Marcos 12

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dyơ Yê-su tabớq cato máh ticuoi sút ngki tớq parnai acám idô: Bôn munáq ticuoi conh chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong chôp paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng ien dếq culái nho dyôn dơq nho hoi nga prúng. Án táq panu atieng hơ dŏq kiaq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi táq dơ nưong án. Nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Dyơ ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ưlla ndô yua sol án pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án yua ticuoi sol ial phê án te ticuoi táq dơ nưong.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Tư ticuoi sol tớq nga nưong, ticuoi táq dơ nưong cŏp án, tính án, alứng chuih angốh án. Nha-án dyôn án chô ati nnŏ́h sớng.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Dyơ ưlla nưong yua ticuoi sol cannŏ́h loi pôq. Ma nha-án tính plô án alứng pandyớp pandyér án.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Ưlla ngki yua ticuoi sol cannŏ́h loi pôq. Nha-án cachet sol ngki. Nha-án táq muchứng te nsuoi sa; án ndon nha-án tính, án ndon nha-án cachet.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ưlla ndô nnáng bôn mui náq acái conh ndon án amoih lư. Tớq talloiq tháng, án yua acái án loi pôq nga nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái cư.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 “Ma máh ticuoi táq dơ nưong tanghúng idô: ‘Ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Iki nhéq mun án cơt na he loi.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Dyơ nha-án cŏp alứng cachet conh ngki. Dyơ nha-án lúq angốh án te nưong nga culái tieh.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Imo táp ưlla nưong ính táq ada nha-án? Lư án tớq cachet nhéq máh ticuoi táq dơ nưong, dyơ án mŏp dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Arnáq ndô Ưlla he táp khoiq táq, la arnáq sileh lư chứng mát he.’”
11 Isto procede do Senhor
12 Máh ticuoi sút te arnáq sang ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án suo ngê ính cŏp án, co nha-án chom án táq-ntêr parnai acám ndô te nha-án. Ma nha-án adáh ticuoi clứng. Iki nha-án ngốh te án, dyơ pôq nga ntúq cannŏ́h loi.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Vít ngki ngai yua ticuoi te top Pha-rasi alứng ticuoi veng ngê Hê-rôt tớq nga Yê-su, dyôn nha-án sisuo callong thét te Yê-su táq-ntêr.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Top nha-án tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Thới ơi! He chom dyơ thới la ticuoi tinớng. Chứng mát thới, nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq. Co iki thới lớiq bôn dyám náp ticuoi bôn chức. Thới tông ngê Yang Arbang-pilŏ́ng crái lư. Veng phep rit he, crái lớiq he cóq dyôn práq thêq nga puo Rô-ma?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ma Yê-su chom nha-án sisuo ngê. Iki án plốh lieh nha-án idô: “Imo inha suo callong luaih te cư? Inha dông mui callong práq dyôn cư me.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Iki nha-án dông mui callong práq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Rớp alứng tarran ndô arớq nnáu?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Iki Yê-su tông nha-án: “Crơng puo Rô-ma, cóq culieh lieh dyôn puo Rô-ma; crơng Yang Arbang-pilŏ́ng, cóq culieh lieh dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Bôn ticuoi te top Sa-dusê tớq nga Yê-su. Nha-án tông ticuoi khoiq cuchet lớiq têq tumống lieh.
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 Nha-án plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Môi-se khoiq taran dyôn he chom, khán ai cuchet, ma campái án yôl tumống, alứng nha-án iyốh bôn acái, iki munáq te em ai án cóq atŏ́ng cán ngki táq campái, dŏq bôn acái cơt acái tŏ́ng ai.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Acám bôn tupul náq em ai. Ai pông ial campái, dyơ án cuchet ma iyốh bôn acái.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Iki a-em tandi án atŏ́ng campái ai. Ma án cuchet iyốh bôn acái tưi. Iki a-em carlớh la táq muchứng top ai tưi.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Nha-án tupul náq atŏ́ng cán ngki táq campái. Ma nhéq náq nha-án cuchet nsuoi iyốh bôn acái; ma tatun tháng, cán ngki cuchet tưi.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tư máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh, cán ngki cơt campái nnáu? Co tupul náq em ai ưlla nhéq cán ngki.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Yê-su tông lieh nha-án idô: “Inha táq-ntêr lớiq crái, co inha lớiq chom arlớih te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon ngai khoiq taran te inớh; alứng inha lớiq chom díh chức pưt na Yang Arbang-pilŏ́ng.
24 Jesus respondeu:
25 Tư nha-án ndon khoiq cuchet bôn tumống lieh, nha-án lớiq bôn cơt nnáng campái cayieq. Ma nha-án át tớq pilŏ́ng muchứng top tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Te arnáq ticuoi cuchet tumống lieh, imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Môi-se khoiq taran te arbu bôn uih chéh ma lớiq ngcat. Tớq ntúq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq-ntêr alứng Môi-se idô: ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng ndon A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 “He chom ticuoi cuchet lớiq têq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Nưm ticuoi tumống sớng têq sang án. Lư inha lớiq chom amớh tháng.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Bôn munáq te top thới sái rit tớq nga tuki, alứng án sáng nha-án tarlái iki. Án sáng Yê-su ôi ŏ lư, iki án plốh Yê-su idô: “Te máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, callong mmo pưt clưi nhéq te cannŏ́h?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yê-su ôi án: “Callong pưt clưi nhéq te cannŏ́h ndon Yang Arbang-pilŏ́ng patáp la idô: ‘Top Isa-ra-el ơi! Cóq inha cammáng: Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla he, la munáq án sớng cơt Ưlla!
29 Jesus respondeu:
30 Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te tarngứh tarhơ, nhéq te parngíh, alứng nhéq te rêng inha.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Alứng callong patáp bar ndon pưt clưi nhéq te cannŏ́h la idô:
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Án ndon te top thới sái rit ôi lieh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới tông tinớng lư. Lư crái, nưm munáq Yang Arbang-pilŏ́ng táp la Ưlla. Vít te Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq bôn yang cannŏ́h nnáng sút.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Khán he amoih Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq te mít cannính, nhéq te tarngứh tarhơ, nhéq te parngíh alứng nhéq te bánh rêng, alứng khán he amoih yớu muchứng he amoih cháq bôm, arnáq ndô lư ŏ hơn te bóh sang máh pannán, lớiq la mŏp sang máh crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yê-su sáng án ôi tubáiq lư, dyơ Yê-su tông lieh án idô: “Tumán lư dyơ mái bôn mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Ndóng Yê-su cato tớq Dúng Sang Pưt, án plốh idô: “Imo thới sái rit tông: Crit tớq te tŏ́ng toiq Davit?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Ma to Davit táp tông nhơ te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng yua án tông idô:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 To Davit táp dŏq Crit la ‘Ưlla’. Iki imo têq Davit dŏq ticuoi te tŏ́ng toiq án bôm la Ưlla?”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ndóng Yê-su cato, án tông idô: “Inha êq táq arớq thới sái rit. Nha-án ính lư sứp au thor amaiq lư, alứng ính ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ ndóng nha-án át alứng ticuoi clứng.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ndóng nha-án át tớq dúng rum, nha-án ính bôn kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h, alứng tớq ngai mơi nha-án tớq cha, nha-án ính lư ticu pa tanieng.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Nha-án lop máh dúng cán cammai; nha-án cớu seq toiq lư ính ngai ayô nha-án la ticuoi tinớng ŏ. Ma urớh, tôt nha-án ntáng hơn te ticuoi cannŏ́h.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Vít ngki Yê-su ticu tumán ntúq ngai cacháq práq sang. Án me nga ticuoi clứng cacháq práq sang. Máh ticuoi súc cacháq práq a-ưi lư.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ma bôn munáq cán cammai kidit lư tớq ntúq ngki. Án cacháq bar nhac práq kem ndon tarnáp biq lư.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Dyơ Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, cán cammai kidit ndô cacháq práq sang a-ưi hơn te máh ticuoi cannŏ́h.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Co ticuoi cannŏ́h cacháq práq sang clưi te nha-án tớc cha; ma cán cammai ndô, ớq lư; máh-mmo án bôn, án cacháq nhéq máh ngki.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.