Marcos 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tớq ang iláih parnô, mbơiq aryum, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh ticuoi sút tớq sớu, alứng máh thới sái rit, parchúng munơi, alứng tanghúng nha máh ticuoi sút cannŏ́h. Cua nha-án tanghúng, nha-án chóq Yê-su, alứng dông asuoi án nga Phi-lat.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Phi-lat plốh Yê-su: “Mái la puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Máh ticuoi sút top teng rit sang cauq Yê-su; nha-án tông Yê-su táq a-ưi arnáq saq.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Dyơ Phi-lat plốh sa Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng dyơ nha-án cauq mái a-ưi nốh.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ma Yê-su lớiq ôi amớh. Iki Phi-lat sáng dut lư.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el parchúng táq pêl bui cha ayư Ingái Ngốh, tớq cứp cumo Phi-lat báq taláh munáq ticuoi tôt, veng cannính ticuoi prái.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ingái ngki tớq coq bôn munáq ticuoi nốh Ba-raba. Án la te top ính tarpíh sút, alứng án khoiq cachet ticuoi hơ.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ticuoi clứng tớq nga Phi-lat, alứng seq Phi-lat táq arớq te cumo nsuoi sa.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Phi-lat plốh nha-án idô: “Inha ính cư taláh puo ticuoi Isa-ra-el lớiq?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Phi-lat chom máh ticuoi sút top teng rit sang sáng uan ada Yê-su, co bôn clứng ticuoi veng tapun Yê-su. Iki nha-án dông Yê-su tớq nga án.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ma máh ticuoi sút top teng rit sang yua ticuoi clứng seq Phi-lat taláh Ba-raba, tới Yê-su.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Phi-lat plốh lieh nha-án idô: “Amớh inha ính cư táq ada ticuoi ndon inha dŏq puo ticuoi Isa-ra-el?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Nha-án ôi yứng lư idô: “Téh án tớq along calláng!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Phi-lat plốh sa nha-án: “Co imo? Án táq luaih amớh?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Phi-lat ính crái cannính ticuoi clứng. Iki án taláh Ba-raba dyôn nha-án, dyơ án yua ngai carvít Yê-su. Vít ngki án mŏp Yê-su dyôn ngai dông téh tớq along calláng.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Dyơ top líng caring Yê-su dông nga ngcưm dúng báq ngai tarsưq ticuoi. Nha-án arô parchúng nhéq top líng.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Nha-án asứp Yê-su au thor ntứm eng, alứng nha-án táq carvang tangháng apưng tớq plô Yê-su.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Dyơ nha-án táq náh-nnan carbánh carsuanh án idô: “Cucúh ngai sasai puo ticuoi Isa-ra-el.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Nha-án ial ale tính tớq plô Yê-su, alứng cuchóh tớq cháq án. Nha-án cucúh cucuoi táq náh-nnan sang tám án hơ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Cua nha-án ayê tar-ac, nha-án luaiq táh au thor ntứm eng. Dyơ nha-án asứp lieh tampớc án bôm. Cua ngki nha-án dông angốh téh án tớq along calláng.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ndóng ngki bôn munáq, nốh Si-môn, te cruong Si-rên, a-ám Alec-sandơ nha Ru-phu, án chô te vel cannŏ́h alứng pôq pha carna ngki. Án chô te culái tieh vel. Líng patot án dual along calláng Yê-su.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Nha-án dông Yê-su nga ntúq ngai dŏq Cô-cô-tha. Parnai ndô titoiq lieh la ‘Ntúq Nghang Cudoh Plô’.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Dyơ nha-án dyôn Yê-su ngoiq sieu carchúc dơq tarháu nốh ‘mưr’. Ma Yê-su lớiq ngoiq.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Nha-án téh án tớq along calláng. Dyơ nha-án ial tampớc án, alứng mpô na séng anhúq tampớc ngki, ticuoi mmo bôn la thôi.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ndóng mát pandang turông crêng, nha-án téh án tớq along calláng.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Dyơ nha-án taran tớq mêng pan tanieng plô Yê-su idô: “TICUOI NDÔ LA PUO TICUOI ISA-RA-EL.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Nha-án téh bar náq ticuoi siveng munơi alứng Yê-su, munáq pa atớm, munáq pa aviar Yê-su.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Arnáq ndô cơt tarvớiq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô: “Ngai ngiaih án la arớq ticuoi luaih tưi.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ticuoi ndon pôq pha ntúq ngai cachet Yê-su, nha-án ca-ot alứng ayê tar-ac Yê-su idô: “Mái ndô ớiq tông mái lóh dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ táq lieh pe ingái la dyơ táp.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Áu mái siar te along calláng ngki, choi tamống cháq mái bôm!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit ayê tar-ac Yê-su tưi. Nha-án tông idô:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Khán án lư Crit alứng puo ticuoi Isa-ra-el, dyôn án siar te along calláng dyôn he hôm. Iki he lư tin án tưi.”
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Te mát pandang tứng tingôi mát pandang tallóh pưt, cơt ngiau nhéq tớq cruong ngki.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Tớq mát pandang viet, Yê-su arô yứng lư idô: “Ê-lô-i, Ê-lô-i, lama-sabac-tani?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Bôn ticuoi tayứng tumán ngki sáng án arô iki. Dyơ nha-án tông idô: “Ngki! Án arô Ê-li.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ma bôn munáq te nha-án talúh chô ial mui cúc nsol. Án talứm nsol ngki tớq sieu adyóq alứng chóq tớq callêh. Dyơ án pidáng dyôn Yê-su kidyớp. Án tông idô: “He pớn avai. He me Ê-li tớq talíh asiar án ma lớiq.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ma Yê-su hiar yứng lư, dyơ án pít tarngứh.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Bôn prới ngai yéng tớq Dúng Sang Pưt tarhaq te tanieng tớq tadưp cơt bar tarrec.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ndóng ngki bôn munáq sút mui culám náq líng át tayứng chứng mát Yê-su. Tư án hôm Yê-su pít tarngứh, án tông idô: “Ticuoi ndô la lư Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bôn top cán át yông-yông me nga tuki. Tớq top cán ngki bôn Mari te vel Mac-dala, Salô-mê, alứng Mari a-i Yacơ Két nha Yô-sê.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Te nsuoi, ndóng Yê-su át tớq vúng Ca-lilê, pe náq cán ndô báq veng tapun Yê-su, alứng chứm chiam án. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ ndon báq pôq munơi alứng Yê-su, ndóng án ticứh nga vel Yaru-salem.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ingái ngki la ingái ngai thuan nsuoi Ingái Angô. Tớq ibư tumán ntruoi mot lốc,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Yô-sep te vel Ari-mathê tớq nga Phi-lat. Án la munáq te top ticuoi sút ndon ngai dyám náp lư. Alứng án ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Án lớiq adáh seq cumuiq Yê-su te Phi-lat.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Phi-lat sáng dut lư ngai táq-ntêr Yê-su khoiq cuchet. Iki án arô sút mui culám náq líng tớq nga án, co án ính plốh te Yê-su cuchet ma iyốh.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Tư Phi-lat chom te sút líng ngki Yê-su khoiq cuchet dyơ, iki án dyôn cumuiq Yê-su nga Yô-sep.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Yô-sep ial mui pláh prới. Dyơ án alíh asiar Yê-su te along calláng; án sŏm Yê-su tớq prới clŏq, alứng án dŏq cumuiq Yê-su tớq ping búl ndon ngai khoiq var. Dyơ án vih búl catáng ngáh ping.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari te vel Mac-dala alứng Mari a-i Yô-sê, hôm ntúq ngai dŏq cumuiq Yê-su.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.