Marcos 10
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Vít ngki Yê-su ngốh te ntúq ngki, mot tớq vúng Yudê, alứng dyang pa dyáng atóh dơq Yôr-dan. Bôn clứng ticuoi tớq nga án; dyơ án cato nha-án muchứng án báq cato te ưlling.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq plốh Yê-su co ính chim án, nha-án plốh idô: “Veng rit he, têq táh campái lớiq?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Amớh Môi-se patáp inha?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Nha-án ôi: “Môi-se patáp he, khán ticuoi mmo ính táh campái, án cóq taran chớiq partáh dyôn campái án, dyơ têq án táh.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ma Yê-su tông lieh nha-án idô: “Co tian inha bôn mít cớng, co iki án taran parnai patáp ngki dyôn inha.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ma te tôm lư, ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng teng cứp nốh, án teng ticuoi conh alứng ticuoi cán.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Co iki ticuoi conh cóq yáh te a-i a-ám, dyơ át munơi alứng campái.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Dyơ nha-án bar náq cơt arớq munáq sớng. Nha-án lớiq cơt nnáng bar náq, ma cơt arớq munáq sớng.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Iki, khán Yang Arbang-pilŏ́ng amúh nha-án dyôn cơt campái cayieq, ticuoi mmo la lớiq têq payáh nha-án dyôn partáh.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Tư Yê-su alứng top rian te án chô lieh nga dúng, top rian te án plốh lieh án te arnáq ngki.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi mmo táh campái, dyơ ial campái tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Khán campái táh cayieq, dyơ ial cayieq tamme, arnáq ngki la arớq án láh parlưi tưi.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Dyơ ngai dông máh ngai-acái tớq nga Yê-su, ính án capơiq tớq ngai-acái. Ma top rian te Yê-su dyŏq ticuoi ndon dông ngai-acái.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Tư Yê-su hôm iki, án pi-ốh alứng án tông nha-án idô: “Inha dyôn ngai-acái tớq nga cư. Êq catáng nha-án, co tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút bôn nưm ticuoi ndon bôn mít cannính arớq ngai-acái.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo ma lớiq sŏ́ng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút arớq ngai-acái sŏ́ng, lư ticuoi ngki lớiq têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Dyơ Yê-su cabêm máh ngai-acái, án capơiq tớq nha-án, alứng tông callong bún dyôn nha-án hơ.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ndóng Yê-su chón pôq tớq carna, bôn munáq conh talúh tớq nga án, alứng chóh tarcol chứng mát án. Dyơ conh ngki plốh án idô: “Thới ơi! Thới la ŏ lư. Amớh cóq cư táq dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái dŏq cư, ŏ? Nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp ŏ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Mái chom dyơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp: ‘Êq cachet ticuoi; êq láh parlưi; êq titôiq; êq tông parnai lớiq lư; êq lop yớu; ma cóq dyám náp a-i a-ám.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Conh ngki ôi Yê-su idô: “Thới ơi! Nhéq nốh ngki cư khoiq peh te ndóng cư yôl cháh-cucháh.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Yê-su me nga án alứng sáng amoih lư. Dyơ Yê-su tông án idô: “Mái yôl clớiq mui nốh. Cóq mái pôq táiq nhéq máh mun mái, dyơ mpô práq tarnáp ngki dyôn ticuoi kidit. Iki mái lư bôn mun ngáih tớq pilŏ́ng. Dyơ mái tớq veng tapun cư.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Tư án sáng Yê-su tông iki, án chóh mát alứng ngốh te ngki, án sáng anguaq lư, co án la ticuoi súc.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Dyơ Yê-su carlang me paniar án, alứng án tông top rian te án idô: “Dieiq lư dyôn máh ticuoi súc têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tư Yê-su tông iki, top rian te án sáng dut lư. Ma Yê-su tông nha-án idô: “Máh acái cư ơi! Ticuoi mmo ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, dieiq lư dyôn án.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Pannán lac-da mot hŏ́ng tarúm ien hơn te ticuoi súc ính mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Top rian te Yê-su sáng dut lư, alứng nha-án plốh Yê-su idô: “Khán iki, nnáu têq mot tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yê-su me nga nha-án alứng tông idô: “Máh ticuoi lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq cứp arnáq.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Phi-er tông Yê-su idô: “Ndô! He khoiq táh cứp nốh he bôn, co ính veng tapun thới.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yê-su tông nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán bôn ticuoi mmo táh dúng su, em ai, a-i a-ám, acái, alứng táh pidái, co án veng tapun cư alứng veng tapun parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ticuoi ngki lư bôn lieh máh nốh tớq pang ndô mui culám chư hơn te nốh án khoiq táh, arớq dúng su, em ai, a-i, acái, alứng pidái. Án cóq tumúh dieiq arức hơ. Ma urớh, án lư bôn tumống níc-níc.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 A-ưi náq cơt pưt hoi-ndô, urớh nha-án cơt két loi, alứng a-ưi náq ndon cơt két hoi-ndô, urớh nha-án cơt pưt loi.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Yê-su alứng top rian te án pôq na carna sớr nga vel pưt Yaru-salem. Yê-su pôq nsuoi nha-án. Nha-án sáng dut lư. Ma máh ticuoi ndon veng tatun nha-án sáng adáh. Yê-su dông mui chít la bar náq ngốh te top ngki, alứng tông nha-án te máh arnáq tumán ính tớq nga án.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Án tông idô: “Inha cammáng! He cóq sớr nga vel Yaru-salem. Át tớq vel ngki, ngai mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ticuoi sút top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nga thới sái rit. Nha-án ính anát cư cóq cuchet; alứng nha-án mŏp cư nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Máh ticuoi ngki ayê tar-ac cư, cuchóh tớq cư, prớih cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư yôr tumống lieh.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Vít ngki Yacơ alứng Yon acái Sê-badê tớq nga Yê-su, alứng seq te án idô: “Thới ơi! He ính thới táq arớq callong he ính seq.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Yê-su plốh nha-án: “Arnáq amớh inha ính cư táq dyôn inha?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Nha-án ôi: “Dyôn he ticu munáq pa atớm, munáq pa aviar thới, ndóng thới cơt sút alứng bôn chức ang-ưr lư.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha lớiq chom díh callong inha seq. Rap lớiq inha ngoiq mui choc alứng cư? Alứng rap lớiq inha ráp tíc na dơq munơi alứng cư?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Nha-án ôi: “He rap.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ma cư lớiq têq dyôn inha ticu pa atớm, lớiq la pa aviar cư. Arnáq ndô nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq rêh.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tư mui chít náq te top rian te Yê-su tưi bôn sáng arnáq ngki, nha-án sáng uan lư ada Yacơ alứng Yon.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Dyơ Yê-su arô nhéq top ngki dyôn tớq nga án, alứng án tông idô: “Inha khoiq chom dyơ, ticuoi sút tớq pang ndô ính lư patot ticuoi prái dyôn cơt sol nha-án, alứng ính lư padớm ticuoi prái dyôn tumúh dieiq arức.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ma inha êq táq arớq iki. Ticuoi mmo ính cơt pưt tớq top inha, án cóq cơt prái tarráih inha.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Alứng ticuoi mmo ính cơt pưt clưi nhéq te cannŏ́h tớq top inha, án cóq cơt sol máh ticuoi cannŏ́h.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq nga tudô, cư lớiq ính ngai hớu cư, ma cư ính hớu ticuoi cannŏ́h. Alứng cư mŏp tarngứh cư bôm dŏq chiuq cuchet tang nhéq tưh ticuoi.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án tớq nga vel Yê-ri-cô. Nha-án ngốh te vel ngki munơi alứng ticuoi clứng, ma ndóng ngki nha-án tumúh munáq ticuoi sot mát át ticu suseq tớq tor carna; nốh án Ba-timê, acái conh Timê.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Tư án sáng ngai táq-ntêr Yê-su te vel Na-saret pôq pha, iki án tubau yứng lư idô: “Ơ Yê-su te tŏ́ng toiq puo Davit ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Bôn a-ưi ticuoi dyŏq án êq tacang, ma án arô yứng lư loi idô: “Ơ inha te tŏ́ng toiq puo Davit ơi! Seq inha sruiq táq cư hơ!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Yê-su trín, alứng án yua idô: “Arô ticuoi sot ngki tớq nga cư.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Iki ticuoi ngki caraiq táh au thor án. Dyóiq táp án yôr tayứng alứng pôq nga Yê-su.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Yê-su plốh án: “Amớh mái ính cư táq dyôn mái?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Yê-su yua án idô: “Pôq! Co mái tin, mát mái cơt plang.”
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.