1 Crônicas 21

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Da Satan hott sich geyyich Israel kshteld, un eah hott da Dawfit fafiaht fa di leit funn Israel zayla lossa.
1 Então Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a numerar Israel.
2 So hott da Dawfit ksawt zumm Joab un di evvahshti funn di leit, “Gaynd un zaylet di leit funn Israel, funn Beer-Seba biss an Dan. No bringet miah vatt zrikk so es ich vays vi feel es es sinn.”
2 E disse Davi a Joabe e aos príncipes de povo: Ide, cantai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que eu saiba o número deles.
3 Avvah da Joab hott ksawt, “Loss da Hah sei leit en hunnaht mohl so feel macha es si sinn nau! Avvah, mei hah un kaynich, sinn si nett awl em hah sei gnechta? Favass vill mei hah so en ding do? Favass vill eah en shuld uf Israel bringa?”
3 Então disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como ele é! Porventura, é rei meu senhor, não são teus os servos de meu senhor? Por que requer isto e meu senhor. Por que traria ele culpa sobre Israel?
4 Avvah em kaynich sei vatt hott fesht kshtanna ivvah sell fumm Joab. So hott da Joab falossa, is gans deich Israel ganga un is no viddah zrikk an Jerusalem kumma.
4 Todavia a palavra de rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que saiu Joabe, e passou por todo o Israel; depois voltou para Jerusalém.
5 Da Joab hott no em Dawfit da nambah gevva es eah gezayld hott funn awl di leit. In gans Israel voahra's 1,100,000 mennah es es shvatt gezowwa henn, un in Juda voahra's 470,000 mennah.
5 E Joabe deu a Davi o resultado da numeração do povo. E era todo o Israel um milhão e cem mil homens que arrancavam da espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens que arrancavam da espada.
6 Avvah da Joab hott di leit funn Levi un Benjamin nett gezayld unnich dee, veil eah nett aynich voah mitt em kaynich sei gebott.
6 Mas entre eles Joabe não contou os de Levi e Benjamim, porque a palavra do rei lhe foi abominável.
7 Dess gebott voah aw evil in Gott sei awwa, so hott eah Israel kshtrohft.
7 E este negócio desagradou a Deus, pelo que feriu Israel.
8 No hott da Dawfit ksawt zu Gott, “Ich habb veesht ksindicht bei dess ding du. Nau bitt ich dich fa di shuld vekk nemma funn deim gnecht. Ich habb en oahrich dumm ding gedu.”
8 Então disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; agora porém, peço-te, tira a iniqüidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 No hott da Hah ksawt zumm Gad, em Dawfit sei brofayt,
9 Falou o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 “Gay un sawk em Dawfit, ‘Dess is vass da Hah sawkt: Ich gebb diah ayns aus drei sacha fa nemma; 'sis is uf zu diah vels es du havva vitt es ich du zu diah.’”
10 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu te faça.
11 So is da Gad zumm Dawfit ganga un hott ksawt zu eem, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Nemm ayns funn dee:
11 E Gade veio a Davi, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Escolhe o que quiseres:
12 endveddahs drei yoah hungahs-noht, drei moonet nunnah kshlauwa sei bei dei feinda diveil es iahra shvadda dich ivvah-kumma, adda drei dawk fumm Hah sei shvatt, sell is, peshtelens im land diveil es em Hah sei engel alli dayl funn Israel fadauva dutt.’ Nau denk dess ivvah un sawk miah vi ich andvat gevva soll zu sellah es mich kshikt hott.”
12 ou três anos de fome; ou seres por três meses consumido diante de teus adversários, enquanto a espada de teus inimigos te alcance; ou que por três dias a espada do Senhor, isto é, a peste na terra, e o anjo do Senhor façam destruição por todos os termos de Israel. Vê, pois, agora que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 Da Dawfit hott no ksawt zumm Gad, “Ich habb vundahboah angsht. Loss mich im Hah sei hend falla, veil sei bamhatzichkeit oahrich grohs is, avvah loss mich nett in di hend funn mensha falla.”
13 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor, porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 So hott da Hah peshtelens uf Israel kshikt, un 70,000 mensha funn Israel sinn kshtauva.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 No hott Gott en engel kshikt fa Jerusalem fadauva, avvah vi eah droh voah, hott's da Hah kshpeit fa awl dess evil, un eah hott ksawt zumm engel es am di leit fafolka voah, “Sell is genunk! Nemm dei hand ab!” Da engel fumm Hah voah am dresha-floah shtay fumm Ornan, da Jebusiddah.
15 E Deus mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, estando ele prestes a destrui-la, o Senhor olhou e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta; agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 Da Dawfit hott ufgegukt un hott da engel fumm Hah ksenna zvishich em himmel un di eaht shtay. Eah hott sei shvatt in di hand katt es auskshtrekt voah ivvah Jerusalem. No is da Dawfit un di eldishti es geglayt voahra mitt sekk-glaydah nunnah kfalla uf iahra ksichtah.
16 E Davi, levantando os olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre a terra e o céu, tendo na mão uma espada desembainhada estendida sobre Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, se prostraram sobre os seus rostos.
17 Da Dawfit hott ksawt, “Voah's nett mich es es gebott gevva hott fa di leit zayla? Ich binn da vann es ksindicht un letz gedu hott. Dess sinn yusht shohf. Vass henn si gedu? Oh Hah mei Gott, loss dei hand uf mich un mei family falla, avvah loss nett dee peshtelens ohhalda geyyich dei leit.”
17 E dissemorreram Saul e seus três filhos; morreu toda a sua o povo? E eu mesmo sou o que pequei, e procedi muito mal; mas estas ovelhas, que fizeram? Seja tua mão, Senhor Deus meu, contra mim e contra a casa de meu pai, porem não contra o teu povo para castigá-lo com peste.
18 No hott da engel fumm Hah ksawt zumm Gad es eah soll em Dawfit sawwa fa nuff an da dresha-floah gay fumm Ornan, da Jebusiddah. Un datt soll eah en awldah bauwa zumm Hah.
18 Então o anjo do Senhor ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 Da Dawfit is no nuff ganga vi da Hah een gebodda hott deich da Gad.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra que Gade falara em nome do Senhor.
20 Diveil es da Ornan am vaytza dresha voah, hott eah rumm gegukt un hott da engel ksenna. Sei fiah boova es bei eem voahra henn sich no fashtekkeld.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo; e seus quatro filhos, que estavam com ele, se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 Vo da Dawfit zumm Ornan kumma is, hott da Ornan gegukt un hott da Dawfit ksenna. No is eah fumm dresha-floah ganga un hott sich nunnah gebikt fannich da Dawfit mitt seim ksicht uf da bodda.
21 Quando Davi se vinha chegando a Ornã, este olhou e o viu e, saindo da terra, prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
22 Da Dawfit hott no ksawt zumm Ornan, “Gebb miah da blatz funn demm dresha-floah, so es ich em Hah en awldah bauwa kann druff, un dee peshtelens uf di leit kshtobt sei kann. Fakawf's zu miah am folla price.”
22 Então disse Davi a Ornã: Dá-me o lugar da eira pelo seu valor, para eu edificar nele um altar ao Senhor, para que cesse esta praga de sobre o povo.
23 Da Ornan hott no ksawt zumm Dawfit, “Nemm en fa dich selvaht, un loss mei hah da kaynich du mitt vass eah vill. Gukk moll, ich gebb diah di oxa fa en brand-opfah, di dresha-shlayfa fa hols un da vaytza fa en shpeis-opfah. Ich gebb diah dess alles.”
23 Respondeu Ornã a Davi: Toma-o para ti, e faça o rei meu senhor o que lhe parecer bem. Eis que dou os bois para holocaustos, os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de cereais; tudo dou.
24 Avvah da Dawfit hott ksawt zumm Ornan, “Nay, ich vill da blatz kawfa fa da foll price. Ich zayl nett nemma vass dei is fa da Hah. Un ich zayl nett en brand-opfah macha es mich nix kosht.”
24 Mas o rei Davi disse a Ornã: Não, antes quero comprá-lo pelo seu valor; pois não tomarei para o Senhor o que é teu, nem oferecerei holocausto que não me custe nada.
25 So hott da Dawfit em Ornan 600 shtikkah gold gevva fa da blatz.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 No hott da Dawfit en awldah zumm Hah gebaut datt, un hott brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht. Eah hott da Hah ohgroofa un da Hah hott eem andvat gevva mitt feiyah fumm himmel uf da awldah funn brand-opfah.
26 Então Davi edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas; e invocou o Senhor, o qual lhe respondeu do céu, com fogo sobre o altar de holocausto.
27 No hott da Hah kshvetzt zumm engel, un eah hott sei shvatt zrikk nei in da leddah-sakk gedu.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, que tomou a meter a sua espada na bainha.
28 An selli zeit, vo da Dawfit ksenna hott es da Hah eem andvat gevva hott uf em Jebusiddah Ornan sei dresha-floah, hott eah opfahra gmacht datt.
28 Nesse mesmo tempo, vendo Davi que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali os seus sacrifícios.
29 Da tempel-tent fumm Hah, es da Mosi gmacht katt hott in di vildahnis un da awldah fa brand-opfahra macha, voahra an selli zeit uf em hohcha blatz an Gibeon.
29 Pois o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto, estavam naquele tempo no alto de Gibeão;
30 Avvah da Dawfit hott nett fannich si gay kenna fa Gott ohroofa, veil eah sich kfeicht hott veyyich em engel fumm Hah sei shvatt.
30 mas Davi não podia ir perante ele para consultar a Deus, porque estava atemorizado por causa da espada do anjo do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.