1 Reis 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Da Rehabeam is no zu Sichem ganga vo awl di Israeliddah am voahra voahra fa een kaynich macha.
1 Roboão foi a Siquém, onde todo o Israel havia se reunido para proclamá-lo rei.
2 Da Jerobeam em Nebat sei boo voah noch in Egypta, datt vo eah anna kshprunga is fumm Kaynich Solomon. Vo eah keaht hott es si da Rehabeam kaynich macha zayla is eah zrikk kumma funn Egypta.
2 Quando Jeroboão, filho de Nebate, soube disso, voltou do Egito, para onde havia fugido do rei Salomão.
3 No henn si kshikt fa da Jerobeam un eah un di gans fasamling funn Israel is zumm Rehabeam ganga un henn ksawt zu eem,
3 Os líderes de Israel convocaram Jeroboão, e ele e toda a comunidade de Israel foram falar com Roboão.
4 “Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu. Nau mach du deah hatt deensht un dess shveah yoch leichtah es eah uf uns gedu hott, no shaffa miah unnich diah.”
4 “Seu pai foi muito duro conosco”, disseram. “Alivie a carga pesada de trabalho e de impostos altos que seu pai nos obrigou a carregar. Então seremos seus súditos leais.”
5 Da Rehabeam hott ksawt, “Gaynd vekk fa drei dawk, no kummet zrikk zu miah.” Di leit sinn no vekk ganga.
5 Roboão respondeu: “Deem-me três dias para pensar. Depois, voltem para saber minha resposta”. E o povo foi embora.
6 Da Kaynich Rehabeam hott no roht grikt funn di eldishti es kshaft henn unnich em Solomon vo eah noch glaybt hott. Eah hott si kfrohkt, “Vee dayda diah sawwa es ich di leit andvat gevva sett?”
6 O rei Roboão discutiu o assunto com os homens mais velhos que haviam sido conselheiros de seu pai, Salomão. “O que vocês aconselham?”, perguntou ele. “Como devo responder a este povo?”
7 Si henn ksawt, “Vann du en gnecht bisht zu dee leit, dich unnich si gebsht un eena en goot vatt gebsht heit, dann vadda si dei gnecht fa'immah.”
7 Eles disseram: “Se o senhor estiver disposto a servir este povo hoje e lhe der uma resposta favorável, eles serão seus súditos leais para sempre”.
8 Avvah da Rehabeam hott deah roht nunnah gedrayt es di eldishti eem gevva henn. Eah hott da roht gnumma es di yunga leit eem gevva henn, dee es ufgezowwa voahra mitt eem un nau sei gnechta voahra.
8 Mas Roboão rejeitou o conselho dos homens mais velhos e pediu a opinião dos jovens que haviam crescido com ele e agora o acompanhavam.
9 Eah hott si kfrohkt, “Vass fa roht gevvet diah? Vass fa andvat soll ich dee leit gevva es sawwa, ‘Mach's yoch leichtah es dei faddah uf uns gedu hott’?”
9 “O que vocês aconselham?”, perguntou ele. “Como devo responder a este povo que deseja que eu alivie as cargas impostas por meu pai?”
10 Di yunga mennah es ufgvaxa sinn mitt eem henn ksawt, “Sawk dee leit es ksawt henn zu diah, ‘Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu, mach du's leichtah,’ sawk eena, ‘Mei glennah fingah is dikkah es mei faddah sei bauch voah.
10 Os jovens responderam: “Você deve dizer o seguinte a essa gente que diz que seu pai foi muito duro com eles e que pede alívio: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso que a cintura de meu pai!
11 Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich zayl's noch shveahrah macha. Mei faddah hott eich kshvoaht mitt fitza, avvah ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.’”
11 Sim, meu pai lhes impôs cargas pesadas, mas eu as tornarei ainda mais pesadas! Meu pai os castigou com chicotes comuns, mas eu os castigarei com chicotes de pontas de metal!’”.
12 Drei dawk shpaydah is da Jerobeam un awl di leit zrikk zumm Rehabeam ganga vi da kaynich ksawt katt hott, “Kummet zrikk zu miah in drei dawk.”
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo voltaram para saber a decisão do rei, como ele havia ordenado.
13 Da kaynich hott eena hatt andvat gevva, un hott da roht nett gnumma es di eldishti eem gevva henn.
13 Roboão lhes respondeu com aspereza, pois rejeitou o conselho dos homens mais velhos
14 Eah hott da roht gnumma es di yunga mennah gevva henn un hott ksawt, “Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich mach's noch shveahrah. Mei faddah hott eich kshvoahra mitt fitza; ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.”
14 e seguiu o conselho dos mais jovens. Disse ao povo: “Meu pai lhes impôs cargas pesadas, mas eu as tornarei ainda mais pesadas! Meu pai os castigou com chicotes comuns, mas eu os castigarei com chicotes de pontas de metal!”.
15 So hott da kaynich di leit nett abkeicht, veil's fumm Hah voah vi dess ausgedrayt is. Dess voah fa em Hah sei vatt folfilla es eah ksawt katt hott zumm Nebat sei boo da Jerobeam, deich da Ahia funn Silo.
15 Assim, o rei não atendeu o povo. Essa mudança nos acontecimentos foi da vontade do S enhor , pois cumpriu a mensagem do S enhor a Jeroboão, filho de Nebate, por meio do profeta Aías, de Siló.
16 Vo gans Israel ksenna hott es da kaynich's nett dutt fa eena abheicha, henn si ksawt zumm kaynich:
16 Quando todo o Israel viu que o rei não iria atender a seu pedido, respondeu: “Abaixo a dinastia de Davi! O filho de Jessé nada tem a nos oferecer! Volte para casa, Israel! E você, Davi, cuide de sua própria casa!”. Então o povo de Israel voltou para casa.
17 Avvah selli Israeliddah es in shtett gvoond henn in Juda voahra alsnoch unnich em Rehabeam.
17 Roboão, porém, continuou a governar sobre os israelitas que moravam nas cidades de Judá.
18 Da Kaynich Rehabeam hott no da Adoram, es ivvah di bunds-gnecht shaff-leit voah, naus kshikt shvetza zu di leit. Avvah gans Israel hott een doht kshtaynicht. No is da Kaynich Rehabeam kshvind in sei vauwa ganga un is difunn gyawkt noch Jerusalem.
18 O rei Roboão enviou Adonirão, encarregado dos trabalhos forçados, para restaurar a ordem, mas o povo de Israel o apedrejou até a morte. Quando essa notícia chegou ao rei Roboão, ele subiu rapidamente em sua carruagem e fugiu para Jerusalém.
19 So hott Israel geyyich em Dawfit sei nohch-kummashaft kshaft funn datt on nuff biss heit.
19 E até hoje as tribos do norte de Israel se recusam a ser governadas por um descendente de Davi.
20 Vo di Israeliddah keaht henn es da Jerobeam zrikk kumma is, henn si kshikt fa een zu di fasamling kumma, un henn een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Di aynsisht shtamm es beim Dawfit sei haus geblivva is voah di shtamm funn Juda.
20 Quando o povo de Israel soube que Jeroboão tinha voltado do Egito, convocou uma assembleia e o proclamou rei sobre todo o Israel. Apenas a tribo de Judá permaneceu leal à família de Davi.
21 Vo da Rehabeam zrikk an Jerusalem kumma is hott eah's gans haus funn Juda un di shtamm funn Benjamin zammah groofa fa greek macha geyyich's haus funn Israel. Es voahra en hunnaht un achtzich dausend greeks-gnechta datt. Da Rehabeam, em Solomon sei boo, hott vella's kaynich-reich viddah zrikk greeya fa een.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, mobilizou os homens das tribos de Judá e Benjamim, 180 mil dos melhores soldados, para guerrearem contra Israel e recuperarem o reino.
22 Avvah dess vatt funn Gott is zumm Semaia, Gott sei mann, kumma:
22 Deus, porém, falou a Semaías, homem de Deus:
23 “Sawk zumm Solomon sei boo da Rehabeam, da kaynich funn Juda, un zumm gans haus funn Juda un Benjamin un di ivvahricha leit,
23 “Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a todo o povo de Judá e Benjamim, e ao restante do povo:
24 ‘Dess is vass da Hah sawkt: Gaynd nett nuff un fechtet geyyich eiyah breedah di Israeliddah. Alli-ebbah soll haym gay; alles es blatz gnumma hott is funn miah.’” So henn si's vatt fumm Hah keicht un sinn viddah haym ganga, so vi da Hah eena ksawt katt hott.
24 ‘Assim diz o S enhor : Não lutem contra seus compatriotas, os israelitas. Voltem para casa, pois eu mesmo fiz isso acontecer!’”. Eles obedeceram à palavra do S enhor e voltaram para casa, conforme o S enhor havia ordenado.
25 Da Jerobeam hott no di shtatt Sichem in di hivla funn Ephraim ufgebaut un hott datt gvoond. Funn datt is eah naus ganga un hott aw di shtatt Peniel ufgebaut.
25 Então Jeroboão fortificou a cidade de Siquém, na região montanhosa de Efraim, e se estabeleceu ali. Mais tarde, fortificou Peniel.
26 Da Jerobeam hott no zu sich selvaht gedenkt, “Es kaynich-reich mecht viddah zrikk gay unnich's haus fumm Dawfit.
26 Jeroboão pensou: “Se eu não tiver cuidado, o reino voltará à dinastia de Davi.
27 Vann di leit nuff gayn fa opfahra am tempel fumm Hah an Jerusalem, dann drayt's hatz funn di leit zrikk zu iahra hah da Rehabeam, da kaynich funn Juda. No macha si mich doht un gayn zrikk zumm Kaynich Rehabeam.”
27 Quando o povo for a Jerusalém para oferecer sacrifícios no templo do S enhor , voltará a ser leal a Roboão, rei de Judá. Eles me matarão e o proclamarão rei deles”.
28 Da kaynich hott no roht grikt un hott zvay goldichi hamlen gmacht. Eah hott ksawt zu di leit, “Es is zu hatt fa eich es diah nuff an Jerusalem gay seddet. Do sinn eiyah gettah, oh Israel, dee es eich ruff aus Egypta gebrocht henn.”
28 Então, seguindo a recomendação de seus conselheiros, o rei fez dois bezerros de ouro. Disse ao povo: “É complicado demais ir a Jerusalém para adorar. Veja, Israel, estes são os deuses que tiraram vocês do Egito!”.
29 Eah hott no ay hamli ufkokt an Beth-El un's anra an Dan.
29 Colocou um dos bezerros em Betel e o outro em Dã, nos dois extremos de seu reino.
30 Dess ding is en sind vadda; di leit sinn gans nuff an Dan ganga fa sellah deena datt.
30 Isso se tornou um grande pecado, pois o povo viajava até Dã, ao norte, para adorar o ídolo que ficava ali.
31 Da Jerobeam hott hohchi bletz ufkokt un hott preeshtah gmacht funn alli sadda leit, even vann si nett Lefiddah voahra.
31 Jeroboão também construiu santuários idólatras e designou para serem sacerdotes homens do povo, que não eram da tribo sacerdotal de Levi.
32 Eah hott en fesht-dawk ausgevva uf em fuftzayda dawk im achta moonet, so vi sellah drunna in Juda, un hott opfahra gopfaht uf em awldah. Eah hott dess gedu in Beth-El, un hott gopfaht zu di hamlen es eah gmacht hott. Eah hott aw preeshtah eiksetzt an Beth-El fa di hohcha-bletz es eah gmacht katt hott.
32 Instituiu uma festa religiosa em Betel, no décimo quinto dia do oitavo mês, uma imitação da festa celebrada todos os anos em Judá. Ali em Betel, Jeroboão ofereceu sacrifícios aos bezerros que havia feito e designou sacerdotes para os santuários idólatras que havia construído.
33 Uf em fuftzayda dawk fumm achta moonet, en moonet es eah selvaht raus glaysa hott, hott eah opfahra gopfaht uf em awldah es eah gebaut hott an Beth-El. So hott eah en fesht-dawk gmacht fa di Israeliddah un hott opfahra gmacht un insens gebrend uf em awldah.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, data que ele mesmo tinha definido, ofereceu sacrifícios no altar em Betel. Instituiu, desse modo, uma festa religiosa para Israel e subiu ao altar para queimar incenso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.