1 Crônicas 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Da Satan hott sich geyyich Israel kshteld, un eah hott da Dawfit fafiaht fa di leit funn Israel zayla lossa.
1 E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.
2 So hott da Dawfit ksawt zumm Joab un di evvahshti funn di leit, “Gaynd un zaylet di leit funn Israel, funn Beer-Seba biss an Dan. No bringet miah vatt zrikk so es ich vays vi feel es es sinn.”
2 E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.
3 Avvah da Joab hott ksawt, “Loss da Hah sei leit en hunnaht mohl so feel macha es si sinn nau! Avvah, mei hah un kaynich, sinn si nett awl em hah sei gnechta? Favass vill mei hah so en ding do? Favass vill eah en shuld uf Israel bringa?”
3 E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab. So hott da Joab falossa, is gans deich Israel ganga un is no viddah zrikk an Jerusalem kumma.
4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.
5 Da Joab hott no em Dawfit da nambah gevva es eah gezayld hott funn awl di leit. In gans Israel voahra's 1,100,000 mennah es es shvatt gezowwa henn, un in Juda voahra's 470,000 mennah.
5 E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.
6 Avvah da Joab hott di leit funn Levi un Benjamin nett gezayld unnich dee, veil eah nett aynich voah mitt em kaynich sei gebott.
6 Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.
7 Dess gebott voah aw evil in Gott sei awwa, so hott eah Israel kshtrohft.
7 Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.
8 No hott da Dawfit ksawt zu Gott, “Ich habb veesht ksindicht bei dess ding du. Nau bitt ich dich fa di shuld vekk nemma funn deim gnecht. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
8 E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.
9 No hott da Hah ksawt zumm Gad, em Dawfit sei brofayt,
9 E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ayns aus drei sacha fa nemma; 'sis is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
10 Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.
11 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Nemm ayns funn dee:
11 Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:
12 endveddahs drei yoah hungahs-noht, drei moonet nunnah kshlauwa sei bei dei feinda diveil es iahra shvadda dich ivvah-kumma, adda drei dawk fumm Hah sei shvatt, sell is, peshtelens im land diveil es em Hah sei engel alli dayl funn Israel fadauva dutt.’ Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
12 ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.
13 Da Dawfit hott no ksawt zumm Gad, “Ich habb vundahboah angsht. Loss mich im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit oahrich grohs is, avvah loss mich nett in di hend funn mensha falla.”
13 E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.
14 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt, un 70,000 mensha funn Israel sinn kshtauva.
14 Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.
15 No hott Gott en engel kshikt fa Jerusalem fadauva, avvah vi eah droh voah, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab!” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah shtay fumm Ornan, da Jebusiddah.
15 E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Da Dawfit hott ufgegukt un hott da engel fumm Hah ksenna zvishich em himmel un di eaht shtay. Eah hott sei shvatt in di hand katt es auskshtrekt voah ivvah Jerusalem. No is da Dawfit un di eldishti es geglayt voahra mitt sekk-glaydah nunnah kfalla uf iahra ksichtah.
16 E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.
17 Da Dawfit hott ksawt, “Voah's nett mich es es gebott gevva hott fa di leit zayla? Ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Oh Hah mei Gott, loss dei hand uf mich un mei family falla, avvah loss nett dee peshtelens ohhalda geyyich dei leit.”
17 E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.
18 No hott da engel fumm Hah ksawt zumm Gad es eah soll em Dawfit sawwa fa nuff an da dresha-floah gay fumm Ornan, da Jebusiddah. Un datt soll eah en awldah bauwa zumm Hah.
18 Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.
19 Da Dawfit is no nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.
20 Diveil es da Ornan am vaytza dresha voah, hott eah rumm gegukt un hott da engel ksenna. Sei fiah boova es bei eem voahra henn sich no fashtekkeld.
20 E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.
21 Vo da Dawfit zumm Ornan kumma is, hott da Ornan gegukt un hott da Dawfit ksenna. No is eah fumm dresha-floah ganga un hott sich nunnah gebikt fannich da Dawfit mitt seim ksicht uf da bodda.
21 E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.
22 Da Dawfit hott no ksawt zumm Ornan, “Gebb miah da blatz funn demm dresha-floah, so es ich em Hah en awldah bauwa kann druff, un dee peshtelens uf di leit kshtobt sei kann. Fakawf's zu miah am folla price.”
22 Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.
23 Da Ornan hott no ksawt zumm Dawfit, “Nemm en fa dich selvaht, un loss mei hah da kaynich du mitt vass eah vill. Gukk moll, ich gebb diah di oxa fa en brand-opfah, di dresha-shlayfa fa hols un da vaytza fa en shpeis-opfah. Ich gebb diah dess alles.”
23 E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.
24 Avvah da Dawfit hott ksawt zumm Ornan, “Nay, ich vill da blatz kawfa fa da foll price. Ich zayl nett nemma vass dei is fa da Hah. Un ich zayl nett en brand-opfah macha es mich nix kosht.”
24 E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.
25 So hott da Dawfit em Ornan 600 shtikkah gold gevva fa da blatz.
25 Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.
26 No hott da Dawfit en awldah zumm Hah gebaut datt, un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. Eah hott da Hah ohgroofa un da Hah hott eem andvat gevva mitt feiyah fumm himmel uf da awldah funn brand-opfah.
26 E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.
27 No hott da Hah kshvetzt zumm engel, un eah hott sei shvatt zrikk nei in da leddah-sakk gedu.
27 E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.
28 An selli zeit, vo da Dawfit ksenna hott es da Hah eem andvat gevva hott uf em Jebusiddah Ornan sei dresha-floah, hott eah opfahra gmacht datt.
28 Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.
29 Da tempel-tent fumm Hah, es da Mosi gmacht katt hott in di vildahnis un da awldah fa brand-opfahra macha, voahra an selli zeit uf em hohcha blatz an Gibeon.
29 Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.
30 Avvah da Dawfit hott nett fannich si gay kenna fa Gott ohroofa, veil eah sich kfeicht hott veyyich em engel fumm Hah sei shvatt.
30 Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.