Mateus 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Tatun ngki bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq nga Yê-su. Nha-án tớq te vel pưt Yaru-salem alứng plốh Yê-su idô:
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 “Imo top rian te thới lớiq veng phep rit achúc achiac he? Imo nsuoi nha-án chicha ma lớiq arau ati veng phep rit?”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha veng rit inha bôm?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp idô:
4 Porque Deus ordenou:
5 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, ma inha tông idô: ‘Têq ngai tông a-i a-ám idô: “Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq ưq sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ.”
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 Khán iki, lớiq choi a-i a-ám la dyơ.’ Ma ticuoi ngki lớiq bôn dyám náp a-i a-ám án. Iki inha pitŏ́ng níc rit ticuoi, ma inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Lư piaiq arớq parnai Ê-sai khoiq tông te inha idô:
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Máh ticuoi ndô ayô cư nưm na ngcang sớng,
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Nha-án sang cư ma sang lớiq cơt callong.
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng tớq nga án. Án cato nha-án idô: “Cóq inha cammáng alứng apúh!
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Nhéq máh crơng tanna ticuoi cacháq tớq ngcang lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma khán ticuoi bôn ngê saq tớq mít, ngcang ticuoi tông angốh, lư ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 Cua ngki top rian te Yê-su tớq tông án idô: “Thới chom ma lớiq, top Pha-rasi sáng uan lư te máh parnai thới tông te idứh?”
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Tôm along mmo A-ám cư tớq pilŏ́ng lớiq bôn chóh, urớh án lư rưc adúh tôm ngki.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Iki, inha êq parngíh amớh te nha-án. Nha-án la arớq ticuoi sot mát ma ính ayông ticuoi sot mát cannŏ́h. Dyơ nha-án arbúc munơi tớq prúng.”
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Dyơ Phi-er seq te Yê-su idô: “Seq thới tông arlớih lư loi te parnai acám ngki.”
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha nnáng iyốh apúh sa?
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 Inha nnáng iyốh hôm sa lớiq? Crơng tanna mot tớq ngcang, lôn nga pallúng, dyơ ngốh na parlôiq.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Ma parnai saq ndon ngốh te ngcang, parnai ngki tớq te mít cannính alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 Máh callong saq ndon chóng ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh arnáq saq, cachet ticuoi, láh parlưi, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, pathu, alứng u saq.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Nhéq nốh ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Khán ticuoi cha tanna ma lớiq bôn arau ati, arnáq ngki lớiq bôn táq dyôn án cơt lớiq práh veng rit.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, dyơ án mot tớq máh ntúq tumán vel Tirơ alứng vel Sadôn.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Bôn cán te top Cana-an ndon át tớq ntúq ngki tớq nga Yê-su, alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla te tŏ́ng toiq puo Davit, seq Ưlla sruiq táq cư hơ! Acái cán cư a-ái ớp lư, co bôn yang saq piyúh án.”
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ma Yê-su lớiq ôi án amớh. Top rian te Yê-su tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Seq thới yua cán ndô chô, co án veng níc he, alứng tarseq tarsuong níc aváih lư.”
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Yê-su ôi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng yua cư tớq nưm nga top Isa-ra-el sớng. Nha-án la arớq pannán cưu clu carna.”
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Cua Yê-su tông iki. Cán ngki tớq nha mpop tumán dyưng Yê-su, alứng tông idô: “Cucúh Ưlla cư ơi! Seq Ưlla choi cư hơ!”
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Ma Yê-su ôi idô: “Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái, dyơ adúh dyôn acho cha.”
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Cán ngki ôi Yê-su idô: “Lư piaiq Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ndon sráh tadưp kichơng.”
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Dyơ Yê-su ôi cán ngki idô: “Mái la cán ndon tin khớm lư. Nốh mái seq, cư lư dyôn mái bôn.”
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Yê-su ngốh te ntúq ngki, pôq tumán clóng Ca-lilê loi. Dyơ án sớr ticu tớq king.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Clứng ticuoi tớq nga Yê-su. Nha-án dông nga án máh ticuoi bôn a-ưi nốh a-ái, la idô: Ticuoi dyuat, ticuoi sot mát, ticuoi lúng, ticuoi tarliaih, alứng a-ưi ticuoi a-ái cannŏ́h hơ. Nha-án dŏq máh ticuoi a-ái ngki tumán dyưng Yê-su. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq máh ticuoi a-ái ngki.
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 Máh ticuoi ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm ticuoi lúng têq tacang, ticuoi tarliaih cơt ŏ lieh, ticuoi dyuat têq pupôq, ticuoi sot mát cơt plang. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon top Isa-ra-el sang.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư sáng sruiq táq lư ada ticuoi clứng ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, alứng nha-án ớq crơng tanna cha. Cư lớiq ính nha-án chô pallúng nnŏ́h sớng, dáh lơ nha-án dứm tớq carna.”
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Top rian te Yê-su plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn khám crơng tanna chiam máh ticuoi clứng ndô, co ntúq ndô yông lư te ntúq ticuoi át?”
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Sếq lám beng inha bôn?”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu tớq cuteq.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Iki án ial tupul lám beng alứng bar pe lám buaiq két. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ngki. Cua ngki án péq beng alứng buaiq, dyơ án avôi nga top rian te án mpô dyôn ticuoi clứng ngki cha.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 Nhéq máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Dyơ top rian te Yê-su pachúng lieh ntie clưi te máh ticuoi ngki cha, bôn pớnh tupul achoiq.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Máh ticuoi conh sasai ndon cha tanna ngki sám puan ngin náq, lớiq ngiaih máh ticuoi cán alứng ngai-acái.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Cua ngki Yê-su yua ticuoi clứng ngki chô. Dyơ án sớr tớq tuoc, alứng pôq nga vel Ma-cadan loi.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.