Marcos 5

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tớq Yê-su alứng top rian te án khoiq ticáng clóng Ca-lilê, nha-án tớq nga cruong Yê-rasê.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tư Yê-su siar te tuoc, ndóng ngki táp ticuoi conh ndon bôn yang saq piyúh ngốh te carlom cumuiq tớq nga Yê-su.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Án át níc tớq carlom cumuiq. Lớiq bôn ngai têq tacáp án nnáng tớq ntár sic.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 A-ưi cantứq te nsuoi ngai clieng dyưng nha ati án tớq callieng alứng sic. Ma án táq sic ti-ŏ́h nhéq alứng án alcáiq nhéq callieng, alứng lớiq bôn ngai bôn rêng têq táq dyôn án cơt alvai lieh.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Idáu alứng ingái án át níc tớq carlom cumuiq, lớiq la tớq cóh. Án hiar níc alứng án chic cháq án bôm na búl dyôn bác.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ma tớq án hôm Yê-su nnáng te yông, án lúh nga Yê-su, alứng án chóh tarcol chứng mát Yê-su.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Án hiar yứng lư idô: “Amớh inha ính táq ada he, Yê-su? Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. He seq te inha chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng êq táq toiq bap ada he.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Án tông iki co án khoiq sáng Yê-su yua án idô: “Yang saq! Mái ngốh táp te cháq ticuoi ndô.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Dyơ Yê-su plốh án: “Amớh nốh mái?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ticuoi ngki tarseq tarsuong te Yê-su êq chuih top yang saq te cruong ngki.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Tumán ngki bôn cóh alứng bôn cantóh alic át suo cha.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Iki máh yang saq seq te Yê-su idô: “Dyôn he mot tớq cantóh alic ngki.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yê-su dyôn nha-án mot. Iki nha-án ngốh te cháq ticuoi, dyơ mot tớq cantóh alic. Dyơ cantóh alic ngki lúh chái lư na acáng alứng páh-apŏ́ng nga dơq clóng, dyơ tumic cuchet nhéq. Alic ngki bôn sám bar ngin lám.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Máh ticuoi bán alic lúh chô tông ticuoi tớq vel alứng ticuoi ndon át tớq panu pidái chom tưi te arnáq nha-án khoiq hôm. Máh ticuoi ngki pôq me amớh ndon táq ada alic.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Tư nha-án tớq nga Yê-su, nha-án hôm ticuoi ndon bôn pớl yang saq át hoi-nsuoi ticu tớq ngki. Án tớc tampớc alứng lớiq bôn cơt yúh nnáng. Iki nha-án sáng adáh lư.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Máh ticuoi ndon khoiq hôm arnáq te ticuoi bôn yang saq piyúh alứng te cantóh alic, iki nha-án chô táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Dyơ máh ticuoi ngki seq Yê-su ngốh te cruong nha-án.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Iki Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Ndóng ngki táp ticuoi bôn yang saq te nsuoi tớq nga Yê-su, alứng án cucúh cucuoi seq pôq tưi alứng Yê-su.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ma Yê-su lớiq dyôn án pôq, alứng yua án idô: “Mái chô nga dúng, alứng táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq abŏ́h mái chom te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mái, alứng sruiq táq mái.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Iki án chô. Dyơ án táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq cruong Dê-ca-palớt chom tưi te arnáq pưt Yê-su khoiq táq dyôn án. Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut lư.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Vít ngki Yê-su sớr lieh tớq tuoc alứng píh lieh pa dyang atóh dơq. Tư Yê-su tớq nga tor pa dyáng atóh, bôn clứng lư ticuoi tớq nga án.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Bôn munáq conh nốh Yaru, án cơt sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án chóh tarcol alứng mpop tumán dyưng Yê-su.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Án cucúh seq te Yê-su idô: “Acái cán cư a-ái ntróq lư, tumán ính cuchet dyơ. Cư seq thới pôq capơiq tớq cháq án, dyôn án têq cơt bánh alứng bôn tumống.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Iki Yê-su pôq alứng án. Clứng ticuoi cannŏ́h veng Yê-su tưi. Nha-án át chôp paniar Yê-su alứng són Yê-su hơ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Bôn munáq cán ndon bôn a-ái dyứp nnai khoiq muchít la bar cumo dyơ, alứng lớiq nai dyớt.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Án khoiq pôq tumúh a-ưi náq ticuoi palai. Án pít nhéq tien práq dŏq palai, ma lớiq bôn khaq amớh. Ma hoi-ndô án a-ái ntáng lư loi.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Tư án sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án pôq át tớq pandi ticuoi clứng. Án át pa crŏ́ng Yê-su; dyơ án capơiq au thor Yê-su.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Co án khoiq parngíh idô: “Ncháng cư bôn capơiq tampớc Yê-su sớng, cư lư cơt bánh táp.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Ndóng ngki táp aham án dyớt, alứng án lớiq sáng a-ái nnáng tớq cháq án.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Yê-su chom táp rêng ngốh te cháq án dyôn cơt arnáq ndô. Án píh me nga ticuoi clứng, alứng án plốh idô: “Nnáu capơiq au cư?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Top rian te Yê-su ôi: “Thới hôm dyơ, bôn clứng ticuoi tarsón thới. Imo nnáng thới plốh: ‘Nnáu capơiq cư?’”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su tilêq me nga ticuoi clứng ính chom ticuoi mmo capơiq au án.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Cán ngki dyandyír adáh lư, co án khoiq capơiq au Yê-su, dyơ cơt bánh. Iki án tớq nga Yê-su, alứng án mpop tumán dyưng Yê-su. Án tông Yê-su tinớng lư.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yê-su tông án idô: “Ama ơi! Cháq mái cơt bánh, co mái tin. Mái chô bánh suanh ien ŏ. Mái lư lớiq cơt a-ái nnáng arớq ndô.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ndóng Yê-su nnáng táq-ntêr alứng cán ngki, bôn bar pe náq te dúng Yaru ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el, tớq. Nha-án tông Yaru idô: “Acái cán mái khoiq cuchet dyơ. Imo mái nnáng pidieiq thới?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ma Yê-su lớiq cammáng parnai nha-án tông. Án tông Yaru idô: “Êq adáh, mái tin sớng.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Vít ngki Yê-su dyôn Phi-er, Yacơ, alứng Yon a-em Yacơ, pôq alứng án. Ma ticuoi cannŏ́h, án lớiq dyôn pôq.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tư nha-án tớq nga dúng Yaru, Yê-su hôm clứng ticuoi nhiem atíh alứng cuc yứng lư.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Án mot tớq dúng alứng plốh nha-án idô: “Imo inha nhiem alứng cuc yứng lư? Mun ngki lớiq bôn cuchet; án bíq sớng.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ma nha-án ayê tar-ac Yê-su. Iki Yê-su chuih angốh nhéq nha-án te dúng. Án dông a-i a-ám cán ngki alứng pe náq top rian te án sớng mot nga ntúq ngai dŏq cumuiq.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Án tec ati mun ngki alứng tông idô: “Tali-tha cumi.” Parnai ndô titoiq lieh la “Mun ơi! Mái yôr tayứng.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ndóng ngki táp mun ngki yôr tayứng. Dyơ án têq pôq lieh. (Anhúq án khoiq bôn muchít la bar cumo.) Máh ticuoi ndon át ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm mun ngki tumống lieh.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ma Yê-su patáp nha-án idô: “Êq táq-ntêr te arnáq ndô dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Inha ial crơng tanna dyôn án cha.”
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.