1 Reis 12

Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Da Rehabeam is no zu Sichem ganga vo awl di Israeliddah am voahra voahra fa een kaynich macha.
1 E Roboão foi para Siquém; porque todo o Israel havia vindo a Siquém para fazê-lo rei.
2 Da Jerobeam em Nebat sei boo voah noch in Egypta, datt vo eah anna kshprunga is fumm Kaynich Solomon. Vo eah keaht hott es si da Rehabeam kaynich macha zayla is eah zrikk kumma funn Egypta.
2 Tendo Jeroboão, filho de Nebate, ouvido isto (pois estava ainda no Egito, para onde tinha fugido da presença do rei Salomão, onde habitava,
3 No henn si kshikt fa da Jerobeam un eah un di gans fasamling funn Israel is zumm Rehabeam ganga un henn ksawt zu eem,
3 e de onde mandaram chamá-lo), veio com toda a congregação de Israel, e falaram a Roboão, dizendo:
4 “Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu. Nau mach du deah hatt deensht un dess shveah yoch leichtah es eah uf uns gedu hott, no shaffa miah unnich diah.”
4 O teu pai fez o nosso jugo doloroso; agora, portanto, faz mais leve o serviço doloroso do teu pai, e o seu jugo pesado que ele pôs sobre nós, e te serviremos.
5 Da Rehabeam hott ksawt, “Gaynd vekk fa drei dawk, no kummet zrikk zu miah.” Di leit sinn no vekk ganga.
5 E ele lhes disse: Parti por mais três dias, depois, retornai a mim. E o povo partiu.
6 Da Kaynich Rehabeam hott no roht grikt funn di eldishti es kshaft henn unnich em Solomon vo eah noch glaybt hott. Eah hott si kfrohkt, “Vee dayda diah sawwa es ich di leit andvat gevva sett?”
6 E o rei Roboão consultou os homens velhos, que estavam diante de Salomão, o seu pai, enquanto ele ainda vivia, e disse: Como vós me aconselheis para que eu possa responder a estas pessoas?
7 Si henn ksawt, “Vann du en gnecht bisht zu dee leit, dich unnich si gebsht un eena en goot vatt gebsht heit, dann vadda si dei gnecht fa'immah.”
7 E eles lhe falaram, dizendo: Se fores um servo para este povo neste dia, e servi-los, e respondê-los, e falares boas palavras a eles, então, eles serão teus servos para sempre.
8 Avvah da Rehabeam hott deah roht nunnah gedrayt es di eldishti eem gevva henn. Eah hott da roht gnumma es di yunga leit eem gevva henn, dee es ufgezowwa voahra mitt eem un nau sei gnechta voahra.
8 Ele, porém, abandonou o conselho dos velhos, o qual eles lhe tinham dado, e consultou os moços que haviam crescido com ele, e que estavam de pé diante dele;
9 Eah hott si kfrohkt, “Vass fa roht gevvet diah? Vass fa andvat soll ich dee leit gevva es sawwa, ‘Mach's yoch leichtah es dei faddah uf uns gedu hott’?”
9 e disse-lhes: Que conselho vós dais para que nós possamos responder a este povo que falou comigo dizendo: Alivia o jugo que o teu pai pôs sobre nós?
10 Di yunga mennah es ufgvaxa sinn mitt eem henn ksawt, “Sawk dee leit es ksawt henn zu diah, ‘Dei faddah hott en shveah yoch uf uns gedu, mach du's leichtah,’ sawk eena, ‘Mei glennah fingah is dikkah es mei faddah sei bauch voah.
10 E os moços que haviam crescido com ele lhe falaram, dizendo: Assim falarás a estas pessoas que falaram contigo, dizendo: O teu pai fez pesado o nosso jugo, mas tu o alivia de sobre nós; assim tu dirás a eles: O meu dedo mínimo será mais grosso do que os lombos do meu pai.
11 Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich zayl's noch shveahrah macha. Mei faddah hott eich kshvoaht mitt fitza, avvah ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.’”
11 E, agora, como o meu pai vos carregou com um jugo pesado, eu acrescentarei ao vosso jugo: o meu pai vos tem castigado com chicote, mas eu vos castigarei com escorpiões.
12 Drei dawk shpaydah is da Jerobeam un awl di leit zrikk zumm Rehabeam ganga vi da kaynich ksawt katt hott, “Kummet zrikk zu miah in drei dawk.”
12 Assim, Jeroboão e todo o povo vieram até Roboão no terceiro dia, como o rei havia ordenado, dizendo: Retornai a mim no terceiro dia.
13 Da kaynich hott eena hatt andvat gevva, un hott da roht nett gnumma es di eldishti eem gevva henn.
13 E o rei respondeu ao povo de modo áspero, e abandonou o conselho que os velhos lhe tinham dado;
14 Eah hott da roht gnumma es di yunga mennah gevva henn un hott ksawt, “Mei faddah hott en shveah yoch uf eich gedu, avvah ich mach's noch shveahrah. Mei faddah hott eich kshvoahra mitt fitza; ich zayl eich shlauwa mitt scorpions.”
14 e falou-lhes segundo o conselho dos moços, dizendo: O meu pai fez o vosso jugo pesado, e eu acrescentarei ao vosso jugo; o meu pai também vos castigou com chicotes, mas eu vos castigarei com escorpiões.
15 So hott da kaynich di leit nett abkeicht, veil's fumm Hah voah vi dess ausgedrayt is. Dess voah fa em Hah sei vatt folfilla es eah ksawt katt hott zumm Nebat sei boo da Jerobeam, deich da Ahia funn Silo.
15 Porquanto o rei não atentou ao povo; porque a causa era do SENHOR, que ele pudesse cumprir o seu dizer, o qual o SENHOR falara a Jeroboão, filho de Nebate, por Aías, o silonita.
16 Vo gans Israel ksenna hott es da kaynich's nett dutt fa eena abheicha, henn si ksawt zumm kaynich:
16 Assim, quando todo o Israel viu que o rei não atentava a eles, o povo respondeu ao rei, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Tampouco temos nós herança no filho de Jessé; às vossas tendas, ó Israel; agora olha para a tua própria casa, Davi. Assim, Israel partiu para as suas tendas.
17 Avvah selli Israeliddah es in shtett gvoond henn in Juda voahra alsnoch unnich em Rehabeam.
17 Mas, quanto aos filhos de Israel que habitavam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.
18 Da Kaynich Rehabeam hott no da Adoram, es ivvah di bunds-gnecht shaff-leit voah, naus kshikt shvetza zu di leit. Avvah gans Israel hott een doht kshtaynicht. No is da Kaynich Rehabeam kshvind in sei vauwa ganga un is difunn gyawkt noch Jerusalem.
18 O rei Roboão enviou Adorão, que esteve sobre o tributo; e todo o Israel o apedrejou com pedras, e ele morreu. Por isso, o rei Roboão apressou-se em subir na sua carruagem, para fugir para Jerusalém.
19 So hott Israel geyyich em Dawfit sei nohch-kummashaft kshaft funn datt on nuff biss heit.
19 Assim, Israel se rebelou contra a casa de Davi até este dia.
20 Vo di Israeliddah keaht henn es da Jerobeam zrikk kumma is, henn si kshikt fa een zu di fasamling kumma, un henn een kaynich gmacht ivvah gans Israel. Di aynsisht shtamm es beim Dawfit sei haus geblivva is voah di shtamm funn Juda.
20 E sucedeu, quando todo o Israel ouviu que Jeroboão havia retornado, que eles mandaram chamá-lo até a congregação, e o fizeram rei sobre todo o Israel; não houve nenhum que seguisse a casa de Davi, senão somente a tribo de Judá.
21 Vo da Rehabeam zrikk an Jerusalem kumma is hott eah's gans haus funn Juda un di shtamm funn Benjamin zammah groofa fa greek macha geyyich's haus funn Israel. Es voahra en hunnaht un achtzich dausend greeks-gnechta datt. Da Rehabeam, em Solomon sei boo, hott vella's kaynich-reich viddah zrikk greeya fa een.
21 E quando Roboão tinha vindo a Jerusalém, ele reuniu toda a casa de Judá, com a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil homens seletos, os quais eram guerreiros, para lutar contra a casa de Israel, para trazer o reino de volta a Roboão, o filho de Salomão.
22 Avvah dess vatt funn Gott is zumm Semaia, Gott sei mann, kumma:
22 Contudo, a palavra de Deus veio a Semaías, o homem de Deus, dizendo:
23 “Sawk zumm Solomon sei boo da Rehabeam, da kaynich funn Juda, un zumm gans haus funn Juda un Benjamin un di ivvahricha leit,
23 Fala a Roboão, o filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá e Benjamim, e ao remanescente do povo, dizendo:
24 ‘Dess is vass da Hah sawkt: Gaynd nett nuff un fechtet geyyich eiyah breedah di Israeliddah. Alli-ebbah soll haym gay; alles es blatz gnumma hott is funn miah.’” So henn si's vatt fumm Hah keicht un sinn viddah haym ganga, so vi da Hah eena ksawt katt hott.
24 Assim diz o SENHOR: Não subireis, nem lutareis contra os vossos irmãos, os filhos de Israel; retornai cada homem à sua casa; porquanto esta coisa é da minha parte. Eles, portanto, atentaram à palavra do SENHOR, e retornaram segundo a palavra do SENHOR.
25 Da Jerobeam hott no di shtatt Sichem in di hivla funn Ephraim ufgebaut un hott datt gvoond. Funn datt is eah naus ganga un hott aw di shtatt Peniel ufgebaut.
25 Então, Jeroboão edificou Siquém no monte Efraim, e nela habitou; e saiu dali, e edificou Penuel.
26 Da Jerobeam hott no zu sich selvaht gedenkt, “Es kaynich-reich mecht viddah zrikk gay unnich's haus fumm Dawfit.
26 E Jeroboão disse no seu coração: Agora o reino retornará à casa de Davi;
27 Vann di leit nuff gayn fa opfahra am tempel fumm Hah an Jerusalem, dann drayt's hatz funn di leit zrikk zu iahra hah da Rehabeam, da kaynich funn Juda. No macha si mich doht un gayn zrikk zumm Kaynich Rehabeam.”
27 se este povo subir para fazer sacrifício na casa do SENHOR em Jerusalém, então o coração deste povo retornará ao seu senhor, a saber, a Roboão, rei de Judá, e eles me matarão, e irão novamente a Roboão, rei de Judá.
28 Da kaynich hott no roht grikt un hott zvay goldichi hamlen gmacht. Eah hott ksawt zu di leit, “Es is zu hatt fa eich es diah nuff an Jerusalem gay seddet. Do sinn eiyah gettah, oh Israel, dee es eich ruff aus Egypta gebrocht henn.”
28 Assim o rei tomou conselho, e fez dois bezerros de ouro, e lhes disse: É demais para vós subirdes a Jerusalém; eis aqui os teus deuses, ó Israel, os quais te tiraram da terra do Egito.
29 Eah hott no ay hamli ufkokt an Beth-El un's anra an Dan.
29 E ele pôs um em Betel, e o outro pôs em Dã.
30 Dess ding is en sind vadda; di leit sinn gans nuff an Dan ganga fa sellah deena datt.
30 E isso se tornou um pecado; pois o povo foi adorar diante de um, a saber, em Dã.
31 Da Jerobeam hott hohchi bletz ufkokt un hott preeshtah gmacht funn alli sadda leit, even vann si nett Lefiddah voahra.
31 E ele fez uma casa dos lugares altos, e fez sacerdotes dos menores dentre o povo, os quais não eram dos filhos de Levi.
32 Eah hott en fesht-dawk ausgevva uf em fuftzayda dawk im achta moonet, so vi sellah drunna in Juda, un hott opfahra gopfaht uf em awldah. Eah hott dess gedu in Beth-El, un hott gopfaht zu di hamlen es eah gmacht hott. Eah hott aw preeshtah eiksetzt an Beth-El fa di hohcha-bletz es eah gmacht katt hott.
32 E Jeroboão ordenou uma festa no oitavo mês, no décimo quinto dia do mês, semelhante à festa que existe em Judá, e ele ofereceu sobre o altar. Assim fez em Betel, sacrificando aos novilhos que ele havia feito; e pôs em Betel os sacerdotes dos lugares altos, os quais ele havia feito.
33 Uf em fuftzayda dawk fumm achta moonet, en moonet es eah selvaht raus glaysa hott, hott eah opfahra gopfaht uf em awldah es eah gebaut hott an Beth-El. So hott eah en fesht-dawk gmacht fa di Israeliddah un hott opfahra gmacht un insens gebrend uf em awldah.
33 Assim, ele ofereceu sobre o altar que havia feito em Betel no décimo quinto dia do oitavo mês, a saber, no mês que ele havia imaginado no seu próprio coração; e ordenou uma festa para os filhos de Israel; e ofereceu sobre o altar, e queimou incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.