1 Reis 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Da Rehabeam is no zu Sichem ganga vo awl di Israeliddah am voahra voahra fa een kaynich macha.
1 Roboão foi a Siquém, onde todos os israelitas tinham se reunido para proclamá-lo rei.
2 Da Jerobeam em Nebat sei boo voah noch in Egypta, datt vo eah anna kshprunga is fumm Kaynich Solomon. Vo eah keaht hott es si da Rehabeam kaynich macha zayla is eah zrikk kumma funn Egypta.
2 Assim que Jeroboão, filho de Nebate, que estava no Egito fugindo do rei Salomão, soube disso, voltou de lá.
3 No henn si kshikt fa da Jerobeam un eah un di gans fasamling funn Israel is zumm Rehabeam ganga un henn ksawt zu eem,
3 E mandaram chamá-lo. Então ele e toda a assembléia de Israel foram ao encontro de Roboão e disseram:
4 “Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu. Nau mach du deah hatt deensht un dess shveah yoch leichtah es eah uf uns gedu hott, no shaffa miah unnich diah.”
4 "Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado, mas agora diminui o trabalho árduo e este jugo pesado, e nós te serviremos".
5 Da Rehabeam hott ksawt, “Gaynd vekk fa drei dawk, no kummet zrikk zu miah.” Di leit sinn no vekk ganga.
5 Roboão respondeu: "Voltem a mim daqui a três dias". Então o povo foi embora.
6 Da Kaynich Rehabeam hott no roht grikt funn di eldishti es kshaft henn unnich em Solomon vo eah noch glaybt hott. Eah hott si kfrohkt, “Vee dayda diah sawwa es ich di leit andvat gevva sett?”
6 O rei Roboão perguntou às autoridades que haviam servido ao seu pai Salomão durante a vida dele: "Como vocês me aconselham a responder a este povo? "
7 Si henn ksawt, “Vann du en gnecht bisht zu dee leit, dich unnich si gebsht un eena en goot vatt gebsht heit, dann vadda si dei gnecht fa'immah.”
7 Eles responderam: "Se hoje fores um servo desse povo e servi-lo, dando-lhe uma resposta favorável, eles sempre serão teus servos".
8 Avvah da Rehabeam hott deah roht nunnah gedrayt es di eldishti eem gevva henn. Eah hott da roht gnumma es di yunga leit eem gevva henn, dee es ufgezowwa voahra mitt eem un nau sei gnechta voahra.
8 Roboão, contudo, rejeitou o conselho que as autoridades de Israel lhe tinham dito e consultou os jovens que haviam crescido com ele e o estavam servindo.
9 Eah hott si kfrohkt, “Vass fa roht gevvet diah? Vass fa andvat soll ich dee leit gevva es sawwa, ‘Mach's yoch leichtah es dei faddah uf uns gedu hott’?”
9 Perguntou-lhes: "Qual é o conselho de vocês? Como devemos responder a este povo que me diz: ‘Diminui o jugo que teu pai colocou sobre nós’? "
10 Di yunga mennah es ufgvaxa sinn mitt eem henn ksawt, “Sawk dee leit es ksawt henn zu diah, ‘Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu, mach du's leichtah,’ sawk eena, ‘Mei glennah fingah is dikkah es mei faddah sei bauch voah.
10 Os jovens que haviam crescido com ele responderam: "A este povo que te disse: ‘Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado; torna-o mais leve’ — dize: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.
11 Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich zayl's noch shveahrah macha. Mei faddah hott eich kshvoaht mitt fitza, avvah ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.’”
11 Pois bem, meu pai lhes impôs um jugo pesado; eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai os castigou com simples chicotes; eu os castigarei com chicotes pontiagudos’ ".
12 Drei dawk shpaydah is da Jerobeam un awl di leit zrikk zumm Rehabeam ganga vi da kaynich ksawt katt hott, “Kummet zrikk zu miah in drei dawk.”
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo voltaram a Roboão, segundo a orientação dada pelo rei: "Voltem a mim daqui a três dias".
13 Da kaynich hott eena hatt andvat gevva, un hott da roht nett gnumma es di eldishti eem gevva henn.
13 Mas o rei lhes respondeu asperamente. Rejeitando o conselho das autoridades de Israel,
14 Eah hott da roht gnumma es di yunga mennah gevva henn un hott ksawt, “Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich mach's noch shveahrah. Mei faddah hott eich kshvoahra mitt fitza; ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.”
14 seguiu o conselho dos jovens e disse: "Meu pai lhes tornou pesado o jugo; eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai os castigou com simples chicotes; eu os castigarei com chicotes pontiagudos".
15 So hott da kaynich di leit nett abkeicht, veil's fumm Hah voah vi dess ausgedrayt is. Dess voah fa em Hah sei vatt folfilla es eah ksawt katt hott zumm Nebat sei boo da Jerobeam, deich da Ahia funn Silo.
15 E o rei não ouviu o povo, pois esta mudança nos acontecimentos vinha da parte do Senhor, para que se cumprisse a palavra que o Senhor havia falado a Jeroboão, filho de Nebate, por meio do silonita Aías.
16 Vo gans Israel ksenna hott es da kaynich's nett dutt fa eena abheicha, henn si ksawt zumm kaynich:
16 Quando todo o Israel viu que o rei se recusava a ouvi-los, responderam ao rei: "Que temos em comum com Davi? Que temos em comum com o filho de Jessé? Para as suas tendas, ó Israel! Cuide da sua própria casa, ó Davi! " E assim os israelitas foram para as suas casas.
17 Avvah selli Israeliddah es in shtett gvoond henn in Juda voahra alsnoch unnich em Rehabeam.
17 Quanto, porém, aos israelitas que moravam nas cidades de Judá, Roboão continuou como rei deles.
18 Da Kaynich Rehabeam hott no da Adoram, es ivvah di bunds-gnecht shaff-leit voah, naus kshikt shvetza zu di leit. Avvah gans Israel hott een doht kshtaynicht. No is da Kaynich Rehabeam kshvind in sei vauwa ganga un is difunn gyawkt noch Jerusalem.
18 O rei Roboão enviou Adonirão, chefe de trabalhos forçados, mas todo o Israel o apedrejou até à morte. O rei, contudo, conseguiu subir em sua carruagem e fugir para Jerusalém.
19 So hott Israel geyyich em Dawfit sei nohch-kummashaft kshaft funn datt on nuff biss heit.
19 Desta forma Israel se rebelou contra a dinastia de Davi, e assim permanece até hoje.
20 Vo di Israeliddah keaht henn es da Jerobeam zrikk kumma is, henn si kshikt fa een zu di fasamling kumma, un henn een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Di aynsisht shtamm es beim Dawfit sei haus geblivva is voah di shtamm funn Juda.
20 Quando todos os israelitas souberam que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a reunião da comunidade e o fizeram rei sobre todo o Israel. Somente a tribo de Judá permaneceu leal à dinastia de Davi.
21 Vo da Rehabeam zrikk an Jerusalem kumma is hott eah's gans haus funn Juda un di shtamm funn Benjamin zammah groofa fa greek macha geyyich's haus funn Israel. Es voahra en hunnaht un achtzich dausend greeks-gnechta datt. Da Rehabeam, em Solomon sei boo, hott vella's kaynich-reich viddah zrikk greeya fa een.
21 Quando Roboão chegou em Jerusalém, convocou cento e oitenta mil homens de combate, das tribos de Judá e de Benjamim, para guerrearem contra Israel e recuperarem o reino para Roboão, filho de Salomão.
22 Avvah dess vatt funn Gott is zumm Semaia, Gott sei mann, kumma:
22 Entretanto, veio esta palavra de Deus a Semaías, homem de Deus:
23 “Sawk zumm Solomon sei boo da Rehabeam, da kaynich funn Juda, un zumm gans haus funn Juda un Benjamin un di ivvahricha leit,
23 "Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, às tribos de Judá e Benjamim, e ao restante do povo:
24 ‘Dess is vass da Hah sawkt: Gaynd nett nuff un fechtet geyyich eiyah breedah di Israeliddah. Alli-ebbah soll haym gay; alles es blatz gnumma hott is funn miah.’” So henn si's vatt fumm Hah keicht un sinn viddah haym ganga, so vi da Hah eena ksawt katt hott.
24 ‘Assim diz o Senhor: Não saiam à guerra contra os seus irmãos israelitas. Voltem para casa, todos vocês, pois fui eu que fiz isso’ ". E eles obedeceram à palavra do Senhor e voltaram para as suas casas, conforme o Senhor tinha ordenado.
25 Da Jerobeam hott no di shtatt Sichem in di hivla funn Ephraim ufgebaut un hott datt gvoond. Funn datt is eah naus ganga un hott aw di shtatt Peniel ufgebaut.
25 Jeroboão fortificou Siquém, nos montes de Efraim, onde passou a morar. Depois ele saiu e fortificou Peniel.
26 Da Jerobeam hott no zu sich selvaht gedenkt, “Es kaynich-reich mecht viddah zrikk gay unnich's haus fumm Dawfit.
26 Jeroboão pensou: "O reino agora provavelmente voltará para a dinastia de Davi.
27 Vann di leit nuff gayn fa opfahra am tempel fumm Hah an Jerusalem, dann drayt's hatz funn di leit zrikk zu iahra hah da Rehabeam, da kaynich funn Juda. No macha si mich doht un gayn zrikk zumm Kaynich Rehabeam.”
27 Se esse povo subir a Jerusalém para oferecer sacrifícios no templo do Senhor, novamente dedicarão sua lealdade ao senhor deles, Roboão, rei de Judá. Eles vão me matar e voltar para o rei Roboão".
28 Da kaynich hott no roht grikt un hott zvay goldichi hamlen gmacht. Eah hott ksawt zu di leit, “Es is zu hatt fa eich es diah nuff an Jerusalem gay seddet. Do sinn eiyah gettah, oh Israel, dee es eich ruff aus Egypta gebrocht henn.”
28 Depois de aconselhar-se, o rei fez dois bezerros de ouro e disse ao povo: "Vocês já subiram muito a Jerusalém. Aqui estão os seus deuses, ó Israel, que tiraram vocês do Egito".
29 Eah hott no ay hamli ufkokt an Beth-El un's anra an Dan.
29 Mandou por um bezerro em Betel, e o outro em Dã.
30 Dess ding is en sind vadda; di leit sinn gans nuff an Dan ganga fa sellah deena datt.
30 E isso veio a ser um pecado, pois o povo ia até Dã para adorar aquele bezerro.
31 Da Jerobeam hott hohchi bletz ufkokt un hott preeshtah gmacht funn alli sadda leit, even vann si nett Lefiddah voahra.
31 Jeroboão construiu altares idólatras e designou sacerdotes dentre o povo, apesar de não serem levitas.
32 Eah hott en fesht-dawk ausgevva uf em fuftzayda dawk im achta moonet, so vi sellah drunna in Juda, un hott opfahra gopfaht uf em awldah. Eah hott dess gedu in Beth-El, un hott gopfaht zu di hamlen es eah gmacht hott. Eah hott aw preeshtah eiksetzt an Beth-El fa di hohcha-bletz es eah gmacht katt hott.
32 Instituiu uma festa no dia quinze do oitavo mês, semelhante à festa realizada em Judá, e ofereceu sacrifícios no altar. Ele fez isso em Betel, onde também sacrificou aos bezerros que havia feito. Também estabeleceu lá sacerdotes nos seus altares idólatras.
33 Uf em fuftzayda dawk fumm achta moonet, en moonet es eah selvaht raus glaysa hott, hott eah opfahra gopfaht uf em awldah es eah gebaut hott an Beth-El. So hott eah en fesht-dawk gmacht fa di Israeliddah un hott opfahra gmacht un insens gebrend uf em awldah.
33 No dia quinze do oitavo mês, data que ele mesmo escolheu, ofereceu sacrifícios no altar que havia construído em Betel. Assim ele instituiu a festa para os israelitas e foi ao altar para queimar incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.