Mateus 27
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Tớq ang iláih parnô, mbơiq sưm-turưm, nhéq máh ticuoi sút top teng rit sang alứng nhéq máh ticuoi sút tớq sớu, tanghúng alứng suo ngê ính cachet Yê-su.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Nha-án chóq Yê-su alứng dông nga Phi-lat ticuoi Rô-ma, án ndon sút tớq cruong ngki.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Tư Yuda ndon khoiq culieu Yê-su sáng ticuoi sút tông idô: Yê-su cóq cuchet, iki án sáng anguaq lư co te arnáq án khoiq táq. Dyơ án dông culieh lieh práq pe chít callong nga máh ticuoi sút top teng rit sang alứng nga máh ticuoi sút tớq sớu.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Án tông idô: “Cư khoiq táq luaih dyơ, co cư khoiq culieu munáq ticuoi ndon lớiq bôn luaih amớh.”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Iki Yuda adúh táh práq ngki tớq Dúng Sang Pưt. Dyơ án ngốh dyáq, án chóq panuar alứng casrít ticong án bôm.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Máh ticuoi sút top teng rit sang peh ial práq ngki alứng tông idô: “Práq ndô la tarnáp te aham ticuoi. Iki veng phep rit he lớiq têq dŏq práq ndô tớq Dúng Sang Pưt.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Iki nha-án tanghúng. Cua ngki nha-án plới mui tám cuteq tớq práq ngki. Cuteq ngki nha-án plới te ticuoi thơq táq adéh na cuteq tubát. Nha-án plới tám cuteq ngki ien ính tứp ticuoi te cruong cannŏ́h ndon cuchet tớq cruong nha-án.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Co iki, tingôi ingái ndô ngai anốh cuteq ngki la Tám Cuteq Aham Ticuoi Cuchet.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 — ausente —
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yê-su tayứng chứng mát Phi-lat la ticuoi Rô-ma, án ndon sút tớq cruong ngki. Phi-lat plốh Yê-su idô: “Mái la lư puo top Isa-ra-el lớiq?”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Iki máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu cauq Yê-su. Ma Yê-su lớiq ôi amớh.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Dyơ Phi-lat plốh sa: “Mái sáng ma lớiq ngai cauq mái te a-ưi nốh?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ma Yê-su lớiq bôn ôi mui callong amớh. Iki ticuoi sút ngki sáng dut lư.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el rum cha bui ayư Ingái Ngốh, nha-án bôn rit la ticuoi sút tớq cruong cóq taláh munáq ticuoi tôt, veng mít cannính ticuoi prái rêh.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Ndóng ngki bôn munáq ticuoi tôt, nốh Ba-raba. Cứp náq ticuoi chom nhéq nốh án.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Iki, ndóng ticuoi clứng át rum, Phi-lat plốh nha-án idô: “Ticuoi mmo inha ính cư taláh dyôn inha, Ba-raba lớiq la Yê-su ndon ngai dŏq Crit?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Phi-lat chom arlớih máh ticuoi sút i-ôiq camíq te Yê-su, co máh ticuoi prái na nha-án ính lư veng tapun Yê-su. Co iki nha-án dông Yê-su tớq nga án.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Ndóng Phi-lat ticu tớq ntúq án tarsưq, campái án cơiq parnai nga án idô: “Mái êq táq amớh ada ticuoi ngki, co án lớiq bôn táq luaih amớh. Ibư inô cư mpáu te án, alứng ingái ndô cư sáng crŏ́q lư.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu chachuoq máh ticuoi clứng dyôn tarseq te ticuoi sút taláh Ba-raba, ma cachet Yê-su.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Án ndon sút ngki plốh ticuoi clứng idô: “Te bar náq ticuoi ndô, inha ính cư taláh nnáu?”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Phi-lat plốh sa: “Khán iki, amớh inha ính cư táq ada Yê-su ndon ngai dŏq Crit?”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Dyơ Phi-lat plốh sa: “Co imo? Alứng amớh án táq luaih ada inha?”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Tư Phi-lat chom án lớiq têq táq amớh dŏq choi Yê-su, alứng án adáh ticuoi clứng tarchơiq lư loi, iki án ial dơq, dyơ arau ati chứng mát nha-án, alứng án tông idô: “Arnáq ndô cư táq tíc, cư lớiq ính chúng tôt te ticuoi ndô cuchet. Callong ndô tam inha.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Nhéq máh ticuoi clứng ôi idô: “Tôt te ticuoi ndô cuchet, seq dyôn tớq nga he alứng nga acái acon he hơ.”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Iki Phi-lat taláh Ba-raba dyôn ticuoi clứng. Ma Yê-su, ngki án dyôn ngai prớih. Vít ngki án mŏp Yê-su dyôn nha-án dông téh tớq along calláng.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Dyơ máh líng Phi-lat dông amot Yê-su tớq pốt. Ntúq ngki bôn líng clứng lư tớq át paniar Yê-su.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Nha-án luaiq tampớc Yê-su, alứng nha-án asứp án au thor ntứm cusáu.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Nha-án táq carvang tangháng alứng tapưng tớq plô Yê-su, alứng nha-án dyôn án cadyiq tarlông pa atớm. Cua ngki nha-án chóh tarcol chứng mát án, alứng ayê tar-ac án idô: “Cucúh ngai sasai, puo Isa-ra-el!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Nha-án cuchóh tớq cháq Yê-su alứng ial tarlông tính plô án hơ.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Cua nha-án ayê tar-ac Yê-su, dyơ nha-án luaiq au thor alứng asứp lieh tampớc án bôm. Dyơ nha-án dông angốh án dŏq téh tớq along calláng.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Tư nha-án ngốh vít te vel, nha-án tumúh munáq conh tớq carna, nốh Si-môn, ticuoi te cruong Si-rên. Nha-án patot án dyôn dual along calláng Yê-su.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Nha-án tớq nga ntúq nốh Cô-cô-tha. Parnai ndô titoiq lieh la: ‘Ntúq Nghang Cudoh Plô’.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Át ntúq ngki ngai avôi Yê-su dyôn ngoiq sieu carchúc crơng atáng. Yê-su iel, ma án lớiq lôn.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Dyơ nha-án téh Yê-su tớq along calláng. Alứng nha-án mpô tampớc Yê-su na séng anhúq, ticuoi mmo bôn la thôi.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Cua ngki nha-án ticu kiaq Yê-su.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Tớq tanieng plô Yê-su, nha-án dŏq mui mêng pan; alứng nha-án taran callong luaih án, la idô: NDÔ LA YÊ-SU, PUO TICUOI ISA-RA-EL.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Ngai téh bar náq ticuoi siveng tumán Yê-su, munáq pa atớm, munáq pa aviar.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Máh ticuoi pôq pha ntúq ngki culớl culan ayê tar-ac Yê-su.
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 Nha-án tông idô: “Mái ndô ớiq tông ính talóh Dúng Sang Pưt. Dyơ mái ính táq lieh pe ingái la dyơ táp. Áu, hoi-ngki mái choi tamống cháq mái bôm. Khán mái lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, mái siar te along calláng ngki.”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Díh máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, la ayê tar-ac Yê-su tưi.
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Top nha-án tông idô: “Ticuoi cannŏ́h têq án choi tamống, ma cháq án bôm, lớiq hôm têq án choi. Khán án lư puo Isa-ra-el, dyôn án siar bôm te along calláng. Khán án siar, he lư tin án tưi.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Án tin Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông án la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán án lư simớt iki, dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống án hoi-ngki.”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Díh bar náq siveng ndon ngai téh tớq along calláng mui parrứh alứng Yê-su, la ayê tar-ac Yê-su tưi.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Te mát pandang tứng tingôi mát pandang viet, cơt ngiau nhéq tớq cruong ngki.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Tớq pandang tallóh pưt, Yê-su arô yứng lư idô: “Ê-li, Ê-li, lama-sabac-tani?” Parnai ndô titoiq lieh la: “Yang Arbang-pilŏ́ng cư ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng cư ơi! Imo mái táh cư?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Tư ticuoi tayứng tumán sáng Yê-su arô, iki nha-án tông idô: “Án arô Ê-li!”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Bôn munáq te nha-án lúh ial mui cúc nsol. Án talứm tớq sieu adyóq, alứng án chóq nsol ngki tớq callêh. Dyơ án pidáng dyôn Yê-su kidyớp.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ma ticuoi cannŏ́h tông idô: “He pớn avai. He me Ê-li tớq choi án, ma lớiq!”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yê-su cuc yứng lư loi, dyơ án pít tarngứh.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Ndóng ngki táp, prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt cơt tarhaq te tanieng tớq tadưp, cơt bar tarrec. Cuteq cacưt alứng máh búl cơt picháh.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Ping cumuiq arớq ngai pốh, dyôn a-ưi náq ticuoi khoiq cuchet ndon veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng bôn tumống lieh.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Vít Yê-su tumống lieh, máh ticuoi ndon khoiq cuchet ngốh te ping, alứng nha-án mot tớq vel pưt Yaru-salem. Tớq vel ngki bôn clứng ticuoi hôm nha-án.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ndóng ngki bôn munáq sút mui culám líng alứng top líng án át kiaq Yê-su. Nhéq náq nha-án hôm cuteq cacưt alứng hôm máh nốh cannŏ́h hơ. Iki nha-án sáng adáh lư, alứng nha-án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Bôn a-ưi náq cán ndon át yông-yông tingưi me nga Yê-su. Nha-án khoiq veng Yê-su te vúng Ca-lilê, alứng nha-án chứm chiam án.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Tớq top cán ngki bôn Mari te vel Mac-dala, Mari a-i Yacơ nha Yô-sê, alứng a-i bar náq acái conh Sê-badê.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Tớq pilŏ́ng aryum, bôn munáq ticuoi súc ndon tớq te vel Ari-mathê, nốh Yô-sep. Án la ticuoi rian te Yê-su tưi.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Án tớq nga Phi-lat, alứng án seq cumuiq Yê-su. Phi-lat yua ngai dyôn cumuiq Yê-su nga án.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Iki Yô-sep ial cumuiq Yê-su, dyơ án sŏm tớq prới tamme práh ŏ.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Dyơ án dŏq cumuiq ngki tớq ping tamme na án; ping ngki ngai var tớq búl côl. Dyơ án vih búl catáng viang ngáh ping. Cua ngki án chô.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mari te vel Mac-dala alứng Mari cannŏ́h, ticu tingưi me nga ngáh ping.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ingái parnô la Ingái Angô. Ingái ngki máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi Pha-rasi pôq nga Phi-lat.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Nha-án tông Phi-lat idô: “Avốq ơi! He ayư ndóng ticuoi a-uai ngki yôl tumống, án tông idô: ‘Cư cuchet, ma vít pe ingái, cư yôr tumống lieh.’
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Iki he seq avốq yua ngai kiaq carsiat ping ngki tớq pe ingái. Iki top rian te Yê-su lớiq têq mot tôiq cháq cumuiq ngki. Khán nha-án bôn tôiq, nha-án lư tông ticuoi cannŏ́h idô: ‘Yê-su cuchet, alứng án khoiq tumống lieh.’ Khán nha-án tông Yê-su tumống lieh, parnai a-uai ngki ntáng hơn te parnai a-uai ngai tông án la Crit.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Phi-lat ôi nha-án idô: “Inha dông líng pôq kiaq ping ngki; tam cannính inha.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Iki nha-án ngốh te ngki. Dyơ nha-án kitíh ta tớq búl ngki dŏq lớiq dyôn nnáu pốh, alứng nha-án yua líng kiaq.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.