Mateus 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Tatun ngki bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq nga Yê-su. Nha-án tớq te vel pưt Yaru-salem alứng plốh Yê-su idô:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Imo top rian te thới lớiq veng phep rit achúc achiac he? Imo nsuoi nha-án chicha ma lớiq arau ati veng phep rit?”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha veng rit inha bôm?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp idô:
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, ma inha tông idô: ‘Têq ngai tông a-i a-ám idô: “Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq ưq sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ.”
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Khán iki, lớiq choi a-i a-ám la dyơ.’ Ma ticuoi ngki lớiq bôn dyám náp a-i a-ám án. Iki inha pitŏ́ng níc rit ticuoi, ma inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Lư piaiq arớq parnai Ê-sai khoiq tông te inha idô:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘Máh ticuoi ndô ayô cư nưm na ngcang sớng,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Nha-án sang cư ma sang lớiq cơt callong.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng tớq nga án. Án cato nha-án idô: “Cóq inha cammáng alứng apúh!
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Nhéq máh crơng tanna ticuoi cacháq tớq ngcang lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma khán ticuoi bôn ngê saq tớq mít, ngcang ticuoi tông angốh, lư ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Cua ngki top rian te Yê-su tớq tông án idô: “Thới chom ma lớiq, top Pha-rasi sáng uan lư te máh parnai thới tông te idứh?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Tôm along mmo A-ám cư tớq pilŏ́ng lớiq bôn chóh, urớh án lư rưc adúh tôm ngki.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Iki, inha êq parngíh amớh te nha-án. Nha-án la arớq ticuoi sot mát ma ính ayông ticuoi sot mát cannŏ́h. Dyơ nha-án arbúc munơi tớq prúng.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Dyơ Phi-er seq te Yê-su idô: “Seq thới tông arlớih lư loi te parnai acám ngki.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha nnáng iyốh apúh sa?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Inha nnáng iyốh hôm sa lớiq? Crơng tanna mot tớq ngcang, lôn nga pallúng, dyơ ngốh na parlôiq.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Ma parnai saq ndon ngốh te ngcang, parnai ngki tớq te mít cannính alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Máh callong saq ndon chóng ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh arnáq saq, cachet ticuoi, láh parlưi, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, pathu, alứng u saq.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Nhéq nốh ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Khán ticuoi cha tanna ma lớiq bôn arau ati, arnáq ngki lớiq bôn táq dyôn án cơt lớiq práh veng rit.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, dyơ án mot tớq máh ntúq tumán vel Tirơ alứng vel Sadôn.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Bôn cán te top Cana-an ndon át tớq ntúq ngki tớq nga Yê-su, alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla te tŏ́ng toiq puo Davit, seq Ưlla sruiq táq cư hơ! Acái cán cư a-ái ớp lư, co bôn yang saq piyúh án.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Ma Yê-su lớiq ôi án amớh. Top rian te Yê-su tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Seq thới yua cán ndô chô, co án veng níc he, alứng tarseq tarsuong níc aváih lư.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Yê-su ôi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng yua cư tớq nưm nga top Isa-ra-el sớng. Nha-án la arớq pannán cưu clu carna.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Cua Yê-su tông iki. Cán ngki tớq nha mpop tumán dyưng Yê-su, alứng tông idô: “Cucúh Ưlla cư ơi! Seq Ưlla choi cư hơ!”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Ma Yê-su ôi idô: “Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái, dyơ adúh dyôn acho cha.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Cán ngki ôi Yê-su idô: “Lư piaiq Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ndon sráh tadưp kichơng.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Dyơ Yê-su ôi cán ngki idô: “Mái la cán ndon tin khớm lư. Nốh mái seq, cư lư dyôn mái bôn.”
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Yê-su ngốh te ntúq ngki, pôq tumán clóng Ca-lilê loi. Dyơ án sớr ticu tớq king.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Clứng ticuoi tớq nga Yê-su. Nha-án dông nga án máh ticuoi bôn a-ưi nốh a-ái, la idô: Ticuoi dyuat, ticuoi sot mát, ticuoi lúng, ticuoi tarliaih, alứng a-ưi ticuoi a-ái cannŏ́h hơ. Nha-án dŏq máh ticuoi a-ái ngki tumán dyưng Yê-su. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq máh ticuoi a-ái ngki.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Máh ticuoi ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm ticuoi lúng têq tacang, ticuoi tarliaih cơt ŏ lieh, ticuoi dyuat têq pupôq, ticuoi sot mát cơt plang. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon top Isa-ra-el sang.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư sáng sruiq táq lư ada ticuoi clứng ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, alứng nha-án ớq crơng tanna cha. Cư lớiq ính nha-án chô pallúng nnŏ́h sớng, dáh lơ nha-án dứm tớq carna.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Top rian te Yê-su plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn khám crơng tanna chiam máh ticuoi clứng ndô, co ntúq ndô yông lư te ntúq ticuoi át?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Sếq lám beng inha bôn?”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu tớq cuteq.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Iki án ial tupul lám beng alứng bar pe lám buaiq két. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ngki. Cua ngki án péq beng alứng buaiq, dyơ án avôi nga top rian te án mpô dyôn ticuoi clứng ngki cha.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Nhéq máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Dyơ top rian te Yê-su pachúng lieh ntie clưi te máh ticuoi ngki cha, bôn pớnh tupul achoiq.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Máh ticuoi conh sasai ndon cha tanna ngki sám puan ngin náq, lớiq ngiaih máh ticuoi cán alứng ngai-acái.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Cua ngki Yê-su yua ticuoi clứng ngki chô. Dyơ án sớr tớq tuoc, alứng pôq nga vel Ma-cadan loi.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.