Mateus 21
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel Yaru-salem, nha-án khoiq tớq vel Bê-phayê tớq pangcong king o-li-vê, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Inha mot tớq vel chứng mát inha. Ndóng inha tớq nga parngốh vel, inha lư tumúh mui lám icán aséh a-êp alứng acái án, ngai chóq dŏq tớq lác tuki. Inha lếh alứng tec bar lám pannán ngki dông nga cư.
2 com a seguinte ordem:
3 Khán bôn ngai plốh inha, dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Máh nốh ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Cóq inha pau tông dyôn ticuoi prái tớq vel Yaru-salem chom idô:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Iki nha-án bar náq top rian te Yê-su pôq táq arớq Yê-su khoiq yua nha-án.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Nha-án dông acái alứng icán aséh a-êp nga Yê-su. Alứng nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Clứng ticuoi lêp tampớc nha-án tớq carna. Bôn ticuoi mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Án ndon pôq nsuoi, án ndon veng tatun, nha-án sŏ́ng crau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla. Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ndóng Yê-su mot tớq vel Yaru-salem, nhéq máh ticuoi át tớq vel cơt parchul parchial alứng plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ticuoi clứng ngki ôi idô: “Ndô la Yê-su. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án tớq te vel Na-saret, vúng Ca-lilê.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yê-su mot tớq ngcưm Dúng Sang Pưt. Alứng án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq Dúng Sang. Án kitúh cutứp kichơng ngai tarpien práq alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 Ele lhes disse:
14 Cua ngki bôn máh ticuoi sot alứng ticuoi dyuat tớq nga Yê-su nga Dúng Sang Pưt. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq nha-án.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng nháih lư tớq nha-án hôm Yê-su táq arnáq sileh, alứng tớq nha-án sáng ngai-acái crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit!”
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Iki nha-án plốh Yê-su idô: “Thới sáng lớiq, te máh ngai-acái ndô crau cariau?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Cua ngki Yê-su ngốh te nha-án, alứng pôq nga vel Bê-thani loi. Idáu ngki án bíq tớq vel ngki.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ang iláih parnô, ndóng Yê-su pôq tớq carna ính chô lieh nga vel Yaru-salem, án sáng pinhaih.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Án hôm tôm tarúng tớq tor carna, dyơ án pôq tumán tôm ngki. Án hôm nưm ula, ớq culái. Iki án tông ada tôm ngki idô: “Te hoi-ngki tingôi chô-mát mái lớiq cơt culái nnáng!”
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Tư top rian te Yê-su hôm arnáq ngki, nha-án sáng dut lư, dyơ nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo tôm ndô cơt ráng chái lư?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yê-su ôi idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha tin khớm alứng lớiq bôn mít cathơn-thơn, inha têq táq muchứng cư khoiq táq ada tôm ndô tưi. Alứng inha têq táq arnáq cannŏ́h hơ. Inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái arơq bôm alứng pŏ́ng tớq dơq ving-cavang.’ Dyơ lư cơt iki.
21 Então Jesus disse:
22 Khán inha lư tin, nốh amớh inha cớu seq, inha lư bôn nốh ngki.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yê-su mot lieh nga ngcưm Dúng Sang Pưt. Ndóng án cato máh ticuoi tớq ngki, bôn máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu tớq nga ngki tưi, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ndô?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư ính plốh inha mui nốh tưi. Khán inha ôi cư, cư táq-ntêr dyôn inha chom nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
24 Jesus respondeu:
25 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo án bôn chức ngki, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Ma khán he ôi án idô: ‘Arnáq tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi prái, co nha-án tin, Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Amớh inha parngíh te parnai acám ndô? Bôn munáq conh ndon bôn bar lám acái conh. Dyơ a-ám tớq nga án ndon ai, alứng yua idô: ‘Acái ơi! Ingái ndô mái pôq táq arnáq tớq nưong he, nư anoq.’
28 Jesus continuou:
29 Acái án ôi idô: ‘Cư lớiq ính pôq.’ Ma tatun loi án parngíh lieh; dyơ án pôq táq.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Dyơ a-ám ngki tớq nga án ndon a-em loi, alứng yua án muchứng ngki tưi. Án ôi idô: ‘Ơq.’ Ma án lớiq pôq.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 “Te bar náq acái conh ngki, án mmo táq veng a-ám nha-án yua?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Co Yon khoiq tớq alứng apáh dyôn inha chom carna tinớng ŏ, ma inha lớiq tin parnai án. Ma máh ticuoi ial práq thêq alứng máh cán táiq cháq tin parnai án. Inha khoiq hôm dyơ máh arnáq ngki, ma inha nnáng lớiq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, alứng lớiq tin máh parnai án cato.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Inha cammáng mui parnai acám cannŏ́h loi idô: Bôn munáq ticuoi chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng, ien dếq culái nho dyôn dơq hoi tớq prúng ngki. Alứng án táq panu hơ tớq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi cannŏ́h táq dơ nưong án. Alứng nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
33 Jesus disse:
34 Tớq ngư culái nho dom, án yua máh ticuoi sol pôq ial phê án te nha-án ndon táq dơ nưong.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ma ticuoi táq dơ nưong cŏp máh ticuoi sol ngki. Án ndon nha-án tính. Án ndon nha-án cachet. Án ndon nha-án alpóh tớq búl.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Dyơ ưlla ngki yua máh ticuoi sol cannŏ́h loi pôq ial, clứng hơn te nsuoi. Ma nha-án ndon táq dơ nưong táq ada máh ticuoi ngki muchứng te nsuoi sa.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Tớq talloiq tháng, ưlla ngki yua acái conh án táp pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái conh cư.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 “Ma tư ticuoi táq dơ nưong hôm acái conh ưlla nưong tớq, nha-án tanghúng idô: ‘Án ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Dyơ máh mun án cơt na he nhéq!’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Dyơ nha-án cŏp acái conh ưlla, lúq ndŏ́h angốh án te nưong, alứng cachet án.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Iki, tớq ưlla ngki pôq nga nưong, amớh án ính táq ada nha-án táq dơ nưong án?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Máh ticuoi ngki ôi Yê-su idô: “Lư án cachet nhéq máh ticuoi lớiq ŏ ngki. Dyơ án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án. Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ngki lư mpô culái nho dyôn án.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
42 Jesus então perguntou:
43 Iki cư tông inha idô: Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn inha mot tớq top án sút, ma án dyôn ticuoi cannŏ́h loi mot. Máh ticuoi ngki ính lư táq arnáq ŏ, cơt arớq cuteq ama culái ŏ.
43 E Jesus terminou:
44 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi mmo, cháq ticuoi ngki alíq tháng.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Tư máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi Pha-rasi sáng Yê-su tông máh parnai acám ngki la acám te nha-án.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Iki nha-án suo ngê ính cŏp Yê-su, ma nha-án adáh ticuoi prái, co máh ticuoi prái tin Yê-su la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.