Mateus 13

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tớq ingái ngki Yê-su ngốh te dúng, alứng pôq ticu tumán tor dơq clóng.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Bôn clứng ticuoi át rum paniar án. Iki án sớr ticu tớq tuoc. Ma máh ticuoi clứng yôl át tayứng tớq tor.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Dyơ án cato máh ticuoi ngki te a-ưi nốh tớq parnai acám idô: “Bôn munáq ticuoi pôq trứh callong mma.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Ndóng án trứh, bôn callong atôh tớq carna. Dyơ achếq srúp tŏ́h callong ngki.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq kida, tadưp bôn máng cantar. Callong ngki dáh chái lư, co cuteq lớiq sru.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ma tớq mát pandang ngốh puoq téng-péng, bát ngki cơt ngngot, co riaih lớiq sru. Dyơ án ráng.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq bôn sác tangháng. Tư sác tangháng dáh, án cluom nhéq bát ndon mbơiq dáh te callong ticuoi trứh.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Alứng bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Callong ngki dáh ŏ alứng cơt culái ŏ. Mui tôm cơt mui culám callong. Mui tôm loi cơt tupát chít callong. Alứng mui tôm cannŏ́h loi cơt pe chít callong.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Top rian te Yê-su tớq nga án alứng plốh idô: “Co imo thới cato tớq parnai acám ada máh ticuoi ngki?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha chom máh parnai catốq te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, ma án lớiq dyôn máh ticuoi ngki chom.
11 Jesus respondeu:
12 Ticuoi mmo khoiq bôn dyơ, urớh cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma ticuoi mmo ớq, máh callong án khoiq bôn, urớh cơt pít nhéq.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Cư cato máh ticuoi ngki tớq parnai acám la co nha-án me ma lớiq hôm, nha-án cammáng ma lớiq sáng alứng lớiq apúh.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Co nha-án, iki cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Co máh ticuoi ndô bôn mít cớng,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Ma inha bôn callong bún a-ưi lư. Inha bôn mát têq bôn hôm, alứng bôn cutor têq bôn sáng.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Cư tông inha arlớih lư, bôn a-ưi náq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, alứng bôn clứng ticuoi tinớng ŏ, máh nha-án ngki tél-sél tháng ính hôm máh arnáq inha hôm hoi-ndô, ma nha-án lớiq bôn hôm. Alứng nha-án ính lư sáng máh parnai inha sáng hoi-ndô, ma nha-án lớiq bôn sáng.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Iki, inha cammáng dyôn acláng parnai acám te munáq ticuoi trứh callong la acám te amớh.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Bôn ticuoi cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, ma nha-án lớiq apúh. Dyơ yang Satán tớq pur ial viang parnai ŏ ngki te mít cannính nha-án. Ndô la arớq callong mma atôh tớq cuteq tớq carna.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Bôn callong mma atôh tớq cuteq kida tadưp máng cantar. Ndô la arớq ticuoi ndon cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng chái lư nha-án ráp ial bui hơr.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Ma callong tin nha-án lớiq bôn riaih sru. Iki nha-án tin muhoi sớng. Khán nha-án tumúh dieiq arức co tian nha-án tin parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki nha-án lớiq tin nnáng.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Bôn callong mma atôh tớq cuteq bôn sác tangháng. Ndô la arớq ticuoi ndon cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mít nha-án át lo khít tớq pang ndô, alứng nha-án ham súc bôn. Máh nốh ngki cluom viang parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq dyôn lớiq cơt culái.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Alứng bôn callong mma cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Ndô la arớq ticuoi ndon cammáng parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án apúh arlớih arlêng. Dyơ nha-án cơt culái. Mui tôm cơt culái mui culám callong. Mui tôm cannŏ́h cơt culái tupát chít callong. Alứng mui tôm cannŏ́h loi cơt culái pe chít callong.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yê-su cato nha-án tớq parnai acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq conh chớt sro chong ŏ tớq pidái.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ma bôn mui idáu, ndóng máh ticuoi bíq, án ndon uan ticuoi ưlla pidái mot trứh callong sác ayuoq yáq nưan tớq pidái ngki. Cua án trứh, án ngốh te pidái.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Tớq sro dáh alứng panung, callong sác yáq nưan ngki dáh tưi.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Iki máh ticuoi prái tarráih tớq tông ưlla nha-án idô: ‘Ưlla ơi! Lư ma lớiq, ưlla chớt nưm sro sớng tớq pidái ưlla? Khán iki, te mmo sác yáq nưan tớq?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ưlla ôi nha-án idô: ‘Bôn munáq ndon uan ada cư táq arnáq ngki.’ Máh ticuoi prái tarráih plốh sa idô: ‘Ưlla ính he pôq rưc viang tôm sác yáq nưan ngki lớiq?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Ưlla ôi nha-án: ‘Êq. Cư adáh ndóng inha rưc tôm yáq nưan, inha rưc díh tôm sro.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 He dŏq tôm sro alứng tôm yáq nưan pưt munơi tingôi tớq ingái he sot. Tư ingái ngki tớq, cư ính yua nha-án ndon sot sro idô: Inha rưc tôm yáq nưan avai. Inha cunhóm alứng apŏ́ng máh tôm yáq nưan tớq uih. Cua ngki inha sot sro alứng cacháq tớq tinong sro na cư.”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yê-su cato nha-án tớq parnai acám sa idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mui callong mma me.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Bôn ticuoi ial callong ndô dông trứh tớq pidái. Callong ndô la két clưi nhéq te máh callong cannŏ́h. Ma tớq án dáh, án pưt hơn nhéq te máh bát cannŏ́h. Án cơt arớq tôm along, têq achếq táq sáp tớq abeng án.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yê-su cato nha-án mui parnai acám loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq bôt táq dyôn beng mi cơt pôih. Bôn ticuoi cán ial mubiq bôt pôih cacháq tớq bôt mi a-ưi tớq adéh púng, alứng án cacháq dơq nha crơng cannŏ́h hơ; cua ngki án cuvír. Dyơ crơng ndon khoiq carchúc ngki cơt pôih nhéq.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yê-su cato cứp nốh ndô tớq parnai acám ada máh ticuoi clứng ngki. Cứp parnai án cato nha-án la nhéq tớq parnai acám.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Án táq iki dyôn cơt tarvớiq simớt parnai munáq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te án idô:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Cua ngki Yê-su ngốh te ticuoi clứng; dyơ án mot tớq dúng. Top rian te án tớq alứng seq idô: “Thới ơi! He seq thới angốh ngê te parnai acám te sro alứng sác ayuoq yáq nưan.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Yê-su ôi nha-án idô: “Án ndon chớt sro chong ŏ la acám te Acái Yang Cơt Ticuoi.
37 Jesus respondeu:
38 Pidái la acám te máh cruong tớq cúc cuteq ndô. Callong mma ŏ la acám te nhéq máh ticuoi ndon cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng. Sác yáq nưan la acám te nhéq máh ticuoi ndon cơt acái acon yang Satán.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Án ndon chớt callong sác yáq nưan la acám te yang Satán, án uan ada Ưlla pidái. Tớq ngư sot sro la acám te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi. Nha-án ndon sot sro la acám te máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Nha-án ính rưc alứng cunhóm sác yáq nưan ngki apŏ́ng tớq uih. Muchứng ngki tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq ada ticuoi luaih tớq ingái án sưq nhéq tưh ticuoi.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Acái Yang Cơt Ticuoi ính yua máh tarneng án pôq cứp ntúq án sút, dyôn pachúng nhéq máh ticuoi táq luaih alứng máh ticuoi paryông ticuoi cannŏ́h táq luaih.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Dyơ máh tarneng ngki ính apŏ́ng nha-án tớq ntúq uih chéh níc-níc. Ntúq ngki nha-án chiuq toiq bap lư. Nha-án nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ndóng ngki, máh ticuoi tinớng ŏ bôn át tớq ntúq A-ám nha-án tớq pilŏ́ng sút. Nha-án cơt arớq mát pandang claq tớq ntúq ngki. Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq crơng ngáih ngai tứp tớq pidái. Tớq ticuoi cannŏ́h tumúh crơng ngki, án cabur dyôn clôp lieh alứng án sáng ơn lư. Dyơ án chô táiq nhéq máh mun án, cua ngki án pôq plới tám pidái ngki.”
44 — O
45 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq suo ính plới hôt tieq clŏq ŏ lư.
45 — O
46 Tớq án tumúh mui callong hôt clŏq ŏ hơn te cannŏ́h. Dyơ án pôq táiq nhéq máh mun án. Cua ngki án pôq plới callong hôt ngki.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Alứng cư acám idô: Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mben ngai lai tớq dơq. Mben ngki cŏp cứp nốh buaiq.
47 — O
48 Tư buaiq chuot pớnh mben, máh ticuoi suo buaiq lúq mben asớr tớq tor. Dyơ nha-án ticu rêh buaiq. Buaiq mmo ŏ, nha-án cacháq tớq adư. Buaiq mmo lớiq ŏ, nha-án adúh.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, án táq muchứng ngki tưi. Án yua máh tarneng án pôq pachúng máh ticuoi, alứng rêh payáh ticuoi lớiq ŏ te ticuoi tinớng ŏ.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Dyơ máh tarneng ngki ính apŏ́ng máh ticuoi lớiq ŏ tớq uih chéh níc-níc. Tớq ntúq ngki nha-án chiuq toiq bap lư. Nha-án nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Cua ngki Yê-su plốh top rian te án idô: “Máh nốh ndô inha apúh, ma lớiq?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Yê-su tông loi idô: “Co iki cứp náq thới sái rit top Isa-ra-el ndon khoiq rian alứng chom te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, nha-án têq cato te ngê tieq alứng ngê tamme dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Ndô la arớq ticuoi ưlla dúng angốh máh mun án, díh crơng tieq alứng crơng tamme.”
52 Jesus disse:
53 Tớq cua Yê-su cato parnai acám, dyơ án ngốh te ntúq ngki.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Án chô lieh nga vel án, la vel Na-saret. Át ngki án tabớq cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Nha-án ndon cammáng parnai án cato sáng dut lư. Dyơ nha-án plốh idô: “Te mmo án bôn ngê tubáiq ndô? Alứng co imo án têq táq arnáq sileh?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Lư lớiq, án la acái ticuoi thơq táq pan? Lư lớiq, Mari la a-i án, alứng Yacơ, Yô-sê, Si-môn, nha Yudê la a-em conh án?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Alứng lư lớiq, máh amoq adứp án át mui vel alứng he? Ma te mmo án bôn máh ngê ngki?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Dyơ nha-án pamat Yê-su; nha-án sáng uan lư te án cato iki. Án tông nha-án loi idô: “Khán bôn munáq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng pôq cato tớq vel cannŏ́h, máh ticuoi tớq vel ngki dyám náp án. Ma khán án cato tớq vel án bôm, alứng tớq abŏ́h án bôm, nha-án lớiq dyám náp án.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Co nha-án lớiq tin, iki Yê-su lớiq táq a-ưi arnáq sileh tớq vel án.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.