Mateus 21

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel Yaru-salem, nha-án khoiq tớq vel Bê-phayê tớq pangcong king o-li-vê, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 “Inha mot tớq vel chứng mát inha. Ndóng inha tớq nga parngốh vel, inha lư tumúh mui lám icán aséh a-êp alứng acái án, ngai chóq dŏq tớq lác tuki. Inha lếh alứng tec bar lám pannán ngki dông nga cư.
2 dizendo-lhes:
3 Khán bôn ngai plốh inha, dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Máh nốh ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Cóq inha pau tông dyôn ticuoi prái tớq vel Yaru-salem chom idô:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Iki nha-án bar náq top rian te Yê-su pôq táq arớq Yê-su khoiq yua nha-án.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Nha-án dông acái alứng icán aséh a-êp nga Yê-su. Alứng nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Clứng ticuoi lêp tampớc nha-án tớq carna. Bôn ticuoi mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Án ndon pôq nsuoi, án ndon veng tatun, nha-án sŏ́ng crau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla. Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Ndóng Yê-su mot tớq vel Yaru-salem, nhéq máh ticuoi át tớq vel cơt parchul parchial alứng plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ticuoi clứng ngki ôi idô: “Ndô la Yê-su. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án tớq te vel Na-saret, vúng Ca-lilê.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yê-su mot tớq ngcưm Dúng Sang Pưt. Alứng án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq Dúng Sang. Án kitúh cutứp kichơng ngai tarpien práq alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 E disse-lhes:
14 Cua ngki bôn máh ticuoi sot alứng ticuoi dyuat tớq nga Yê-su nga Dúng Sang Pưt. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq nha-án.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng nháih lư tớq nha-án hôm Yê-su táq arnáq sileh, alứng tớq nha-án sáng ngai-acái crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit!”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Iki nha-án plốh Yê-su idô: “Thới sáng lớiq, te máh ngai-acái ndô crau cariau?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Cua ngki Yê-su ngốh te nha-án, alứng pôq nga vel Bê-thani loi. Idáu ngki án bíq tớq vel ngki.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Ang iláih parnô, ndóng Yê-su pôq tớq carna ính chô lieh nga vel Yaru-salem, án sáng pinhaih.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Án hôm tôm tarúng tớq tor carna, dyơ án pôq tumán tôm ngki. Án hôm nưm ula, ớq culái. Iki án tông ada tôm ngki idô: “Te hoi-ngki tingôi chô-mát mái lớiq cơt culái nnáng!”
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Tư top rian te Yê-su hôm arnáq ngki, nha-án sáng dut lư, dyơ nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo tôm ndô cơt ráng chái lư?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yê-su ôi idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha tin khớm alứng lớiq bôn mít cathơn-thơn, inha têq táq muchứng cư khoiq táq ada tôm ndô tưi. Alứng inha têq táq arnáq cannŏ́h hơ. Inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái arơq bôm alứng pŏ́ng tớq dơq ving-cavang.’ Dyơ lư cơt iki.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Khán inha lư tin, nốh amớh inha cớu seq, inha lư bôn nốh ngki.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yê-su mot lieh nga ngcưm Dúng Sang Pưt. Ndóng án cato máh ticuoi tớq ngki, bôn máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu tớq nga ngki tưi, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ndô?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư ính plốh inha mui nốh tưi. Khán inha ôi cư, cư táq-ntêr dyôn inha chom nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
24 Jesus respondeu:
25 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo án bôn chức ngki, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Ma khán he ôi án idô: ‘Arnáq tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi prái, co nha-án tin, Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 “Amớh inha parngíh te parnai acám ndô? Bôn munáq conh ndon bôn bar lám acái conh. Dyơ a-ám tớq nga án ndon ai, alứng yua idô: ‘Acái ơi! Ingái ndô mái pôq táq arnáq tớq nưong he, nư anoq.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Acái án ôi idô: ‘Cư lớiq ính pôq.’ Ma tatun loi án parngíh lieh; dyơ án pôq táq.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 “Dyơ a-ám ngki tớq nga án ndon a-em loi, alứng yua án muchứng ngki tưi. Án ôi idô: ‘Ơq.’ Ma án lớiq pôq.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Te bar náq acái conh ngki, án mmo táq veng a-ám nha-án yua?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Co Yon khoiq tớq alứng apáh dyôn inha chom carna tinớng ŏ, ma inha lớiq tin parnai án. Ma máh ticuoi ial práq thêq alứng máh cán táiq cháq tin parnai án. Inha khoiq hôm dyơ máh arnáq ngki, ma inha nnáng lớiq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, alứng lớiq tin máh parnai án cato.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Inha cammáng mui parnai acám cannŏ́h loi idô: Bôn munáq ticuoi chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng, ien dếq culái nho dyôn dơq hoi tớq prúng ngki. Alứng án táq panu hơ tớq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi cannŏ́h táq dơ nưong án. Alứng nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Tớq ngư culái nho dom, án yua máh ticuoi sol pôq ial phê án te nha-án ndon táq dơ nưong.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Ma ticuoi táq dơ nưong cŏp máh ticuoi sol ngki. Án ndon nha-án tính. Án ndon nha-án cachet. Án ndon nha-án alpóh tớq búl.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Dyơ ưlla ngki yua máh ticuoi sol cannŏ́h loi pôq ial, clứng hơn te nsuoi. Ma nha-án ndon táq dơ nưong táq ada máh ticuoi ngki muchứng te nsuoi sa.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Tớq talloiq tháng, ưlla ngki yua acái conh án táp pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái conh cư.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 “Ma tư ticuoi táq dơ nưong hôm acái conh ưlla nưong tớq, nha-án tanghúng idô: ‘Án ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Dyơ máh mun án cơt na he nhéq!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Dyơ nha-án cŏp acái conh ưlla, lúq ndŏ́h angốh án te nưong, alứng cachet án.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Iki, tớq ưlla ngki pôq nga nưong, amớh án ính táq ada nha-án táq dơ nưong án?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Máh ticuoi ngki ôi Yê-su idô: “Lư án cachet nhéq máh ticuoi lớiq ŏ ngki. Dyơ án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án. Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ngki lư mpô culái nho dyôn án.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
42 Então Jesus perguntou:
43 Iki cư tông inha idô: Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn inha mot tớq top án sút, ma án dyôn ticuoi cannŏ́h loi mot. Máh ticuoi ngki ính lư táq arnáq ŏ, cơt arớq cuteq ama culái ŏ.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi mmo, cháq ticuoi ngki alíq tháng.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Tư máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi Pha-rasi sáng Yê-su tông máh parnai acám ngki la acám te nha-án.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Iki nha-án suo ngê ính cŏp Yê-su, ma nha-án adáh ticuoi prái, co máh ticuoi prái tin Yê-su la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.