1 Reis 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Da Rehabeam is no zu Sichem ganga vo awl di Israeliddah am voahra voahra fa een kaynich macha.
1 Roboão foi a Siquém, porque todo o Israel se tinha juntado ali para proclamá-lo rei.
2 Da Jerobeam em Nebat sei boo voah noch in Egypta, datt vo eah anna kshprunga is fumm Kaynich Solomon. Vo eah keaht hott es si da Rehabeam kaynich macha zayla is eah zrikk kumma funn Egypta.
2 E chegou essa notícia aos ouvidos de Jeroboão no Egito, onde ainda estava refugiado para escapar à face do rei Salomão.
3 No henn si kshikt fa da Jerobeam un eah un di gans fasamling funn Israel is zumm Rehabeam ganga un henn ksawt zu eem,
3 Mandaram, pois, buscá-lo no Egito, onde habitava. Então Jeroboão foi com toda a assembléia de Israel e disseram a Roboão:
4 “Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu. Nau mach du deah hatt deensht un dess shveah yoch leichtah es eah uf uns gedu hott, no shaffa miah unnich diah.”
4 Teu pai impôs-nos um jugo pesado; alivia agora a rude servidão e o pesado jugo que teu pai nos impôs, e seremos teus servos.
5 Da Rehabeam hott ksawt, “Gaynd vekk fa drei dawk, no kummet zrikk zu miah.” Di leit sinn no vekk ganga.
5 Ele respondeu-lhes: Ide-vos e voltai à minha presença dentro de três dias. E o povo retirou-se.
6 Da Kaynich Rehabeam hott no roht grikt funn di eldishti es kshaft henn unnich em Solomon vo eah noch glaybt hott. Eah hott si kfrohkt, “Vee dayda diah sawwa es ich di leit andvat gevva sett?”
6 O rei Roboão consultou os anciãos que tinham servido ao seu pai Salomão durante a sua vida. Disse-lhes: Que me aconselhais responder a esse povo?
7 Si henn ksawt, “Vann du en gnecht bisht zu dee leit, dich unnich si gebsht un eena en goot vatt gebsht heit, dann vadda si dei gnecht fa'immah.”
7 Se hoje fores amável com esse povo, responderam-lhe, e cederes, se lhe falares com benevolência, eles serão para sempre teus servos.
8 Avvah da Rehabeam hott deah roht nunnah gedrayt es di eldishti eem gevva henn. Eah hott da roht gnumma es di yunga leit eem gevva henn, dee es ufgezowwa voahra mitt eem un nau sei gnechta voahra.
8 O rei, porém, deixando de lado o conselho dos anciãos, foi consultar os jovens que tinham crescido com ele e eram seus familiares.
9 Eah hott si kfrohkt, “Vass fa roht gevvet diah? Vass fa andvat soll ich dee leit gevva es sawwa, ‘Mach's yoch leichtah es dei faddah uf uns gedu hott’?”
9 Disse-lhes: E vós, que me aconselhais responder ao povo? Ele pede-me que eu alivie o jugo que lhe impôs meu pai.
10 Di yunga mennah es ufgvaxa sinn mitt eem henn ksawt, “Sawk dee leit es ksawt henn zu diah, ‘Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu, mach du's leichtah,’ sawk eena, ‘Mei glennah fingah is dikkah es mei faddah sei bauch voah.
10 Os jovens que tinham crescido com ele, responderam-lhe: Assim dirás a esse povo que te falou, dizendo: Teu pai tornou o nosso jugo pesado; tu, porém, alivia-nos - assim lhe dirás: Meu dedo mínimo é mais grosso que os rins de meu pai.
11 Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich zayl's noch shveahrah macha. Mei faddah hott eich kshvoaht mitt fitza, avvah ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.’”
11 Se meu pai vos impôs um jugo pesado, eu o farei ainda mais pesado. Se ele vos castigou com açoites, eu vos castigarei com escorpiões.
12 Drei dawk shpaydah is da Jerobeam un awl di leit zrikk zumm Rehabeam ganga vi da kaynich ksawt katt hott, “Kummet zrikk zu miah in drei dawk.”
12 Chegou o terceiro dia. Jeroboão, seguido de uma grande multidão, apresentou-se diante de Roboão, pois ele dissera: Voltai a mim dentro de três dias.
13 Da kaynich hott eena hatt andvat gevva, un hott da roht nett gnumma es di eldishti eem gevva henn.
13 O rei falou com dureza ao povo. Sem fazer caso algum do conselho dos anciãos,
14 Eah hott da roht gnumma es di yunga mennah gevva henn un hott ksawt, “Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich mach's noch shveahrah. Mei faddah hott eich kshvoahra mitt fitza; ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.”
14 respondeu ao povo como lhe aconselharam os jovens: Meu pai impôs-vos um jugo pesado? Pois eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai vos castigou com açoites? Pois eu vos castigarei com escorpiões.
15 So hott da kaynich di leit nett abkeicht, veil's fumm Hah voah vi dess ausgedrayt is. Dess voah fa em Hah sei vatt folfilla es eah ksawt katt hott zumm Nebat sei boo da Jerobeam, deich da Ahia funn Silo.
15 E o rei não atendeu ao povo, porque assim o dispusera o Senhor, para realizar a palavra que tinha dito a Jeroboão, filho de Nabat, por meio de Aías, de Silo.
16 Vo gans Israel ksenna hott es da kaynich's nett dutt fa eena abheicha, henn si ksawt zumm kaynich:
16 Vendo que o rei não os atendia, o povo respondeu-lhe: Que temos nós a ver com Davi? Que temos nós de comum com o filho de Isaí? Vai, pois, para as tuas tendas, ó Israel! Cabe a ti tratar de tua casa, ó Davi! E os israelitas retiraram-se para as suas tendas.
17 Avvah selli Israeliddah es in shtett gvoond henn in Juda voahra alsnoch unnich em Rehabeam.
17 Roboão reinou, no entanto, sobre os israelitas que habitavam em Judá.
18 Da Kaynich Rehabeam hott no da Adoram, es ivvah di bunds-gnecht shaff-leit voah, naus kshikt shvetza zu di leit. Avvah gans Israel hott een doht kshtaynicht. No is da Kaynich Rehabeam kshvind in sei vauwa ganga un is difunn gyawkt noch Jerusalem.
18 O rei Roboão enviou Adurão, superintendente dos trabalhos, mas os israelitas apedrejaram-no e ele morreu. O rei subiu então precipitadamente no seu carro e fugiu para Jerusalém.
19 So hott Israel geyyich em Dawfit sei nohch-kummashaft kshaft funn datt on nuff biss heit.
19 Desse modo, separou-se Israel da casa de Davi até o dia de hoje.
20 Vo di Israeliddah keaht henn es da Jerobeam zrikk kumma is, henn si kshikt fa een zu di fasamling kumma, un henn een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Di aynsisht shtamm es beim Dawfit sei haus geblivva is voah di shtamm funn Juda.
20 Ouvindo os filhos de Israel que Jeroboão tinha voltado, convidaram-no à sua assembléia e aclamaram-no rei de todo o Israel. Só a tribo de Judá ficou fiel à casa de Davi.
21 Vo da Rehabeam zrikk an Jerusalem kumma is hott eah's gans haus funn Juda un di shtamm funn Benjamin zammah groofa fa greek macha geyyich's haus funn Israel. Es voahra en hunnaht un achtzich dausend greeks-gnechta datt. Da Rehabeam, em Solomon sei boo, hott vella's kaynich-reich viddah zrikk greeya fa een.
21 Roboão, quando chegou a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil guerreiros de escol, a fim de pelejar contra a casa de Israel, e restituir todo o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 Avvah dess vatt funn Gott is zumm Semaia, Gott sei mann, kumma:
22 Mas Deus falou a Seméias, homem de Deus:
23 “Sawk zumm Solomon sei boo da Rehabeam, da kaynich funn Juda, un zumm gans haus funn Juda un Benjamin un di ivvahricha leit,
23 Fala a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, bem como a toda a casa de Judá e de Benjamim, e a todo o resto do povo. Dize-lhes: Eis o que diz o Senhor:
24 ‘Dess is vass da Hah sawkt: Gaynd nett nuff un fechtet geyyich eiyah breedah di Israeliddah. Alli-ebbah soll haym gay; alles es blatz gnumma hott is funn miah.’” So henn si's vatt fumm Hah keicht un sinn viddah haym ganga, so vi da Hah eena ksawt katt hott.
24 Não façais guerra aos vossos irmãos, os israelitas. Volte cada um para a sua casa. Tudo isto se fez por minha vontade. Eles obedeceram à palavra do Senhor e voltaram, como lhes ordenara.
25 Da Jerobeam hott no di shtatt Sichem in di hivla funn Ephraim ufgebaut un hott datt gvoond. Funn datt is eah naus ganga un hott aw di shtatt Peniel ufgebaut.
25 Jeroboão construiu Siquém na montanha de Efraim, e residiu ali. Depois deixou Siquém para edificar Fanuel.
26 Da Jerobeam hott no zu sich selvaht gedenkt, “Es kaynich-reich mecht viddah zrikk gay unnich's haus fumm Dawfit.
26 E disse consigo mesmo: Pode bem ser que o reino volte para a casa de Davi.
27 Vann di leit nuff gayn fa opfahra am tempel fumm Hah an Jerusalem, dann drayt's hatz funn di leit zrikk zu iahra hah da Rehabeam, da kaynich funn Juda. No macha si mich doht un gayn zrikk zumm Kaynich Rehabeam.”
27 Se o povo subir a Jerusalém para oferecer sacrifícios no templo do Senhor, e o seu coração se voltar para o seu senhor, Roboão, rei de Judá, matar-me-ão e se voltarão para Roboão, rei de Judá.
28 Da kaynich hott no roht grikt un hott zvay goldichi hamlen gmacht. Eah hott ksawt zu di leit, “Es is zu hatt fa eich es diah nuff an Jerusalem gay seddet. Do sinn eiyah gettah, oh Israel, dee es eich ruff aus Egypta gebrocht henn.”
28 Depois de ter refletido bem, o rei mandou fazer dois bezerros de ouro e disse ao povo: Basta de peregrinações a Jerusalém! Eis aqui, ó Israel, o teu Deus que te tirou do Egito.
29 Eah hott no ay hamli ufkokt an Beth-El un's anra an Dan.
29 Pôs um bezerro em Betel e outro em Dã.
30 Dess ding is en sind vadda; di leit sinn gans nuff an Dan ganga fa sellah deena datt.
30 Isso foi uma ocasião de pecado, porque o povo ia até Dã para adorar um desses bezerros.
31 Da Jerobeam hott hohchi bletz ufkokt un hott preeshtah gmacht funn alli sadda leit, even vann si nett Lefiddah voahra.
31 Jeroboão construiu também templos em lugares altos, onde estabeleceu como sacerdotes homens tirados do meio do povo, e que não eram levitas.
32 Eah hott en fesht-dawk ausgevva uf em fuftzayda dawk im achta moonet, so vi sellah drunna in Juda, un hott opfahra gopfaht uf em awldah. Eah hott dess gedu in Beth-El, un hott gopfaht zu di hamlen es eah gmacht hott. Eah hott aw preeshtah eiksetzt an Beth-El fa di hohcha-bletz es eah gmacht katt hott.
32 Instituiu também uma festa no oitavo mês, no décimo quinto dia do mês, à semelhança da que se celebrava em Judá, e subiu ao altar. Fez o mesmo em Betel, sacrificando aos bezerros que tinha mandado fazer. Estabeleceu igualmente em Betel sacerdotes para os lugares altos que tinha edificado.
33 Uf em fuftzayda dawk fumm achta moonet, en moonet es eah selvaht raus glaysa hott, hott eah opfahra gopfaht uf em awldah es eah gebaut hott an Beth-El. So hott eah en fesht-dawk gmacht fa di Israeliddah un hott opfahra gmacht un insens gebrend uf em awldah.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, isto é, no mês que tinha escolhido a seu bel-prazer, subiu ao altar que tinha edificado em Betel para celebrar a festa com os israelitas. Subiu ao altar para queimar o incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.