Mateus 21
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel Yaru-salem, nha-án khoiq tớq vel Bê-phayê tớq pangcong king o-li-vê, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 “Inha mot tớq vel chứng mát inha. Ndóng inha tớq nga parngốh vel, inha lư tumúh mui lám icán aséh a-êp alứng acái án, ngai chóq dŏq tớq lác tuki. Inha lếh alứng tec bar lám pannán ngki dông nga cư.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Khán bôn ngai plốh inha, dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Máh nốh ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Cóq inha pau tông dyôn ticuoi prái tớq vel Yaru-salem chom idô:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Iki nha-án bar náq top rian te Yê-su pôq táq arớq Yê-su khoiq yua nha-án.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Nha-án dông acái alứng icán aséh a-êp nga Yê-su. Alứng nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Clứng ticuoi lêp tampớc nha-án tớq carna. Bôn ticuoi mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Án ndon pôq nsuoi, án ndon veng tatun, nha-án sŏ́ng crau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla. Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Ndóng Yê-su mot tớq vel Yaru-salem, nhéq máh ticuoi át tớq vel cơt parchul parchial alứng plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ticuoi clứng ngki ôi idô: “Ndô la Yê-su. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án tớq te vel Na-saret, vúng Ca-lilê.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Yê-su mot tớq ngcưm Dúng Sang Pưt. Alứng án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq Dúng Sang. Án kitúh cutứp kichơng ngai tarpien práq alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Cua ngki bôn máh ticuoi sot alứng ticuoi dyuat tớq nga Yê-su nga Dúng Sang Pưt. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq nha-án.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng nháih lư tớq nha-án hôm Yê-su táq arnáq sileh, alứng tớq nha-án sáng ngai-acái crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit!”
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Iki nha-án plốh Yê-su idô: “Thới sáng lớiq, te máh ngai-acái ndô crau cariau?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Cua ngki Yê-su ngốh te nha-án, alứng pôq nga vel Bê-thani loi. Idáu ngki án bíq tớq vel ngki.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ang iláih parnô, ndóng Yê-su pôq tớq carna ính chô lieh nga vel Yaru-salem, án sáng pinhaih.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Án hôm tôm tarúng tớq tor carna, dyơ án pôq tumán tôm ngki. Án hôm nưm ula, ớq culái. Iki án tông ada tôm ngki idô: “Te hoi-ngki tingôi chô-mát mái lớiq cơt culái nnáng!”
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Tư top rian te Yê-su hôm arnáq ngki, nha-án sáng dut lư, dyơ nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo tôm ndô cơt ráng chái lư?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Yê-su ôi idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha tin khớm alứng lớiq bôn mít cathơn-thơn, inha têq táq muchứng cư khoiq táq ada tôm ndô tưi. Alứng inha têq táq arnáq cannŏ́h hơ. Inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái arơq bôm alứng pŏ́ng tớq dơq ving-cavang.’ Dyơ lư cơt iki.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Khán inha lư tin, nốh amớh inha cớu seq, inha lư bôn nốh ngki.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Yê-su mot lieh nga ngcưm Dúng Sang Pưt. Ndóng án cato máh ticuoi tớq ngki, bôn máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu tớq nga ngki tưi, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ndô?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư ính plốh inha mui nốh tưi. Khán inha ôi cư, cư táq-ntêr dyôn inha chom nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo án bôn chức ngki, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Ma khán he ôi án idô: ‘Arnáq tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi prái, co nha-án tin, Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Amớh inha parngíh te parnai acám ndô? Bôn munáq conh ndon bôn bar lám acái conh. Dyơ a-ám tớq nga án ndon ai, alứng yua idô: ‘Acái ơi! Ingái ndô mái pôq táq arnáq tớq nưong he, nư anoq.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Acái án ôi idô: ‘Cư lớiq ính pôq.’ Ma tatun loi án parngíh lieh; dyơ án pôq táq.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 “Dyơ a-ám ngki tớq nga án ndon a-em loi, alứng yua án muchứng ngki tưi. Án ôi idô: ‘Ơq.’ Ma án lớiq pôq.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 “Te bar náq acái conh ngki, án mmo táq veng a-ám nha-án yua?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Co Yon khoiq tớq alứng apáh dyôn inha chom carna tinớng ŏ, ma inha lớiq tin parnai án. Ma máh ticuoi ial práq thêq alứng máh cán táiq cháq tin parnai án. Inha khoiq hôm dyơ máh arnáq ngki, ma inha nnáng lớiq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, alứng lớiq tin máh parnai án cato.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Inha cammáng mui parnai acám cannŏ́h loi idô: Bôn munáq ticuoi chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng, ien dếq culái nho dyôn dơq hoi tớq prúng ngki. Alứng án táq panu hơ tớq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi cannŏ́h táq dơ nưong án. Alứng nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Tớq ngư culái nho dom, án yua máh ticuoi sol pôq ial phê án te nha-án ndon táq dơ nưong.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Ma ticuoi táq dơ nưong cŏp máh ticuoi sol ngki. Án ndon nha-án tính. Án ndon nha-án cachet. Án ndon nha-án alpóh tớq búl.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Dyơ ưlla ngki yua máh ticuoi sol cannŏ́h loi pôq ial, clứng hơn te nsuoi. Ma nha-án ndon táq dơ nưong táq ada máh ticuoi ngki muchứng te nsuoi sa.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Tớq talloiq tháng, ưlla ngki yua acái conh án táp pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái conh cư.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 “Ma tư ticuoi táq dơ nưong hôm acái conh ưlla nưong tớq, nha-án tanghúng idô: ‘Án ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Dyơ máh mun án cơt na he nhéq!’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Dyơ nha-án cŏp acái conh ưlla, lúq ndŏ́h angốh án te nưong, alứng cachet án.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Iki, tớq ưlla ngki pôq nga nưong, amớh án ính táq ada nha-án táq dơ nưong án?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Máh ticuoi ngki ôi Yê-su idô: “Lư án cachet nhéq máh ticuoi lớiq ŏ ngki. Dyơ án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án. Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ngki lư mpô culái nho dyôn án.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Iki cư tông inha idô: Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn inha mot tớq top án sút, ma án dyôn ticuoi cannŏ́h loi mot. Máh ticuoi ngki ính lư táq arnáq ŏ, cơt arớq cuteq ama culái ŏ.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi mmo, cháq ticuoi ngki alíq tháng.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Tư máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi Pha-rasi sáng Yê-su tông máh parnai acám ngki la acám te nha-án.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Iki nha-án suo ngê ính cŏp Yê-su, ma nha-án adáh ticuoi prái, co máh ticuoi prái tin Yê-su la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.