Marcos 12

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dyơ Yê-su tabớq cato máh ticuoi sút ngki tớq parnai acám idô: Bôn munáq ticuoi conh chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong chôp paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng ien dếq culái nho dyôn dơq nho hoi nga prúng. Án táq panu atieng hơ dŏq kiaq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi táq dơ nưong án. Nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Dyơ ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ưlla ndô yua sol án pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án yua ticuoi sol ial phê án te ticuoi táq dơ nưong.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Tư ticuoi sol tớq nga nưong, ticuoi táq dơ nưong cŏp án, tính án, alứng chuih angốh án. Nha-án dyôn án chô ati nnŏ́h sớng.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Dyơ ưlla nưong yua ticuoi sol cannŏ́h loi pôq. Ma nha-án tính plô án alứng pandyớp pandyér án.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ưlla ngki yua ticuoi sol cannŏ́h loi pôq. Nha-án cachet sol ngki. Nha-án táq muchứng te nsuoi sa; án ndon nha-án tính, án ndon nha-án cachet.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Ưlla ndô nnáng bôn mui náq acái conh ndon án amoih lư. Tớq talloiq tháng, án yua acái án loi pôq nga nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái cư.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 “Ma máh ticuoi táq dơ nưong tanghúng idô: ‘Ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Iki nhéq mun án cơt na he loi.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Dyơ nha-án cŏp alứng cachet conh ngki. Dyơ nha-án lúq angốh án te nưong nga culái tieh.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 “Imo táp ưlla nưong ính táq ada nha-án? Lư án tớq cachet nhéq máh ticuoi táq dơ nưong, dyơ án mŏp dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Arnáq ndô Ưlla he táp khoiq táq, la arnáq sileh lư chứng mát he.’”
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Máh ticuoi sút te arnáq sang ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án suo ngê ính cŏp án, co nha-án chom án táq-ntêr parnai acám ndô te nha-án. Ma nha-án adáh ticuoi clứng. Iki nha-án ngốh te án, dyơ pôq nga ntúq cannŏ́h loi.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Vít ngki ngai yua ticuoi te top Pha-rasi alứng ticuoi veng ngê Hê-rôt tớq nga Yê-su, dyôn nha-án sisuo callong thét te Yê-su táq-ntêr.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Top nha-án tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Thới ơi! He chom dyơ thới la ticuoi tinớng. Chứng mát thới, nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq. Co iki thới lớiq bôn dyám náp ticuoi bôn chức. Thới tông ngê Yang Arbang-pilŏ́ng crái lư. Veng phep rit he, crái lớiq he cóq dyôn práq thêq nga puo Rô-ma?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Ma Yê-su chom nha-án sisuo ngê. Iki án plốh lieh nha-án idô: “Imo inha suo callong luaih te cư? Inha dông mui callong práq dyôn cư me.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Iki nha-án dông mui callong práq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Rớp alứng tarran ndô arớq nnáu?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Iki Yê-su tông nha-án: “Crơng puo Rô-ma, cóq culieh lieh dyôn puo Rô-ma; crơng Yang Arbang-pilŏ́ng, cóq culieh lieh dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Bôn ticuoi te top Sa-dusê tớq nga Yê-su. Nha-án tông ticuoi khoiq cuchet lớiq têq tumống lieh.
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 Nha-án plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Môi-se khoiq taran dyôn he chom, khán ai cuchet, ma campái án yôl tumống, alứng nha-án iyốh bôn acái, iki munáq te em ai án cóq atŏ́ng cán ngki táq campái, dŏq bôn acái cơt acái tŏ́ng ai.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Acám bôn tupul náq em ai. Ai pông ial campái, dyơ án cuchet ma iyốh bôn acái.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Iki a-em tandi án atŏ́ng campái ai. Ma án cuchet iyốh bôn acái tưi. Iki a-em carlớh la táq muchứng top ai tưi.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Nha-án tupul náq atŏ́ng cán ngki táq campái. Ma nhéq náq nha-án cuchet nsuoi iyốh bôn acái; ma tatun tháng, cán ngki cuchet tưi.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Tư máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh, cán ngki cơt campái nnáu? Co tupul náq em ai ưlla nhéq cán ngki.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Yê-su tông lieh nha-án idô: “Inha táq-ntêr lớiq crái, co inha lớiq chom arlớih te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon ngai khoiq taran te inớh; alứng inha lớiq chom díh chức pưt na Yang Arbang-pilŏ́ng.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tư nha-án ndon khoiq cuchet bôn tumống lieh, nha-án lớiq bôn cơt nnáng campái cayieq. Ma nha-án át tớq pilŏ́ng muchứng top tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Te arnáq ticuoi cuchet tumống lieh, imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Môi-se khoiq taran te arbu bôn uih chéh ma lớiq ngcat. Tớq ntúq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq-ntêr alứng Môi-se idô: ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng ndon A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 “He chom ticuoi cuchet lớiq têq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Nưm ticuoi tumống sớng têq sang án. Lư inha lớiq chom amớh tháng.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Bôn munáq te top thới sái rit tớq nga tuki, alứng án sáng nha-án tarlái iki. Án sáng Yê-su ôi ŏ lư, iki án plốh Yê-su idô: “Te máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, callong mmo pưt clưi nhéq te cannŏ́h?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Yê-su ôi án: “Callong pưt clưi nhéq te cannŏ́h ndon Yang Arbang-pilŏ́ng patáp la idô: ‘Top Isa-ra-el ơi! Cóq inha cammáng: Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla he, la munáq án sớng cơt Ưlla!
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te tarngứh tarhơ, nhéq te parngíh, alứng nhéq te rêng inha.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Alứng callong patáp bar ndon pưt clưi nhéq te cannŏ́h la idô:
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Án ndon te top thới sái rit ôi lieh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới tông tinớng lư. Lư crái, nưm munáq Yang Arbang-pilŏ́ng táp la Ưlla. Vít te Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq bôn yang cannŏ́h nnáng sút.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Khán he amoih Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq te mít cannính, nhéq te tarngứh tarhơ, nhéq te parngíh alứng nhéq te bánh rêng, alứng khán he amoih yớu muchứng he amoih cháq bôm, arnáq ndô lư ŏ hơn te bóh sang máh pannán, lớiq la mŏp sang máh crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yê-su sáng án ôi tubáiq lư, dyơ Yê-su tông lieh án idô: “Tumán lư dyơ mái bôn mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Ndóng Yê-su cato tớq Dúng Sang Pưt, án plốh idô: “Imo thới sái rit tông: Crit tớq te tŏ́ng toiq Davit?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ma to Davit táp tông nhơ te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng yua án tông idô:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 To Davit táp dŏq Crit la ‘Ưlla’. Iki imo têq Davit dŏq ticuoi te tŏ́ng toiq án bôm la Ưlla?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ndóng Yê-su cato, án tông idô: “Inha êq táq arớq thới sái rit. Nha-án ính lư sứp au thor amaiq lư, alứng ính ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ ndóng nha-án át alứng ticuoi clứng.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Ndóng nha-án át tớq dúng rum, nha-án ính bôn kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h, alứng tớq ngai mơi nha-án tớq cha, nha-án ính lư ticu pa tanieng.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Nha-án lop máh dúng cán cammai; nha-án cớu seq toiq lư ính ngai ayô nha-án la ticuoi tinớng ŏ. Ma urớh, tôt nha-án ntáng hơn te ticuoi cannŏ́h.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Vít ngki Yê-su ticu tumán ntúq ngai cacháq práq sang. Án me nga ticuoi clứng cacháq práq sang. Máh ticuoi súc cacháq práq a-ưi lư.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ma bôn munáq cán cammai kidit lư tớq ntúq ngki. Án cacháq bar nhac práq kem ndon tarnáp biq lư.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Dyơ Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, cán cammai kidit ndô cacháq práq sang a-ưi hơn te máh ticuoi cannŏ́h.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Co ticuoi cannŏ́h cacháq práq sang clưi te nha-án tớc cha; ma cán cammai ndô, ớq lư; máh-mmo án bôn, án cacháq nhéq máh ngki.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.