Marcos 12

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dyơ Yê-su tabớq cato máh ticuoi sút ngki tớq parnai acám idô: Bôn munáq ticuoi conh chóh ntớng nho tớq nưong. Án táq carrong chôp paniar nưong. Án píq prúng alứng tabôt búl caviel prúng ien dếq culái nho dyôn dơq nho hoi nga prúng. Án táq panu atieng hơ dŏq kiaq nưong. Cua ngki án dyôn ticuoi táq dơ nưong án. Nha-án sŏ́ng chúng munơi máh culái tớq nưong ngki. Dyơ ngki án pôq nga cruong cannŏ́h.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Tớq ngư culái nho dom, ticuoi ưlla ndô yua sol án pôq nga ticuoi táq dơ nưong. Án yua ticuoi sol ial phê án te ticuoi táq dơ nưong.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Tư ticuoi sol tớq nga nưong, ticuoi táq dơ nưong cŏp án, tính án, alứng chuih angốh án. Nha-án dyôn án chô ati nnŏ́h sớng.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Dyơ ưlla nưong yua ticuoi sol cannŏ́h loi pôq. Ma nha-án tính plô án alứng pandyớp pandyér án.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ưlla ngki yua ticuoi sol cannŏ́h loi pôq. Nha-án cachet sol ngki. Nha-án táq muchứng te nsuoi sa; án ndon nha-án tính, án ndon nha-án cachet.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Ưlla ndô nnáng bôn mui náq acái conh ndon án amoih lư. Tớq talloiq tháng, án yua acái án loi pôq nga nưong. Án parngíh idô: ‘Nha-án lư dyám náp acái cư.’
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 “Ma máh ticuoi táq dơ nưong tanghúng idô: ‘Ndô la acái tŏ́ng ưlla. He! He cachet viang án. Iki nhéq mun án cơt na he loi.’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Dyơ nha-án cŏp alứng cachet conh ngki. Dyơ nha-án lúq angốh án te nưong nga culái tieh.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 “Imo táp ưlla nưong ính táq ada nha-án? Lư án tớq cachet nhéq máh ticuoi táq dơ nưong, dyơ án mŏp dyôn ticuoi cannŏ́h loi táq dơ nưong án.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Arnáq ndô Ưlla he táp khoiq táq, la arnáq sileh lư chứng mát he.’”
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Máh ticuoi sút te arnáq sang ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án suo ngê ính cŏp án, co nha-án chom án táq-ntêr parnai acám ndô te nha-án. Ma nha-án adáh ticuoi clứng. Iki nha-án ngốh te án, dyơ pôq nga ntúq cannŏ́h loi.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Vít ngki ngai yua ticuoi te top Pha-rasi alứng ticuoi veng ngê Hê-rôt tớq nga Yê-su, dyôn nha-án sisuo callong thét te Yê-su táq-ntêr.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Top nha-án tớq nga Yê-su alứng tông án idô: “Thới ơi! He chom dyơ thới la ticuoi tinớng. Chứng mát thới, nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq. Co iki thới lớiq bôn dyám náp ticuoi bôn chức. Thới tông ngê Yang Arbang-pilŏ́ng crái lư. Veng phep rit he, crái lớiq he cóq dyôn práq thêq nga puo Rô-ma?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ma Yê-su chom nha-án sisuo ngê. Iki án plốh lieh nha-án idô: “Imo inha suo callong luaih te cư? Inha dông mui callong práq dyôn cư me.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Iki nha-án dông mui callong práq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Rớp alứng tarran ndô arớq nnáu?”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Iki Yê-su tông nha-án: “Crơng puo Rô-ma, cóq culieh lieh dyôn puo Rô-ma; crơng Yang Arbang-pilŏ́ng, cóq culieh lieh dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.”
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Bôn ticuoi te top Sa-dusê tớq nga Yê-su. Nha-án tông ticuoi khoiq cuchet lớiq têq tumống lieh.
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 Nha-án plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Môi-se khoiq taran dyôn he chom, khán ai cuchet, ma campái án yôl tumống, alứng nha-án iyốh bôn acái, iki munáq te em ai án cóq atŏ́ng cán ngki táq campái, dŏq bôn acái cơt acái tŏ́ng ai.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Acám bôn tupul náq em ai. Ai pông ial campái, dyơ án cuchet ma iyốh bôn acái.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Iki a-em tandi án atŏ́ng campái ai. Ma án cuchet iyốh bôn acái tưi. Iki a-em carlớh la táq muchứng top ai tưi.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Nha-án tupul náq atŏ́ng cán ngki táq campái. Ma nhéq náq nha-án cuchet nsuoi iyốh bôn acái; ma tatun tháng, cán ngki cuchet tưi.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Tư máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh, cán ngki cơt campái nnáu? Co tupul náq em ai ưlla nhéq cán ngki.”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Yê-su tông lieh nha-án idô: “Inha táq-ntêr lớiq crái, co inha lớiq chom arlớih te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon ngai khoiq taran te inớh; alứng inha lớiq chom díh chức pưt na Yang Arbang-pilŏ́ng.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tư nha-án ndon khoiq cuchet bôn tumống lieh, nha-án lớiq bôn cơt nnáng campái cayieq. Ma nha-án át tớq pilŏ́ng muchứng top tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Te arnáq ticuoi cuchet tumống lieh, imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Môi-se khoiq taran te arbu bôn uih chéh ma lớiq ngcat. Tớq ntúq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq-ntêr alứng Môi-se idô: ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng ndon A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 “He chom ticuoi cuchet lớiq têq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Nưm ticuoi tumống sớng têq sang án. Lư inha lớiq chom amớh tháng.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Bôn munáq te top thới sái rit tớq nga tuki, alứng án sáng nha-án tarlái iki. Án sáng Yê-su ôi ŏ lư, iki án plốh Yê-su idô: “Te máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, callong mmo pưt clưi nhéq te cannŏ́h?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Yê-su ôi án: “Callong pưt clưi nhéq te cannŏ́h ndon Yang Arbang-pilŏ́ng patáp la idô: ‘Top Isa-ra-el ơi! Cóq inha cammáng: Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla he, la munáq án sớng cơt Ưlla!
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Cóq inha amoih Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla inha, nhéq te mít cannính, nhéq te tarngứh tarhơ, nhéq te parngíh, alứng nhéq te rêng inha.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Alứng callong patáp bar ndon pưt clưi nhéq te cannŏ́h la idô:
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Án ndon te top thới sái rit ôi lieh Yê-su idô: “Thới ơi! Thới tông tinớng lư. Lư crái, nưm munáq Yang Arbang-pilŏ́ng táp la Ưlla. Vít te Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq bôn yang cannŏ́h nnáng sút.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Khán he amoih Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq te mít cannính, nhéq te tarngứh tarhơ, nhéq te parngíh alứng nhéq te bánh rêng, alứng khán he amoih yớu muchứng he amoih cháq bôm, arnáq ndô lư ŏ hơn te bóh sang máh pannán, lớiq la mŏp sang máh crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Yê-su sáng án ôi tubáiq lư, dyơ Yê-su tông lieh án idô: “Tumán lư dyơ mái bôn mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ndóng Yê-su cato tớq Dúng Sang Pưt, án plốh idô: “Imo thới sái rit tông: Crit tớq te tŏ́ng toiq Davit?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Ma to Davit táp tông nhơ te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng yua án tông idô:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 To Davit táp dŏq Crit la ‘Ưlla’. Iki imo têq Davit dŏq ticuoi te tŏ́ng toiq án bôm la Ưlla?”
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ndóng Yê-su cato, án tông idô: “Inha êq táq arớq thới sái rit. Nha-án ính lư sứp au thor amaiq lư, alứng ính ticuoi cannŏ́h pasôl ŏ ndóng nha-án át alứng ticuoi clứng.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ndóng nha-án át tớq dúng rum, nha-án ính bôn kichơng ticu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h, alứng tớq ngai mơi nha-án tớq cha, nha-án ính lư ticu pa tanieng.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Nha-án lop máh dúng cán cammai; nha-án cớu seq toiq lư ính ngai ayô nha-án la ticuoi tinớng ŏ. Ma urớh, tôt nha-án ntáng hơn te ticuoi cannŏ́h.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Vít ngki Yê-su ticu tumán ntúq ngai cacháq práq sang. Án me nga ticuoi clứng cacháq práq sang. Máh ticuoi súc cacháq práq a-ưi lư.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ma bôn munáq cán cammai kidit lư tớq ntúq ngki. Án cacháq bar nhac práq kem ndon tarnáp biq lư.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Dyơ Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, cán cammai kidit ndô cacháq práq sang a-ưi hơn te máh ticuoi cannŏ́h.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Co ticuoi cannŏ́h cacháq práq sang clưi te nha-án tớc cha; ma cán cammai ndô, ớq lư; máh-mmo án bôn, án cacháq nhéq máh ngki.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.