Mateus 18

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndóng ngki top rian te Yê-su tớq nga án alứng plốh idô: “Tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, nnáu pưt hơn nhéq te cannŏ́h?”
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Yê-su arô munáq ngai-acái alứng dyôn án tayứng pandi top nha-án.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Dyơ Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien mít cơt arớq ngai-acái ndô, inha lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.
3 e disse:
4 Ticuoi mmo asiar cháq arớq ngai-acái ndô, ticuoi ngki lư cơt pưt hơn nhéq te cannŏ́h tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Alứng ticuoi mmo ráp munáq ngai-acái arớq ndô co ticuoi ngki tin cư, ngki án lư ráp díh cư hơ.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Ticuoi mmo tardông munáq ngai-acái ndon khoiq tin cư dyôn lớiq tin nnáng, the ngai tacoi búl pưt tớq ticong án, dyơ apŏ́ng án tớq dơq ving-cavang, nsuoi te án ính tardông ngai-acái dyôn calôih táh cư.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Bap lư dyôn ticuoi tớq pang ndô, co bôn a-ưi nốh ính tardông nha-án táq luaih. Máh nốh ngki cóq tớq, ma bap lư tớq nga ticuoi ndon tardông ticuoi cannŏ́h táq luaih.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 “Khán ati lớiq la dyưng inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h adúh viang ati lớiq la dyưng inha. Khaq inha bôn tumống alứng bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn mui pa ati lớiq la mui pa dyưng acút, aláng bôn cứp bar pa ati lớiq la dyưng ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Alứng khán callong mát inha tardông inha táq luaih, cóq inha culáiq adúh viang callong mát ngki. Khaq inha pít mui callong mát alứng bôn tumống, aláng bôn cứp bar callong mát ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.”
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Inha me a-ŏ! Êq pamat munáq ticuoi mmo te máh ngai-acái ndô. Co cư tông nhéq máh inha idô: Máh tarneng ndon kiaq me ngai-acái ndô át níc chứng mát A-ám cư tớq pilŏ́ng.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga cúc cuteq ndô, la co ính choi tamống máh ticuoi clu carna.
11 [Porque o
12 “Inha parngíh imo, khán bôn munáq conh bôn mui culám lám cưu, ma bôn mui lám cưu clu carna, amớh táp án ính táq? Lư án dŏq tikiaih chít tikiaih lám tớq rong sác tớq cóh, dyơ án pôq suo táp mui lám cưu ndon khoiq clu carna, lư lớiq?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Cư tông inha arlớih lư, khán án tumúh lieh cưu ngki, án lư sáng bui hơn te tikiaih chít tikiaih lám cưu ndon lớiq bôn pít.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Muchứng ngki tưi, A-ám inha tớq pilŏ́ng lớiq ính pít mui náq ticuoi mmo te máh ngai-acái ndô.”
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Khán bôn munáq em ai ma táq luaih ada mái, cóq mái pôq tông án nưm inha bar náq sớng te arnáq án khoiq táq luaih. Khán án cammáng parnai mái, ngki inha cơt artoi lieh.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ma khán án lớiq cammáng parnai mái, cóq mái dông mui náq, lớiq la bar náq pôq alứng mái nga án, dŏq bar pe náq cammáng te parnai inha táq-ntêr alứng parchen inha.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ma khán án lớiq cammáng sa bar pe náq ngki, iki cóq inha táq-ntêr dyôn top ticuoi tin chom tưi; ma khán án lớiq peh top tin, ngki inha táq ada án arớq ticuoi lớiq tin, lớiq la arớq ticuoi ial práq thêq.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Cư tông inha arlớih lư, nốh amớh inha dyŏq, Yang Arbang-pilŏ́ng dyŏq nốh ngki tưi. Alứng nốh amớh inha lớiq dyŏq, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyŏq tưi nốh ngki.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Alứng cư tông inha sa, khán bôn bar náq tớq cúc cuteq ndô ma sŏ́ng mui mít seq mui nốh amớh te A-ám cư tớq pilŏ́ng, án lư dyôn inha bôn callong ngki.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Co khán bôn bar pe náq át rum munơi ính veng ngê cư, cư lư át munơi alứng nha-án.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Dyơ Phi-er tớq nga Yê-su alứng plốh idô: “Ưlla ơi! Khán em ai cư táq luaih ada cư, sếq chư cư cóq táh luaih dyôn án? Tupul chư piaiq lớiq, Ưlla?”
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Yê-su ôi án idô: “Cư lớiq bôn tông nưm tupul chư sớng. Ma cóq inha táh luaih tupul chít chư tupul.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 “Co Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq ticuoi puo. Puo ngki ính plốh lieh práq te máh prái tarráih ndon tu án.
23 Porque o
24 Tôm lư ngai dông munáq ndon tu puo tớq nga puo; ticuoi ngki tu án lớiq chom sếq ức vêu práq.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ma ticuoi ngki lớiq bôn amớh ính culieh máh práq án tu puo. Iki puo yua ngai dông táiq án, alứng táiq díh acái campái án dyôn cơt sol ticuoi cannŏ́h. Alứng ngai táiq díh mun án hơ, dyơ ial práq tarnáp ngki culieh práq án tu puo.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Ma ticuoi ngki chóh tarcol chứng mát puo, alứng án tarseq tarsuong níc idô: ‘Seq cucúh puo. Seq puo êq iyốh cartál. Aplaiq seq the bo lo khít avai, dyơ aplaiq lư culieh nhéq práq ndon aplaiq tu puo.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Tư puo sáng ticuoi ngki thưoc iki, án sáng sruiq táq ada ticuoi ngki. Dyơ án táh nhéq máh práq ticuoi ngki tu án. Alứng án dyôn ticuoi ngki chô.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Ma tư ticuoi ngki ngốh te puo, án tumúh munáq yớu ndon prái tarráih muchứng án tưi, ma yớu ngki tu án biq sớng. Ma án ngóq ticong yớu ngki, alứng tông idô: ‘Mái culieh táp práq ndon mái tu cư.’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 “Ticuoi ndon tu án mpop tớq cuteq alứng tarseq idô: ‘Seq inha êq iyốh cartál. Aplaiq seq the bo lo khít avai, dyơ aplaiq lư culieh nhéq práq ndon aplaiq tu inha.’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 “Ma án lớiq chiuq. Án dyôn ngai cŏp ticuoi ndon tu án, alứng crál tớq coq tôt tingôi ticuoi ngki culieh nhéq tu.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Tư ticuoi prái tarráih cannŏ́h hôm án táq iki, nha-án sáng lớiq êm, dyơ nha-án chô táq-ntêr dyôn puo chom.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 “Iki puo arô lieh ticuoi ngki, alứng tông ada án idô: ‘Mái la ticuoi lớiq ŏ. Cư khoiq táh nhéq máh práq ndon mái tu cư, co mái khoiq thưoc cư.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Ma imo mái lớiq sruiq táq yớu muchứng cư sruiq táq ada mái?’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Puo sáng nháih lư. Dyơ án yua ngai crál ticuoi ngki tớq coq tôt tingôi ticuoi ngki culieh nhéq tu.”
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Muchứng ngki tưi, A-ám cư tớq pilŏ́ng ính táq ada inha, khán inha lớiq táh luaih dyôn em ai inha nhéq te mít cannính.”
35 E Jesus terminou, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.