1 Crônicas 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Da Satan hott sich geyyich Israel kshteld, un eah hott da Dawfit fafiaht fa di leit funn Israel zayla lossa.
1 Então Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a numerar a Israel.
2 So hott da Dawfit ksawt zumm Joab un di evvahshti funn di leit, “Gaynd un zaylet di leit funn Israel, funn Beer-Seba biss an Dan. No bringet miah vatt zrikk so es ich vays vi feel es es sinn.”
2 E disse Davi a Joabe e aos maiorais do povo: Ide, numerai a Israel, desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta para que saiba o número deles.
3 Avvah da Joab hott ksawt, “Loss da Hah sei leit en hunnaht mohl so feel macha es si sinn nau! Avvah, mei hah un kaynich, sinn si nett awl em hah sei gnechta? Favass vill mei hah so en ding do? Favass vill eah en shuld uf Israel bringa?”
3 Então disse Joabe: O SENHOR acrescente ao seu povo cem vezes tanto como é; porventura, ó rei meu senhor, não são todos servos de meu senhor? Por que procura isto o meu senhor? Porque seria isto causa de delito para com Israel.
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab. So hott da Joab falossa, is gans deich Israel ganga un is no viddah zrikk an Jerusalem kumma.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe; por isso saiu Joabe, e passou por todo o Israel; então voltou para Jerusalém.
5 Da Joab hott no em Dawfit da nambah gevva es eah gezayld hott funn awl di leit. In gans Israel voahra's 1,100,000 mennah es es shvatt gezowwa henn, un in Juda voahra's 470,000 mennah.
5 E Joabe deu a Davi a soma do número do povo; e era todo o Israel um milhão e cem mil homens, dos que arrancavam da espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens, dos que arrancavam da espada.
6 Avvah da Joab hott di leit funn Levi un Benjamin nett gezayld unnich dee, veil eah nett aynich voah mitt em kaynich sei gebott.
6 Porém os de Levi e Benjamim não contou entre eles, porque a palavra do rei foi abominável a Joabe.
7 Dess gebott voah aw evil in Gott sei awwa, so hott eah Israel kshtrohft.
7 E este negócio também pareceu mau aos olhos de Deus; por isso feriu a Israel.
8 No hott da Dawfit ksawt zu Gott, “Ich habb veesht ksindicht bei dess ding du. Nau bitt ich dich fa di shuld vekk nemma funn deim gnecht. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
8 Então disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer este negócio; porém agora sê servido tirar a iniqüidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 No hott da Hah ksawt zumm Gad, em Dawfit sei brofayt,
9 Falou, pois, o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ayns aus drei sacha fa nemma; 'sis is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
10 Vai, e fala a Davi, dizendo: Assim diz o Senhor: Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu ta faça.
11 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Nemm ayns funn dee:
11 E Gade veio a Davi, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Escolhe para ti,
12 endveddahs drei yoah hungahs-noht, drei moonet nunnah kshlauwa sei bei dei feinda diveil es iahra shvadda dich ivvah-kumma, adda drei dawk fumm Hah sei shvatt, sell is, peshtelens im land diveil es em Hah sei engel alli dayl funn Israel fadauva dutt.’ Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
12 Ou três anos de fome, ou que três meses sejas consumido diante dos teus adversários, e a espada de teus inimigos te alcance, ou que três dias a espada do Senhor, isto é, a peste na terra, e o anjo do Senhor destrua todos os termos de Israel; vê, pois, agora, que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Da Dawfit hott no ksawt zumm Gad, “Ich habb vundahboah angsht. Loss mich im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit oahrich grohs is, avvah loss mich nett in di hend funn mensha falla.”
13 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor, porque são muitíssimas as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt, un 70,000 mensha funn Israel sinn kshtauva.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 No hott Gott en engel kshikt fa Jerusalem fadauva, avvah vi eah droh voah, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab!” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah shtay fumm Ornan, da Jebusiddah.
15 E Deus mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, destruindo-a ele, o Senhor olhou, e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta, agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Da Dawfit hott ufgegukt un hott da engel fumm Hah ksenna zvishich em himmel un di eaht shtay. Eah hott sei shvatt in di hand katt es auskshtrekt voah ivvah Jerusalem. No is da Dawfit un di eldishti es geglayt voahra mitt sekk-glaydah nunnah kfalla uf iahra ksichtah.
16 E, levantando Davi os seus olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre a terra e o céu, com a sua espada desembainhada na sua mão estendida contra Jerusalém; então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Da Dawfit hott ksawt, “Voah's nett mich es es gebott gevva hott fa di leit zayla? Ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Oh Hah mei Gott, loss dei hand uf mich un mei family falla, avvah loss nett dee peshtelens ohhalda geyyich dei leit.”
17 E disse Davi a Deus: Não sou eu o que disse que se contasse o povo? E eu mesmo sou o que pequei, e fiz muito mal; mas estas ovelhas que fizeram? Ah! Senhor, meu Deus, seja a tua mão contra mim, e contra a casa de meu pai, e não para castigo de teu povo.
18 No hott da engel fumm Hah ksawt zumm Gad es eah soll em Dawfit sawwa fa nuff an da dresha-floah gay fumm Ornan, da Jebusiddah. Un datt soll eah en awldah bauwa zumm Hah.
18 Então o anjo do Senhor ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Da Dawfit is no nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra de Gade, que falara em nome do Senhor.
20 Diveil es da Ornan am vaytza dresha voah, hott eah rumm gegukt un hott da engel ksenna. Sei fiah boova es bei eem voahra henn sich no fashtekkeld.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo, e esconderam-se seus quatro filhos que estavam com ele; e Ornã estava trilhando o trigo.
21 Vo da Dawfit zumm Ornan kumma is, hott da Ornan gegukt un hott da Dawfit ksenna. No is eah fumm dresha-floah ganga un hott sich nunnah gebikt fannich da Dawfit mitt seim ksicht uf da bodda.
21 E Davi veio a Ornã; e olhou Ornã, e viu a Davi, e saiu da eira, e se prostrou perante Davi com o rosto em terra.
22 Da Dawfit hott no ksawt zumm Ornan, “Gebb miah da blatz funn demm dresha-floah, so es ich em Hah en awldah bauwa kann druff, un dee peshtelens uf di leit kshtobt sei kann. Fakawf's zu miah am folla price.”
22 E disse Davi a Ornã: Dá-me este lugar da eira, para edificar nele um altar ao Senhor; dá-mo pelo seu valor, para que cesse este castigo sobre o povo.
23 Da Ornan hott no ksawt zumm Dawfit, “Nemm en fa dich selvaht, un loss mei hah da kaynich du mitt vass eah vill. Gukk moll, ich gebb diah di oxa fa en brand-opfah, di dresha-shlayfa fa hols un da vaytza fa en shpeis-opfah. Ich gebb diah dess alles.”
23 Então disse Ornã a Davi: Toma-o para ti, e faça o rei meu senhor dele o que parecer bem aos seus olhos; eis que dou os bois para holocaustos, e os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de alimentos; tudo dou.
24 Avvah da Dawfit hott ksawt zumm Ornan, “Nay, ich vill da blatz kawfa fa da foll price. Ich zayl nett nemma vass dei is fa da Hah. Un ich zayl nett en brand-opfah macha es mich nix kosht.”
24 E disse o rei Davi a Ornã: Não, antes, pelo seu valor, a quero comprar; porque não tomarei o que é teu, para o Senhor, para que não ofereça holocausto sem custo.
25 So hott da Dawfit em Ornan 600 shtikkah gold gevva fa da blatz.
25 E Davi deu a Ornã, por aquele lugar, o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 No hott da Dawfit en awldah zumm Hah gebaut datt, un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. Eah hott da Hah ohgroofa un da Hah hott eem andvat gevva mitt feiyah fumm himmel uf da awldah funn brand-opfah.
26 Então Davi edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos; e invocou o Senhor, o qual lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 No hott da Hah kshvetzt zumm engel, un eah hott sei shvatt zrikk nei in da leddah-sakk gedu.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, e ele tornou a sua espada à bainha.
28 An selli zeit, vo da Dawfit ksenna hott es da Hah eem andvat gevva hott uf em Jebusiddah Ornan sei dresha-floah, hott eah opfahra gmacht datt.
28 Vendo Davi, no mesmo tempo, que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, sacrificou ali.
29 Da tempel-tent fumm Hah, es da Mosi gmacht katt hott in di vildahnis un da awldah fa brand-opfahra macha, voahra an selli zeit uf em hohcha blatz an Gibeon.
29 Porque o tabernáculo do Senhor, que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto, estavam naquele tempo no alto de Gibeom.
30 Avvah da Dawfit hott nett fannich si gay kenna fa Gott ohroofa, veil eah sich kfeicht hott veyyich em engel fumm Hah sei shvatt.
30 E não podia Davi ir perante ele consultar a Deus; porque estava aterrorizado por causa da espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.