Mateus 20

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq ticuoi ưlla nưong nho. Te iláih lư án pôq suo ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ưlla ngki ính dyôn cống ticuoi thuthe mui ingái mui callong práq. Dyơ án yua nha-án pôq táq arnáq tớq nưong án.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Tớq mát pandang turống crêng, án pôq suo sa ticuoi thuthe dyôn táq arnáq tớq nưong án. Án pôq nga ntúq parlới, án tumúh máh ticuoi tayứng ntúq ngki, lớiq bôn táq amớh.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Iki án tông nha-án idô: ‘Inha pôq táq arnáq tớq nưong cư. Cư ính dyôn inha cống piaiq veng te arnáq inha táq.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 “Iki nha-án pôq. Tớq pandang tứng alứng pandang viet, án pôq suo sa ticuoi thuthe, alứng yua ngai pôq táq tớq nưong án.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Alứng tớq mát pandang tangcưl cóh, án pôq sa nga ntúq parlới. Án tumúh ticuoi cannŏ́h loi ndon lớiq bôn táq arnáq amớh. Dyơ án plốh nha-án idô: ‘Imo nhéq ingái inha át níc tớq ntúq ndô lớiq táq amớh?’
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Nha-án ôi idô: ‘Co lớiq bôn ngai arô he dyôn pôq thuthe.’
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 “Tớq ibư khoiq tumán idáu, ưlla ngki yua ticuoi tampeng án alứng tông idô: ‘Pôq arô máh ticuoi thuthe alứng dyôn práq cống nha-án. Nsuoi lư, mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq tatun. Cua ngki mái dyôn cống nha-án ndon tớq táq nsuoi lư.’
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 “Nha-án ndon tớq táq ndóng pandang tangcưl cóh tớq nga tampeng, dyơ án dyôn nha-án bôn munáq mui callong práq.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Iki máh ticuoi ndon tớq táq nsuoi parngíh nha-án bôn práq cống a-ưi hơn te ticuoi ndon tớq táq tatun. Ma tư nha-án tớq nga tampeng, tampeng ngki dyôn nha-án bôn práq cống munáq mui callong práq tưi.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Cua nha-án ial práq, nha-án tarsuon alứng ưlla nưong.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 Nha-án tông idô: ‘Máh ticuoi tớq táq tatun, nha-án táq arnáq nưm sám chen mui adéh dôi. Ma he táq nhéq ingái. He chiuq tieng puoq alứng chiuq aleq nhéq ingái. Ma imo ưlla dyôn práq cống he muchứng nha-án.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 “Ma ưlla ngki ôi munáq te top nha-án idô: ‘Yớu ơi! Cư lớiq bôn lop inha. Inha khoiq sŏ́ng alứng cư, inha táq mui ingái, cư dyôn inha bôn cống mui callong práq.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Iki inha ial práq cống inha, dyơ chô. Khán cư ính dyôn máh ticuoi ndon tớq táq tatun li-arli alứng inha,
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 cư têq táq iki, piaiq lớiq? Imo inha i-ôiq na yớu tớq inha hôm cư táq arnáq ŏ?’”
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Iki nha-án ndon tớq tatun, urớh nha-án cơt arớq ticuoi nsuoi lư. Alứng nha-án ndon tớq nsuoi lư, urớh nha-án cơt arớq ticuoi tatun tháng.”
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Ndóng Yê-su sớr nga vel pưt Yaru-salem, án dông nưm top rian te án sớng pôq alứng án. Ndóng nha-án pôq tớq carna, án tông nha-án idô:
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 “Inha cammáng! He sớr nga vel Yaru-salem. Át tuki ngai ính mŏp Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati máh ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng alứng nga máh thới sái rit. Nha-án ính anát án cóq cuchet.
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Dyơ nha-án ính mŏp án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ticuoi ngki ayê tar-ac án, prớih án, alứng téh án tớq along calláng. Ma catám ingái pe, án yôr tumống lieh.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Cua ngki, campái Sê-badê alứng bar náq acái conh án tớq nga Yê-su. Cán ngki chóh tarcol chứng mát Yê-su alứng seq mui nốh te Yê-su.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Yê-su plốh án idô: “Nốh amớh mái ính bôn?”
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq! Rap lớiq, inha ngoiq mui choc alứng cư?”
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Dyơ Yê-su tông lieh nha-án idô: “Urớh inha cóq ngoiq mui choc alứng cư. Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm A-ám cư táp têq rêh.”
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Tư mui chít náq cannŏ́h tớq top rian te Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án uan lư ada bar náq em ai ngki.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Iki Yê-su arô top ngki tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi ndon sút máh ticuoi prái cruong cannŏ́h, nha-án bôn chức pưt lư alứng ial chức ngki padớm máh ticuoi prái.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Ma inha êq táq arớq nha-án. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, cóq án cơt prái tarráih inha.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, cóq án cơt sol inha.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Muchứng ngki tưi Acái Yang Cơt Ticuoi khoiq tớq, án lớiq ính ngai hớu án, ma án ính hớu ngai. Alứng án ial tarngứh án chiuq cuchet tang dyôn nhéq tưh ticuoi dyôn têq bôn tumống.”
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ndóng Yê-su alứng top rian te án ngốh te vel Yê-ri-cô, bôn clứng ticuoi veng tapun án.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Bôn bar náq conh sot mát át ticu tor carna. Tư nha-án sáng Yê-su pôq pha tumán nha-án, ngki nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla te tŏ́ng toiq Davit ơi! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Máh ticuoi clứng pi-ốh nha-án alứng dyŏq idô: “Êq tacang!”
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Iki Yê-su trín. Án arô bar náq ngki tớq nga án alứng plốh idô: “Nốh amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Nha-án ôi: “Ưlla ơi! Seq Ưlla táq dyôn mát he cơt plang!”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Yê-su sáng sruiq táq nha-án, dyơ án capơiq tớq mát nha-án. Ndóng ngki táp mát nha-án cơt plang. Dyơ nha-án veng tapun Yê-su tưi.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.