Mateus 20
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF
1 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq ticuoi ưlla nưong nho. Te iláih lư án pôq suo ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ưlla ngki ính dyôn cống ticuoi thuthe mui ingái mui callong práq. Dyơ án yua nha-án pôq táq arnáq tớq nưong án.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Tớq mát pandang turống crêng, án pôq suo sa ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án. Án pôq nga ntúq parlới, án tumúh máh ticuoi tayứng ntúq ngki, lớiq bôn táq amớh.
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 Iki án tông nha-án idô: ‘Inha pôq táq arnáq tớq nưong cư. Cư ính dyôn inha cống piaiq veng te arnáq inha táq.’
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 “Iki nha-án pôq. Tớq pandang tứng alứng pandang viet, án pôq suo sa ticuoi thuthe, alứng yua ngai pôq táq tớq nưong án.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 Alứng tớq mát pandang tangcưl cóh, án pôq sa nga ntúq parlới. Án tumúh ticuoi cannŏ́h loi ndon lớiq bôn táq arnáq amớh. Dyơ án plốh nha-án idô: ‘Imo nhéq ingái inha át níc tớq ntúq ndô lớiq táq amớh?’
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Nha-án ôi idô: ‘Co lớiq bôn ngai arô he dyôn pôq thuthe.’
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 “Tớq ibư khoiq tumán idáu, ưlla ngki yua ticuoi tampeng án alứng tông idô: ‘Pôq arô máh ticuoi thuthe alứng dyôn práq cống nha-án. Nsuoi lư, mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq tatun. Cua ngki mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq nsuoi lư.’
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 “Nha-án ndon tớq táq ndóng pandang tangcưl cóh tớq nga tampeng, dyơ án dyôn nha-án bôn munáq mui callong práq.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 Iki máh ticuoi ndon tớq táq nsuoi parngíh nha-án bôn práq cống a-ưi hơn te ticuoi ndon tớq táq tatun. Ma tư nha-án tớq nga tampeng, tampeng ngki dyôn nha-án bôn práq cống munáq mui callong práq tưi.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 Cua nha-án ial práq, nha-án tarsuon alứng ưlla nưong.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 Nha-án tông idô: ‘Máh ticuoi tớq táq tatun, nha-án táq arnáq nưm sám chen mui adéh dôi. Ma he táq nhéq ingái. He chiuq tieng puoq alứng chiuq aleq nhéq ingái. Ma imo ưlla dyôn práq cống he muchứng nha-án.’
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 “Ma ưlla ngki ôi munáq te top nha-án idô: ‘Yớu ơi! Cư lớiq bôn lop inha. Inha khoiq sŏ́ng alứng cư, inha táq mui ingái, cư dyôn inha bôn cống mui callong práq.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Iki inha ial práq cống inha, dyơ chô. Khán cư ính dyôn máh ticuoi ndon tớq táq tatun li-arli alứng inha,
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 cư têq táq iki, piaiq lớiq? Imo inha i-ôiq na yớu tớq inha hôm cư táq arnáq ŏ?’”
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Iki nha-án ndon tớq tatun, urớh nha-án cơt arớq ticuoi nsuoi lư. Alứng nha-án ndon tớq nsuoi lư, urớh nha-án cơt arớq ticuoi tatun tháng.”
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Ndóng Yê-su sớr nga vel pưt Yaru-salem, án dông nưm top rian te án sớng pôq alứng án. Ndóng nha-án pôq tớq carna, án tông nha-án idô:
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tuki ngai ính mŏp Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati máh ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng alứng nga máh thới sái rit. Nha-án ính anát án cóq cuchet.
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 Dyơ nha-án ính mŏp án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ticuoi ngki ayê tar-ac án, prớih án, alứng téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Cua ngki, campái Sê-badê alứng bar náq acái conh án tớq nga Yê-su. Cán ngki chóh tarcol chứng mát Yê-su alứng seq mui nốh te Yê-su.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 Yê-su plốh án idô: “Nốh amớh mái ính bôn?”
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq! Rap lớiq, inha ngoiq mui choc alứng cư?”
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Urớh inha cóq ngoiq mui choc alứng cư. Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm A-ám cư táp têq rêh.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Tư mui chít náq cannŏ́h tớq top rian te Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án uan lư ada bar náq em ai ngki.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Iki Yê-su arô top ngki tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi ndon sút máh ticuoi prái cruong cannŏ́h, nha-án bôn chức pưt lư alứng ial chức ngki padớm máh ticuoi prái.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Ma inha êq táq arớq nha-án. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, cóq án cơt prái tarráih inha.
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, cóq án cơt sol inha.
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 Muchứng ngki tưi Acái Yang Cơt Ticuoi khoiq tớq, án lớiq ính ngai hớu án, ma án ính hớu ngai. Alứng án ial tarngứh án chiuq cuchet tang dyôn nhéq tưh ticuoi dyôn têq bôn tumống.”
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ndóng Yê-su alứng top rian te án ngốh te vel Yê-ri-cô, bôn clứng ticuoi veng tapun án.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Bôn bar náq conh sot mát át ticu tor carna. Tư nha-án sáng Yê-su pôq pha tumán nha-án, ngki nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 Máh ticuoi clứng pi-ốh nha-án alứng dyŏq idô: “Êq tacang!”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Iki Yê-su trín. Án arô bar náq ngki tớq nga án alứng plốh idô: “Nốh amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 Nha-án ôi: “Ưlla ơi! Seq Ưlla táq dyôn mát he cơt plang!”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 Yê-su sáng sruiq táq nha-án, dyơ án capơiq tớq mát nha-án. Ndóng ngki táp mát nha-án cơt plang. Dyơ nha-án veng tapun Yê-su tưi.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.