Marcos 15

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tớq ang iláih parnô, mbơiq aryum, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, parchúng munơi, alứng tanghúng nha máh ticuoi sút cannŏ́h. Cua nha-án tanghúng, nha-án chóq Yê-su, alứng dông asuoi án nga Phi-lat.
1 Assim que amanheceu, os chefes dos sacerdotes se reuniram com os líderes dos judeus, e com os mestres da Lei, e com todo o Conselho Superior e fizeram os seus planos. Eles amarraram Jesus, e o levaram, e entregaram a Pilatos.
2 Phi-lat plốh Yê-su: “Mái la puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus?
3 Máh ticuoi sút top teng rit sang cauq Yê-su; nha-án tông Yê-su táq a-ưi arnáq saq.
3 E os chefes dos sacerdotes faziam muitas acusações contra ele.
4 Dyơ Phi-lat plốh sa Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng dyơ nha-án cauq mái a-ưi nốh.”
4 Então Pilatos fez outra pergunta: — Você não vai responder? Veja quantas acusações estão fazendo contra você!
5 Ma Yê-su lớiq ôi amớh. Iki Phi-lat sáng dut lư.
5 Porém Jesus não disse mais nada, e Pilatos ficou muito admirado com isso.
6 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el parchúng táq pêl bui cha ayư Ingái Ngốh, tớq cứp cumo Phi-lat báq taláh munáq ticuoi tôt, veng cannính ticuoi prái.
6 Em toda Festa da Páscoa , o Governador costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
7 Ingái ngki tớq coq bôn munáq ticuoi nốh Ba-raba. Án la te top ính tarpíh sút, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
7 Naquela ocasião um homem chamado Barrabás estava preso na cadeia junto com alguns homens que tinham matado algumas pessoas numa revolta.
8 Ticuoi clứng tớq nga Phi-lat, alứng seq Phi-lat táq arớq te cumo nsuoi sa.
8 A multidão veio e começou a pedir que, como era o costume, Pilatos soltasse um preso.
9 Phi-lat plốh nha-án idô: “Inha ính cư taláh puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
9 Então ele perguntou: — Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
10 Phi-lat chom máh ticuoi sút top teng rit sang sáng uan ada Yê-su, co bôn clứng ticuoi veng tapun Yê-su. Iki nha-án dông Yê-su tớq nga án.
10 Ele sabia muito bem que os chefes dos sacerdotes tinham inveja de Jesus e que era por isso que o haviam entregado a ele.
11 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang yua ticuoi clứng seq Phi-lat taláh Ba-raba, tới Yê-su.
11 Mas os chefes dos sacerdotes atiçaram o povo para que pedisse a Pilatos que, em vez de soltar Jesus, ele soltasse Barrabás.
12 Phi-lat plốh lieh nha-án idô: “Amớh inha ính cư táq ada ticuoi ndon inha dŏq puo ticuoi Isa-ra-el?”
12 Pilatos falou outra vez com o povo. Ele perguntou: — O que vocês querem que eu faça com este homem que vocês chamam de rei dos judeus?
13 Nha-án ôi yứng lư idô: “Téh án tớq along calláng!”
13 E eles gritaram: — Crucifica!
14 Phi-lat plốh sa nha-án: “Co imo? Án táq luaih amớh?”
14 — Que crime ele cometeu? — perguntou Pilatos. Mas eles gritaram ainda mais alto: — Crucifica! Crucifica!
15 Phi-lat ính crái cannính ticuoi clứng. Iki án taláh Ba-raba dyôn nha-án, dyơ án yua ngai carvít Yê-su. Vít ngki án mŏp Yê-su dyôn ngai dông téh tớq along calláng.
15 Então Pilatos, querendo agradar o povo, soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Dyơ top líng caring Yê-su dông nga ngcưm dúng báq ngai tarsưq ticuoi. Nha-án arô parchúng nhéq top líng.
16 Aí os soldados levaram Jesus para o pátio interno do Palácio do Governador e reuniram toda a tropa.
17 Nha-án asứp Yê-su au thor ntứm eng, alứng nha-án táq carvang tangháng apưng tớq plô Yê-su.
17 Depois vestiram em Jesus uma capa vermelha e puseram na cabeça dele uma coroa feita de ramos cheios de espinhos.
18 Dyơ nha-án táq náh-nnan carbánh carsuanh án idô: “Cucúh ngai sasai puo ticuoi Isa-ra-el.”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
19 Nha-án ial ale tính tớq plô Yê-su, alứng cuchóh tớq cháq án. Nha-án cucúh cucuoi táq náh-nnan sang tám án hơ.
19 Batiam na cabeça dele com um bastão, cuspiam nele e se ajoelhavam, fingindo que o estavam adorando.
20 Cua nha-án ayê tar-ac, nha-án luaiq táh au thor ntứm eng. Dyơ nha-án asứp lieh tampớc án bôm. Cua ngki nha-án dông angốh téh án tớq along calláng.
20 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Ndóng ngki bôn munáq, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, a-ám Alec-sandơ nha Ru-phu, án chô te vel cannŏ́h alứng pôq pha carna ngki. Án chô te culái tieh vel. Líng patot án dual along calláng Yê-su.
21 No caminho, os soldados encontraram um homem chamado Simão, que vinha do campo para a cidade. Esse Simão, o pai de Alexandre e Rufo, era da cidade de Cirene. Os soldados obrigaram Simão a carregar a cruz de Jesus
22 Nha-án dông Yê-su nga ntúq ngai dŏq Cô-cô-tha. Parnai ndô titoiq lieh la ‘Ntúq Nghang Cudoh Plô’.
22 e levaram Jesus para um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
23 Dyơ nha-án dyôn Yê-su ngoiq sieu carchúc dơq tarháu nốh ‘mưr’. Ma Yê-su lớiq ngoiq.
23 Queriam dar a ele vinho misturado com um calmante chamado mirra , mas ele não bebeu.
24 Nha-án téh án tớq along calláng. Dyơ nha-án ial tampớc án, alứng mpô na séng anhúq tampớc ngki, ticuoi mmo bôn la thôi.
24 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
25 Ndóng mát pandang turông crêng, nha-án téh án tớq along calláng.
25 Eram nove horas da manhã quando crucificaram Jesus.
26 Dyơ nha-án taran tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: “TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.”
26 Puseram em cima da cruz uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Nha-án téh bar náq ticuoi siveng munơi alứng Yê-su, munáq pa atớm, munáq pa aviar Yê-su.
27 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
28 Arnáq ndô cơt tarvớiq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô: “Ngai ngiaih án la arớq ticuoi luaih tưi.”
28 [Assim se cumpriu o que as Escrituras Sagradas dizem: “Ele foi tratado como se fosse um criminoso.”]
29 Ticuoi ndon pôq pha ntúq ngai cachet Yê-su, nha-án ca-ot alứng ayê tar-ac Yê-su idô: “Mái ndô ớiq tông mái lóh dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq lieh pe ingái la dyơ táp.
29 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias!
30 Áu mái siar te along calláng ngki, choi tamống cháq mái bôm!”
30 Pois desça da cruz e salve-se a si mesmo!
31 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án tông idô:
31 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei também caçoavam dele, dizendo: — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!
32 Khán án lư Crit alứng puo ticuoi Isa-ra-el, dyôn án siar te along calláng dyôn he hôm. Iki he lư tin án tưi.”
32 Vamos ver o Messias , o Rei de Israel, descer agora da cruz e então creremos nele! E os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
33 Te mát pandang tứng tingôi mát pandang tallóh pưt, cơt ngiau nhéq tớq cruong ngki.
33 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
34 Tớq mát pandang viet, Yê-su arô yứng lư idô: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 Às três horas da tarde Jesus gritou bem alto:
35 Bôn ticuoi tayứng tumán ngki sáng án arô iki. Dyơ nha-án tông idô: “Ngki! Án arô Ê-li.”
35 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Escutem! Ele está chamando Elias!
36 Ma bôn munáq te nha-án talúh chô ial mui cúc nsol. Án talứm nsol ngki tớq sieu adyóq alứng chóq tớq callêh. Dyơ án pidáng dyôn Yê-su kidyớp. Án tông idô: “He pớn avai. He me Ê-li tớq talíh asiar án ma lớiq.”
36 Alguém correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão, deu para Jesus beber e disse: — Esperem! Vamos ver se Elias vem tirá-lo da cruz!
37 Ma Yê-su hiar yứng lư, dyơ án pít tarngứh.
37 Aí Jesus deu um grito forte e morreu.
38 Bôn prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq te tanieng tớq tadưp cơt bar tarrec.
38 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo.
39 Ndóng ngki bôn munáq sút mui culám náq líng át tayứng chứng mát Yê-su. Tư án hôm Yê-su pít tarngứh, án tông idô: “Ticuoi ndô la lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
39 O oficial do exército romano que estava em frente da cruz, vendo Jesus morrer daquele modo, disse: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
40 Bôn top cán át yông-yông me nga tuki. Tớq top cán ngki bôn Mari te vel Mac-dala, Salô-mê, alứng Mari a-i Yacơ Két nha Yô-sê.
40 Algumas mulheres também estavam ali, olhando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, que era mãe de José e de Tiago, o mais moço.
41 Te nsuoi, ndóng Yê-su át tớq vúng Ca-lilê, pe náq cán ndô báq veng tapun Yê-su, alứng chứm chiam án. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ ndon báq pôq munơi alứng Yê-su, ndóng án ticứh nga vel Yaru-salem.
41 Essas mulheres tinham acompanhado e ajudado Jesus quando ele estava na Galileia. Além dessas, estavam ali muitas outras mulheres que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Ingái ngki la ingái ngai thuan nsuoi Ingái Angô. Tớq ibư tumán ntruoi mot lốc,
42 — ausente —
43 Yô-sep te vel Ari-mathê tớq nga Phi-lat. Án la munáq te top ticuoi sút ndon ngai dyám náp lư. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Án lớiq adáh seq cumuiq Yê-su te Phi-lat.
43 — ausente —
44 Phi-lat sáng dut lư ngai táq-ntêr Yê-su khoiq cuchet. Iki án arô sút mui culám náq líng tớq nga án, co án ính plốh te Yê-su cuchet ma iyốh.
44 Pilatos ficou admirado quando soube que Jesus já estava morto. Chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Tư Phi-lat chom te sút líng ngki Yê-su khoiq cuchet dyơ, iki án dyôn cumuiq Yê-su nga Yô-sep.
45 Depois de receber a informação do oficial, Pilatos entregou a José o corpo de Jesus.
46 Yô-sep ial mui pláh prới. Dyơ án alíh asiar Yê-su te along calláng; án sŏm Yê-su tớq prới clŏq, alứng án dŏq cumuiq Yê-su tớq ping búl ndon ngai khoiq var. Dyơ án vih búl catáng ngáh ping.
46 José comprou um lençol de linho, tirou o corpo da cruz e o enrolou no lençol. Em seguida pôs o corpo num túmulo cavado na rocha e rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo.
47 Mari te vel Mac-dala alứng Mari a-i Yô-sê, hôm ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su.
47 Maria Madalena e Maria, a mãe de José, estavam olhando e viram onde o corpo de Jesus foi colocado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.