Romanos 14
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Khán bôn ticuoi mmo khoiq tin Yê-su dyơ, ma án iyốh chom a-ưi te ngê ngki, cóq inha ráp pasôl án ŏ. Inha êq tarmien alứng án te máh nốh ndon án iyốh chom arlớih.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Bôn ticuoi te top he parngíh nha-án têq cha cứp nốh crơng tanna lớiq bôn luaih amớh. Ma bôn a-ưi ticuoi iyốh chom arlớih, nha-án parngíh lớiq ŏ cha sáiq.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Nha-án ndon cha cứp nốh crơng tanna lớiq têq pamat ticuoi ndon lớiq cha sáiq. Alứng ticuoi ndon lớiq cha sáiq lớiq têq tông nha-án ndon cha cứp nốh tanna la luaih, co Yang Arbang-pilŏ́ng náp nha-án la acái acon án.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Imo inha clŏ́q lư tíq prái tarráih ticuoi cannŏ́h? Lư nưm ưlla án táp têq tông án táq arnáq ŏ, lớiq la táq lớiq ŏ. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức choi án dyôn têq táq arnáq ŏ.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Bôn ticuoi parngíh cóq rêh dŏq mmar máh ingái ính táq veng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma bôn ticuoi cannŏ́h parngíh cứp ingái la muchứng nhéq. Cứp náq ticuoi cóq tituaiq dyôn chom arlớih lư te Yang Arbang-pilŏ́ng ính án táq.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Án ndon náp dŏq mmar mui ingái ính táq veng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, án táq ngki la co án dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng ticuoi ndon cha cứp nốh crơng tanna, án cha la án dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, co án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn crơng tanna. Muchứng ngki tưi ticuoi ndon lớiq cha cứp nốh tanna, án táq iki la án dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng tưi dyôn án bôn crơng tanna.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 He lớiq bôn tumống dyôn nưm cháq he bôm, alứng he lớiq bôn cuchet dyôn nưm cháq he bôm.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Khán he tumống la he tumống dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng khán he cuchet la he cuchet dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki, khán he tumống lớiq la cuchet, la he táq arnáq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Co iki Crit khoiq cuchet alứng tumống lieh te cuchet, dŏq án têq cơt Ưlla máh ticuoi ndon yôl tumống, alứng máh ticuoi ndon khoiq cuchet hơ.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Khán iki, co imo inha tíq em ai inha? Alứng imo inha pamat em ai inha? Urớh nhéq náq he cóq tayứng chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng ndóng án sưq he.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Co ngai khoiq taran dyơ tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh idô:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Urớh nhéq náq he cóq ngin chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng te máh arnáq he táq tớq pang ndô.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Co iki he munáq êq tíq nnáng munáq. Ma cóq he parngíh idô: He êq táq dyôn em ai cơt pê cannính, lớiq la táh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Co cư át mui mít alứng Yê-su Ưlla he, iki cư chom arlớih arlêng te cứp nốh crơng tanna lớiq bôn luaih dyôn ticuoi cha. Ma khán bôn ticuoi parngíh bôn crơng tanna ndon Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính án cha, crơng tanna ngki la luaih tớq án cha.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Khán inha cha mui nốh amớh, ma em ai inha parngíh luaih cha tanna ngki, em ai ngki lư sáng anguaq tớq nha-án hôm inha cha nốh ngki. Khán inha táq iki, la arớq inha lớiq amoih em ai inha. Inha êq dyôn crơng tanna inha cha, ma táq dyôn em ai inha táh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, co Crit khoiq cuchet tang ticuoi ngki tưi.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Khán inha ính táq arnáq ndon inha parngíh ŏ, ma em ai inha tông arnáq ngki luaih, ngki ŏ lư la inha êq táq.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la tới te crơng cha ngoiq. Co callong ngki lớiq pưt amớh. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, la te ticuoi bôn mít tinớng ŏ, te át artoi alứng yớu, alứng te át bui ŏ níc nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít cannính nha-án.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Ticuoi mmo táq arnáq dyôn Crit ma táq veng máh nốh ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng lư sáng bui alứng ticuoi ngki, alứng ticuoi cannŏ́h chom án la ticuoi ŏ.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Iki, cóq he catóng táq arnáq dŏq dyôn têq át artoi alứng yớu, alứng cóq he munáq choi munáq dŏq bôn callong tin cơt khớm lư loi.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Cứp nốh tanna la ŏ dyôn ticuoi cha. Ma khán em ai inha hôm inha cha tanna ndon nha-án parngíh Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính nha-án cha, dáh lơ nha-án cha tưi crơng tanna ngki. Dyơ nha-án parngíh nha-án khoiq táq luaih, alứng nha-án nguai te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán iki, cơt arớq inha talóh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng co tian inha cha crơng tanna.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Khaq inha êq cha sáiq, êq ngoiq sieu, êq táq máh arnáq cannŏ́h hơ ndon táq dyôn em ai inha táq luaih, dyơ lớiq ính tin nnáng.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Khán inha parngíh arnáq inha táq lớiq bôn luaih, ngki ŏ inha dŏq callong ngki tớq mít cannính inha, co Yang Arbang-pilŏ́ng chom mít cannính inha. Bún lư ticuoi ndon táq arnáq ma mít án lớiq tíq án táq luaih.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Khán ticuoi mmo parngíh án bôn luaih khán án cha mui nốh te crơng tanna, ma án nnáng cha, ngki án lư táq luaih, co án táq lớiq veng callong tin. Alứng cứp arnáq ticuoi táq, khán táq lớiq veng callong tin, arnáq ngki cơt arnáq luaih.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.