Marcos 6
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki; án chô lieh nga vel án la vel Na-saret. Top rian te án pôq alứng án tưi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tớq Ingái Angô án pôq cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Máh ticuoi ndon cammáng sáng dut lư. Nha-án tarplốh idô: “Te mmo conh ndô bôn parnai idô? Imo án bôn callong tubáiq a-ưi lư, alứng têq táq a-ưi arnáq sileh?”
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Alứng nha-án tông loi: “Lư ma lớiq, án la thơq táq pan, acái Mari? Lư ma lớiq án la ai Yacơ, Yuda, alứng Si-môn? Lư ma lớiq, a-em cán án át alứng he?” Nha-án pamat Yê-su co nha-án sáng lớiq êm te parnai án cato iki.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yê-su tông nha-án idô: “Khán bôn munáq ticuoi pôq cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vel cannŏ́h, ticuoi tớq vel ngki lư dyám náp án. Ma khán án cato tớq vel án bôm, lớiq la tớq abŏ́h án bôm, lư nha-án lớiq dyám náp án.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Iki Yê-su lớiq têq táq a-ưi arnáq sileh tớq vel án bôm. Ma án capơiq nưm tớq pe puan náq ticuoi a-ái sớng, alứng táq dyôn nha-án cơt bánh.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Án sáng dut lư, co ticuoi tớq vel ngki lớiq tin. Dyơ án pôq cato nga cứp vel ndon át tumán vel ngki loi.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Yê-su arô top mui chít la bar náq ndon rian te án, alứng án yua nha-án pôq tudô, pôq tuki, pôq tutíh, bar náq pôq munơi. Án dyôn nha-án bôn chức rap chuih angốh yang saq.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Án patáp nha-án idô: “Inha pôq pitứng, pôq pitốq, êq dông amớh. Êq dông crơng tanna; êq báq tui; alứng êq dông práq. Ma têq inha dông mui ntráih tarlông.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Têq dếq cơp. Ma êq sứp bar pláh au.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Dyơ án patáp loi nha-án idô: “Inha mot tớq vel mmo, inha át tớq mui dúng sớng tingôi ingái inha ngốh te vel ngki.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Khán inha mot tớq vel, ma ngai lớiq ráp pasôl ŏ inha, alứng ngai lớiq ính cammáng parnai inha; tớq inha ngốh te vel ngki, cóq inha tangkhír cuteq mbúi te dyưng, táq tíc ticuoi tớq vel ngki lớiq ráp inha.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Iki nha-án mui chít la bar náq ngốh te ngki. Nha-án cato máh ticuoi cóq pien cơt mít tamme loi.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Nha-án chuih angốh a-ưi yang saq, alứng nha-án tir dơq nseng o-li-vê tớq cháq máh ticuoi a-ái dyôn cơt bánh.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Puo Hê-rôt An-tipa khoiq sáng te arnáq ndô, co nốh Yê-su cơt rŏ́h mưt-mư cứp vel. Bôn ticuoi ndon tông idô: “Yon ndon táq tíc na dơq yôr tumống lieh te ping. Co iki án bôn chức têq táq arnáq sileh.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ma bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Án ndô la Ê-li.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ma tư Hê-rôt An-tipa sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, án tông idô: “Yon ndon cư khoiq yua ngai ticŏ́h ticong te nsuoi, hoi-ndô án tumống lieh.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Án tông iki, co án khoiq dyôn ngai cŏp Yon te nsuoi, alứng cacháq tớq coq tôt. Án táq iki la co tian Hê-rô-die campái án sáng uan lư ada Yon. Co te nsuoi Hê-rô-die la campái Phi-lip, a-em án. Ma án ial cán ngki táq campái án loi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ma Yon khoiq tíq án idô: “Khán mái ial campái a-em mái, iki mái táq luaih tớq phep rit.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Co Yon khoiq tông iki a-ưi chư, iki Hê-rô-die sáng uan lư ada Yon, alứng án ính Hê-rôt An-tipa cachet Yon.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Ma án lớiq têq, co Hê-rôt adáh Yon, co Hê-rôt chom Yon la ticuoi tinớng ŏ alứng mmar na Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki Hê-rôt An-tipa lớiq dyôn ngai cachet Yon. Tư án cammáng parnai Yon cato, án cơt tambang parngíh. Ma án ính lư cammáng Yon cato.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ma ingái Hê-rô-die bôn cachet Yon la ingái Hê-rôt An-tipa cha ayư ingái a-i án carnian án. Iki án táq mui pêl pưt dŏq cha bui alứng máh ticuoi sút tadưp án, ticuoi sút líng, alứng ticuoi ndon bôn chức tớq vúng Ca-lilê.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Tư acái cán Hê-rô-die mot tớq callúng ngai cha, án ayưn pon liauq. Hê-rôt alứng máh tumoi sáng bui lư te án ayưn. Dyơ Hê-rôt tông án idô: “Amớh mái ính bôn, mái seq te cư. Cư lư dyôn a mái ngki.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Hê-rôt cantŏ́h callih ada cán ngki idô: “Amớh mái seq te cư, cư lư dyôn mái nốh ngki. Khán mái ính bôn mui calláh cruong cư, la cư dyôn.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Dyơ cán ngki ngốh chô plốh a-i án idô: “Nốh amớh mái ính cư seq te puo Hê-rôt?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Cán ngki talúh táp nga puo Hê-rôt alứng seq idô: “Cư seq plô Yon ndon táq tíc na dơq. Seq mái cacháq plô án tớq adien hoi-ngki táp.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Puo sáng anguaq lư, ma co án khoiq cantŏ́h callih chứng mát máh ticuoi tumoi, iki án lớiq ính táh nnáng parnai án khoiq ưq te nsuoi.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Dyơ puo yua líng pôq ticŏ́h ticong Yon alứng dông nga cán ngki. Líng ngki mot tớq coq, alứng ticŏ́h ticong Yon.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Líng ngki dŏq plô Yon tớq adien, dyơ dông achô dyôn cán ngki. Dyơ cán ngki dông achô dyôn a-i án.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Tớq top rian te Yon sáng arnáq ngki, nha-án pôq ial cháq Yon dông tứp tớq ping.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Máh ticuoi dyưng ati ndon Yê-su khoiq yua dyôn pôq cato tớq cứp vel, nha-án píh chô nga Yê-su, alứng tông án te máh arnáq nha-án khoiq táq alứng khoiq cato.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Yê-su tông lieh nha-án idô: “He pôq nưm he sớng nga ntúq lớiq bôn ticuoi át. He át angô tuki avai.” Án tông iki co clứng ticuoi lulieh pôq chô níc nga án, tingôi nha-án ớq díh chicha.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Dyơ nha-án sớr tớq tuoc, ính pôq mui ntúq ớq ticuoi át.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ma clứng ticuoi hôm nha-án pôq, alứng ngai acớl nha-án. Iki ngai talúh te máh vel pôq côn nga ntúq Yê-su ính tớq.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Tư Yê-su siar te tuoc, án hôm clứng lư ticuoi. Án sáng sruiq táq, co nha-án arớq pannán cưu ớq ticuoi kiaq me. Iki án tabớq cato nha-án a-ưi nốh.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Tumán mát pandang tangcưl cóh, top rian te Yê-su tớq nga án alứng tông án idô: “Ntúq ndô yông te ticuoi át, alứng khoiq tumán idáu dyơ.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Seq thới yua ticuoi clứng ndô chô, mot tớq vel paniar ndô, alứng dyôn nha-án plới bôm crơng tanna cha.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha táp dyôn nha-án bôn crơng tanna cha.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Sếq lám beng inha bôn? Inha pôq me avai.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Dyơ Yê-su yua top rian te án mpô máh ticuoi ngki ticu cơt top tớq sác asam.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Iki nha-án ticu cơt a-ưi top. Mui top bôn mui culám náq. Mui top bôn sông chít náq.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yê-su ial sông lám beng alứng bar lám buaiq. Dyơ án tingưi nga pilŏ́ng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi cha. Án dyôn mpô bar lám buaiq hơ dyôn nhéq máh ticuoi ngki cha.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Cứp náq cha sái nhéq.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Cua nha-án cha, top rian te Yê-su pachúng lieh máh beng alứng buaiq ndon clưi te nha-án cha, bôn pớnh mui chít la bar carie.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Máh ticuoi conh sasai bôn sông ngin náq ndon cha beng ngki.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Cua ngki Yê-su yua top rian te án sớr tớq tuoc alứng pôq nsuoi án nga tor pa dyáng atóh nga vel Bet-sada. Dyơ án yua máh ticuoi clứng ngki chô nga vel nha-án.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Vít nha-án chô, án sớr tớq cóh ính cớu seq tuki.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Tớq pilŏ́ng khoiq idáu dyơ, top rian te Yê-su át tớq tuoc pandi dơq clóng. Ma Yê-su át munáq án tớq pứh tumán dơq.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Yê-su hôm top rian te án cor tuoc dieiq arức lư, co cuyiel phớt plớq tuoc nha-án. Pilŏ́ng tumán sưm-turưm, Yê-su tớq nga nha-án. Án ticaq tớq lar dơq. Án tumán pôq tilớt nha-án.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ma tư nha-án hôm án ticaq pôq tớq lar dơq, nha-án parngíh cumuiq lánh; ngki nha-án hiar yứng lư.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Co cứp náq nha-án hôm nhéq, iki nha-án sáng adáh lư.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Dyơ án sớr át tớq tuoc alứng nha-án tưi, alứng cuyiel tangít. Nha-án sáng dut lư,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 co nha-án lớiq bôn apúh te arnáq Yê-su táq ndóng án péq beng te nsuoi. Co mít nha-án yôl cớng.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Dyơ nha-án dyang dơq na tuoc nga cruong Canê-saret, alứng nha-án chóq tuoc tớq tor.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Tư nha-án siar te tuoc, máh ticuoi acớl táp Yê-su.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Dyơ nha-án mmar talúh chô nga vel nha-án, alứng dông ticuoi a-ái tớq carrang. Khán nha-án sáng Yê-su át tớq ntúq mmo, nha-án dông ticuoi a-ái nga ntúq ngki.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Nga ntúq mmo Yê-su pôq, tam vel két lớiq la vel pưt, ma ngai dông ticuoi a-ái parchúng nga ntúq ngki. Nha-án cucúh seq te Yê-su dyôn máh ticuoi a-ái capơiq biq mbaiq au thor án. Ticuoi mmo capơiq, cháq ticuoi ngki lư cơt bánh.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.