Mateus 20
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq ticuoi ưlla nưong nho. Te iláih lư án pôq suo ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án.
1 "Pois o Reino dos céus é como um proprietário que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ưlla ngki ính dyôn cống ticuoi thuthe mui ingái mui callong práq. Dyơ án yua nha-án pôq táq arnáq tớq nưong án.
2 Ele combinou pagar-lhes um denário pelo dia e mandou-os para a sua vinha.
3 Tớq mát pandang turống crêng, án pôq suo sa ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án. Án pôq nga ntúq parlới, án tumúh máh ticuoi tayứng ntúq ngki, lớiq bôn táq amớh.
3 "Por volta das noves hora da manhã, ele saiu e viu outros que estavam desocupados na praça,
4 Iki án tông nha-án idô: ‘Inha pôq táq arnáq tớq nưong cư. Cư ính dyôn inha cống piaiq veng te arnáq inha táq.’
4 e lhes disse: ‘Vão também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo’.
5 “Iki nha-án pôq. Tớq pandang tứng alứng pandang viet, án pôq suo sa ticuoi thuthe, alứng yua ngai pôq táq tớq nưong án.
5 E eles foram. "Saindo outra vez, por volta do meio dia e das três horas da tarde e nona, fez a mesma coisa.
6 Alứng tớq mát pandang tangcưl cóh, án pôq sa nga ntúq parlới. Án tumúh ticuoi cannŏ́h loi ndon lớiq bôn táq arnáq amớh. Dyơ án plốh nha-án idô: ‘Imo nhéq ingái inha át níc tớq ntúq ndô lớiq táq amớh?’
6 Saindo por volta da cinco horas da tarde, encontrou ainda outros que estavam desocupados e lhes perguntou: ‘Por que vocês estiveram aqui desocupados o dia todo? ’
7 “Nha-án ôi idô: ‘Co lớiq bôn ngai arô he dyôn pôq thuthe.’
7 ‘Porque ninguém nos contratou’, responderam eles. "Ele lhes disse: ‘Vão vocês também trabalhar na vinha’.
8 “Tớq ibư khoiq tumán idáu, ưlla ngki yua ticuoi tampeng án alứng tông idô: ‘Pôq arô máh ticuoi thuthe alứng dyôn práq cống nha-án. Nsuoi lư, mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq tatun. Cua ngki mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq nsuoi lư.’
8 "Ao cair da tarde, o dono da vinha disse a seu administrador: ‘Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando com os últimos contratados e terminando nos primeiros’.
9 “Nha-án ndon tớq táq ndóng pandang tangcưl cóh tớq nga tampeng, dyơ án dyôn nha-án bôn munáq mui callong práq.
9 "Vieram os trabalhadores contratados por volta das cinco horas da tarde, e cada um recebeu um denário.
10 Iki máh ticuoi ndon tớq táq nsuoi parngíh nha-án bôn práq cống a-ưi hơn te ticuoi ndon tớq táq tatun. Ma tư nha-án tớq nga tampeng, tampeng ngki dyôn nha-án bôn práq cống munáq mui callong práq tưi.
10 Quando vieram os que tinham sido contratados primeiro, esperavam receber mais. Mas cada um deles também recebeu um denário.
11 Cua nha-án ial práq, nha-án tarsuon alứng ưlla nưong.
11 Quando o receberam, começaram a se queixar do proprietário da vinha,
12 Nha-án tông idô: ‘Máh ticuoi tớq táq tatun, nha-án táq arnáq nưm sám chen mui adéh dôi. Ma he táq nhéq ingái. He chiuq tieng puoq alứng chiuq aleq nhéq ingái. Ma imo ưlla dyôn práq cống he muchứng nha-án.’
12 dizendo-lhe: ‘Estes homens contratados por último trabalharam apenas uma hora, e o senhor os igualou a nós, que suportamos o peso do trabalho e o calor do dia’.
13 “Ma ưlla ngki ôi munáq te top nha-án idô: ‘Yớu ơi! Cư lớiq bôn lop inha. Inha khoiq sŏ́ng alứng cư, inha táq mui ingái, cư dyôn inha bôn cống mui callong práq.
13 "Mas ele respondeu a um deles: ‘Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não concordou em trabalhar por um denário?
14 Iki inha ial práq cống inha, dyơ chô. Khán cư ính dyôn máh ticuoi ndon tớq táq tatun li-arli alứng inha,
14 Receba o que é seu e vá. Eu quero dar ao que foi contratado por último o mesmo que lhe dei.
15 cư têq táq iki, piaiq lớiq? Imo inha i-ôiq na yớu tớq inha hôm cư táq arnáq ŏ?’”
15 Não tenho o direito de fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque sou generoso? ’
16 “Iki nha-án ndon tớq tatun, urớh nha-án cơt arớq ticuoi nsuoi lư. Alứng nha-án ndon tớq nsuoi lư, urớh nha-án cơt arớq ticuoi tatun tháng.”
16 "Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos".
17 Ndóng Yê-su sớr nga vel pưt Yaru-salem, án dông nưm top rian te án sớng pôq alứng án. Ndóng nha-án pôq tớq carna, án tông nha-án idô:
17 Enquanto estava subindo para Jerusalém, Jesus chamou em particular os doze discípulos e lhes disse:
18 “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tuki ngai ính mŏp Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati máh ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng alứng nga máh thới sái rit. Nha-án ính anát án cóq cuchet.
18 "Estamos subindo para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Dyơ nha-án ính mŏp án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ticuoi ngki ayê tar-ac án, prớih án, alứng téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
19 e o entregarão aos gentios para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia ele ressuscitará! "
20 Cua ngki, campái Sê-badê alứng bar náq acái conh án tớq nga Yê-su. Cán ngki chóh tarcol chứng mát Yê-su alứng seq mui nốh te Yê-su.
20 Então, aproximou-se de Jesus a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e, prostrando-se, fez-lhe um pedido.
21 Yê-su plốh án idô: “Nốh amớh mái ính bôn?”
21 "O que você quer? ", perguntou ele. Ela respondeu: "Declara que no teu Reino estes meus dois filhos se assentarão um à tua direita e o outro à tua esquerda".
22 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq! Rap lớiq, inha ngoiq mui choc alứng cư?”
22 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu vou beber? " "Podemos", responderam eles.
23 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Urớh inha cóq ngoiq mui choc alứng cư. Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm A-ám cư táp têq rêh.”
23 Jesus lhes disse: "Certamente vocês beberão do meu cálice; mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados por meu Pai".
24 Tư mui chít náq cannŏ́h tớq top rian te Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án uan lư ada bar náq em ai ngki.
24 Quando os outros dez ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Iki Yê-su arô top ngki tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi ndon sút máh ticuoi prái cruong cannŏ́h, nha-án bôn chức pưt lư alứng ial chức ngki padớm máh ticuoi prái.
25 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que os governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
26 Ma inha êq táq arớq nha-án. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, cóq án cơt prái tarráih inha.
26 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo,
27 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, cóq án cơt sol inha.
27 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo;
28 Muchứng ngki tưi Acái Yang Cơt Ticuoi khoiq tớq, án lớiq ính ngai hớu án, ma án ính hớu ngai. Alứng án ial tarngứh án chiuq cuchet tang dyôn nhéq tưh ticuoi dyôn têq bôn tumống.”
28 como o Filho do homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
29 Ndóng Yê-su alứng top rian te án ngốh te vel Yê-ri-cô, bôn clứng ticuoi veng tapun án.
29 Ao saírem de Jericó, uma grande multidão seguiu a Jesus.
30 Bôn bar náq conh sot mát át ticu tor carna. Tư nha-án sáng Yê-su pôq pha tumán nha-án, ngki nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando ouviram falar que Jesus estava passando, puseram-se a gritar: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
31 Máh ticuoi clứng pi-ốh nha-án alứng dyŏq idô: “Êq tacang!”
31 A multidão os repreendeu para que ficassem quietos, mas eles gritavam ainda mais: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
32 Iki Yê-su trín. Án arô bar náq ngki tớq nga án alứng plốh idô: “Nốh amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
32 Jesus, parando, chamou-os e perguntou-lhes: "O que vocês querem que eu lhes faça? "
33 Nha-án ôi: “Ưlla ơi! Seq Ưlla táq dyôn mát he cơt plang!”
33 Responderam eles: "Senhor, queremos que se abram os nossos olhos".
34 Yê-su sáng sruiq táq nha-án, dyơ án capơiq tớq mát nha-án. Ndóng ngki táp mát nha-án cơt plang. Dyơ nha-án veng tapun Yê-su tưi.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou nos olhos deles. Imediatamente eles recuperaram a visão e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.