Mateus 15

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tatun ngki bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq nga Yê-su. Nha-án tớq te vel pưt Yaru-salem alứng plốh Yê-su idô:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Imo top rian te thới lớiq veng phep rit achúc achiac he? Imo nsuoi nha-án chicha ma lớiq arau ati veng phep rit?”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha veng rit inha bôm?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp idô:
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, ma inha tông idô: ‘Têq ngai tông a-i a-ám idô: “Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq ưq sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ.”
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Khán iki, lớiq choi a-i a-ám la dyơ.’ Ma ticuoi ngki lớiq bôn dyám náp a-i a-ám án. Iki inha pitŏ́ng níc rit ticuoi, ma inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Lư piaiq arớq parnai Ê-sai khoiq tông te inha idô:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Máh ticuoi ndô ayô cư nưm na ngcang sớng,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Nha-án sang cư ma sang lớiq cơt callong.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng tớq nga án. Án cato nha-án idô: “Cóq inha cammáng alứng apúh!
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Nhéq máh crơng tanna ticuoi cacháq tớq ngcang lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma khán ticuoi bôn ngê saq tớq mít, ngcang ticuoi tông angốh, lư ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Cua ngki top rian te Yê-su tớq tông án idô: “Thới chom ma lớiq, top Pha-rasi sáng uan lư te máh parnai thới tông te idứh?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Tôm along mmo A-ám cư tớq pilŏ́ng lớiq bôn chóh, urớh án lư rưc adúh tôm ngki.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Iki, inha êq parngíh amớh te nha-án. Nha-án la arớq ticuoi sot mát ma ính ayông ticuoi sot mát cannŏ́h. Dyơ nha-án arbúc munơi tớq prúng.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Dyơ Phi-er seq te Yê-su idô: “Seq thới tông arlớih lư loi te parnai acám ngki.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha nnáng iyốh apúh sa?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Inha nnáng iyốh hôm sa lớiq? Crơng tanna mot tớq ngcang, lôn nga pallúng, dyơ ngốh na parlôiq.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Ma parnai saq ndon ngốh te ngcang, parnai ngki tớq te mít cannính alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Máh callong saq ndon chóng ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh arnáq saq, cachet ticuoi, láh parlưi, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, pathu, alứng u saq.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Nhéq nốh ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Khán ticuoi cha tanna ma lớiq bôn arau ati, arnáq ngki lớiq bôn táq dyôn án cơt lớiq práh veng rit.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, dyơ án mot tớq máh ntúq tumán vel Tirơ alứng vel Sadôn.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Bôn cán te top Cana-an ndon át tớq ntúq ngki tớq nga Yê-su, alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla te tŏ́ng toiq puo Davit, seq Ưlla sruiq táq cư hơ! Acái cán cư a-ái ớp lư, co bôn yang saq piyúh án.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ma Yê-su lớiq ôi án amớh. Top rian te Yê-su tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Seq thới yua cán ndô chô, co án veng níc he, alứng tarseq tarsuong níc aváih lư.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Yê-su ôi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng yua cư tớq nưm nga top Isa-ra-el sớng. Nha-án la arớq pannán cưu clu carna.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Cua Yê-su tông iki. Cán ngki tớq nha mpop tumán dyưng Yê-su, alứng tông idô: “Cucúh Ưlla cư ơi! Seq Ưlla choi cư hơ!”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Ma Yê-su ôi idô: “Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái, dyơ adúh dyôn acho cha.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Cán ngki ôi Yê-su idô: “Lư piaiq Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ndon sráh tadưp kichơng.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Dyơ Yê-su ôi cán ngki idô: “Mái la cán ndon tin khớm lư. Nốh mái seq, cư lư dyôn mái bôn.”
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Yê-su ngốh te ntúq ngki, pôq tumán clóng Ca-lilê loi. Dyơ án sớr ticu tớq king.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Clứng ticuoi tớq nga Yê-su. Nha-án dông nga án máh ticuoi bôn a-ưi nốh a-ái, la idô: Ticuoi dyuat, ticuoi sot mát, ticuoi lúng, ticuoi tarliaih, alứng a-ưi ticuoi a-ái cannŏ́h hơ. Nha-án dŏq máh ticuoi a-ái ngki tumán dyưng Yê-su. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq máh ticuoi a-ái ngki.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Máh ticuoi ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm ticuoi lúng têq tacang, ticuoi tarliaih cơt ŏ lieh, ticuoi dyuat têq pupôq, ticuoi sot mát cơt plang. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon top Isa-ra-el sang.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư sáng sruiq táq lư ada ticuoi clứng ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, alứng nha-án ớq crơng tanna cha. Cư lớiq ính nha-án chô pallúng nnŏ́h sớng, dáh lơ nha-án dứm tớq carna.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Top rian te Yê-su plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn khám crơng tanna chiam máh ticuoi clứng ndô, co ntúq ndô yông lư te ntúq ticuoi át?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Sếq lám beng inha bôn?”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu tớq cuteq.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Iki án ial tupul lám beng alứng bar pe lám buaiq két. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ngki. Cua ngki án péq beng alứng buaiq, dyơ án avôi nga top rian te án mpô dyôn ticuoi clứng ngki cha.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Nhéq máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Dyơ top rian te Yê-su pachúng lieh ntie clưi te máh ticuoi ngki cha, bôn pớnh tupul achoiq.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Máh ticuoi conh sasai ndon cha tanna ngki sám puan ngin náq, lớiq ngiaih máh ticuoi cán alứng ngai-acái.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Cua ngki Yê-su yua ticuoi clứng ngki chô. Dyơ án sớr tớq tuoc, alứng pôq nga vel Ma-cadan loi.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.