Marcos 10
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, mot tớq vúng Yudê, alứng dyang pa dyáng atóh dơq Yôr-dan. Bôn clứng ticuoi tớq nga án; dyơ án cato nha-án muchứng án báq cato te ưlling.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq plốh Yê-su co ính chim án, nha-án plốh idô: “Veng rit he, têq táh campái lớiq?”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Amớh Môi-se patáp inha?”
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Nha-án ôi: “Môi-se patáp he, khán ticuoi mmo ính táh campái, án cóq taran chớiq partáh dyôn campái án, dyơ têq án táh.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Ma Yê-su tông lieh nha-án idô: “Co tian inha bôn mít cớng, co iki án taran parnai patáp ngki dyôn inha.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Ma te tôm lư, ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng teng cứp nốh, án teng ticuoi conh alứng ticuoi cán.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Co iki ticuoi conh cóq yáh te a-i a-ám, dyơ át munơi alứng campái.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Dyơ nha-án bar náq cơt arớq munáq sớng. Nha-án lớiq cơt nnáng bar náq, ma cơt arớq munáq sớng.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Iki, khán Yang Arbang-pilŏ́ng amúh nha-án dyôn cơt campái cayieq, ticuoi mmo la lớiq têq payáh nha-án dyôn partáh.”
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Tư Yê-su alứng top rian te án chô lieh nga dúng, top rian te án plốh lieh án te arnáq ngki.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi mmo táh campái, dyơ ial campái tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Khán campái táh cayieq, dyơ ial cayieq tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi tưi.”
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Dyơ ngai dông máh ngai-acái tớq nga Yê-su, ính án capơiq tớq ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq ticuoi ndon dông ngai-acái.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Tư Yê-su hôm iki, án pi-ốh alứng án tông nha-án idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo ma lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, lư ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Dyơ Yê-su cabêm máh ngai-acái, án capơiq tớq nha-án, alứng tông callong bún dyôn nha-án hơ.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Ndóng Yê-su chón pôq tớq carna, bôn munáq conh talúh tớq nga án, alứng chóh tarcol chứng mát án. Dyơ conh ngki plốh án idô: “Thới ơi! Thới la ŏ lư. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái dŏq cư, ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Mái chom dyơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp: ‘Êq cachet ticuoi; êq láh parlưi; êq titôiq; êq tông parnai lớiq lư; êq lop yớu; ma cóq dyám náp a-i a-ám.’”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Conh ngki ôi Yê-su idô: “Thới ơi! Nhéq nốh ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Yê-su me nga án alứng sáng amoih lư. Dyơ Yê-su tông án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái pôq táiq nhéq máh mun mái, dyơ mpô práq tarnáp ngki dyôn ticuoi kidit. Iki mái lư bôn mun ngáih tớq pilŏ́ng. Dyơ mái tớq veng tapun cư.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Tư án sáng Yê-su tông iki, án chóh mát alứng ngốh te ngki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Dyơ Yê-su carlang me paniar án, alứng án tông top rian te án idô: “Dieiq lư dyôn máh ticuoi súc têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tư Yê-su tông iki, top rian te án sáng dut lư. Ma Yê-su tông nha-án idô: “Máh acái cư ơi! Ticuoi mmo ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, dieiq lư dyôn án.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Pannán lac-da mot hŏ́ng tarúm ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Top rian te Yê-su sáng dut lư, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Khán iki, nnáu têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút?”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Yê-su me nga nha-án alứng tông idô: “Máh ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co ính veng tapun thới.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yê-su tông nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán bôn ticuoi mmo táh dúng su, em ai, a-i a-ám, acái, alứng táh pidái, co án veng tapun cư alứng veng tapun parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 ticuoi ngki lư bôn lieh máh nốh tớq pang ndô mui culám chư hơn te nốh án khoiq táh, arớq dúng su, em ai, a-i, acái, alứng pidái. Án cóq tumúh dieiq arức hơ. Ma urớh, án lư bôn tumống níc-níc.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 A-ưi náq cơt pưt hoi-ndô, urớh nha-án cơt két loi, alứng a-ưi náq ndon cơt két hoi-ndô, urớh nha-án cơt pưt loi.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Yê-su alứng top rian te án pôq na carna sớr nga vel pưt Yaru-salem. Yê-su pôq nsuoi nha-án. Nha-án sáng dut lư. Ma máh ticuoi ndon veng tatun nha-án sáng adáh. Yê-su dông mui chít la bar náq ngốh te top ngki, alứng tông nha-án te máh arnáq tumán ính tớq nga án.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Án tông idô: “Inha cammáng! He cóq sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, ngai mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nga thới sái rit. Nha-án ính anát cư cóq cuchet; alứng nha-án mŏp cư nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Máh ticuoi ngki ayê tar-ac cư, cuchóh tớq cư, prớih cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư yôr tumống lieh.”
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Vít ngki Yacơ alứng Yon acái Sê-badê tớq nga Yê-su, alứng seq te án idô: “Thới ơi! He ính thới táq arớq callong he ính seq.”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Yê-su plốh nha-án: “Arnáq amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Nha-án ôi: “Dyôn he ticu munáq pa atớm, munáq pa aviar thới, ndóng thới cơt sút alứng bôn chức ang-ưr lư.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq. Rap lớiq inha ngoiq mui choc alứng cư? Alứng rap lớiq inha ráp tíc na dơq munơi alứng cư?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Nha-án ôi: “He rap.”
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm, lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq rêh.”
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Tư mui chít náq te top rian te Yê-su tưi bôn sáng arnáq ngki, nha-án sáng uan lư ada Yacơ alứng Yon.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Dyơ Yê-su arô nhéq top ngki dyôn tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi sút tớq pang ndô ính lư patot ticuoi prái dyôn cơt sol nha-án, alứng ính lư padớm ticuoi prái dyôn tumúh dieiq arức.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Ma inha êq táq arớq iki. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, án cóq cơt prái tarráih inha.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, án cóq cơt sol máh ticuoi cannŏ́h.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga tudô, cư lớiq ính ngai hớu cư, ma cư ính hớu ticuoi cannŏ́h. Alứng cư mŏp tarngứh cư bôm dŏq chiuq cuchet tang nhéq tưh ticuoi.”
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án tớq nga vel Yê-ri-cô. Nha-án ngốh te vel ngki munơi alứng ticuoi clứng, ma ndóng ngki nha-án tumúh munáq ticuoi sot mát át ticu suseq tớq tor carna; nốh án Ba-timê, acái conh Timê.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Tư án sáng ngai táq-ntêr Yê-su te vel Na-saret pôq pha, iki án tubau yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq puo Davit ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ!”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Bôn a-ưi ticuoi dyŏq án êq tacang, ma án arô yứng lư loi idô: “Ơ inha te tŏ́ng toiq puo Davit ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ!”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Yê-su trín, alứng án yua idô: “Arô ticuoi sot ngki tớq nga cư.”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Iki ticuoi ngki caraiq táh au thor án. Dyóiq táp án yôr tayứng alứng pôq nga Yê-su.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Yê-su plốh án: “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Yê-su yua án idô: “Pôq! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.