Marcos 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Tớq ang iláih parnô, mbơiq aryum, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, parchúng munơi, alứng tanghúng nha máh ticuoi sút cannŏ́h. Cua nha-án tanghúng, nha-án chóq Yê-su, alứng dông asuoi án nga Phi-lat.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Phi-lat plốh Yê-su: “Mái la puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Máh ticuoi sút top teng rit sang cauq Yê-su; nha-án tông Yê-su táq a-ưi arnáq saq.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Dyơ Phi-lat plốh sa Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng dyơ nha-án cauq mái a-ưi nốh.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Ma Yê-su lớiq ôi amớh. Iki Phi-lat sáng dut lư.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el parchúng táq pêl bui cha ayư Ingái Ngốh, tớq cứp cumo Phi-lat báq taláh munáq ticuoi tôt, veng cannính ticuoi prái.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Ingái ngki tớq coq bôn munáq ticuoi nốh Ba-raba. Án la te top ính tarpíh sút, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ticuoi clứng tớq nga Phi-lat, alứng seq Phi-lat táq arớq te cumo nsuoi sa.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Phi-lat plốh nha-án idô: “Inha ính cư taláh puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Phi-lat chom máh ticuoi sút top teng rit sang sáng uan ada Yê-su, co bôn clứng ticuoi veng tapun Yê-su. Iki nha-án dông Yê-su tớq nga án.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang yua ticuoi clứng seq Phi-lat taláh Ba-raba, tới Yê-su.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Phi-lat plốh lieh nha-án idô: “Amớh inha ính cư táq ada ticuoi ndon inha dŏq puo ticuoi Isa-ra-el?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Nha-án ôi yứng lư idô: “Téh án tớq along calláng!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Phi-lat plốh sa nha-án: “Co imo? Án táq luaih amớh?”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Phi-lat ính crái cannính ticuoi clứng. Iki án taláh Ba-raba dyôn nha-án, dyơ án yua ngai carvít Yê-su. Vít ngki án mŏp Yê-su dyôn ngai dông téh tớq along calláng.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Dyơ top líng caring Yê-su dông nga ngcưm dúng báq ngai tarsưq ticuoi. Nha-án arô parchúng nhéq top líng.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Nha-án asứp Yê-su au thor ntứm eng, alứng nha-án táq carvang tangháng apưng tớq plô Yê-su.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Dyơ nha-án táq náh-nnan carbánh carsuanh án idô: “Cucúh ngai sasai puo ticuoi Isa-ra-el.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Nha-án ial ale tính tớq plô Yê-su, alứng cuchóh tớq cháq án. Nha-án cucúh cucuoi táq náh-nnan sang tám án hơ.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Cua nha-án ayê tar-ac, nha-án luaiq táh au thor ntứm eng. Dyơ nha-án asứp lieh tampớc án bôm. Cua ngki nha-án dông angốh téh án tớq along calláng.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Ndóng ngki bôn munáq, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, a-ám Alec-sandơ nha Ru-phu, án chô te vel cannŏ́h alứng pôq pha carna ngki. Án chô te culái tieh vel. Líng patot án dual along calláng Yê-su.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Nha-án dông Yê-su nga ntúq ngai dŏq Cô-cô-tha. Parnai ndô titoiq lieh la ‘Ntúq Nghang Cudoh Plô’.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Dyơ nha-án dyôn Yê-su ngoiq sieu carchúc dơq tarháu nốh ‘mưr’. Ma Yê-su lớiq ngoiq.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Nha-án téh án tớq along calláng. Dyơ nha-án ial tampớc án, alứng mpô na séng anhúq tampớc ngki, ticuoi mmo bôn la thôi.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Ndóng mát pandang turông crêng, nha-án téh án tớq along calláng.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Dyơ nha-án taran tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: “TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Nha-án téh bar náq ticuoi siveng munơi alứng Yê-su, munáq pa atớm, munáq pa aviar Yê-su.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Arnáq ndô cơt tarvớiq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô: “Ngai ngiaih án la arớq ticuoi luaih tưi.”
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Ticuoi ndon pôq pha ntúq ngai cachet Yê-su, nha-án ca-ot alứng ayê tar-ac Yê-su idô: “Mái ndô ớiq tông mái lóh dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq lieh pe ingái la dyơ táp.
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Áu mái siar te along calláng ngki, choi tamống cháq mái bôm!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án tông idô:
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Khán án lư Crit alứng puo ticuoi Isa-ra-el, dyôn án siar te along calláng dyôn he hôm. Iki he lư tin án tưi.”
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Te mát pandang tứng tingôi mát pandang tallóh pưt, cơt ngiau nhéq tớq cruong ngki.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Tớq mát pandang viet, Yê-su arô yứng lư idô: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Bôn ticuoi tayứng tumán ngki sáng án arô iki. Dyơ nha-án tông idô: “Ngki! Án arô Ê-li.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ma bôn munáq te nha-án talúh chô ial mui cúc nsol. Án talứm nsol ngki tớq sieu adyóq alứng chóq tớq callêh. Dyơ án pidáng dyôn Yê-su kidyớp. Án tông idô: “He pớn avai. He me Ê-li tớq talíh asiar án ma lớiq.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Ma Yê-su hiar yứng lư, dyơ án pít tarngứh.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Bôn prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq te tanieng tớq tadưp cơt bar tarrec.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ndóng ngki bôn munáq sút mui culám náq líng át tayứng chứng mát Yê-su. Tư án hôm Yê-su pít tarngứh, án tông idô: “Ticuoi ndô la lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Bôn top cán át yông-yông me nga tuki. Tớq top cán ngki bôn Mari te vel Mac-dala, Salô-mê, alứng Mari a-i Yacơ Két nha Yô-sê.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Te nsuoi, ndóng Yê-su át tớq vúng Ca-lilê, pe náq cán ndô báq veng tapun Yê-su, alứng chứm chiam án. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ ndon báq pôq munơi alứng Yê-su, ndóng án ticứh nga vel Yaru-salem.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Ingái ngki la ingái ngai thuan nsuoi Ingái Angô. Tớq ibư tumán ntruoi mot lốc,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Yô-sep te vel Ari-mathê tớq nga Phi-lat. Án la munáq te top ticuoi sút ndon ngai dyám náp lư. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Án lớiq adáh seq cumuiq Yê-su te Phi-lat.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Phi-lat sáng dut lư ngai táq-ntêr Yê-su khoiq cuchet. Iki án arô sút mui culám náq líng tớq nga án, co án ính plốh te Yê-su cuchet ma iyốh.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Tư Phi-lat chom te sút líng ngki Yê-su khoiq cuchet dyơ, iki án dyôn cumuiq Yê-su nga Yô-sep.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Yô-sep ial mui pláh prới. Dyơ án alíh asiar Yê-su te along calláng; án sŏm Yê-su tớq prới clŏq, alứng án dŏq cumuiq Yê-su tớq ping búl ndon ngai khoiq var. Dyơ án vih búl catáng ngáh ping.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mari te vel Mac-dala alứng Mari a-i Yô-sê, hôm ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.