1 Crônicas 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Da Satan hott sich geyyich Israel kshteld, un eah hott da Dawfit fafiaht fa di leit funn Israel zayla lossa.
1 Levantou-se Satã contra Israel, e excitou Davi a fazer o recenseamento de Israel.
2 So hott da Dawfit ksawt zumm Joab un di evvahshti funn di leit, “Gaynd un zaylet di leit funn Israel, funn Beer-Seba biss an Dan. No bringet miah vatt zrikk so es ich vays vi feel es es sinn.”
2 Disse Davi a Joab e aos chefes do povo: Ide, fazei o recenseamento dos israelitas desde Bersabéia até Dã e fazei-me um relatório, para que eu saiba o número deles.
3 Avvah da Joab hott ksawt, “Loss da Hah sei leit en hunnaht mohl so feel macha es si sinn nau! Avvah, mei hah un kaynich, sinn si nett awl em hah sei gnechta? Favass vill mei hah so en ding do? Favass vill eah en shuld uf Israel bringa?”
3 Respondeu Joab: O Senhor multiplique seu povo cem vezes mais! Não são todos eles, ó rei, meu senhor, os servos de meu senhor? Por que, no entanto, exige meu senhor isso? Por que sobrecarregar Israel de um pecado?
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab. So hott da Joab falossa, is gans deich Israel ganga un is no viddah zrikk an Jerusalem kumma.
4 Mas o rei persistiu na ordem que dera a Joab. Joab partiu e percorreu todo o Israel, depois retornou a Jerusalém.
5 Da Joab hott no em Dawfit da nambah gevva es eah gezayld hott funn awl di leit. In gans Israel voahra's 1,100,000 mennah es es shvatt gezowwa henn, un in Juda voahra's 470,000 mennah.
5 E entregou a Davi a lista do recenseamento do povo: havia em todo o Israel um milhão e cem mil homens aptos para o manejo da espada, e, em Judá, quatrocentos e setenta mil.
6 Avvah da Joab hott di leit funn Levi un Benjamin nett gezayld unnich dee, veil eah nett aynich voah mitt em kaynich sei gebott.
6 Não fez o recenseamento da tribo de Levi nem de Benjamim, porque a ordem do rei lhe repugnava.
7 Dess gebott voah aw evil in Gott sei awwa, so hott eah Israel kshtrohft.
7 Deus não viu isso com bons olhos e feriu Israel.
8 No hott da Dawfit ksawt zu Gott, “Ich habb veesht ksindicht bei dess ding du. Nau bitt ich dich fa di shuld vekk nemma funn deim gnecht. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
8 Davi disse a Deus: Pequei gravemente agindo de tal maneira. Agora dignai-vos perdoar a iniqüidade de vosso servo, porque agi em completa insensatez.
9 No hott da Hah ksawt zumm Gad, em Dawfit sei brofayt,
9 Então o Senhor dirigiu-se a Gad, vidente de Davi, nesses termos:
10 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ayns aus drei sacha fa nemma; 'sis is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
10 Vai dizer a Davi: Eis o que diz o Senhor: Eu te proponho três coisas; escolhe uma delas e eu ta farei.
11 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Nemm ayns funn dee:
11 Gad foi ao encontro de Davi e lhe disse: Eis o que disse o Senhor:
12 endveddahs drei yoah hungahs-noht, drei moonet nunnah kshlauwa sei bei dei feinda diveil es iahra shvadda dich ivvah-kumma, adda drei dawk fumm Hah sei shvatt, sell is, peshtelens im land diveil es em Hah sei engel alli dayl funn Israel fadauva dutt.’ Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
12 Escolhe: ou três anos de fome, ou três meses durante os quais fugirás de teus inimigos e serás atingido por sua espada, ou ainda três dias em que a espada do Senhor ou a peste maltratarão a terra, e o anjo do Senhor devastará todo o território de Israel. A ti compete ver agora que resposta devo dar àquele que me enviou.
13 Da Dawfit hott no ksawt zumm Gad, “Ich habb vundahboah angsht. Loss mich im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit oahrich grohs is, avvah loss mich nett in di hend funn mensha falla.”
13 Estou, respondeu Davi, numa cruel angústia. Ah! Caia eu nas mãos do Senhor, porque imensa é sua misericórdia; mas que eu não caia nas mãos dos homens!
14 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt, un 70,000 mensha funn Israel sinn kshtauva.
14 E o Senhor mandou a peste a Israel. Em Israel tombaram setenta mil homens.
15 No hott Gott en engel kshikt fa Jerusalem fadauva, avvah vi eah droh voah, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab!” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah shtay fumm Ornan, da Jebusiddah.
15 Deus enviou a Jerusalém um anjo para destruí-la. Enquanto ele a assolava, o Senhor, que olhava, compadeceu-se desse mal, e disse ao anjo destruidor: Basta! Retira agora tua mão! Ora, o anjo do Senhor achava-se perto da eira de Ornã, o jebuseu.
16 Da Dawfit hott ufgegukt un hott da engel fumm Hah ksenna zvishich em himmel un di eaht shtay. Eah hott sei shvatt in di hand katt es auskshtrekt voah ivvah Jerusalem. No is da Dawfit un di eldishti es geglayt voahra mitt sekk-glaydah nunnah kfalla uf iahra ksichtah.
16 Davi, tendo levantado os olhos, viu o anjo do Senhor que estava entre o céu e a terra, com uma espada desembainhada em sua mão, dirigida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, prostraram-se com o rosto por terra.
17 Da Dawfit hott ksawt, “Voah's nett mich es es gebott gevva hott fa di leit zayla? Ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Oh Hah mei Gott, loss dei hand uf mich un mei family falla, avvah loss nett dee peshtelens ohhalda geyyich dei leit.”
17 E Davi disse a Deus: Não fui eu que mandei fazer o recenseamento do povo? Fui eu que pequei, fui eu que fiz esse mal. Mas essas ovelhas, que fizeram elas? Senhor, meu Deus, que vossa mão caia, portanto, sobre mim e sobre a casa de meu pai para castigar, mas não sobre vosso povo.
18 No hott da engel fumm Hah ksawt zumm Gad es eah soll em Dawfit sawwa fa nuff an da dresha-floah gay fumm Ornan, da Jebusiddah. Un datt soll eah en awldah bauwa zumm Hah.
18 O anjo do Senhor mandou Gad dizer a Davi que subisse à eira de Ornã, o jebuseu, para lá levantar um altar ao Senhor.
19 Da Dawfit is no nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 Davi lá subiu, de acordo com a ordem dada por Gad da parte do Senhor.
20 Diveil es da Ornan am vaytza dresha voah, hott eah rumm gegukt un hott da engel ksenna. Sei fiah boova es bei eem voahra henn sich no fashtekkeld.
20 Ornã, voltando-se, viu o anjo, e ele com seus quatro filhos esconderam-se: estava, naquela ocasião, debulhando trigo.
21 Vo da Dawfit zumm Ornan kumma is, hott da Ornan gegukt un hott da Dawfit ksenna. No is eah fumm dresha-floah ganga un hott sich nunnah gebikt fannich da Dawfit mitt seim ksicht uf da bodda.
21 Quando Davi chegou perto de Ornã, este o viu; saiu da eira e se prosternou diante de Davi, com o rosto contra a terra.
22 Da Dawfit hott no ksawt zumm Ornan, “Gebb miah da blatz funn demm dresha-floah, so es ich em Hah en awldah bauwa kann druff, un dee peshtelens uf di leit kshtobt sei kann. Fakawf's zu miah am folla price.”
22 Davi disse-lhe: Cede-me o terreno de tua eira, para nela construir um altar ao Senhor; cede-o a mim pelo seu valor em dinheiro, para que o flagelo se retire de cima do povo.
23 Da Ornan hott no ksawt zumm Dawfit, “Nemm en fa dich selvaht, un loss mei hah da kaynich du mitt vass eah vill. Gukk moll, ich gebb diah di oxa fa en brand-opfah, di dresha-shlayfa fa hols un da vaytza fa en shpeis-opfah. Ich gebb diah dess alles.”
23 Ornã respondeu: Toma-o; que meu senhor, o rei, faça o que lhe parecer bom. Vê: dou os bois para o holocausto, os carros para lenha, e o trigo para a oblação; tudo te dou.
24 Avvah da Dawfit hott ksawt zumm Ornan, “Nay, ich vill da blatz kawfa fa da foll price. Ich zayl nett nemma vass dei is fa da Hah. Un ich zayl nett en brand-opfah macha es mich nix kosht.”
24 Não, respondeu Davi, quero comprá-lo pelo seu inteiro valor em dinheiro; não tomarei o que te pertence para dar ao Senhor, e não oferecerei um holocausto que não me custe nada.
25 So hott da Dawfit em Ornan 600 shtikkah gold gevva fa da blatz.
25 Davi deu a Ornã um peso de seiscentos siclos de ouro pelo terreno.
26 No hott da Dawfit en awldah zumm Hah gebaut datt, un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. Eah hott da Hah ohgroofa un da Hah hott eem andvat gevva mitt feiyah fumm himmel uf da awldah funn brand-opfah.
26 E Davi construiu lá um altar ao Senhor; ofereceu holocausto e sacrifícios pacíficos. Invocou o Senhor que lhe respondeu enviando o fogo do céu sobre o altar de holocusto.
27 No hott da Hah kshvetzt zumm engel, un eah hott sei shvatt zrikk nei in da leddah-sakk gedu.
27 Então o Senhor falou ao anjo, e este meteu a espada na bainha.
28 An selli zeit, vo da Dawfit ksenna hott es da Hah eem andvat gevva hott uf em Jebusiddah Ornan sei dresha-floah, hott eah opfahra gmacht datt.
28 Nesse momento, vendo Davi que o Senhor o tinha ouvido na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali sacrifícios.
29 Da tempel-tent fumm Hah, es da Mosi gmacht katt hott in di vildahnis un da awldah fa brand-opfahra macha, voahra an selli zeit uf em hohcha blatz an Gibeon.
29 O tabernáculo do Senhor que Moisés construíra no deserto e o altar dos holocaustos se encontravam, nesse tempo, no lugar alto de Gabaon.
30 Avvah da Dawfit hott nett fannich si gay kenna fa Gott ohroofa, veil eah sich kfeicht hott veyyich em engel fumm Hah sei shvatt.
30 Mas Davi não pôde dirigir-se a esse altar, para rogar a Deus, tão aterrado ficara ao ver a espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.