Marcos 5

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tớq Yê-su alứng top rian te án khoiq ticáng clóng Ca-lilê, nha-án tớq nga cruong Yê-rasê.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Tư Yê-su siar te tuoc, ndóng ngki táp ticuoi conh ndon bôn yang saq piyúh ngốh te carlom cumuiq tớq nga Yê-su.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Án át níc tớq carlom cumuiq. Lớiq bôn ngai têq tacáp án nnáng tớq ntár sic.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 A-ưi cantứq te nsuoi ngai clieng dyưng nha ati án tớq callieng alứng sic. Ma án táq sic ti-ŏ́h nhéq alứng án alcáiq nhéq callieng, alứng lớiq bôn ngai bôn rêng têq táq dyôn án cơt alvai lieh.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Idáu alứng ingái án át níc tớq carlom cumuiq, lớiq la tớq cóh. Án hiar níc alứng án chic cháq án bôm na búl dyôn bác.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Ma tớq án hôm Yê-su nnáng te yông, án lúh nga Yê-su, alứng án chóh tarcol chứng mát Yê-su.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Án hiar yứng lư idô: “Amớh inha ính táq ada he, Yê-su? Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. He seq te inha chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng êq táq toiq bap ada he.”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Án tông iki co án khoiq sáng Yê-su yua án idô: “Yang saq! Mái ngốh táp te cháq ticuoi ndô.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Dyơ Yê-su plốh án: “Amớh nốh mái?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ticuoi ngki tarseq tarsuong te Yê-su êq chuih top yang saq te cruong ngki.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Tumán ngki bôn cóh alứng bôn cantóh alic át suo cha.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Iki máh yang saq seq te Yê-su idô: “Dyôn he mot tớq cantóh alic ngki.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Yê-su dyôn nha-án mot. Iki nha-án ngốh te cháq ticuoi, dyơ mot tớq cantóh alic. Dyơ cantóh alic ngki lúh chái lư na acáng alứng páh-apŏ́ng nga dơq clóng, dyơ tumic cuchet nhéq. Alic ngki bôn sám bar ngin lám.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Máh ticuoi bán alic lúh chô tông ticuoi tớq vel alứng ticuoi ndon át tớq panu pidái chom tưi te arnáq nha-án khoiq hôm. Máh ticuoi ngki pôq me amớh ndon táq ada alic.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Tư nha-án tớq nga Yê-su, nha-án hôm ticuoi ndon bôn pớl yang saq át hoi-nsuoi ticu tớq ngki. Án tớc tampớc alứng lớiq bôn cơt yúh nnáng. Iki nha-án sáng adáh lư.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Máh ticuoi ndon khoiq hôm arnáq te ticuoi bôn yang saq piyúh alứng te cantóh alic, iki nha-án chô táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Dyơ máh ticuoi ngki seq Yê-su ngốh te cruong nha-án.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Iki Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Ndóng ngki táp ticuoi bôn yang saq te nsuoi tớq nga Yê-su, alứng án cucúh cucuoi seq pôq tưi alứng Yê-su.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ma Yê-su lớiq dyôn án pôq, alứng yua án idô: “Mái chô nga dúng, alứng táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq abŏ́h mái chom te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mái, alứng sruiq táq mái.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Iki án chô. Dyơ án táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq cruong Dê-ca-palớt chom tưi te arnáq pưt Yê-su khoiq táq dyôn án. Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut lư.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Vít ngki Yê-su sớr lieh tớq tuoc alứng píh lieh pa dyang atóh dơq. Tư Yê-su tớq nga tor pa dyáng atóh, bôn clứng lư ticuoi tớq nga án.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Bôn munáq conh nốh Yaru, án cơt sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án chóh tarcol alứng mpop tumán dyưng Yê-su.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Án cucúh seq te Yê-su idô: “Acái cán cư a-ái ntróq lư, tumán ính cuchet dyơ. Cư seq thới pôq capơiq tớq cháq án, dyôn án têq cơt bánh alứng bôn tumống.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Iki Yê-su pôq alứng án. Clứng ticuoi cannŏ́h veng Yê-su tưi. Nha-án át chôp paniar Yê-su alứng són Yê-su hơ.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Bôn munáq cán ndon bôn a-ái dyứp nnai khoiq muchít la bar cumo dyơ, alứng lớiq nai dyớt.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Án khoiq pôq tumúh a-ưi náq ticuoi palai. Án pít nhéq tien práq dŏq palai, ma lớiq bôn khaq amớh. Ma hoi-ndô án a-ái ntáng lư loi.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Tư án sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án pôq át tớq pandi ticuoi clứng. Án át pa crŏ́ng Yê-su; dyơ án capơiq au thor Yê-su.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Co án khoiq parngíh idô: “Ncháng cư bôn capơiq tampớc Yê-su sớng, cư lư cơt bánh táp.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ndóng ngki táp aham án dyớt, alứng án lớiq sáng a-ái nnáng tớq cháq án.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Yê-su chom táp rêng ngốh te cháq án dyôn cơt arnáq ndô. Án píh me nga ticuoi clứng, alứng án plốh idô: “Nnáu capơiq au cư?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Top rian te Yê-su ôi: “Thới hôm dyơ, bôn clứng ticuoi tarsón thới. Imo nnáng thới plốh: ‘Nnáu capơiq cư?’”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Ma Yê-su tilêq me nga ticuoi clứng ính chom ticuoi mmo capơiq au án.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Cán ngki dyandyír adáh lư, co án khoiq capơiq au Yê-su, dyơ cơt bánh. Iki án tớq nga Yê-su, alứng án mpop tumán dyưng Yê-su. Án tông Yê-su tinớng lư.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Yê-su tông án idô: “Ama ơi! Cháq mái cơt bánh, co mái tin. Mái chô bánh suanh ien ŏ. Mái lư lớiq cơt a-ái nnáng arớq ndô.”
34 E Jesus disse:
35 Ndóng Yê-su nnáng táq-ntêr alứng cán ngki, bôn bar pe náq te dúng Yaru ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el, tớq. Nha-án tông Yaru idô: “Acái cán mái khoiq cuchet dyơ. Imo mái nnáng pidieiq thới?”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Ma Yê-su lớiq cammáng parnai nha-án tông. Án tông Yaru idô: “Êq adáh, mái tin sớng.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Vít ngki Yê-su dyôn Phi-er, Yacơ, alứng Yon a-em Yacơ, pôq alứng án. Ma ticuoi cannŏ́h, án lớiq dyôn pôq.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Tư nha-án tớq nga dúng Yaru, Yê-su hôm clứng ticuoi nhiem atíh alứng cuc yứng lư.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Án mot tớq dúng alứng plốh nha-án idô: “Imo inha nhiem alứng cuc yứng lư? Mun ngki lớiq bôn cuchet; án bíq sớng.”
39 Então ele disse:
40 Ma nha-án ayê tar-ac Yê-su. Iki Yê-su chuih angốh nhéq nha-án te dúng. Án dông a-i a-ám cán ngki alứng pe náq top rian te án sớng mot nga ntúq ngai dŏq cumuiq.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Án tec ati mun ngki alứng tông idô: “Tali-tha cumi.” Parnai ndô titoiq lieh la “Mun ơi! Mái yôr tayứng.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ndóng ngki táp mun ngki yôr tayứng. Dyơ án têq pôq lieh. (Anhúq án khoiq bôn muchít la bar cumo.) Máh ticuoi ndon át ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm mun ngki tumống lieh.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Ma Yê-su patáp nha-án idô: “Êq táq-ntêr te arnáq ndô dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Inha ial crơng tanna dyôn án cha.”
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.