Mateus 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Tatun ngki bôn máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tớq nga Yê-su. Nha-án tớq te vel pưt Yaru-salem alứng plốh Yê-su idô:
1 Então, chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:
2 “Imo top rian te thới lớiq veng phep rit achúc achiac he? Imo nsuoi nha-án chicha ma lớiq arau ati veng phep rit?”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos quando comem pão.
3 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha veng rit inha bôm?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp idô:
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a
5 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, ma inha tông idô: ‘Têq ngai tông a-i a-ám idô: “Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq ưq sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ.”
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim, esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,
6 Khán iki, lớiq choi a-i a-ám la dyơ.’ Ma ticuoi ngki lớiq bôn dyám náp a-i a-ám án. Iki inha pitŏ́ng níc rit ticuoi, ma inha táh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp.
6 E
7 Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Lư piaiq arớq parnai Ê-sai khoiq tông te inha idô:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Máh ticuoi ndô ayô cư nưm na ngcang sớng,
8 Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Nha-án sang cư ma sang lớiq cơt callong.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas
10 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng tớq nga án. Án cato nha-án idô: “Cóq inha cammáng alứng apúh!
10 E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi e entendei:
11 Nhéq máh crơng tanna ticuoi cacháq tớq ngcang lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma khán ticuoi bôn ngê saq tớq mít, ngcang ticuoi tông angốh, lư ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
11 o que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Cua ngki top rian te Yê-su tớq tông án idô: “Thới chom ma lớiq, top Pha-rasi sáng uan lư te máh parnai thới tông te idứh?”
12 Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Yê-su ôi nha-án tớq parnai acám idô: “Tôm along mmo A-ám cư tớq pilŏ́ng lớiq bôn chóh, urớh án lư rưc adúh tôm ngki.
13 Ele, porém, respondendo, disse: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Iki, inha êq parngíh amớh te nha-án. Nha-án la arớq ticuoi sot mát ma ính ayông ticuoi sot mát cannŏ́h. Dyơ nha-án arbúc munơi tớq prúng.”
14 Deixai-os; são condutores cegos; ora, se um cego guiar
15 Dyơ Phi-er seq te Yê-su idô: “Seq thới tông arlớih lư loi te parnai acám ngki.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha nnáng iyốh apúh sa?
16 Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?
17 Inha nnáng iyốh hôm sa lớiq? Crơng tanna mot tớq ngcang, lôn nga pallúng, dyơ ngốh na parlôiq.
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e é lançado fora?
18 Ma parnai saq ndon ngốh te ngcang, parnai ngki tớq te mít cannính alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 Mas o que sai da boca procede do coração, e isso contamina o homem.
19 Máh callong saq ndon chóng ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh arnáq saq, cachet ticuoi, láh parlưi, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, pathu, alứng u saq.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Nhéq nốh ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Khán ticuoi cha tanna ma lớiq bôn arau ati, arnáq ngki lớiq bôn táq dyôn án cơt lớiq práh veng rit.”
20 São essas
21 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, dyơ án mot tớq máh ntúq tumán vel Tirơ alứng vel Sadôn.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.
22 Bôn cán te top Cana-an ndon át tớq ntúq ngki tớq nga Yê-su, alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla te tŏ́ng toiq puo Davit, seq Ưlla sruiq táq cư hơ! Acái cán cư a-ái ớp lư, co bôn yang saq piyúh án.”
22 E eis que uma mulher cananeia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.
23 Ma Yê-su lớiq ôi án amớh. Top rian te Yê-su tớq nga Yê-su alứng tông idô: “Seq thới yua cán ndô chô, co án veng níc he, alứng tarseq tarsuong níc aváih lư.”
23 Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.
24 Yê-su ôi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng yua cư tớq nưm nga top Isa-ra-el sớng. Nha-án la arớq pannán cưu clu carna.”
24 E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Cua Yê-su tông iki. Cán ngki tớq nha mpop tumán dyưng Yê-su, alứng tông idô: “Cucúh Ưlla cư ơi! Seq Ưlla choi cư hơ!”
25 Então, chegou ela e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me.
26 Ma Yê-su ôi idô: “Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái, dyơ adúh dyôn acho cha.”
26 Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar o pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.
27 Cán ngki ôi Yê-su idô: “Lư piaiq Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ndon sráh tadưp kichơng.”
27 E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Dyơ Yê-su ôi cán ngki idô: “Mái la cán ndon tin khớm lư. Nốh mái seq, cư lư dyôn mái bôn.”
28 Então, respondeu Jesus e disse-lhe: Ó mulher, grande E, desde aquela hora, a sua filha ficou sã.
29 Yê-su ngốh te ntúq ngki, pôq tumán clóng Ca-lilê loi. Dyơ án sớr ticu tớq king.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galileia e, subindo a um monte, assentou-se lá.
30 Clứng ticuoi tớq nga Yê-su. Nha-án dông nga án máh ticuoi bôn a-ưi nốh a-ái, la idô: Ticuoi dyuat, ticuoi sot mát, ticuoi lúng, ticuoi tarliaih, alứng a-ưi ticuoi a-ái cannŏ́h hơ. Nha-án dŏq máh ticuoi a-ái ngki tumán dyưng Yê-su. Dyơ Yê-su táq bánh nhéq máh ticuoi a-ái ngki.
30 E veio ter com ele muito povo, que trazia coxos, cegos, mudos, aleijados e outros muitos; e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,
31 Máh ticuoi ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm ticuoi lúng têq tacang, ticuoi tarliaih cơt ŏ lieh, ticuoi dyuat têq pupôq, ticuoi sot mát cơt plang. Dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon top Isa-ra-el sang.
31 de tal sorte que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.
32 Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư sáng sruiq táq lư ada ticuoi clứng ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, alứng nha-án ớq crơng tanna cha. Cư lớiq ính nha-án chô pallúng nnŏ́h sớng, dáh lơ nha-án dứm tớq carna.”
32 E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias e não tem o que comer, e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Top rian te Yê-su plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn khám crơng tanna chiam máh ticuoi clứng ndô, co ntúq ndô yông lư te ntúq ticuoi át?”
33 E os seus discípulos disseram-lhe: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para saciar tal multidão?
34 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Sếq lám beng inha bôn?”
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete e uns poucos peixinhos.
35 Yê-su yua ticuoi clứng ngki ticu tớq cuteq.
35 Então, mandou à multidão que se assentasse no chão.
36 Iki án ial tupul lám beng alứng bar pe lám buaiq két. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ngki. Cua ngki án péq beng alứng buaiq, dyơ án avôi nga top rian te án mpô dyôn ticuoi clứng ngki cha.
36 E, tomando os sete pães e os peixes e dando graças, partiu-os e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos, à multidão.
37 Nhéq máh ticuoi ngki cha sái nhéq. Dyơ top rian te Yê-su pachúng lieh ntie clưi te máh ticuoi ngki cha, bôn pớnh tupul achoiq.
37 E todos comeram e se saciaram, e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.
38 Máh ticuoi conh sasai ndon cha tanna ngki sám puan ngin náq, lớiq ngiaih máh ticuoi cán alứng ngai-acái.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Cua ngki Yê-su yua ticuoi clứng ngki chô. Dyơ án sớr tớq tuoc, alứng pôq nga vel Ma-cadan loi.
39 E, tendo despedido a multidão, entrou no barco e dirigiu-se ao território de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.