Marcos 10

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, mot tớq vúng Yudê, alứng dyang pa dyáng atóh dơq Yôr-dan. Bôn clứng ticuoi tớq nga án; dyơ án cato nha-án muchứng án báq cato te ưlling.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq plốh Yê-su co ính chim án, nha-án plốh idô: “Veng rit he, têq táh campái lớiq?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Amớh Môi-se patáp inha?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Nha-án ôi: “Môi-se patáp he, khán ticuoi mmo ính táh campái, án cóq taran chớiq partáh dyôn campái án, dyơ têq án táh.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Ma Yê-su tông lieh nha-án idô: “Co tian inha bôn mít cớng, co iki án taran parnai patáp ngki dyôn inha.
5 Então Jesus disse:
6 Ma te tôm lư, ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng teng cứp nốh, án teng ticuoi conh alứng ticuoi cán.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Co iki ticuoi conh cóq yáh te a-i a-ám, dyơ át munơi alứng campái.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Dyơ nha-án bar náq cơt arớq munáq sớng. Nha-án lớiq cơt nnáng bar náq, ma cơt arớq munáq sớng.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Iki, khán Yang Arbang-pilŏ́ng amúh nha-án dyôn cơt campái cayieq, ticuoi mmo la lớiq têq payáh nha-án dyôn partáh.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Tư Yê-su alứng top rian te án chô lieh nga dúng, top rian te án plốh lieh án te arnáq ngki.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi mmo táh campái, dyơ ial campái tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi.
11 E Jesus respondeu:
12 Khán campái táh cayieq, dyơ ial cayieq tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi tưi.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Dyơ ngai dông máh ngai-acái tớq nga Yê-su, ính án capơiq tớq ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq ticuoi ndon dông ngai-acái.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Tư Yê-su hôm iki, án pi-ốh alứng án tông nha-án idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo ma lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, lư ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Dyơ Yê-su cabêm máh ngai-acái, án capơiq tớq nha-án, alứng tông callong bún dyôn nha-án hơ.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ndóng Yê-su chón pôq tớq carna, bôn munáq conh talúh tớq nga án, alứng chóh tarcol chứng mát án. Dyơ conh ngki plốh án idô: “Thới ơi! Thới la ŏ lư. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái dŏq cư, ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
18 Jesus respondeu:
19 Mái chom dyơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp: ‘Êq cachet ticuoi; êq láh parlưi; êq titôiq; êq tông parnai lớiq lư; êq lop yớu; ma cóq dyám náp a-i a-ám.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Conh ngki ôi Yê-su idô: “Thới ơi! Nhéq nốh ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yê-su me nga án alứng sáng amoih lư. Dyơ Yê-su tông án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái pôq táiq nhéq máh mun mái, dyơ mpô práq tarnáp ngki dyôn ticuoi kidit. Iki mái lư bôn mun ngáih tớq pilŏ́ng. Dyơ mái tớq veng tapun cư.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Tư án sáng Yê-su tông iki, án chóh mát alứng ngốh te ngki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Dyơ Yê-su carlang me paniar án, alứng án tông top rian te án idô: “Dieiq lư dyôn máh ticuoi súc têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Tư Yê-su tông iki, top rian te án sáng dut lư. Ma Yê-su tông nha-án idô: “Máh acái cư ơi! Ticuoi mmo ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, dieiq lư dyôn án.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Pannán lac-da mot hŏ́ng tarúm ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Top rian te Yê-su sáng dut lư, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Khán iki, nnáu têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Yê-su me nga nha-án alứng tông idô: “Máh ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co ính veng tapun thới.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yê-su tông nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán bôn ticuoi mmo táh dúng su, em ai, a-i a-ám, acái, alứng táh pidái, co án veng tapun cư alứng veng tapun parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng,
29 Jesus respondeu:
30 ticuoi ngki lư bôn lieh máh nốh tớq pang ndô mui culám chư hơn te nốh án khoiq táh, arớq dúng su, em ai, a-i, acái, alứng pidái. Án cóq tumúh dieiq arức hơ. Ma urớh, án lư bôn tumống níc-níc.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 A-ưi náq cơt pưt hoi-ndô, urớh nha-án cơt két loi, alứng a-ưi náq ndon cơt két hoi-ndô, urớh nha-án cơt pưt loi.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Yê-su alứng top rian te án pôq na carna sớr nga vel pưt Yaru-salem. Yê-su pôq nsuoi nha-án. Nha-án sáng dut lư. Ma máh ticuoi ndon veng tatun nha-án sáng adáh. Yê-su dông mui chít la bar náq ngốh te top ngki, alứng tông nha-án te máh arnáq tumán ính tớq nga án.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Án tông idô: “Inha cammáng! He cóq sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, ngai mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nga thới sái rit. Nha-án ính anát cư cóq cuchet; alứng nha-án mŏp cư nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Máh ticuoi ngki ayê tar-ac cư, cuchóh tớq cư, prớih cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư yôr tumống lieh.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Vít ngki Yacơ alứng Yon acái Sê-badê tớq nga Yê-su, alứng seq te án idô: “Thới ơi! He ính thới táq arớq callong he ính seq.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Yê-su plốh nha-án: “Arnáq amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Nha-án ôi: “Dyôn he ticu munáq pa atớm, munáq pa aviar thới, ndóng thới cơt sút alứng bôn chức ang-ưr lư.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq. Rap lớiq inha ngoiq mui choc alứng cư? Alứng rap lớiq inha ráp tíc na dơq munơi alứng cư?”
38 Jesus respondeu:
39 Nha-án ôi: “He rap.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm, lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq rêh.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Tư mui chít náq te top rian te Yê-su tưi bôn sáng arnáq ngki, nha-án sáng uan lư ada Yacơ alứng Yon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Dyơ Yê-su arô nhéq top ngki dyôn tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi sút tớq pang ndô ính lư patot ticuoi prái dyôn cơt sol nha-án, alứng ính lư padớm ticuoi prái dyôn tumúh dieiq arức.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ma inha êq táq arớq iki. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, án cóq cơt prái tarráih inha.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, án cóq cơt sol máh ticuoi cannŏ́h.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga tudô, cư lớiq ính ngai hớu cư, ma cư ính hớu ticuoi cannŏ́h. Alứng cư mŏp tarngứh cư bôm dŏq chiuq cuchet tang nhéq tưh ticuoi.”
45 Porque até o
46 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án tớq nga vel Yê-ri-cô. Nha-án ngốh te vel ngki munơi alứng ticuoi clứng, ma ndóng ngki nha-án tumúh munáq ticuoi sot mát át ticu suseq tớq tor carna; nốh án Ba-timê, acái conh Timê.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Tư án sáng ngai táq-ntêr Yê-su te vel Na-saret pôq pha, iki án tubau yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq puo Davit ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Bôn a-ưi ticuoi dyŏq án êq tacang, ma án arô yứng lư loi idô: “Ơ inha te tŏ́ng toiq puo Davit ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yê-su trín, alứng án yua idô: “Arô ticuoi sot ngki tớq nga cư.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Iki ticuoi ngki caraiq táh au thor án. Dyóiq táp án yôr tayứng alứng pôq nga Yê-su.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Yê-su plốh án: “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Yê-su yua án idô: “Pôq! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.