1 Crônicas 21

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Da Satan hott sich geyyich Israel kshteld, un eah hott da Dawfit fafiaht fa di leit funn Israel zayla lossa.
1 Satanás levantou-se contra Israel e levou Davi a fazer um recenseamento do povo.
2 So hott da Dawfit ksawt zumm Joab un di evvahshti funn di leit, “Gaynd un zaylet di leit funn Israel, funn Beer-Seba biss an Dan. No bringet miah vatt zrikk so es ich vays vi feel es es sinn.”
2 Davi disse a Joabe e aos outros comandantes do exército: "Vão e contem os israelitas desde Berseba até Dã e tragam-me um relatório para que eu saiba quantos são".
3 Avvah da Joab hott ksawt, “Loss da Hah sei leit en hunnaht mohl so feel macha es si sinn nau! Avvah, mei hah un kaynich, sinn si nett awl em hah sei gnechta? Favass vill mei hah so en ding do? Favass vill eah en shuld uf Israel bringa?”
3 Joabe, porém, respondeu: "Que o Senhor multiplique o povo dele por cem. Ó rei, meu senhor, não são, porventura, todos eles súditos do meu senhor? Por que o meu senhor deseja fazer isso? Por que deveria trazer culpa sobre Israel? "
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab. So hott da Joab falossa, is gans deich Israel ganga un is no viddah zrikk an Jerusalem kumma.
4 Mas a palavra do rei prevaleceu, de modo que Joabe partiu, percorreu todo o Israel e então voltou a Jerusalém.
5 Da Joab hott no em Dawfit da nambah gevva es eah gezayld hott funn awl di leit. In gans Israel voahra's 1,100,000 mennah es es shvatt gezowwa henn, un in Juda voahra's 470,000 mennah.
5 Joabe apresentou a Davi o relatório com o número dos homens de combate: Em todo o Israel havia um milhão e cem mil homens habilitados para o serviço militar, sendo quatrocentos e setenta mil de Judá.
6 Avvah da Joab hott di leit funn Levi un Benjamin nett gezayld unnich dee, veil eah nett aynich voah mitt em kaynich sei gebott.
6 Mas Joabe não incluiu as tribos de Levi e de Benjamim na contagem, pois a ordem do rei lhe parecera absurda.
7 Dess gebott voah aw evil in Gott sei awwa, so hott eah Israel kshtrohft.
7 Essa ordem foi reprovada por Deus, e por isso ele puniu Israel.
8 No hott da Dawfit ksawt zu Gott, “Ich habb veesht ksindicht bei dess ding du. Nau bitt ich dich fa di shuld vekk nemma funn deim gnecht. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
8 Então Davi disse a Deus: "Pequei gravemente com o que fiz. Agora eu te imploro que perdoes o pecado do teu servo, porque cometi uma grande loucura! "
9 No hott da Hah ksawt zumm Gad, em Dawfit sei brofayt,
9 O Senhor disse a Gade, o vidente de Davi:
10 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ayns aus drei sacha fa nemma; 'sis is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
10 "Vá dizer a Davi: ‘Assim diz o Senhor: Estou lhe dando três opções. Escolha uma delas, e eu a executarei contra você’ ".
11 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Nemm ayns funn dee:
11 Então Gade foi a Davi e lhe disse: "Assim diz o Senhor: ‘Escolha:
12 endveddahs drei yoah hungahs-noht, drei moonet nunnah kshlauwa sei bei dei feinda diveil es iahra shvadda dich ivvah-kumma, adda drei dawk fumm Hah sei shvatt, sell is, peshtelens im land diveil es em Hah sei engel alli dayl funn Israel fadauva dutt.’ Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
12 três anos de fome, três meses fugindo de seus adversários, perseguido pela espada deles, ou três dias da espada do Senhor, isto é, três dias de praga, com o anjo do Senhor assolando todas as regiões de Israel’. Decida agora como devo responder àquele que me enviou".
13 Da Dawfit hott no ksawt zumm Gad, “Ich habb vundahboah angsht. Loss mich im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit oahrich grohs is, avvah loss mich nett in di hend funn mensha falla.”
13 Davi respondeu: "É grande a minha angustia! Prefiro cair nas mãos do Senhor, pois é grande a sua misericórdia, e não nas mãos dos homens".
14 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt, un 70,000 mensha funn Israel sinn kshtauva.
14 Então o Senhor enviou uma praga sobre Israel, e setenta mil homens de Israel morreram.
15 No hott Gott en engel kshikt fa Jerusalem fadauva, avvah vi eah droh voah, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab!” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah shtay fumm Ornan, da Jebusiddah.
15 E Deus enviou um anjo para destruir Jerusalém. Mas, quando o anjo ia fazê-lo, o Senhor olhou e arrependeu-se de trazer a catástrofe, e ele disse ao anjo destruidor: "Pare! Já basta! " Naquele momento o anjo do Senhor estava perto da eira de Araúna, o jebuseu.
16 Da Dawfit hott ufgegukt un hott da engel fumm Hah ksenna zvishich em himmel un di eaht shtay. Eah hott sei shvatt in di hand katt es auskshtrekt voah ivvah Jerusalem. No is da Dawfit un di eldishti es geglayt voahra mitt sekk-glaydah nunnah kfalla uf iahra ksichtah.
16 Davi olhou para cima e viu o anjo do Senhor entre o céu e a terra, com uma espada na mão erguida sobre Jerusalém. Então Davi e as autoridades de Israel, vestidos de luto, prostraram-se, rosto em terra.
17 Da Dawfit hott ksawt, “Voah's nett mich es es gebott gevva hott fa di leit zayla? Ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Oh Hah mei Gott, loss dei hand uf mich un mei family falla, avvah loss nett dee peshtelens ohhalda geyyich dei leit.”
17 Davi disse a Deus: "Não fui eu que ordenei contar o povo? Fui eu que pequei e fiz o mal. Estes não passam de ovelhas. O que eles fizeram? Ó Senhor meu Deus, que o teu castigo caia sobre mim e sobre a minha família, mas não sobre o teu povo! "
18 No hott da engel fumm Hah ksawt zumm Gad es eah soll em Dawfit sawwa fa nuff an da dresha-floah gay fumm Ornan, da Jebusiddah. Un datt soll eah en awldah bauwa zumm Hah.
18 Então o anjo do Senhor mandou Gade dizer a Davi que construísse um altar na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Da Dawfit is no nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 Davi foi para lá, em obediência à palavra que Gade havia falado em nome do Senhor.
20 Diveil es da Ornan am vaytza dresha voah, hott eah rumm gegukt un hott da engel ksenna. Sei fiah boova es bei eem voahra henn sich no fashtekkeld.
20 Araúna estava debulhando o trigo; virando-se, viu o anjo, e ele e seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam.
21 Vo da Dawfit zumm Ornan kumma is, hott da Ornan gegukt un hott da Dawfit ksenna. No is eah fumm dresha-floah ganga un hott sich nunnah gebikt fannich da Dawfit mitt seim ksicht uf da bodda.
21 Nisso chegou Davi e, quando Araúna o viu, saiu da eira e prostrou-se diante de Davi, rosto em terra.
22 Da Dawfit hott no ksawt zumm Ornan, “Gebb miah da blatz funn demm dresha-floah, so es ich em Hah en awldah bauwa kann druff, un dee peshtelens uf di leit kshtobt sei kann. Fakawf's zu miah am folla price.”
22 E Davi lhe pediu: "Ceda-me o terreno da sua eira para eu construir um altar em honra do Senhor, para que cesse a praga sobre o povo. Venda-me o terreno pelo preço justo".
23 Da Ornan hott no ksawt zumm Dawfit, “Nemm en fa dich selvaht, un loss mei hah da kaynich du mitt vass eah vill. Gukk moll, ich gebb diah di oxa fa en brand-opfah, di dresha-shlayfa fa hols un da vaytza fa en shpeis-opfah. Ich gebb diah dess alles.”
23 Mas Araúna disse a Davi: "Considera-o teu! Que o meu rei e senhor faça dele o que desejar. Eu darei os bois para os holocaustos, o debulhador para servir de lenha, e o trigo para a oferta de cereal. Tudo isso eu dou a ti".
24 Avvah da Dawfit hott ksawt zumm Ornan, “Nay, ich vill da blatz kawfa fa da foll price. Ich zayl nett nemma vass dei is fa da Hah. Un ich zayl nett en brand-opfah macha es mich nix kosht.”
24 O rei Davi, porém, respondeu a Araúna: "Não! Faço questão de pagar o preço justo. Não darei ao Senhor aquilo que pertence a você, nem oferecerei um holocausto que não me custe nada".
25 So hott da Dawfit em Ornan 600 shtikkah gold gevva fa da blatz.
25 Então Davi pagou a Araúna sete quilos e duzentos gramas de ouro pelo terreno.
26 No hott da Dawfit en awldah zumm Hah gebaut datt, un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. Eah hott da Hah ohgroofa un da Hah hott eem andvat gevva mitt feiyah fumm himmel uf da awldah funn brand-opfah.
26 E Davi edificou ali um altar ao Senhor e ofereceu holocaustos e sacrifícios de comunhão. Davi invocou o Senhor, e o Senhor lhe respondeu com fogo que veio do céu sobre o altar de holocaustos.
27 No hott da Hah kshvetzt zumm engel, un eah hott sei shvatt zrikk nei in da leddah-sakk gedu.
27 E o Senhor ordenou ao anjo que pusesse a espada na bainha.
28 An selli zeit, vo da Dawfit ksenna hott es da Hah eem andvat gevva hott uf em Jebusiddah Ornan sei dresha-floah, hott eah opfahra gmacht datt.
28 Nessa ocasião viu Davi que o Senhor lhe havia respondido na eira de Araúna, o jebuseu, e passou a oferecer sacrifícios ali.
29 Da tempel-tent fumm Hah, es da Mosi gmacht katt hott in di vildahnis un da awldah fa brand-opfahra macha, voahra an selli zeit uf em hohcha blatz an Gibeon.
29 Naquela época, o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar de holocaustos, estavam em Gibeom.
30 Avvah da Dawfit hott nett fannich si gay kenna fa Gott ohroofa, veil eah sich kfeicht hott veyyich em engel fumm Hah sei shvatt.
30 Mas Davi não podia consultar a Deus lá, pois tinha medo da espada do anjo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.