Marcos 5

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tớq Yê-su alứng top rian te án khoiq ticáng clóng Ca-lilê, nha-án tớq nga cruong Yê-rasê.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Tư Yê-su siar te tuoc, ndóng ngki táp ticuoi conh ndon bôn yang saq piyúh ngốh te carlom cumuiq tớq nga Yê-su.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Án át níc tớq carlom cumuiq. Lớiq bôn ngai têq tacáp án nnáng tớq ntár sic.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 A-ưi cantứq te nsuoi ngai clieng dyưng nha ati án tớq callieng alứng sic. Ma án táq sic ti-ŏ́h nhéq alứng án alcáiq nhéq callieng, alứng lớiq bôn ngai bôn rêng têq táq dyôn án cơt alvai lieh.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Idáu alứng ingái án át níc tớq carlom cumuiq, lớiq la tớq cóh. Án hiar níc alứng án chic cháq án bôm na búl dyôn bác.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Ma tớq án hôm Yê-su nnáng te yông, án lúh nga Yê-su, alứng án chóh tarcol chứng mát Yê-su.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Án hiar yứng lư idô: “Amớh inha ính táq ada he, Yê-su? Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. He seq te inha chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng êq táq toiq bap ada he.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Án tông iki co án khoiq sáng Yê-su yua án idô: “Yang saq! Mái ngốh táp te cháq ticuoi ndô.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Dyơ Yê-su plốh án: “Amớh nốh mái?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ticuoi ngki tarseq tarsuong te Yê-su êq chuih top yang saq te cruong ngki.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Tumán ngki bôn cóh alứng bôn cantóh alic át suo cha.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Iki máh yang saq seq te Yê-su idô: “Dyôn he mot tớq cantóh alic ngki.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yê-su dyôn nha-án mot. Iki nha-án ngốh te cháq ticuoi, dyơ mot tớq cantóh alic. Dyơ cantóh alic ngki lúh chái lư na acáng alứng páh-apŏ́ng nga dơq clóng, dyơ tumic cuchet nhéq. Alic ngki bôn sám bar ngin lám.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Máh ticuoi bán alic lúh chô tông ticuoi tớq vel alứng ticuoi ndon át tớq panu pidái chom tưi te arnáq nha-án khoiq hôm. Máh ticuoi ngki pôq me amớh ndon táq ada alic.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Tư nha-án tớq nga Yê-su, nha-án hôm ticuoi ndon bôn pớl yang saq át hoi-nsuoi ticu tớq ngki. Án tớc tampớc alứng lớiq bôn cơt yúh nnáng. Iki nha-án sáng adáh lư.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Máh ticuoi ndon khoiq hôm arnáq te ticuoi bôn yang saq piyúh alứng te cantóh alic, iki nha-án chô táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Dyơ máh ticuoi ngki seq Yê-su ngốh te cruong nha-án.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Iki Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Ndóng ngki táp ticuoi bôn yang saq te nsuoi tớq nga Yê-su, alứng án cucúh cucuoi seq pôq tưi alứng Yê-su.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ma Yê-su lớiq dyôn án pôq, alứng yua án idô: “Mái chô nga dúng, alứng táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq abŏ́h mái chom te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mái, alứng sruiq táq mái.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Iki án chô. Dyơ án táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq cruong Dê-ca-palớt chom tưi te arnáq pưt Yê-su khoiq táq dyôn án. Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut lư.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Vít ngki Yê-su sớr lieh tớq tuoc alứng píh lieh pa dyang atóh dơq. Tư Yê-su tớq nga tor pa dyáng atóh, bôn clứng lư ticuoi tớq nga án.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Bôn munáq conh nốh Yaru, án cơt sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án chóh tarcol alứng mpop tumán dyưng Yê-su.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Án cucúh seq te Yê-su idô: “Acái cán cư a-ái ntróq lư, tumán ính cuchet dyơ. Cư seq thới pôq capơiq tớq cháq án, dyôn án têq cơt bánh alứng bôn tumống.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Iki Yê-su pôq alứng án. Clứng ticuoi cannŏ́h veng Yê-su tưi. Nha-án át chôp paniar Yê-su alứng són Yê-su hơ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Bôn munáq cán ndon bôn a-ái dyứp nnai khoiq muchít la bar cumo dyơ, alứng lớiq nai dyớt.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Án khoiq pôq tumúh a-ưi náq ticuoi palai. Án pít nhéq tien práq dŏq palai, ma lớiq bôn khaq amớh. Ma hoi-ndô án a-ái ntáng lư loi.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Tư án sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án pôq át tớq pandi ticuoi clứng. Án át pa crŏ́ng Yê-su; dyơ án capơiq au thor Yê-su.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Co án khoiq parngíh idô: “Ncháng cư bôn capơiq tampớc Yê-su sớng, cư lư cơt bánh táp.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ndóng ngki táp aham án dyớt, alứng án lớiq sáng a-ái nnáng tớq cháq án.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Yê-su chom táp rêng ngốh te cháq án dyôn cơt arnáq ndô. Án píh me nga ticuoi clứng, alứng án plốh idô: “Nnáu capơiq au cư?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Top rian te Yê-su ôi: “Thới hôm dyơ, bôn clứng ticuoi tarsón thới. Imo nnáng thới plốh: ‘Nnáu capơiq cư?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su tilêq me nga ticuoi clứng ính chom ticuoi mmo capơiq au án.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Cán ngki dyandyír adáh lư, co án khoiq capơiq au Yê-su, dyơ cơt bánh. Iki án tớq nga Yê-su, alứng án mpop tumán dyưng Yê-su. Án tông Yê-su tinớng lư.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yê-su tông án idô: “Ama ơi! Cháq mái cơt bánh, co mái tin. Mái chô bánh suanh ien ŏ. Mái lư lớiq cơt a-ái nnáng arớq ndô.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Ndóng Yê-su nnáng táq-ntêr alứng cán ngki, bôn bar pe náq te dúng Yaru ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el, tớq. Nha-án tông Yaru idô: “Acái cán mái khoiq cuchet dyơ. Imo mái nnáng pidieiq thới?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ma Yê-su lớiq cammáng parnai nha-án tông. Án tông Yaru idô: “Êq adáh, mái tin sớng.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Vít ngki Yê-su dyôn Phi-er, Yacơ, alứng Yon a-em Yacơ, pôq alứng án. Ma ticuoi cannŏ́h, án lớiq dyôn pôq.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tư nha-án tớq nga dúng Yaru, Yê-su hôm clứng ticuoi nhiem atíh alứng cuc yứng lư.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Án mot tớq dúng alứng plốh nha-án idô: “Imo inha nhiem alứng cuc yứng lư? Mun ngki lớiq bôn cuchet; án bíq sớng.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ma nha-án ayê tar-ac Yê-su. Iki Yê-su chuih angốh nhéq nha-án te dúng. Án dông a-i a-ám cán ngki alứng pe náq top rian te án sớng mot nga ntúq ngai dŏq cumuiq.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Án tec ati mun ngki alứng tông idô: “Tali-tha cumi.” Parnai ndô titoiq lieh la “Mun ơi! Mái yôr tayứng.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ndóng ngki táp mun ngki yôr tayứng. Dyơ án têq pôq lieh. (Anhúq án khoiq bôn muchít la bar cumo.) Máh ticuoi ndon át ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm mun ngki tumống lieh.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ma Yê-su patáp nha-án idô: “Êq táq-ntêr te arnáq ndô dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Inha ial crơng tanna dyôn án cha.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.