Romanos 14
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Khán bôn ticuoi mmo khoiq tin Yê-su dyơ, ma án iyốh chom a-ưi te ngê ngki, cóq inha ráp pasôl án ŏ. Inha êq tarmien alứng án te máh nốh ndon án iyốh chom arlớih.
1 Ora, ao que é fraco na fé, acolhei-o, mas não para condenar-lhe os escrúpulos.
2 Bôn ticuoi te top he parngíh nha-án têq cha cứp nốh crơng tanna lớiq bôn luaih amớh. Ma bôn a-ưi ticuoi iyốh chom arlớih, nha-án parngíh lớiq ŏ cha sáiq.
2 Um crê que de tudo se pode comer, e outro, que é fraco, come só legumes.
3 Nha-án ndon cha cứp nốh crơng tanna lớiq têq pamat ticuoi ndon lớiq cha sáiq. Alứng ticuoi ndon lớiq cha sáiq lớiq têq tông nha-án ndon cha cứp nốh tanna la luaih, co Yang Arbang-pilŏ́ng náp nha-án la acái acon án.
3 Quem come não despreze a quem não come; e quem não come não julgue a quem come; pois Deus o acolheu.
4 Imo inha clŏ́q lư tíq prái tarráih ticuoi cannŏ́h? Lư nưm ưlla án táp têq tông án táq arnáq ŏ, lớiq la táq lớiq ŏ. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức choi án dyôn têq táq arnáq ŏ.
4 Quem és tu, que julgas o servo alheio? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas estará firme, porque poderoso é o Senhor para o firmar.
5 Bôn ticuoi parngíh cóq rêh dŏq mmar máh ingái ính táq veng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma bôn ticuoi cannŏ́h parngíh cứp ingái la muchứng nhéq. Cứp náq ticuoi cóq tituaiq dyôn chom arlớih lư te Yang Arbang-pilŏ́ng ính án táq.
5 Um faz diferença entre dia e dia, mas outro julga iguais todos os dias. Cada um esteja inteiramente convicto em sua própria mente.
6 Án ndon náp dŏq mmar mui ingái ính táq veng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, án táq ngki la co án dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng ticuoi ndon cha cứp nốh crơng tanna, án cha la án dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, co án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn crơng tanna. Muchứng ngki tưi ticuoi ndon lớiq cha cứp nốh tanna, án táq iki la án dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng tưi dyôn án bôn crơng tanna.
6 Aquele que faz caso do dia, para o Senhor o faz. E quem come, para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 He lớiq bôn tumống dyôn nưm cháq he bôm, alứng he lớiq bôn cuchet dyôn nưm cháq he bôm.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum morre para si.
8 Khán he tumống la he tumống dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng khán he cuchet la he cuchet dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki, khán he tumống lớiq la cuchet, la he táq arnáq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
8 Pois, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. De sorte que, quer vivamos quer morramos, somos do Senhor.
9 Co iki Crit khoiq cuchet alứng tumống lieh te cuchet, dŏq án têq cơt Ưlla máh ticuoi ndon yôl tumống, alứng máh ticuoi ndon khoiq cuchet hơ.
9 Porque foi para isto mesmo que Cristo morreu e tornou a viver, para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Khán iki, co imo inha tíq em ai inha? Alứng imo inha pamat em ai inha? Urớh nhéq náq he cóq tayứng chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng ndóng án sưq he.
10 Mas tu, por que julgas teu irmão? Ou tu, também, por que desprezas teu irmão? Pois todos havemos de comparecer ante o tribunal de Deus.
11 Co ngai khoiq taran dyơ tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh idô:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua louvará a Deus.
12 Urớh nhéq náq he cóq ngin chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng te máh arnáq he táq tớq pang ndô.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Co iki he munáq êq tíq nnáng munáq. Ma cóq he parngíh idô: He êq táq dyôn em ai cơt pê cannính, lớiq la táh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; antes o seja o vosso propósito não pôr tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Co cư át mui mít alứng Yê-su Ưlla he, iki cư chom arlớih arlêng te cứp nốh crơng tanna lớiq bôn luaih dyôn ticuoi cha. Ma khán bôn ticuoi parngíh bôn crơng tanna ndon Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính án cha, crơng tanna ngki la luaih tớq án cha.
14 Eu sei, e estou certo no Senhor Jesus, que nada é de si mesmo imundo a não ser para aquele que assim o considera; para esse é imundo.
15 Khán inha cha mui nốh amớh, ma em ai inha parngíh luaih cha tanna ngki, em ai ngki lư sáng anguaq tớq nha-án hôm inha cha nốh ngki. Khán inha táq iki, la arớq inha lớiq amoih em ai inha. Inha êq dyôn crơng tanna inha cha, ma táq dyôn em ai inha táh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, co Crit khoiq cuchet tang ticuoi ngki tưi.
15 Pois, se pela tua comida se entristece teu irmão, já não andas segundo o amor. Não faças perecer por causa da tua comida aquele por quem Cristo morreu.
16 Khán inha ính táq arnáq ndon inha parngíh ŏ, ma em ai inha tông arnáq ngki luaih, ngki ŏ lư la inha êq táq.
16 Não seja pois censurado o vosso bem;
17 Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la tới te crơng cha ngoiq. Co callong ngki lớiq pưt amớh. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, la te ticuoi bôn mít tinớng ŏ, te át artoi alứng yớu, alứng te át bui ŏ níc nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít cannính nha-án.
17 porque o reino de Deus não consiste no comer e no beber, mas na justiça, na paz, e na alegria no Espírito Santo.
18 Ticuoi mmo táq arnáq dyôn Crit ma táq veng máh nốh ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng lư sáng bui alứng ticuoi ngki, alứng ticuoi cannŏ́h chom án la ticuoi ŏ.
18 Pois quem nisso serve a Cristo agradável é a Deus e aceito aos homens.
19 Iki, cóq he catóng táq arnáq dŏq dyôn têq át artoi alứng yớu, alứng cóq he munáq choi munáq dŏq bôn callong tin cơt khớm lư loi.
19 Assim, pois, sigamos as coisas que servem para a paz e as que contribuem para a edificação mútua.
20 Cứp nốh tanna la ŏ dyôn ticuoi cha. Ma khán em ai inha hôm inha cha tanna ndon nha-án parngíh Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính nha-án cha, dáh lơ nha-án cha tưi crơng tanna ngki. Dyơ nha-án parngíh nha-án khoiq táq luaih, alứng nha-án nguai te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán iki, cơt arớq inha talóh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng co tian inha cha crơng tanna.
20 Não destruas por causa da comida a obra de Deus. Na verdade tudo é limpo, mas é um mal para o homem dar motivo de tropeço pelo comer.
21 Khaq inha êq cha sáiq, êq ngoiq sieu, êq táq máh arnáq cannŏ́h hơ ndon táq dyôn em ai inha táq luaih, dyơ lớiq ính tin nnáng.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem fazer outra coisa em que teu irmão tropece.
22 Khán inha parngíh arnáq inha táq lớiq bôn luaih, ngki ŏ inha dŏq callong ngki tớq mít cannính inha, co Yang Arbang-pilŏ́ng chom mít cannính inha. Bún lư ticuoi ndon táq arnáq ma mít án lớiq tíq án táq luaih.
22 A fé que tens, guarda-a contigo mesmo diante de Deus. Bem-aventurado aquele que não se condena a si mesmo naquilo que aprova.
23 Khán ticuoi mmo parngíh án bôn luaih khán án cha mui nốh te crơng tanna, ma án nnáng cha, ngki án lư táq luaih, co án táq lớiq veng callong tin. Alứng cứp arnáq ticuoi táq, khán táq lớiq veng callong tin, arnáq ngki cơt arnáq luaih.
23 Mas aquele que tem dúvidas, se come está condenado, porque o que faz não provém da fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.