Mateus 21
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel Yaru-salem, nha-án khoiq tớq vel Bê-phayê tớq pangcong king o-li-vê, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 “Inha mot tớq vel chứng mát inha. Ndóng inha tớq nga parngốh vel, inha lư tumúh mui lám icán aséh a-êp alứng acái án, ngai chóq dŏq tớq lác tuki. Inha lếh alứng tec bar lám pannán ngki dông nga cư.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Khán bôn ngai plốh inha, dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Máh nốh ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Cóq inha pau tông dyôn ticuoi prái tớq vel Yaru-salem chom idô:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Iki nha-án bar náq top rian te Yê-su pôq táq arớq Yê-su khoiq yua nha-án.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Nha-án dông acái alứng icán aséh a-êp nga Yê-su. Alứng nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Clứng ticuoi lêp tampớc nha-án tớq carna. Bôn ticuoi mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Án ndon pôq nsuoi, án ndon veng tatun, nha-án sŏ́ng crau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla. Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Ndóng Yê-su mot tớq vel Yaru-salem, nhéq máh ticuoi át tớq vel cơt parchul parchial alứng plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ticuoi clứng ngki ôi idô: “Ndô la Yê-su. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án tớq te vel Na-saret, vúng Ca-lilê.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yê-su mot tớq ngcưm Dúng Sang Pưt. Alứng án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq Dúng Sang. Án kitúh cutứp kichơng ngai tarpien práq alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Cua ngki bôn máh ticuoi sot alứng ticuoi dyuat tớq nga Yê-su nga Dúng Sang Pưt. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq nha-án.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng nháih lư tớq nha-án hôm Yê-su táq arnáq sileh, alứng tớq nha-án sáng ngai-acái crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit!”
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Iki nha-án plốh Yê-su idô: “Thới sáng lớiq, te máh ngai-acái ndô crau cariau?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Cua ngki Yê-su ngốh te nha-án, alứng pôq nga vel Bê-thani loi. Idáu ngki án bíq tớq vel ngki.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ang iláih parnô, ndóng Yê-su pôq tớq carna ính chô lieh nga vel Yaru-salem, án sáng pinhaih.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Án hôm tôm tarúng tớq tor carna, dyơ án pôq tumán tôm ngki. Án hôm nưm ula, ớq culái. Iki án tông ada tôm ngki idô: “Te hoi-ngki tingôi chô-mát mái lớiq cơt culái nnáng!”
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Tư top rian te Yê-su hôm arnáq ngki, nha-án sáng dut lư, dyơ nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo tôm ndô cơt ráng chái lư?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Yê-su ôi idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha tin khớm alứng lớiq bôn mít cathơn-thơn, inha têq táq muchứng cư khoiq táq ada tôm ndô tưi. Alứng inha têq táq arnáq cannŏ́h hơ. Inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái arơq bôm alứng pŏ́ng tớq dơq ving-cavang.’ Dyơ lư cơt iki.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Khán inha lư tin, nốh amớh inha cớu seq, inha lư bôn nốh ngki.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yê-su mot lieh nga ngcưm Dúng Sang Pưt. Ndóng án cato máh ticuoi tớq ngki, bôn máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu tớq nga ngki tưi, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ndô?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư ính plốh inha mui nốh tưi. Khán inha ôi cư, cư táq-ntêr dyôn inha chom nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo án bôn chức ngki, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ma khán he ôi án idô: ‘Arnáq tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi prái, co nha-án tin, Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Amớh inha parngíh te parnai acám ndô? Bôn munáq conh ndon bôn bar lám acái conh. Dyơ a-ám tớq nga án ndon ai, alứng yua idô: ‘Acái ơi! Ingái ndô mái pôq táq arnáq tớq nưong he, nư anoq.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Acái án ôi idô: ‘Cư lớiq ính pôq.’ Ma tatun loi án parngíh lieh; dyơ án pôq táq.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 “Dyơ a-ám ngki tớq nga án ndon a-em loi, alứng yua án muchứng ngki tưi. Án ôi idô: ‘Ơq.’ Ma án lớiq pôq.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 “Te bar náq acái conh ngki, án mmo táq veng a-ám nha-án yua?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Co Yon khoiq tớq alứng apáh dyôn inha chom carna tinớng ŏ, ma inha lớiq tin parnai án. Ma máh ticuoi ial práq thêq alứng máh cán táiq cháq tin parnai án. Inha khoiq hôm dyơ máh arnáq ngki, ma inha nnáng lớiq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, alứng lớiq tin máh parnai án cato.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Inha cammáng mui parnai acám cannŏ́h loi idô: Bôn munáq ticuoi chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng, ien dếq culái nho dyôn dơq hoi tớq prúng ngki. Alứng án táq panu hơ tớq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi cannŏ́h táq dơ nưong án. Alứng nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Tớq ngư culái nho dom, án yua máh ticuoi sol pôq ial phê án te nha-án ndon táq dơ nưong.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ma ticuoi táq dơ nưong cŏp máh ticuoi sol ngki. Án ndon nha-án tính. Án ndon nha-án cachet. Án ndon nha-án alpóh tớq búl.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Dyơ ưlla ngki yua máh ticuoi sol cannŏ́h loi pôq ial, clứng hơn te nsuoi. Ma nha-án ndon táq dơ nưong táq ada máh ticuoi ngki muchứng te nsuoi sa.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Tớq talloiq tháng, ưlla ngki yua acái conh án táp pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái conh cư.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 “Ma tư ticuoi táq dơ nưong hôm acái conh ưlla nưong tớq, nha-án tanghúng idô: ‘Án ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Dyơ máh mun án cơt na he nhéq!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Dyơ nha-án cŏp acái conh ưlla, lúq ndŏ́h angốh án te nưong, alứng cachet án.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Iki, tớq ưlla ngki pôq nga nưong, amớh án ính táq ada nha-án táq dơ nưong án?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Máh ticuoi ngki ôi Yê-su idô: “Lư án cachet nhéq máh ticuoi lớiq ŏ ngki. Dyơ án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án. Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ngki lư mpô culái nho dyôn án.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Iki cư tông inha idô: Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn inha mot tớq top án sút, ma án dyôn ticuoi cannŏ́h loi mot. Máh ticuoi ngki ính lư táq arnáq ŏ, cơt arớq cuteq ama culái ŏ.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi mmo, cháq ticuoi ngki alíq tháng.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Tư máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi Pha-rasi sáng Yê-su tông máh parnai acám ngki la acám te nha-án.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Iki nha-án suo ngê ính cŏp Yê-su, ma nha-án adáh ticuoi prái, co máh ticuoi prái tin Yê-su la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.