Marcos 15

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tớq ang iláih parnô, mbơiq aryum, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, parchúng munơi, alứng tanghúng nha máh ticuoi sút cannŏ́h. Cua nha-án tanghúng, nha-án chóq Yê-su, alứng dông asuoi án nga Phi-lat.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Phi-lat plốh Yê-su: “Mái la puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Máh ticuoi sút top teng rit sang cauq Yê-su; nha-án tông Yê-su táq a-ưi arnáq saq.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Dyơ Phi-lat plốh sa Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng dyơ nha-án cauq mái a-ưi nốh.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Ma Yê-su lớiq ôi amớh. Iki Phi-lat sáng dut lư.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el parchúng táq pêl bui cha ayư Ingái Ngốh, tớq cứp cumo Phi-lat báq taláh munáq ticuoi tôt, veng cannính ticuoi prái.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Ingái ngki tớq coq bôn munáq ticuoi nốh Ba-raba. Án la te top ính tarpíh sút, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Ticuoi clứng tớq nga Phi-lat, alứng seq Phi-lat táq arớq te cumo nsuoi sa.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Phi-lat plốh nha-án idô: “Inha ính cư taláh puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Phi-lat chom máh ticuoi sút top teng rit sang sáng uan ada Yê-su, co bôn clứng ticuoi veng tapun Yê-su. Iki nha-án dông Yê-su tớq nga án.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang yua ticuoi clứng seq Phi-lat taláh Ba-raba, tới Yê-su.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Phi-lat plốh lieh nha-án idô: “Amớh inha ính cư táq ada ticuoi ndon inha dŏq puo ticuoi Isa-ra-el?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Nha-án ôi yứng lư idô: “Téh án tớq along calláng!”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Phi-lat plốh sa nha-án: “Co imo? Án táq luaih amớh?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Phi-lat ính crái cannính ticuoi clứng. Iki án taláh Ba-raba dyôn nha-án, dyơ án yua ngai carvít Yê-su. Vít ngki án mŏp Yê-su dyôn ngai dông téh tớq along calláng.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Dyơ top líng caring Yê-su dông nga ngcưm dúng báq ngai tarsưq ticuoi. Nha-án arô parchúng nhéq top líng.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Nha-án asứp Yê-su au thor ntứm eng, alứng nha-án táq carvang tangháng apưng tớq plô Yê-su.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Dyơ nha-án táq náh-nnan carbánh carsuanh án idô: “Cucúh ngai sasai puo ticuoi Isa-ra-el.”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Nha-án ial ale tính tớq plô Yê-su, alứng cuchóh tớq cháq án. Nha-án cucúh cucuoi táq náh-nnan sang tám án hơ.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Cua nha-án ayê tar-ac, nha-án luaiq táh au thor ntứm eng. Dyơ nha-án asứp lieh tampớc án bôm. Cua ngki nha-án dông angốh téh án tớq along calláng.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Ndóng ngki bôn munáq, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, a-ám Alec-sandơ nha Ru-phu, án chô te vel cannŏ́h alứng pôq pha carna ngki. Án chô te culái tieh vel. Líng patot án dual along calláng Yê-su.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Nha-án dông Yê-su nga ntúq ngai dŏq Cô-cô-tha. Parnai ndô titoiq lieh la ‘Ntúq Nghang Cudoh Plô’.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Dyơ nha-án dyôn Yê-su ngoiq sieu carchúc dơq tarháu nốh ‘mưr’. Ma Yê-su lớiq ngoiq.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Nha-án téh án tớq along calláng. Dyơ nha-án ial tampớc án, alứng mpô na séng anhúq tampớc ngki, ticuoi mmo bôn la thôi.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Ndóng mát pandang turông crêng, nha-án téh án tớq along calláng.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Dyơ nha-án taran tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: “TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.”
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Nha-án téh bar náq ticuoi siveng munơi alứng Yê-su, munáq pa atớm, munáq pa aviar Yê-su.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Arnáq ndô cơt tarvớiq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô: “Ngai ngiaih án la arớq ticuoi luaih tưi.”
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Ticuoi ndon pôq pha ntúq ngai cachet Yê-su, nha-án ca-ot alứng ayê tar-ac Yê-su idô: “Mái ndô ớiq tông mái lóh dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq lieh pe ingái la dyơ táp.
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Áu mái siar te along calláng ngki, choi tamống cháq mái bôm!”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án tông idô:
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Khán án lư Crit alứng puo ticuoi Isa-ra-el, dyôn án siar te along calláng dyôn he hôm. Iki he lư tin án tưi.”
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Te mát pandang tứng tingôi mát pandang tallóh pưt, cơt ngiau nhéq tớq cruong ngki.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Tớq mát pandang viet, Yê-su arô yứng lư idô: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bôn ticuoi tayứng tumán ngki sáng án arô iki. Dyơ nha-án tông idô: “Ngki! Án arô Ê-li.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Ma bôn munáq te nha-án talúh chô ial mui cúc nsol. Án talứm nsol ngki tớq sieu adyóq alứng chóq tớq callêh. Dyơ án pidáng dyôn Yê-su kidyớp. Án tông idô: “He pớn avai. He me Ê-li tớq talíh asiar án ma lớiq.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Ma Yê-su hiar yứng lư, dyơ án pít tarngứh.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Bôn prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq te tanieng tớq tadưp cơt bar tarrec.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Ndóng ngki bôn munáq sút mui culám náq líng át tayứng chứng mát Yê-su. Tư án hôm Yê-su pít tarngứh, án tông idô: “Ticuoi ndô la lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Bôn top cán át yông-yông me nga tuki. Tớq top cán ngki bôn Mari te vel Mac-dala, Salô-mê, alứng Mari a-i Yacơ Két nha Yô-sê.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Te nsuoi, ndóng Yê-su át tớq vúng Ca-lilê, pe náq cán ndô báq veng tapun Yê-su, alứng chứm chiam án. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ ndon báq pôq munơi alứng Yê-su, ndóng án ticứh nga vel Yaru-salem.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Ingái ngki la ingái ngai thuan nsuoi Ingái Angô. Tớq ibư tumán ntruoi mot lốc,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Yô-sep te vel Ari-mathê tớq nga Phi-lat. Án la munáq te top ticuoi sút ndon ngai dyám náp lư. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Án lớiq adáh seq cumuiq Yê-su te Phi-lat.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Phi-lat sáng dut lư ngai táq-ntêr Yê-su khoiq cuchet. Iki án arô sút mui culám náq líng tớq nga án, co án ính plốh te Yê-su cuchet ma iyốh.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Tư Phi-lat chom te sút líng ngki Yê-su khoiq cuchet dyơ, iki án dyôn cumuiq Yê-su nga Yô-sep.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Yô-sep ial mui pláh prới. Dyơ án alíh asiar Yê-su te along calláng; án sŏm Yê-su tớq prới clŏq, alứng án dŏq cumuiq Yê-su tớq ping búl ndon ngai khoiq var. Dyơ án vih búl catáng ngáh ping.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mari te vel Mac-dala alứng Mari a-i Yô-sê, hôm ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.