2 Crônicas 20

Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Noch demm sinn di Moabiddah, di Ammoniddah mitt samm Meuniddah kumma fa greek macha mitt em Josaphat.
1 E sucedeu que, depois disto, os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros dos amonitas, vieram à peleja contra Jeosafá.
2 No sinn samm mennah zumm Josaphat kumma un henn ksawt, “En grohsi drubb leit is am geyyich dich kumma funn di annah seit fumm Say aus Syria, un si sinn nau shund in Hazezon-Thamar.” Sell is Engedi.
2 Então vieram alguns que avisaram a Jeosafá, dizendo: Vem contra ti uma grande multidão dalém do mar e da Síria; e eis que já estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Da Josaphat hott sich kfeicht un hott ausgmacht fa da Hah frohwa diveyya. Eah hott aw en fasht ausgroofa deich gans Juda.
3 Então Jeosafá temeu, e pôs-se a buscar o Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá.
4 Di leit funn Juda sinn zammah kumma fa em Hah sei hilf sucha. Si sinn aus alli shtatt funn Juda kumma fa een sucha.
4 E Judá se ajuntou, para pedir socorro ao Senhor; também de todas as cidades de Judá vieram para buscar ao Senhor.
5 No is da Josaphat ufkshtanna in di fasamling funn Juda un Jerusalem am tempel fumm Hah, fannich em neiya foah-hohf,
5 E pôs-se Jeosafá em pé na congregação de Judá e de Jerusalém, na casa do Senhor, diante do pátio novo.
6 un hott ksawt,
6 E disse: Ah! Senhor Deus de nossos pais, porventura não és tu Deus nos céus? Não és tu que dominas sobre todos os reinos das nações? Na tua mão há força e potência, e não há quem te possa resistir.
7 Oh unsah Gott, hosht du nett di leit funn demm land ausgedrivva fannich dei leit Israel, un hosht's gevva zu di nohch-kummashaft funn deim freind, da Abraham, fa'immah?
7 Porventura, ó nosso Deus, não lançaste fora os moradores desta terra de diante do teu povo Israel, e não a deste para sempre à descendência de Abraão, teu amigo?
8 Un si henn im land gvoond, un henn en tempel gebaut fa dei Nohma, un henn ksawt,
8 E habitaram nela e edificaram-te nela um santuário ao teu nome, dizendo:
9 ‘Vann evil uf uns kumma dutt, adda's shvatt, adda shtrohf, adda peshtelens, adda hungahs-noht, dann shtella miah uns fannich dich, un deah tempel es dei Nohma drawkt, un roofa naus zu diah in unsah noht, un du zaylsht uns heahra un uns helfa.’
9 Se algum mal nos sobrevier, espada, juízo, peste, ou fome, nós nos apresentaremos diante desta casa e diante de ti, pois teu nome está nesta casa, e clamaremos a ti na nossa angústia, e tu nos ouvirás e livrarás.
10 Nau gukk moll, di kinnah funn Ammon, un Moab un di leit fumm Berg-land Seir, dee es du Israel nett glost hosht nei gay vo si funn Egypta kumma sinn, so is Israel vekk gedrayt un hott si nett doht gmacht.
10 Agora, pois, eis que os filhos de Amom, e de Moabe e os das montanhas de Seir, pelos quais não permitiste passar a Israel, quando vinham da terra do Egito, mas deles se desviaram e não os destruíram,
11 Nau gukk moll vi si am uns zrikk betzawla sinn bei kumma un uns ausdreiva funn di eahbshaft es du uns gevva hosht.
11 Eis que nos dão o pago, vindo para lançar-nos fora da tua herança, que nos fizeste herdar.
12 Oh unsah Gott, zaylsht du si nett richta? Fa miah henn kenn graft fa geyyich so en grohsi drubb leit gay es am geyyich uns kumma is. Miah vissa nett vass zu du, avvah unsah awwa sinn uf diah.”
12 Ah! nosso Deus, porventura não os julgarás? Porque em nós não há força perante esta grande multidão que vem contra nós, e não sabemos o que faremos; porém os nossos olhos estão postos em ti.
13 Awl di mennah funn Juda, mitt iahra veivah un kinnah, henn datt kshtanna fannich em Hah.
13 E todo o Judá estava em pé perante o Senhor, como também as suas crianças, as suas mulheres, e os seus filhos.
14 No vi eah datt kshtanna hott unnich di fasamling, is da Geisht fumm Hah uf da Jahasiel kumma. Eah voah em Sacharia sei boo, da Sacharia voah em Benaia sei boo, da Benaia voah em Jehiel sei boo, da Jehiel voah em Matthania sei boo, un da Matthania voah en Lefiddah fumm Asaph sei nohch-kummashaft.
14 Então veio o Espírito do Senhor, no meio da congregação, sobre Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita, dos filhos de Asafe,
15 Da Jahasiel hott no ksawt, “Heichet moll, gans Juda, awl diah es in Jerusalem voonet, un du, Kaynich Josaphat! Dess is vass da Hah sawkt zu eich, ‘Feichet eich nett un seind nett bedreebt veyyich dee grohs drubb leit; dess is nett eiyah fecht, avvah Gott seini.
15 E disse: Dai ouvidos todo o Judá, e vós, moradores de Jerusalém, e tu, ó rei Jeosafá; assim o Senhor vos diz: Não temais, nem vos assusteis por causa desta grande multidão; pois a peleja não é vossa, mas de Deus.
16 Gaynd nunnah geyyich si meiya. Si zayla ruff kumma ivvah da hivvel funn Ziz, un diah finnet si am end funn di valley fannich di vildahnis funn Jeruel.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pela ladeira de Ziz, e os achareis no fim do vale, diante do deserto de Jeruel.
17 Avvah diah brauchet deah greek nett fechta. Gaynd nunnah, shtaynd shtill, un vatshet vi si ivvah-gnumma vadda beim Hah, deah es bei eich is, oh Juda un Jerusalem. Feichet eich nett un seind nett bedreebt; gaynd nunnah un dreffet si oh, fa da Hah is bei eich.’”
17 Nesta batalha não tereis que pelejar; postai-vos, ficai parados, e vede a salvação do Senhor para convosco, ó Judá e Jerusalém. Não temais, nem vos assusteis; amanhã saí-lhes ao encontro, porque o Senhor será convosco.
18 Da Josaphat hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da grund, un awl di leit funn Juda un Jerusalem sinn nunnah kfalla fannich da Hah, un henn da Hah ohgebayda.
18 Então Jeosafá se prostrou com o rosto em terra, e todo o Judá e os moradores de Jerusalém se lançaram perante o Senhor, adorando-o.
19 No sinn di Lefiddah funn di Kahathiddah un di Korahiddah ufkshtanna un henn da Hah, da Gott funn Israel, glohbt mitt en laudi shtimm.
19 E levantaram-se os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coratitas, para louvarem ao Senhor Deus de Israel, com voz muito alta.
20 Free da neksht meiya henn si falossa fa noch di Vildahnis funn Thekoa gay. Vi si am gay voahra is da Josaphat ufkshtanna un hott ksawt, “Heichet mich ab, diah leit funn Juda un Jerusalem! Glawvet in da Hah eiyah Gott un diah zaylet shtandhaftich shtay. Glawvet in sei brofayda, un's zayld eich goot ausshaffa.”
20 E pela manhã cedo se levantaram e saíram ao deserto de Tecoa; e, ao saírem, Jeosafá pôs-se em pé, e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós, moradores de Jerusalém: Crede no Senhor vosso Deus, e estareis seguros; crede nos seus profetas, e prosperareis;
21 Noch demm es eah kshvetzt hott mitt di leit, hott da Josaphat singah raus ksetzt fa fannich di greeks-gnechta lawfa un da Hah lohva fa sei hallichkeit. Eah hott ksawt:
21 E aconselhou-se com o povo, e ordenou cantores para o Senhor, que louvassem à Majestade santa, saindo diante dos armados, e dizendo: Louvai ao Senhor porque a sua benignidade dura para sempre.
22 Vi si ohkfanga henn singa un da Hah lohva, hott da Hah leit hinna rumm kshikt geyyich di mennah funn Ammon, Moab un em Berg-land Seir, dee es am geyyich Juda kumma voahra, un si voahra nunnah kshlauwa.
22 E, quando começaram a cantar e a dar louvores, o Senhor pôs emboscadas contra os filhos de Amom e de Moabe e os das montanhas de Seir, que vieram contra Judá, e foram desbaratados.
23 Di mennah funn Ammon un Moab henn sich geyyich di mennah fumm Berg-land Seir kshteld un henn si awl doht gmacht. Vo si faddich voahra mitt di mennah funn Seir, henn si kolfa nannah doht macha.
23 Porque os filhos de Amom e de Moabe se levantaram contra os moradores das montanhas de Seir, para os destruir e exterminar; e, acabando eles com os moradores de Seir, ajudaram uns aos outros a destruir-se.
24 Vo di mennah funn Juda an da blatz kumma sinn es naus gukt ivvah di vildahnis, un henn naus gegukt uf di feel leit, dann henn si yusht dohdi leit ksenna datt uf em bodda leiya; nimmand is vekk kumma.
24 Nisso chegou Judá à atalaia do deserto; e olharam para a multidão, e eis que eram corpos mortos, que jaziam em terra, e nenhum escapou.
25 So is da Josaphat un di mennah nunnah ganga fa's sach nemma es ivvahrich voah. Si henn feel sach kfunna unnich eena, greeks-ksha, glaydah un keshtlich sach es si gnumma henn fa sich selvaht, may es si drawwa henn kenna. Es hott si drei dawk gnumma fa awl's sach vekk drawwa veil's so feel voah.
25 E vieram Jeosafá e o seu povo para saquear os seus despojos, e acharam entre eles riquezas e cadáveres em abundância, assim como objetos preciosos; e tomaram para si tanto, que não podiam levar; e três dias saquearam o despojo, porque era muito.
26 Uf em fiahda dawk henn si sich fasammeld im Lohb-Deich, un datt henn si da Hah glohbt. Sell is favass es es Lohb-Deich kaysa is heit noch.
26 E ao quarto dia se ajuntaram no vale de Beraca; pois ali louvaram ao Senhor. Por isso chamaram aquele lugar o vale de Beraca, até ao dia de hoje.
27 No is alli-ebbah funn Juda un Jerusalem haym ganga mitt em Josaphat am fanna heah gay. Si sinn fraylich zrikk an Jerusalem kumma, fa da Hah hott si glost sich froiya ivvah iahra feinda.
27 Então voltaram todos os homens de Judá e de Jerusalém, e Jeosafá à frente deles, e tornaram a Jerusalém com alegria; porque o Senhor os alegrara sobre os seus inimigos.
28 Si sinn in Jerusalem nei ganga un sinn grawt an da tempel fumm Hah ganga mitt grohsi un glenni harfa un blohs-hanna.
28 E vieram a Jerusalém com saltérios, com harpas e com trombetas, para a casa do Senhor.
29 Un di furcht funn Gott is ivvah awl di kaynich-reicha in di lendah kumma vo si keaht henn es da Hah kfochta hott geyyich Israel iahra feinda.
29 E veio o temor de Deus sobre todos os reinos daquelas terras, ouvindo eles que o Senhor havia pelejado contra os inimigos de Israel.
30 Un em Josaphat sei kaynich-reich hott fridda katt, veil sei Gott eem roo gevva hott uf alli seit.
30 E o reino de Jeosafá ficou quieto; e o seu Deus lhe deu repouso ao redor.
31 Em Josaphat sei kaynich-reich voah ivvah Juda. Eah voah fimf un dreisich yoah ald vo eah kaynich vadda is ivvah Juda, un eah voah kaynich fa fimf un zvansich yoah. Sei maemm iahra nohma voah Asuba, un see voah em Silhi sei maydel.
31 E Jeosafá reinou sobre Judá; era da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e o nome de sua mãe era Azuba, filha de Sili.
32 Eah is gloffa in di vayya funn seim daett da Asa un is nett vekk gloffa difunn; eah hott gedu vass recht voah im Hah sei awwa.
32 E andou no caminho de Asa, seu pai, e não se desviou dele, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
33 Avvah di hohcha-bletz voahra nett vekk gedu, un di leit henn iahra hatza alsnoch nett uf da Gott funn iahra foah-feddah ksetzt.
33 Contudo os altos não foram tirados porque o povo não tinha ainda disposto o seu coração para com o Deus de seus pais.
34 Nau di ivvahricha sacha veyyich em Josaphat sei kaynich-reich, fumm ohfang biss an's end, sinn ufkshrivva im Jehu, em Hanani sei boo, sei shreives. Un selli shreives sinn ufkshrivva im buch funn di kaynicha funn Israel.
34 Ora, o restante dos atos de Jeosafá, assim, desde os primeiros até os últimos, eis que está escrito nas notas de Jeú, filho de Hanani, que as inseriu no livro dos reis de Israel.
35 Shpaydah hott da Josaphat, da kaynich funn Juda, en bund gmacht mitt em Ahasia, da kaynich funn Israel, un da Ahasia hott gottlohsi sacha gedu.
35 Porém, depois disto, Jeosafá, rei de Judá, se aliou com Acazias, rei de Israel, que procedeu com toda a impiedade.
36 Eah is mitt eem nei ganga fa shiffah bauwa fa noch Tharsis gay, un si henn dee shiffah gebaut in Ezeon-Geber.
36 E aliou-se com ele, para fazerem navios que fossem a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Em Dodava funn Maresa sei boo, da Elieser, hott gebroffetzeit geyyich da Josaphat, un hott ksawt, “Veil du dich fa'aynicht hosht mitt em Ahasia, dann zayld da Hah dei eahvet zu nix bringa.” Un di shiffah voahra ufgebrocha im say, un henn nett noch Tharsis gay kenna.
37 Porém Eliezer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Jeosafá, dizendo: Porquanto te aliaste com Acazias, o Senhor despedaçou as tuas obras. E os navios se quebraram, e não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.