Mateus 21
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel Yaru-salem, nha-án khoiq tớq vel Bê-phayê tớq pangcong king o-li-vê, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Inha mot tớq vel chứng mát inha. Ndóng inha tớq nga parngốh vel, inha lư tumúh mui lám icán aséh a-êp alứng acái án, ngai chóq dŏq tớq lác tuki. Inha lếh alứng tec bar lám pannán ngki dông nga cư.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Khán bôn ngai plốh inha, dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Máh nốh ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Cóq inha pau tông dyôn ticuoi prái tớq vel Yaru-salem chom idô:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Iki nha-án bar náq top rian te Yê-su pôq táq arớq Yê-su khoiq yua nha-án.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Nha-án dông acái alứng icán aséh a-êp nga Yê-su. Alứng nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Clứng ticuoi lêp tampớc nha-án tớq carna. Bôn ticuoi mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Án ndon pôq nsuoi, án ndon veng tatun, nha-án sŏ́ng crau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla. Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Ndóng Yê-su mot tớq vel Yaru-salem, nhéq máh ticuoi át tớq vel cơt parchul parchial alứng plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Ticuoi clứng ngki ôi idô: “Ndô la Yê-su. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án tớq te vel Na-saret, vúng Ca-lilê.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yê-su mot tớq ngcưm Dúng Sang Pưt. Alứng án chuih angốh nhéq máh ticuoi táiq plới tớq Dúng Sang. Án kitúh cutứp kichơng ngai tarpien práq alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Án tông ada nha-án idô: “Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Cua ngki bôn máh ticuoi sot alứng ticuoi dyuat tớq nga Yê-su nga Dúng Sang Pưt. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq nha-án.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng nháih lư tớq nha-án hôm Yê-su táq arnáq sileh, alứng tớq nha-án sáng ngai-acái crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Lư ayô án ndon te tŏ́ng toiq puo Davit!”
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Iki nha-án plốh Yê-su idô: “Thới sáng lớiq, te máh ngai-acái ndô crau cariau?”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Cua ngki Yê-su ngốh te nha-án, alứng pôq nga vel Bê-thani loi. Idáu ngki án bíq tớq vel ngki.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ang iláih parnô, ndóng Yê-su pôq tớq carna ính chô lieh nga vel Yaru-salem, án sáng pinhaih.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Án hôm tôm tarúng tớq tor carna, dyơ án pôq tumán tôm ngki. Án hôm nưm ula, ớq culái. Iki án tông ada tôm ngki idô: “Te hoi-ngki tingôi chô-mát mái lớiq cơt culái nnáng!”
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Tư top rian te Yê-su hôm arnáq ngki, nha-án sáng dut lư, dyơ nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo tôm ndô cơt ráng chái lư?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Yê-su ôi idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha tin khớm alứng lớiq bôn mít cathơn-thơn, inha têq táq muchứng cư khoiq táq ada tôm ndô tưi. Alứng inha têq táq arnáq cannŏ́h hơ. Inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái arơq bôm alứng pŏ́ng tớq dơq ving-cavang.’ Dyơ lư cơt iki.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Khán inha lư tin, nốh amớh inha cớu seq, inha lư bôn nốh ngki.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Yê-su mot lieh nga ngcưm Dúng Sang Pưt. Ndóng án cato máh ticuoi tớq ngki, bôn máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu tớq nga ngki tưi, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ndô?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư ính plốh inha mui nốh tưi. Khán inha ôi cư, cư táq-ntêr dyôn inha chom nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo án bôn chức ngki, te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Ma khán he ôi án idô: ‘Arnáq tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi prái, co nha-án tin, Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 “Amớh inha parngíh te parnai acám ndô? Bôn munáq conh ndon bôn bar lám acái conh. Dyơ a-ám tớq nga án ndon ai, alứng yua idô: ‘Acái ơi! Ingái ndô mái pôq táq arnáq tớq nưong he, nư anoq.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Acái án ôi idô: ‘Cư lớiq ính pôq.’ Ma tatun loi án parngíh lieh; dyơ án pôq táq.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Dyơ a-ám ngki tớq nga án ndon a-em loi, alứng yua án muchứng ngki tưi. Án ôi idô: ‘Ơq.’ Ma án lớiq pôq.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 “Te bar náq acái conh ngki, án mmo táq veng a-ám nha-án yua?”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Co Yon khoiq tớq alứng apáh dyôn inha chom carna tinớng ŏ, ma inha lớiq tin parnai án. Ma máh ticuoi ial práq thêq alứng máh cán táiq cháq tin parnai án. Inha khoiq hôm dyơ máh arnáq ngki, ma inha nnáng lớiq ngin luaih pien cơt mít tamme loi, alứng lớiq tin máh parnai án cato.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 “Inha cammáng mui parnai acám cannŏ́h loi idô: Bôn munáq ticuoi chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng, ien dếq culái nho dyôn dơq hoi tớq prúng ngki. Alứng án táq panu hơ tớq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi cannŏ́h táq dơ nưong án. Alứng nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Cua ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Tớq ngư culái nho dom, án yua máh ticuoi sol pôq ial phê án te nha-án ndon táq dơ nưong.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Ma ticuoi táq dơ nưong cŏp máh ticuoi sol ngki. Án ndon nha-án tính. Án ndon nha-án cachet. Án ndon nha-án alpóh tớq búl.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Dyơ ưlla ngki yua máh ticuoi sol cannŏ́h loi pôq ial, clứng hơn te nsuoi. Ma nha-án ndon táq dơ nưong táq ada máh ticuoi ngki muchứng te nsuoi sa.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Tớq talloiq tháng, ưlla ngki yua acái conh án táp pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái conh cư.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 “Ma tư ticuoi táq dơ nưong hôm acái conh ưlla nưong tớq, nha-án tanghúng idô: ‘Án ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Dyơ máh mun án cơt na he nhéq!’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Dyơ nha-án cŏp acái conh ưlla, lúq ndŏ́h angốh án te nưong, alứng cachet án.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Iki, tớq ưlla ngki pôq nga nưong, amớh án ính táq ada nha-án táq dơ nưong án?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Máh ticuoi ngki ôi Yê-su idô: “Lư án cachet nhéq máh ticuoi lớiq ŏ ngki. Dyơ án dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án. Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ngki lư mpô culái nho dyôn án.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Iki cư tông inha idô: Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn inha mot tớq top án sút, ma án dyôn ticuoi cannŏ́h loi mot. Máh ticuoi ngki ính lư táq arnáq ŏ, cơt arớq cuteq ama culái ŏ.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Ticuoi mmo dứm tớq búl ndô, án prớm lớng. Ma khán búl ndô atôh piaiq cháq ticuoi mmo, cháq ticuoi ngki alíq tháng.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Tư máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi Pha-rasi sáng Yê-su tông máh parnai acám ngki la acám te nha-án.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Iki nha-án suo ngê ính cŏp Yê-su, ma nha-án adáh ticuoi prái, co máh ticuoi prái tin Yê-su la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.