Mateus 13
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Tớq ingái ngki Yê-su ngốh te dúng, alứng pôq ticu tumán tor dơq clóng.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Bôn clứng ticuoi át rum paniar án. Iki án sớr ticu tớq tuoc. Ma máh ticuoi clứng yôl át tayứng tớq tor.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Dyơ án cato máh ticuoi ngki te a-ưi nốh tớq parnai acám idô: “Bôn munáq ticuoi pôq trứh callong mma.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Ndóng án trứh, bôn callong atôh tớq carna. Dyơ achếq srúp tŏ́h callong ngki.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq kida, tadưp bôn máng cantar. Callong ngki dáh chái lư, co cuteq lớiq sru.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Ma tớq mát pandang ngốh puoq téng-péng, bát ngki cơt ngngot, co riaih lớiq sru. Dyơ án ráng.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq bôn sác tangháng. Tư sác tangháng dáh, án cluom nhéq bát ndon mbơiq dáh te callong ticuoi trứh.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Alứng bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Callong ngki dáh ŏ alứng cơt culái ŏ. Mui tôm cơt mui culám callong. Mui tôm loi cơt tupát chít callong. Alứng mui tôm cannŏ́h loi cơt pe chít callong.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Top rian te Yê-su tớq nga án alứng plốh idô: “Co imo thới cato tớq parnai acám ada máh ticuoi ngki?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha chom máh parnai catốq te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, ma án lớiq dyôn máh ticuoi ngki chom.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Ticuoi mmo khoiq bôn dyơ, urớh cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma ticuoi mmo ớq, máh callong án khoiq bôn, urớh cơt pít nhéq.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Cư cato máh ticuoi ngki tớq parnai acám la co nha-án me ma lớiq hôm, nha-án cammáng ma lớiq sáng alứng lớiq apúh.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Co nha-án, iki cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Co máh ticuoi ndô bôn mít cớng,
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 “Ma inha bôn callong bún a-ưi lư. Inha bôn mát têq bôn hôm, alứng bôn cutor têq bôn sáng.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Cư tông inha arlớih lư, bôn a-ưi náq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, alứng bôn clứng ticuoi tinớng ŏ, máh nha-án ngki tél-sél tháng ính hôm máh arnáq inha hôm hoi-ndô, ma nha-án lớiq bôn hôm. Alứng nha-án ính lư sáng máh parnai inha sáng hoi-ndô, ma nha-án lớiq bôn sáng.
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Iki, inha cammáng dyôn acláng parnai acám te munáq ticuoi trứh callong la acám te amớh.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Bôn ticuoi cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, ma nha-án lớiq apúh. Dyơ yang Satán tớq pur ial viang parnai ŏ ngki te mít cannính nha-án. Ndô la arớq callong mma atôh tớq cuteq tớq carna.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Bôn callong mma atôh tớq cuteq kida tadưp máng cantar. Ndô la arớq ticuoi ndon cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng chái lư nha-án ráp ial bui hơr.
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Ma callong tin nha-án lớiq bôn riaih sru. Iki nha-án tin muhoi sớng. Khán nha-án tumúh dieiq arức co tian nha-án tin parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki nha-án lớiq tin nnáng.
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Bôn callong mma atôh tớq cuteq bôn sác tangháng. Ndô la arớq ticuoi ndon cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mít nha-án át lo khít tớq pang ndô, alứng nha-án ham súc bôn. Máh nốh ngki cluom viang parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq dyôn lớiq cơt culái.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Alứng bôn callong mma cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Ndô la arớq ticuoi ndon cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án apúh arlớih arlêng. Dyơ nha-án cơt culái. Mui tôm cơt culái mui culám callong. Mui tôm cannŏ́h cơt culái tupát chít callong. Alứng mui tôm cannŏ́h loi cơt culái pe chít callong.”
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Yê-su cato nha-án tớq parnai acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq conh chớt sro chong ŏ tớq pidái.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Ma bôn mui idáu, ndóng máh ticuoi bíq, án ndon uan ticuoi ưlla pidái mot trứh callong sác ayuoq yáq nưan tớq pidái ngki. Cua án trứh, án ngốh te pidái.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Tớq sro dáh alứng panung, callong sác yáq nưan ngki dáh tưi.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Iki máh ticuoi prái tarráih tớq tông ưlla nha-án idô: ‘Ưlla ơi! Lư ma lớiq, ưlla chớt nưm sro sớng tớq pidái ưlla? Khán iki, te mmo sác yáq nưan tớq?’
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Ưlla ôi nha-án idô: ‘Bôn munáq ndon uan ada cư táq arnáq ngki.’ Máh ticuoi prái tarráih plốh sa idô: ‘Ưlla ính he pôq rưc viang tôm sác yáq nưan ngki lớiq?’
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Ưlla ôi nha-án: ‘Êq. Cư adáh ndóng inha rưc tôm yáq nưan, inha rưc díh tôm sro.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 He dŏq tôm sro alứng tôm yáq nưan pưt munơi tingôi tớq ingái he sot. Tư ingái ngki tớq, cư ính yua nha-án ndon sot sro idô: Inha rưc tôm yáq nưan avai. Inha cunhóm alứng apŏ́ng máh tôm yáq nưan tớq uih. Cua ngki inha sot sro alứng cacháq tớq tinong sro na cư.”
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 Yê-su cato nha-án tớq parnai acám sa idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mui callong mma me.
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 Bôn ticuoi ial callong ndô dông trứh tớq pidái. Callong ndô la két clưi nhéq te máh callong cannŏ́h. Ma tớq án dáh, án pưt hơn nhéq te máh bát cannŏ́h. Án cơt arớq tôm along, têq achếq táq sáp tớq abeng án.”
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Yê-su cato nha-án mui parnai acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq bôt táq dyôn beng mi cơt pôih. Bôn ticuoi cán ial mubiq bôt pôih cacháq tớq bôt mi a-ưi tớq adéh púng, alứng án cacháq dơq nha crơng cannŏ́h hơ; cua ngki án cuvír. Dyơ crơng ndon khoiq carchúc ngki cơt pôih nhéq.”
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Yê-su cato cứp nốh ndô tớq parnai acám ada máh ticuoi clứng ngki. Cứp parnai án cato nha-án la nhéq tớq parnai acám.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Án táq iki dyôn cơt tarvớiq simớt parnai munáq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te án idô:
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Cua ngki Yê-su ngốh te ticuoi clứng; dyơ án mot tớq dúng. Top rian te án tớq alứng seq idô: “Thới ơi! He seq thới angốh ngê te parnai acám te sro alứng sác ayuoq yáq nưan.”
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Yê-su ôi nha-án idô: “Án ndon chớt sro chong ŏ la acám te Acái Yang Cơt Ticuoi.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 Pidái la acám te máh cruong tớq cúc cuteq ndô. Callong mma ŏ la acám te nhéq máh ticuoi ndon cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng. Sác yáq nưan la acám te nhéq máh ticuoi ndon cơt acái acon yang Satán.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Án ndon chớt callong sác yáq nưan la acám te yang Satán, án uan ada Ưlla pidái. Tớq ngư sot sro la acám te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi. Nha-án ndon sot sro la acám te máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Nha-án ính rưc alứng cunhóm sác yáq nưan ngki apŏ́ng tớq uih. Muchứng ngki tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq ada ticuoi luaih tớq ingái án sưq nhéq tưh ticuoi.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 Acái Yang Cơt Ticuoi ính yua máh tarneng án pôq cứp ntúq án sút, dyôn pachúng nhéq máh ticuoi táq luaih alứng máh ticuoi paryông ticuoi cannŏ́h táq luaih.
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 Dyơ máh tarneng ngki ính apŏ́ng nha-án tớq ntúq uih chéh níc-níc. Ntúq ngki nha-án chiuq toiq bap lư. Nha-án nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ndóng ngki, máh ticuoi tinớng ŏ bôn át tớq ntúq A-ám nha-án tớq pilŏ́ng sút. Nha-án cơt arớq mát pandang claq tớq ntúq ngki. Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq crơng ngáih ngai tứp tớq pidái. Tớq ticuoi cannŏ́h tumúh crơng ngki, án cabur dyôn clôp lieh alứng án sáng ơn lư. Dyơ án chô táiq nhéq máh mun án, cua ngki án pôq plới tám pidái ngki.”
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq suo ính plới hôt tieq clŏq ŏ lư.
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Tớq án tumúh mui callong hôt clŏq ŏ hơn te cannŏ́h. Dyơ án pôq táiq nhéq máh mun án. Cua ngki án pôq plới callong hôt ngki.”
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 “Alứng cư acám idô: Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mben ngai lai tớq dơq. Mben ngki cŏp cứp nốh buaiq.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Tư buaiq chuot pớnh mben, máh ticuoi suo buaiq lúq mben asớr tớq tor. Dyơ nha-án ticu rêh buaiq. Buaiq mmo ŏ, nha-án cacháq tớq adư. Buaiq mmo lớiq ŏ, nha-án adúh.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq muchứng ngki tưi. Án yua máh tarneng án pôq pachúng máh ticuoi, alứng rêh payáh ticuoi lớiq ŏ te ticuoi tinớng ŏ.
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Dyơ máh tarneng ngki ính apŏ́ng máh ticuoi lớiq ŏ tớq uih chéh níc-níc. Tớq ntúq ngki nha-án chiuq toiq bap lư. Nha-án nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.”
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Cua ngki Yê-su plốh top rian te án idô: “Máh nốh ndô inha apúh, ma lớiq?”
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Yê-su tông loi idô: “Co iki cứp náq thới sái rit top Isa-ra-el ndon khoiq rian alứng chom te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, nha-án têq cato te ngê tieq alứng ngê tamme dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Ndô la arớq ticuoi ưlla dúng angốh máh mun án, díh crơng tieq alứng crơng tamme.”
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 Tớq cua Yê-su cato parnai acám, dyơ án ngốh te ntúq ngki.
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 Án chô lieh nga vel án, la vel Na-saret. Át ngki án tabớq cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Nha-án ndon cammáng parnai án cato sáng dut lư. Dyơ nha-án plốh idô: “Te mmo án bôn ngê tubáiq ndô? Alứng co imo án têq táq arnáq sileh?
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Lư lớiq, án la acái ticuoi thơq táq pan? Lư lớiq, Mari la a-i án, alứng Yacơ, Yô-sê, Si-môn, nha Yudê la a-em conh án?
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Alứng lư lớiq, máh amoq adứp án át mui vel alứng he? Ma te mmo án bôn máh ngê ngki?”
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Dyơ nha-án pamat Yê-su; nha-án sáng uan lư te án cato iki. Án tông nha-án loi idô: “Khán bôn munáq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng pôq cato tớq vel cannŏ́h, máh ticuoi tớq vel ngki dyám náp án. Ma khán án cato tớq vel án bôm, alứng tớq abŏ́h án bôm, nha-án lớiq dyám náp án.”
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Co nha-án lớiq tin, iki Yê-su lớiq táq a-ưi arnáq sileh tớq vel án.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.