Mateus 18

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndóng ngki top rian te Yê-su tớq nga án alứng plốh idô: “Tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, nnáu pưt hơn nhéq te cannŏ́h?”
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Yê-su arô munáq ngai-acái alứng dyôn án tayứng pandi top nha-án.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 Dyơ Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq pien mít cơt arớq ngai-acái ndô, inha lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.
3 e disse:
4 Ticuoi mmo asiar cháq arớq ngai-acái ndô, ticuoi ngki lư cơt pưt hơn nhéq te cannŏ́h tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Alứng ticuoi mmo ráp munáq ngai-acái arớq ndô co ticuoi ngki tin cư, ngki án lư ráp díh cư hơ.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 “Ticuoi mmo tardông munáq ngai-acái ndon khoiq tin cư dyôn lớiq tin nnáng, the ngai tacoi búl pưt tớq ticong án, dyơ apŏ́ng án tớq dơq ving-cavang, nsuoi te án ính tardông ngai-acái dyôn calôih táh cư.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Bap lư dyôn ticuoi tớq pang ndô, co bôn a-ưi nốh ính tardông nha-án táq luaih. Máh nốh ngki cóq tớq, ma bap lư tớq nga ticuoi ndon tardông ticuoi cannŏ́h táq luaih.
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 “Khán ati lớiq la dyưng inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h adúh viang ati lớiq la dyưng inha. Khaq inha bôn tumống alứng bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn mui pa ati lớiq la mui pa dyưng acút, aláng bôn cứp bar pa ati lớiq la dyưng ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Alứng khán callong mát inha tardông inha táq luaih, cóq inha culáiq adúh viang callong mát ngki. Khaq inha pít mui callong mát alứng bôn tumống, aláng bôn cứp bar callong mát ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.”
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Inha me a-ŏ! Êq pamat munáq ticuoi mmo te máh ngai-acái ndô. Co cư tông nhéq máh inha idô: Máh tarneng ndon kiaq me ngai-acái ndô át níc chứng mát A-ám cư tớq pilŏ́ng.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga cúc cuteq ndô, la co ính choi tamống máh ticuoi clu carna.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 “Inha parngíh imo, khán bôn munáq conh bôn mui culám lám cưu, ma bôn mui lám cưu clu carna, amớh táp án ính táq? Lư án dŏq tikiaih chít tikiaih lám tớq rong sác tớq cóh, dyơ án pôq suo táp mui lám cưu ndon khoiq clu carna, lư lớiq?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Cư tông inha arlớih lư, khán án tumúh lieh cưu ngki, án lư sáng bui hơn te tikiaih chít tikiaih lám cưu ndon lớiq bôn pít.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Muchứng ngki tưi, A-ám inha tớq pilŏ́ng lớiq ính pít mui náq ticuoi mmo te máh ngai-acái ndô.”
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 “Khán bôn munáq em ai ma táq luaih ada mái, cóq mái pôq tông án nưm inha bar náq sớng te arnáq án khoiq táq luaih. Khán án cammáng parnai mái, ngki inha cơt artoi lieh.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Ma khán án lớiq cammáng parnai mái, cóq mái dông mui náq, lớiq la bar náq pôq alứng mái nga án, dŏq bar pe náq cammáng te parnai inha táq-ntêr alứng parchen inha.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Ma khán án lớiq cammáng sa bar pe náq ngki, iki cóq inha táq-ntêr dyôn top ticuoi tin chom tưi; ma khán án lớiq peh top tin, ngki inha táq ada án arớq ticuoi lớiq tin, lớiq la arớq ticuoi ial práq thêq.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 “Cư tông inha arlớih lư, nốh amớh inha dyŏq, Yang Arbang-pilŏ́ng dyŏq nốh ngki tưi. Alứng nốh amớh inha lớiq dyŏq, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyŏq tưi nốh ngki.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 Alứng cư tông inha sa, khán bôn bar náq tớq cúc cuteq ndô ma sŏ́ng mui mít seq mui nốh amớh te A-ám cư tớq pilŏ́ng, án lư dyôn inha bôn callong ngki.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Co khán bôn bar pe náq át rum munơi ính veng ngê cư, cư lư át munơi alứng nha-án.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Dyơ Phi-er tớq nga Yê-su alứng plốh idô: “Ưlla ơi! Khán em ai cư táq luaih ada cư, sếq chư cư cóq táh luaih dyôn án? Tupul chư piaiq lớiq, Ưlla?”
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Yê-su ôi án idô: “Cư lớiq bôn tông nưm tupul chư sớng. Ma cóq inha táh luaih tupul chít chư tupul.
22 Jesus respondeu:
23 “Co Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq ticuoi puo. Puo ngki ính plốh lieh práq te máh prái tarráih ndon tu án.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Tôm lư ngai dông munáq ndon tu puo tớq nga puo; ticuoi ngki tu án lớiq chom sếq ức vêu práq.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ma ticuoi ngki lớiq bôn amớh ính culieh máh práq án tu puo. Iki puo yua ngai dông táiq án, alứng táiq díh acái campái án dyôn cơt sol ticuoi cannŏ́h. Alứng ngai táiq díh mun án hơ, dyơ ial práq tarnáp ngki culieh práq án tu puo.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Ma ticuoi ngki chóh tarcol chứng mát puo, alứng án tarseq tarsuong níc idô: ‘Seq cucúh puo. Seq puo êq iyốh cartál. Aplaiq seq the bo lo khít avai, dyơ aplaiq lư culieh nhéq práq ndon aplaiq tu puo.’
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Tư puo sáng ticuoi ngki thưoc iki, án sáng sruiq táq ada ticuoi ngki. Dyơ án táh nhéq máh práq ticuoi ngki tu án. Alứng án dyôn ticuoi ngki chô.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Ma tư ticuoi ngki ngốh te puo, án tumúh munáq yớu ndon prái tarráih muchứng án tưi, ma yớu ngki tu án biq sớng. Ma án ngóq ticong yớu ngki, alứng tông idô: ‘Mái culieh táp práq ndon mái tu cư.’
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 “Ticuoi ndon tu án mpop tớq cuteq alứng tarseq idô: ‘Seq inha êq iyốh cartál. Aplaiq seq the bo lo khít avai, dyơ aplaiq lư culieh nhéq práq ndon aplaiq tu inha.’
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 “Ma án lớiq chiuq. Án dyôn ngai cŏp ticuoi ndon tu án, alứng crál tớq coq tôt tingôi ticuoi ngki culieh nhéq tu.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Tư ticuoi prái tarráih cannŏ́h hôm án táq iki, nha-án sáng lớiq êm, dyơ nha-án chô táq-ntêr dyôn puo chom.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 “Iki puo arô lieh ticuoi ngki, alứng tông ada án idô: ‘Mái la ticuoi lớiq ŏ. Cư khoiq táh nhéq máh práq ndon mái tu cư, co mái khoiq thưoc cư.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Ma imo mái lớiq sruiq táq yớu muchứng cư sruiq táq ada mái?’
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Puo sáng nháih lư. Dyơ án yua ngai crál ticuoi ngki tớq coq tôt tingôi ticuoi ngki culieh nhéq tu.”
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Muchứng ngki tưi, A-ám cư tớq pilŏ́ng ính táq ada inha, khán inha lớiq táh luaih dyôn em ai inha nhéq te mít cannính.”
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.