Marcos 5
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Tớq Yê-su alứng top rian te án khoiq ticáng clóng Ca-lilê, nha-án tớq nga cruong Yê-rasê.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Tư Yê-su siar te tuoc, ndóng ngki táp ticuoi conh ndon bôn yang saq piyúh ngốh te carlom cumuiq tớq nga Yê-su.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Án át níc tớq carlom cumuiq. Lớiq bôn ngai têq tacáp án nnáng tớq ntár sic.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 A-ưi cantứq te nsuoi ngai clieng dyưng nha ati án tớq callieng alứng sic. Ma án táq sic ti-ŏ́h nhéq alứng án alcáiq nhéq callieng, alứng lớiq bôn ngai bôn rêng têq táq dyôn án cơt alvai lieh.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Idáu alứng ingái án át níc tớq carlom cumuiq, lớiq la tớq cóh. Án hiar níc alứng án chic cháq án bôm na búl dyôn bác.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ma tớq án hôm Yê-su nnáng te yông, án lúh nga Yê-su, alứng án chóh tarcol chứng mát Yê-su.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Án hiar yứng lư idô: “Amớh inha ính táq ada he, Yê-su? Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. He seq te inha chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng êq táq toiq bap ada he.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Án tông iki co án khoiq sáng Yê-su yua án idô: “Yang saq! Mái ngốh táp te cháq ticuoi ndô.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Dyơ Yê-su plốh án: “Amớh nốh mái?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ticuoi ngki tarseq tarsuong te Yê-su êq chuih top yang saq te cruong ngki.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Tumán ngki bôn cóh alứng bôn cantóh alic át suo cha.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Iki máh yang saq seq te Yê-su idô: “Dyôn he mot tớq cantóh alic ngki.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yê-su dyôn nha-án mot. Iki nha-án ngốh te cháq ticuoi, dyơ mot tớq cantóh alic. Dyơ cantóh alic ngki lúh chái lư na acáng alứng páh-apŏ́ng nga dơq clóng, dyơ tumic cuchet nhéq. Alic ngki bôn sám bar ngin lám.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Máh ticuoi bán alic lúh chô tông ticuoi tớq vel alứng ticuoi ndon át tớq panu pidái chom tưi te arnáq nha-án khoiq hôm. Máh ticuoi ngki pôq me amớh ndon táq ada alic.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Tư nha-án tớq nga Yê-su, nha-án hôm ticuoi ndon bôn pớl yang saq át hoi-nsuoi ticu tớq ngki. Án tớc tampớc alứng lớiq bôn cơt yúh nnáng. Iki nha-án sáng adáh lư.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Máh ticuoi ndon khoiq hôm arnáq te ticuoi bôn yang saq piyúh alứng te cantóh alic, iki nha-án chô táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Dyơ máh ticuoi ngki seq Yê-su ngốh te cruong nha-án.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Iki Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Ndóng ngki táp ticuoi bôn yang saq te nsuoi tớq nga Yê-su, alứng án cucúh cucuoi seq pôq tưi alứng Yê-su.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ma Yê-su lớiq dyôn án pôq, alứng yua án idô: “Mái chô nga dúng, alứng táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq abŏ́h mái chom te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mái, alứng sruiq táq mái.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Iki án chô. Dyơ án táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq cruong Dê-ca-palớt chom tưi te arnáq pưt Yê-su khoiq táq dyôn án. Nhéq máh ticuoi ngki sáng dut lư.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Vít ngki Yê-su sớr lieh tớq tuoc alứng píh lieh pa dyang atóh dơq. Tư Yê-su tớq nga tor pa dyáng atóh, bôn clứng lư ticuoi tớq nga án.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Bôn munáq conh nốh Yaru, án cơt sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án chóh tarcol alứng mpop tumán dyưng Yê-su.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Án cucúh seq te Yê-su idô: “Acái cán cư a-ái ntróq lư, tumán ính cuchet dyơ. Cư seq thới pôq capơiq tớq cháq án, dyôn án têq cơt bánh alứng bôn tumống.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Iki Yê-su pôq alứng án. Clứng ticuoi cannŏ́h veng Yê-su tưi. Nha-án át chôp paniar Yê-su alứng són Yê-su hơ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Bôn munáq cán ndon bôn a-ái dyứp nnai khoiq muchít la bar cumo dyơ, alứng lớiq nai dyớt.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Án khoiq pôq tumúh a-ưi náq ticuoi palai. Án pít nhéq tien práq dŏq palai, ma lớiq bôn khaq amớh. Ma hoi-ndô án a-ái ntáng lư loi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Tư án sáng ngai táq-ntêr te Yê-su, iki án pôq át tớq pandi ticuoi clứng. Án át pa crŏ́ng Yê-su; dyơ án capơiq au thor Yê-su.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Co án khoiq parngíh idô: “Ncháng cư bôn capơiq tampớc Yê-su sớng, cư lư cơt bánh táp.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ndóng ngki táp aham án dyớt, alứng án lớiq sáng a-ái nnáng tớq cháq án.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Yê-su chom táp rêng ngốh te cháq án dyôn cơt arnáq ndô. Án píh me nga ticuoi clứng, alứng án plốh idô: “Nnáu capơiq au cư?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Top rian te Yê-su ôi: “Thới hôm dyơ, bôn clứng ticuoi tarsón thới. Imo nnáng thới plốh: ‘Nnáu capơiq cư?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ma Yê-su tilêq me nga ticuoi clứng ính chom ticuoi mmo capơiq au án.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Cán ngki dyandyír adáh lư, co án khoiq capơiq au Yê-su, dyơ cơt bánh. Iki án tớq nga Yê-su, alứng án mpop tumán dyưng Yê-su. Án tông Yê-su tinớng lư.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yê-su tông án idô: “Ama ơi! Cháq mái cơt bánh, co mái tin. Mái chô bánh suanh ien ŏ. Mái lư lớiq cơt a-ái nnáng arớq ndô.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ndóng Yê-su nnáng táq-ntêr alứng cán ngki, bôn bar pe náq te dúng Yaru ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el, tớq. Nha-án tông Yaru idô: “Acái cán mái khoiq cuchet dyơ. Imo mái nnáng pidieiq thới?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ma Yê-su lớiq cammáng parnai nha-án tông. Án tông Yaru idô: “Êq adáh, mái tin sớng.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Vít ngki Yê-su dyôn Phi-er, Yacơ, alứng Yon a-em Yacơ, pôq alứng án. Ma ticuoi cannŏ́h, án lớiq dyôn pôq.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tư nha-án tớq nga dúng Yaru, Yê-su hôm clứng ticuoi nhiem atíh alứng cuc yứng lư.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Án mot tớq dúng alứng plốh nha-án idô: “Imo inha nhiem alứng cuc yứng lư? Mun ngki lớiq bôn cuchet; án bíq sớng.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ma nha-án ayê tar-ac Yê-su. Iki Yê-su chuih angốh nhéq nha-án te dúng. Án dông a-i a-ám cán ngki alứng pe náq top rian te án sớng mot nga ntúq ngai dŏq cumuiq.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Án tec ati mun ngki alứng tông idô: “Tali-tha cumi.” Parnai ndô titoiq lieh la “Mun ơi! Mái yôr tayứng.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ndóng ngki táp mun ngki yôr tayứng. Dyơ án têq pôq lieh. (Anhúq án khoiq bôn muchít la bar cumo.) Máh ticuoi ndon át ngki sáng dut lư tớq nha-án hôm mun ngki tumống lieh.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ma Yê-su patáp nha-án idô: “Êq táq-ntêr te arnáq ndô dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Inha ial crơng tanna dyôn án cha.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.