1 Reis 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Da Rehabeam is no zu Sichem ganga vo awl di Israeliddah am voahra voahra fa een kaynich macha.
1 Roboão foi a Siquém, porque todo o Israel se havia reunido ali, para o fazer rei.
2 Da Jerobeam em Nebat sei boo voah noch in Egypta, datt vo eah anna kshprunga is fumm Kaynich Solomon. Vo eah keaht hott es si da Rehabeam kaynich macha zayla is eah zrikk kumma funn Egypta.
2 Jeroboão, filho de Nebate, que ainda estava no Egito, para onde havia fugido da presença do rei Salomão, ouviu isso e voltou do Egito.
3 No henn si kshikt fa da Jerobeam un eah un di gans fasamling funn Israel is zumm Rehabeam ganga un henn ksawt zu eem,
3 Mandaram chamá-lo, e ele veio com toda a congregação de Israel a Roboão, para lhe dizer:
4 “Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu. Nau mach du deah hatt deensht un dess shveah yoch leichtah es eah uf uns gedu hott, no shaffa miah unnich diah.”
4 — O seu pai nos impôs um pesado jugo; alivie a dura servidão de seu pai e o pesado jugo que ele nos impôs, e nós o serviremos.
5 Da Rehabeam hott ksawt, “Gaynd vekk fa drei dawk, no kummet zrikk zu miah.” Di leit sinn no vekk ganga.
5 Roboão respondeu: — Vão embora e voltem daqui a três dias. E o povo se foi.
6 Da Kaynich Rehabeam hott no roht grikt funn di eldishti es kshaft henn unnich em Solomon vo eah noch glaybt hott. Eah hott si kfrohkt, “Vee dayda diah sawwa es ich di leit andvat gevva sett?”
6 O rei Roboão foi pedir conselho aos anciãos que haviam estado na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: — Como vocês me aconselham a responder a este povo?
7 Si henn ksawt, “Vann du en gnecht bisht zu dee leit, dich unnich si gebsht un eena en goot vatt gebsht heit, dann vadda si dei gnecht fa'immah.”
7 Eles disseram: — Se hoje o senhor se tornar servo deste povo e o servir, e, em resposta, falar boas palavras, eles se farão seus servos para sempre.
8 Avvah da Rehabeam hott deah roht nunnah gedrayt es di eldishti eem gevva henn. Eah hott da roht gnumma es di yunga leit eem gevva henn, dee es ufgezowwa voahra mitt eem un nau sei gnechta voahra.
8 Mas Roboão desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e foi pedir conselho aos jovens que haviam crescido com ele e o serviam.
9 Eah hott si kfrohkt, “Vass fa roht gevvet diah? Vass fa andvat soll ich dee leit gevva es sawwa, ‘Mach's yoch leichtah es dei faddah uf uns gedu hott’?”
9 Ele perguntou: — O que vocês me aconselham? O que devo responder a este povo que me pediu para aliviar o jugo que o meu pai lhes impôs?
10 Di yunga mennah es ufgvaxa sinn mitt eem henn ksawt, “Sawk dee leit es ksawt henn zu diah, ‘Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu, mach du's leichtah,’ sawk eena, ‘Mei glennah fingah is dikkah es mei faddah sei bauch voah.
10 E os jovens que haviam crescido com ele responderam: — Diga o seguinte a este povo que se queixa do pesado jugo que o seu pai lhe impôs e que pede para que ele seja aliviado. Diga-lhe o seguinte: “O meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.
11 Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich zayl's noch shveahrah macha. Mei faddah hott eich kshvoaht mitt fitza, avvah ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.’”
11 Assim que, se o meu pai lhes impôs um jugo pesado, eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai castigou vocês com açoites; eu vou castigá-los com escorpiões.”
12 Drei dawk shpaydah is da Jerobeam un awl di leit zrikk zumm Rehabeam ganga vi da kaynich ksawt katt hott, “Kummet zrikk zu miah in drei dawk.”
12 No terceiro dia, Jeroboão e todo o povo foram falar com Roboão, como o rei lhes havia ordenado, dizendo que voltassem em três dias.
13 Da kaynich hott eena hatt andvat gevva, un hott da roht nett gnumma es di eldishti eem gevva henn.
13 O rei deu uma resposta dura ao povo, porque havia desprezado o conselho dos anciãos.
14 Eah hott da roht gnumma es di yunga mennah gevva henn un hott ksawt, “Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich mach's noch shveahrah. Mei faddah hott eich kshvoahra mitt fitza; ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.”
14 Preferiu seguir o conselho dos jovens, dizendo: — Meu pai lhes impôs um pesado jugo, mas eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai castigou vocês com açoites; eu vou castigá-los com escorpiões.
15 So hott da kaynich di leit nett abkeicht, veil's fumm Hah voah vi dess ausgedrayt is. Dess voah fa em Hah sei vatt folfilla es eah ksawt katt hott zumm Nebat sei boo da Jerobeam, deich da Ahia funn Silo.
15 Assim o rei não deu ouvidos ao povo, porque esta reviravolta vinha do Senhor , para confirmar a palavra que o Senhor tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate, por meio de Aías, o silonita.
16 Vo gans Israel ksenna hott es da kaynich's nett dutt fa eena abheicha, henn si ksawt zumm kaynich:
16 Quando todo o Israel viu que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: — Que parte temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé! Às suas tendas, ó Israel! Cuide, agora, de sua casa, ó Davi! Então Israel se foi às suas tendas.
17 Avvah selli Israeliddah es in shtett gvoond henn in Juda voahra alsnoch unnich em Rehabeam.
17 Quanto aos filhos de Israel, porém, que moravam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.
18 Da Kaynich Rehabeam hott no da Adoram, es ivvah di bunds-gnecht shaff-leit voah, naus kshikt shvetza zu di leit. Avvah gans Israel hott een doht kshtaynicht. No is da Kaynich Rehabeam kshvind in sei vauwa ganga un is difunn gyawkt noch Jerusalem.
18 Então o rei Roboão enviou Adonirão, superintendente dos que realizavam trabalhos forçados, porém todo o Israel o apedrejou, e ele morreu. Mas o rei Roboão conseguiu subir no seu carro e fugiu para Jerusalém.
19 So hott Israel geyyich em Dawfit sei nohch-kummashaft kshaft funn datt on nuff biss heit.
19 Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi até o dia de hoje.
20 Vo di Israeliddah keaht henn es da Jerobeam zrikk kumma is, henn si kshikt fa een zu di fasamling kumma, un henn een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Di aynsisht shtamm es beim Dawfit sei haus geblivva is voah di shtamm funn Juda.
20 Quando todo o Israel soube que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel. Ninguém seguiu a casa de Davi, a não ser a tribo de Judá.
21 Vo da Rehabeam zrikk an Jerusalem kumma is hott eah's gans haus funn Juda un di shtamm funn Benjamin zammah groofa fa greek macha geyyich's haus funn Israel. Es voahra en hunnaht un achtzich dausend greeks-gnechta datt. Da Rehabeam, em Solomon sei boo, hott vella's kaynich-reich viddah zrikk greeya fa een.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil homens escolhidos, treinados para a guerra, para lutar contra a casa de Israel, a fim de restituir o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 Avvah dess vatt funn Gott is zumm Semaia, Gott sei mann, kumma:
22 Porém a palavra de Deus veio a Semaías, homem de Deus, dizendo:
23 “Sawk zumm Solomon sei boo da Rehabeam, da kaynich funn Juda, un zumm gans haus funn Juda un Benjamin un di ivvahricha leit,
23 — Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá, e a Benjamim, e ao resto do povo:
24 ‘Dess is vass da Hah sawkt: Gaynd nett nuff un fechtet geyyich eiyah breedah di Israeliddah. Alli-ebbah soll haym gay; alles es blatz gnumma hott is funn miah.’” So henn si's vatt fumm Hah keicht un sinn viddah haym ganga, so vi da Hah eena ksawt katt hott.
24 Assim diz o Senhor : “Não subam, nem lutem contra os seus irmãos, os filhos de Israel. Que cada um volte para a sua casa, porque eu é que fiz isto.” E eles obedeceram à palavra do
25 Da Jerobeam hott no di shtatt Sichem in di hivla funn Ephraim ufgebaut un hott datt gvoond. Funn datt is eah naus ganga un hott aw di shtatt Peniel ufgebaut.
25 Jeroboão edificou Siquém, na região montanhosa de Efraim, e passou a residir ali; dali edificou Penuel.
26 Da Jerobeam hott no zu sich selvaht gedenkt, “Es kaynich-reich mecht viddah zrikk gay unnich's haus fumm Dawfit.
26 Então ele pensou: “Agora o reino voltará para a casa de Davi.
27 Vann di leit nuff gayn fa opfahra am tempel fumm Hah an Jerusalem, dann drayt's hatz funn di leit zrikk zu iahra hah da Rehabeam, da kaynich funn Juda. No macha si mich doht un gayn zrikk zumm Kaynich Rehabeam.”
27 Se este povo subir para fazer sacrifícios na Casa do Senhor , em Jerusalém, o coração deles se voltará para o senhor deles, para Roboão, rei de Judá. Eles me matarão e voltarão para ele, para o rei de Judá.”
28 Da kaynich hott no roht grikt un hott zvay goldichi hamlen gmacht. Eah hott ksawt zu di leit, “Es is zu hatt fa eich es diah nuff an Jerusalem gay seddet. Do sinn eiyah gettah, oh Israel, dee es eich ruff aus Egypta gebrocht henn.”
28 Por isso, depois de se aconselhar, o rei fez dois bezerros de ouro e disse ao povo: — Basta de subir a Jerusalém! Eis aqui os seus deuses, ó Israel, que tiraram vocês da terra do Egito!
29 Eah hott no ay hamli ufkokt an Beth-El un's anra an Dan.
29 Pôs um em Betel e o outro em Dã.
30 Dess ding is en sind vadda; di leit sinn gans nuff an Dan ganga fa sellah deena datt.
30 E isso se tornou em pecado, pois o povo ia até Dã, cada um para adorar o bezerro.
31 Da Jerobeam hott hohchi bletz ufkokt un hott preeshtah gmacht funn alli sadda leit, even vann si nett Lefiddah voahra.
31 Jeroboão fez também santuários nos lugares altos e, dentre o povo, constituiu sacerdotes que não eram dos filhos de Levi.
32 Eah hott en fesht-dawk ausgevva uf em fuftzayda dawk im achta moonet, so vi sellah drunna in Juda, un hott opfahra gopfaht uf em awldah. Eah hott dess gedu in Beth-El, un hott gopfaht zu di hamlen es eah gmacht hott. Eah hott aw preeshtah eiksetzt an Beth-El fa di hohcha-bletz es eah gmacht katt hott.
32 Instituiu uma festa no oitavo mês, no dia décimo quinto do mês, igual à festa que se realizava em Judá, e ofereceu sacrifícios no altar. Fez o mesmo em Betel e ofereceu sacrifícios aos bezerros que havia feito. Também em Betel estabeleceu sacerdotes que serviam nos lugares altos que havia construído.
33 Uf em fuftzayda dawk fumm achta moonet, en moonet es eah selvaht raus glaysa hott, hott eah opfahra gopfaht uf em awldah es eah gebaut hott an Beth-El. So hott eah en fesht-dawk gmacht fa di Israeliddah un hott opfahra gmacht un insens gebrend uf em awldah.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, escolhido a seu bel-prazer, ele subiu ao altar que havia construído em Betel e ordenou uma festa para os filhos de Israel; subiu para queimar incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.