Mateus 20

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq ticuoi ưlla nưong nho. Te iláih lư án pôq suo ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Ưlla ngki ính dyôn cống ticuoi thuthe mui ingái mui callong práq. Dyơ án yua nha-án pôq táq arnáq tớq nưong án.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Tớq mát pandang turống crêng, án pôq suo sa ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án. Án pôq nga ntúq parlới, án tumúh máh ticuoi tayứng ntúq ngki, lớiq bôn táq amớh.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Iki án tông nha-án idô: ‘Inha pôq táq arnáq tớq nưong cư. Cư ính dyôn inha cống piaiq veng te arnáq inha táq.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 “Iki nha-án pôq. Tớq pandang tứng alứng pandang viet, án pôq suo sa ticuoi thuthe, alứng yua ngai pôq táq tớq nưong án.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Alứng tớq mát pandang tangcưl cóh, án pôq sa nga ntúq parlới. Án tumúh ticuoi cannŏ́h loi ndon lớiq bôn táq arnáq amớh. Dyơ án plốh nha-án idô: ‘Imo nhéq ingái inha át níc tớq ntúq ndô lớiq táq amớh?’
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 “Nha-án ôi idô: ‘Co lớiq bôn ngai arô he dyôn pôq thuthe.’
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 “Tớq ibư khoiq tumán idáu, ưlla ngki yua ticuoi tampeng án alứng tông idô: ‘Pôq arô máh ticuoi thuthe alứng dyôn práq cống nha-án. Nsuoi lư, mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq tatun. Cua ngki mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq nsuoi lư.’
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 “Nha-án ndon tớq táq ndóng pandang tangcưl cóh tớq nga tampeng, dyơ án dyôn nha-án bôn munáq mui callong práq.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Iki máh ticuoi ndon tớq táq nsuoi parngíh nha-án bôn práq cống a-ưi hơn te ticuoi ndon tớq táq tatun. Ma tư nha-án tớq nga tampeng, tampeng ngki dyôn nha-án bôn práq cống munáq mui callong práq tưi.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Cua nha-án ial práq, nha-án tarsuon alứng ưlla nưong.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Nha-án tông idô: ‘Máh ticuoi tớq táq tatun, nha-án táq arnáq nưm sám chen mui adéh dôi. Ma he táq nhéq ingái. He chiuq tieng puoq alứng chiuq aleq nhéq ingái. Ma imo ưlla dyôn práq cống he muchứng nha-án.’
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 “Ma ưlla ngki ôi munáq te top nha-án idô: ‘Yớu ơi! Cư lớiq bôn lop inha. Inha khoiq sŏ́ng alứng cư, inha táq mui ingái, cư dyôn inha bôn cống mui callong práq.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Iki inha ial práq cống inha, dyơ chô. Khán cư ính dyôn máh ticuoi ndon tớq táq tatun li-arli alứng inha,
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 cư têq táq iki, piaiq lớiq? Imo inha i-ôiq na yớu tớq inha hôm cư táq arnáq ŏ?’”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 “Iki nha-án ndon tớq tatun, urớh nha-án cơt arớq ticuoi nsuoi lư. Alứng nha-án ndon tớq nsuoi lư, urớh nha-án cơt arớq ticuoi tatun tháng.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Ndóng Yê-su sớr nga vel pưt Yaru-salem, án dông nưm top rian te án sớng pôq alứng án. Ndóng nha-án pôq tớq carna, án tông nha-án idô:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tuki ngai ính mŏp Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati máh ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng alứng nga máh thới sái rit. Nha-án ính anát án cóq cuchet.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Dyơ nha-án ính mŏp án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ticuoi ngki ayê tar-ac án, prớih án, alứng téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Cua ngki, campái Sê-badê alứng bar náq acái conh án tớq nga Yê-su. Cán ngki chóh tarcol chứng mát Yê-su alứng seq mui nốh te Yê-su.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Yê-su plốh án idô: “Nốh amớh mái ính bôn?”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq! Rap lớiq, inha ngoiq mui choc alứng cư?”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Urớh inha cóq ngoiq mui choc alứng cư. Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm A-ám cư táp têq rêh.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Tư mui chít náq cannŏ́h tớq top rian te Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án uan lư ada bar náq em ai ngki.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Iki Yê-su arô top ngki tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi ndon sút máh ticuoi prái cruong cannŏ́h, nha-án bôn chức pưt lư alứng ial chức ngki padớm máh ticuoi prái.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Ma inha êq táq arớq nha-án. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, cóq án cơt prái tarráih inha.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, cóq án cơt sol inha.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Muchứng ngki tưi Acái Yang Cơt Ticuoi khoiq tớq, án lớiq ính ngai hớu án, ma án ính hớu ngai. Alứng án ial tarngứh án chiuq cuchet tang dyôn nhéq tưh ticuoi dyôn têq bôn tumống.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Ndóng Yê-su alứng top rian te án ngốh te vel Yê-ri-cô, bôn clứng ticuoi veng tapun án.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Bôn bar náq conh sot mát át ticu tor carna. Tư nha-án sáng Yê-su pôq pha tumán nha-án, ngki nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Máh ticuoi clứng pi-ốh nha-án alứng dyŏq idô: “Êq tacang!”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Iki Yê-su trín. Án arô bar náq ngki tớq nga án alứng plốh idô: “Nốh amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Nha-án ôi: “Ưlla ơi! Seq Ưlla táq dyôn mát he cơt plang!”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Yê-su sáng sruiq táq nha-án, dyơ án capơiq tớq mát nha-án. Ndóng ngki táp mát nha-án cơt plang. Dyơ nha-án veng tapun Yê-su tưi.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.