moab un di leit fumm Berg-land Seir, dee es du Israel nett glost hosht nei gay vo si funn Egypta kumma sinn, so is Israel vekk gedrayt un hott si nett doht gmacht.
10 Agora, pois, eis que os homens de Amom, de Moabe, e do monte Seir, pelos quais não permitiste que passassem os filhos de Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram.
11 Nau gukk moll vi si am uns zrikk betzawla sinn bei kumma un uns ausdreiva funn di eahbshaft es du uns gevva hosht.
11 eis como nos recompensam, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 Oh unsah Gott, zaylsht du si nett richta? Fa miah henn kenn graft fa geyyich so en grohsi drubb leit gay es am geyyich uns kumma is. Miah vissa nett vass zu du, avvah unsah awwa sinn uf diah.”
12 Ó nosso Deus, não os julgarás? Porque nós não temos força para resistirmos a esta grande multidão que vem contra nós, nem sabemos o que havemos de fazer; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Awl di mennah funn Juda, mitt iahra veivah un kinnah, henn datt kshtanna fannich em Hah.
13 E todo o Judá estava em pé diante do Senhor, como também os seus pequeninos, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 No vi eah datt kshtanna hott unnich di fasamling, is da Geisht fumm Hah uf da Jahasiel kumma. Eah voah em Sacharia sei boo, da Sacharia voah em Benaia sei boo, da Benaia voah em Jehiel sei boo, da Jehiel voah em Matthania sei boo, un da Matthania voah en Lefiddah fumm Asaph sei nohch-kummashaft.
14 Então veio o Espírito do Senhor no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaías, filho de Jeiel, filho de Matanias o levita, dos filhos de Asafe,
15 Da Jahasiel hott no ksawt, “Heichet moll, gans Juda, awl diah es in Jerusalem voonet, un du, Kaynich Josaphat! Dess is vass da Hah sawkt zu eich, ‘Feichet eich nett un seind nett bedreebt veyyich dee grohs drubb leit; dess is nett eiyah fecht, avvah Gott seini.
15 e disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá. Assim vos diz o Senhor: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão, porque a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Gaynd nunnah geyyich si meiya. Si zayla ruff kumma ivvah da hivvel funn Ziz, un diah finnet si am end funn di valley fannich di vildahnis funn Jeruel.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis na extremidade do vale, defronte do deserto de Jeruel.
17 Avvah diah brauchet deah greek nett fechta. Gaynd nunnah, shtaynd shtill, un vatshet vi si ivvah-gnumma vadda beim Hah, deah es bei eich is, oh Juda un Jerusalem. Feichet eich nett un seind nett bedreebt; gaynd nunnah un dreffet si oh, fa da Hah is bei eich.’”
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados e vede o livramento que o Senhor vos concederá, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor está convosco.
18 Da Josaphat hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da grund, un awl di leit funn Juda un Jerusalem sinn nunnah kfalla fannich da Hah, un henn da Hah ohgebayda.
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra; e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, para o adorarem.
19 No sinn di Lefiddah funn di Kahathiddah un di Korahiddah ufkshtanna un henn da Hah, da Gott funn Israel, glohbt mitt en laudi shtimm.
19 E levantaram-se os levitas dos filhos dos coatitas e dos filhos dos coraítas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, em alta voz.
20 Free da neksht meiya henn si falossa fa noch di Vildahnis funn Thekoa gay. Vi si am gay voahra is da Josaphat ufkshtanna un hott ksawt, “Heichet mich ab, diah leit funn Juda un Jerusalem! Glawvet in da Hah eiyah Gott un diah zaylet shtandhaftich shtay. Glawvet in sei brofayda, un's zayld eich goot ausshaffa.”
20 Pela manhã cedo se levantaram saíram ao deserto de Tecoa; ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém. Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e sereis bem sucedidos.
21 Noch demm es eah kshvetzt hott mitt di leit, hott da Josaphat singah raus ksetzt fa fannich di greeks-gnechta lawfa un da Hah lohva fa sei hallichkeit. Eah hott ksawt:
21 Tendo ele tomado conselho com o povo, designou os que haviam de cantar ao Senhor e louvá-lo vestidos de trajes santos, ao saírem diante do exército, e dizer: Dai graças ao Senhor, porque a sua benignidade dura para sempre.
22 Vi si ohkfanga henn singa un da Hah lohva, hott da Hah leit hinna rumm kshikt geyyich di mennah funn Ammon, Moab un em Berg-land Seir, dee es am geyyich Juda kumma voahra, un si voahra nunnah kshlauwa.
22 Ora, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os homens de Amom, de Moabe e do monte Seir, que tinham vindo contra Judá; e foram desbaratados.
23 Di mennah funn Ammon un Moab henn sich geyyich di mennah fumm Berg-land Seir kshteld un henn si awl doht gmacht. Vo si faddich voahra mitt di mennah funn Seir, henn si kolfa nannah doht macha.
23 Pois os homens de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores do monte Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores do monte Seir, ajudaram a destruir-se uns aos outros.
24 Vo di mennah funn Juda an da blatz kumma sinn es naus gukt ivvah di vildahnis, un henn naus gegukt uf di feel leit, dann henn si yusht dohdi leit ksenna datt uf em bodda leiya; nimmand is vekk kumma.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram cadáveres que jaziam por terra, não havendo ninguém escapado.
25 So is da Josaphat un di mennah nunnah ganga fa's sach nemma es ivvahrich voah. Si henn feel sach kfunna unnich eena, greeks-ksha, glaydah un keshtlich sach es si gnumma henn fa sich selvaht, may es si drawwa henn kenna. Es hott si drei dawk gnumma fa awl's sach vekk drawwa veil's so feel voah.
25 Quando Jeosafá e o seu povo vieram para saquear os seus despojos, acharam entre eles gado em grande número, objetos de valor e roupas, assim como jóias preciosas, e tomaram para si tanto que não podiam levar mais; por três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Uf em fiahda dawk henn si sich fasammeld im Lohb-Deich, un datt henn si da Hah glohbt. Sell is favass es es Lohb-Deich kaysa is heit noch.
26 Ao quarto dia eles se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso aquele lugar é chamado o vale de Beraca, até o dia de hoje.
27 No is alli-ebbah funn Juda un Jerusalem haym ganga mitt em Josaphat am fanna heah gay. Si sinn fraylich zrikk an Jerusalem kumma, fa da Hah hott si glost sich froiya ivvah iahra feinda.
27 Então, voltando dali todos os homens de Judá e de Jerusalém com Jeosafá à frente deles, retornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os fizera regozijar-se, sobre os seus inimigos.
28 Si sinn in Jerusalem nei ganga un sinn grawt an da tempel fumm Hah ganga mitt grohsi un glenni harfa un blohs-hanna.
28 Vieram, pois, a Jerusalém com alaúdes, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Un di furcht funn Gott is ivvah awl di kaynich-reicha in di lendah kumma vo si keaht henn es da Hah kfochta hott geyyich Israel iahra feinda.
29 Então veio o temor de Deus sobre todos os reinos daqueles países, quando eles ouviram que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Un em Josaphat sei kaynich-reich hott fridda katt, veil sei Gott eem roo gevva hott uf alli seit.
30 Assim o reino de Jeosafá ficou em paz; pois que o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 Em Josaphat sei kaynich-reich voah ivvah Juda. Eah voah fimf un dreisich yoah ald vo eah kaynich vadda is ivvah Juda, un eah voah kaynich fa fimf un zvansich yoah. Sei maemm iahra nohma voah Asuba, un see voah em Silhi sei maydel.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Eah is gloffa in di vayya funn seim daett da Asa un is nett vekk gloffa difunn; eah hott gedu vass recht voah im Hah sei awwa.
32 Ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 Avvah di hohcha-bletz voahra nett vekk gedu, un di leit henn iahra hatza alsnoch nett uf da Gott funn iahra foah-feddah ksetzt.
33 Contudo os altos não foram tirados; nem tinha o povo ainda disposto o seu coração para o Deus de seus pais.
34 Nau di ivvahricha sacha veyyich em Josaphat sei kaynich-reich, fumm ohfang biss an's end, sinn ufkshrivva im Jehu, em Hanani sei boo, sei shreives. Un selli shreives sinn ufkshrivva im buch funn di kaynicha funn Israel.
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas crônicas de Jeú, filho de Hanâni, que estão inseridas no livro dos reis de Israel.
35 Shpaydah hott da Josaphat, da kaynich funn Juda, en bund gmacht mitt em Ahasia, da kaynich funn Israel, un da Ahasia hott gottlohsi sacha gedu.
35 Depois disto Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu impiamente;
36 Eah is mitt eem nei ganga fa shiffah bauwa fa noch Tharsis gay, un si henn dee shiffah gebaut in Ezeon-Geber.
36 aliou-se com ele para construírem navios que fossem a Társis; e construíram os navios em Eziom-Geber.
37 Em Dodava funn Maresa sei boo, da Elieser, hott gebroffetzeit geyyich da Josaphat, un hott ksawt, “Veil du dich fa'aynicht hosht mitt em Ahasia, dann zayld da Hah dei eahvet zu nix bringa.” Un di shiffah voahra ufgebrocha im say, un henn nett noch Tharsis gay kenna.
37 Então Eliézer, filho de Dodavaú, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor destruiu as tuas obras. E os navios se despedaçaram e não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.