Marcos 15

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tớq ang iláih parnô, mbơiq aryum, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, parchúng munơi, alứng tanghúng nha máh ticuoi sút cannŏ́h. Cua nha-án tanghúng, nha-án chóq Yê-su, alứng dông asuoi án nga Phi-lat.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Phi-lat plốh Yê-su: “Mái la puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Máh ticuoi sút top teng rit sang cauq Yê-su; nha-án tông Yê-su táq a-ưi arnáq saq.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Dyơ Phi-lat plốh sa Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng dyơ nha-án cauq mái a-ưi nốh.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ma Yê-su lớiq ôi amớh. Iki Phi-lat sáng dut lư.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el parchúng táq pêl bui cha ayư Ingái Ngốh, tớq cứp cumo Phi-lat báq taláh munáq ticuoi tôt, veng cannính ticuoi prái.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ingái ngki tớq coq bôn munáq ticuoi nốh Ba-raba. Án la te top ính tarpíh sút, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ticuoi clứng tớq nga Phi-lat, alứng seq Phi-lat táq arớq te cumo nsuoi sa.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Phi-lat plốh nha-án idô: “Inha ính cư taláh puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Phi-lat chom máh ticuoi sút top teng rit sang sáng uan ada Yê-su, co bôn clứng ticuoi veng tapun Yê-su. Iki nha-án dông Yê-su tớq nga án.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang yua ticuoi clứng seq Phi-lat taláh Ba-raba, tới Yê-su.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Phi-lat plốh lieh nha-án idô: “Amớh inha ính cư táq ada ticuoi ndon inha dŏq puo ticuoi Isa-ra-el?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Nha-án ôi yứng lư idô: “Téh án tớq along calláng!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Phi-lat plốh sa nha-án: “Co imo? Án táq luaih amớh?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Phi-lat ính crái cannính ticuoi clứng. Iki án taláh Ba-raba dyôn nha-án, dyơ án yua ngai carvít Yê-su. Vít ngki án mŏp Yê-su dyôn ngai dông téh tớq along calláng.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Dyơ top líng caring Yê-su dông nga ngcưm dúng báq ngai tarsưq ticuoi. Nha-án arô parchúng nhéq top líng.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Nha-án asứp Yê-su au thor ntứm eng, alứng nha-án táq carvang tangháng apưng tớq plô Yê-su.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Dyơ nha-án táq náh-nnan carbánh carsuanh án idô: “Cucúh ngai sasai puo ticuoi Isa-ra-el.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Nha-án ial ale tính tớq plô Yê-su, alứng cuchóh tớq cháq án. Nha-án cucúh cucuoi táq náh-nnan sang tám án hơ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Cua nha-án ayê tar-ac, nha-án luaiq táh au thor ntứm eng. Dyơ nha-án asứp lieh tampớc án bôm. Cua ngki nha-án dông angốh téh án tớq along calláng.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ndóng ngki bôn munáq, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, a-ám Alec-sandơ nha Ru-phu, án chô te vel cannŏ́h alứng pôq pha carna ngki. Án chô te culái tieh vel. Líng patot án dual along calláng Yê-su.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Nha-án dông Yê-su nga ntúq ngai dŏq Cô-cô-tha. Parnai ndô titoiq lieh la ‘Ntúq Nghang Cudoh Plô’.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Dyơ nha-án dyôn Yê-su ngoiq sieu carchúc dơq tarháu nốh ‘mưr’. Ma Yê-su lớiq ngoiq.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Nha-án téh án tớq along calláng. Dyơ nha-án ial tampớc án, alứng mpô na séng anhúq tampớc ngki, ticuoi mmo bôn la thôi.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ndóng mát pandang turông crêng, nha-án téh án tớq along calláng.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Dyơ nha-án taran tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: “TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Nha-án téh bar náq ticuoi siveng munơi alứng Yê-su, munáq pa atớm, munáq pa aviar Yê-su.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Arnáq ndô cơt tarvớiq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô: “Ngai ngiaih án la arớq ticuoi luaih tưi.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ticuoi ndon pôq pha ntúq ngai cachet Yê-su, nha-án ca-ot alứng ayê tar-ac Yê-su idô: “Mái ndô ớiq tông mái lóh dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq lieh pe ingái la dyơ táp.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Áu mái siar te along calláng ngki, choi tamống cháq mái bôm!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án tông idô:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Khán án lư Crit alứng puo ticuoi Isa-ra-el, dyôn án siar te along calláng dyôn he hôm. Iki he lư tin án tưi.”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Te mát pandang tứng tingôi mát pandang tallóh pưt, cơt ngiau nhéq tớq cruong ngki.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Tớq mát pandang viet, Yê-su arô yứng lư idô: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Bôn ticuoi tayứng tumán ngki sáng án arô iki. Dyơ nha-án tông idô: “Ngki! Án arô Ê-li.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ma bôn munáq te nha-án talúh chô ial mui cúc nsol. Án talứm nsol ngki tớq sieu adyóq alứng chóq tớq callêh. Dyơ án pidáng dyôn Yê-su kidyớp. Án tông idô: “He pớn avai. He me Ê-li tớq talíh asiar án ma lớiq.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ma Yê-su hiar yứng lư, dyơ án pít tarngứh.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Bôn prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq te tanieng tớq tadưp cơt bar tarrec.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ndóng ngki bôn munáq sút mui culám náq líng át tayứng chứng mát Yê-su. Tư án hôm Yê-su pít tarngứh, án tông idô: “Ticuoi ndô la lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Bôn top cán át yông-yông me nga tuki. Tớq top cán ngki bôn Mari te vel Mac-dala, Salô-mê, alứng Mari a-i Yacơ Két nha Yô-sê.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Te nsuoi, ndóng Yê-su át tớq vúng Ca-lilê, pe náq cán ndô báq veng tapun Yê-su, alứng chứm chiam án. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ ndon báq pôq munơi alứng Yê-su, ndóng án ticứh nga vel Yaru-salem.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Ingái ngki la ingái ngai thuan nsuoi Ingái Angô. Tớq ibư tumán ntruoi mot lốc,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Yô-sep te vel Ari-mathê tớq nga Phi-lat. Án la munáq te top ticuoi sút ndon ngai dyám náp lư. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Án lớiq adáh seq cumuiq Yê-su te Phi-lat.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Phi-lat sáng dut lư ngai táq-ntêr Yê-su khoiq cuchet. Iki án arô sút mui culám náq líng tớq nga án, co án ính plốh te Yê-su cuchet ma iyốh.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Tư Phi-lat chom te sút líng ngki Yê-su khoiq cuchet dyơ, iki án dyôn cumuiq Yê-su nga Yô-sep.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Yô-sep ial mui pláh prới. Dyơ án alíh asiar Yê-su te along calláng; án sŏm Yê-su tớq prới clŏq, alứng án dŏq cumuiq Yê-su tớq ping búl ndon ngai khoiq var. Dyơ án vih búl catáng ngáh ping.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mari te vel Mac-dala alứng Mari a-i Yô-sê, hôm ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.